Annapurna Çevresi, Ana Kamp ve Poon Hill trekkingi

Annapurna Çevresi trekkingi, Annapurna Ana Kampı ve Nepal’deki Poon Hill Trek’i, bir tür büyük devre halinde art arda tamamlanabilir (daha aşağıda ilgili tüm bilgileri bulabilirsin), ama birbirinden oldukça farklı üç rotadır ve ayrı ayrı da tamamlanabilir.

Everest Ana Kampı ile birlikte, kuşkusuz tüm Himalayalar’ın en popüler ve en etkileyici trekkinglerinden bazıları. Az önce adını andığım trekkinglerin hepsini bizzat, bağımsız olarak, rehbersiz ve hamalsız, artık pek de genç olmayan babamla birlikte tamamladım! Burada trekkingin videosunu bulabilirsin (İtalyanca, ama altyazıları açabilirsin).

Kendi başına yapmayı seven bağımsız bir gezgin olsan da, bir acenteye ya da yerel bir rehbere güvenmeden önce yalnızca bilgi topluyor olsan da, bu blogda bunu yapmak ve Nepal seyahatini en iyi şekilde organize etmek için gereken tüm bilgi ve tavsiyeleri bulacaksın, ama önce söz verdiğim gibi biraz açıklık getirelim.

Hızlı menü

↑ Menü

Manang’da gün doğumu.

Bu rehberde fiyatlar, yerel para birimi olan ve çoğu zaman yalnızca “NPR” olarak kısaltılan “Nepal Rupisi” cinsinden verilmiştir. Kur yaklaşık 1 € = 170 NPR. Güncel kur için şuna göz atmanı tavsiye ederim: bu sayfa.

Annapurna Çevresi, Annapurna Ana Kampı ve Poon Hill arasındaki fark

Daha önce de söylediğim gibi, üç trekking çoğu zaman birbirine karıştırılır; birçok kişi (ben dahil) bunları art arda yapıp esasen tek bir trekkingmiş gibi birleştirdiği için bazıları bunların aynı şey olduğunu sanıyor, ama aslında öyle değil ve aşağıdaki harita bu açıdan oldukça açıklayıcı olmalı.

Ayrıca şunu da hesaba katmak gerekiyor: 1977’den – bölgenin resmen turizme açıldığı yıl – bugüne kadar, “standart” sayılan ya da en azından yolların olmaması nedeniyle zorunlu olan rotalar, özellikle Annapurna Çevresi söz konusu olduğunda, azımsanmayacak ölçüde değişti.

Şimdi orijinal patikanın büyük bölümünün yerini alan yol, çevre boyunca esasen sonsuz sayıda başlangıç ve bitiş noktası sunuyor. Diğer iki trekking de (ana kamp ve Poon Hill) birden fazla varyant sunuyor ve bunlar kişinin kendi isteğine göre, bütünüyle ya da bölümler halinde birbirleriyle birleştirilebilir.

İşte biraz açıklık getireceğini umduğum üç rotaya kısa bir giriş.

Annapurna Çevresi trekkingi (Annapurna Circuit Trek)

Her şeyden önce, bir çevre rotası olmasına ve her iki yönde de tamamlanabileceği düşünülmesine rağmen, insanların %99’u saat yönünün tersine yapıyor, çünkü böyle yapınca günlük yükseklik farkı daha kademeli oluyor ve 5.416 metredeki Thorung Geçidi’ni aşmaya koyulmadan önce iklime alışmak için daha çok zaman kalıyor.

Orijinal rota Dumre köyünden başlayıp Beni’de bitiyordu ve yaklaşık 23 günde tamamlanıyordu. Bugün bu 23 günün yalnızca 5’i gerçek trekking gerektiriyor; rotanın geri kalanı istenirse otobüslerle ve otobüslerin ulaşamadığı yerlerde jiplerle tamamlanabilir, ama bunu beş günde yapmak yine de gerçekçi değil, çünkü iklime alışma açısından mümkün değil ve rotanın büyük bölümü kaçırılacağı için anlamsız.

Ancak şunu da söylemek gerek: neyse ki 2010’da NATT (New Annapurna Trekking Trail) adlı bir proje doğdu; bu proje esasen yol boyunca yürümenin büyük ölçüde önlendiği alternatif bir rota öngörüyor. Orijinal rotanın bazı bölümlerinin ise henüz bir alternatifi yok ve bu yüzden tamamen atlanıyor; bu da tüm rotayı hatırı sayılır ölçüde kısaltıyor ve seçilen rotaya göre yaklaşık 10–15 günde tamamlanıyor.

NATT’ı tamamlamakla ilgileniyorsan, burada Besisahar’dan Nayapul’a kadar, mümkün olan yerlerde yoldan nasıl kaçınılacağına dair kesin talimatlar içeren harika bir rehber (İngilizce) bulabilirsin. Bu durumda süre yaklaşık 15–20 gün.

Tahmin etmişsindir, artık kimse Dumre’den başlamıyor; yeni başlangıç noktası Besisahar köyü sayılıyor ama burada birçok kişi (ben dahil) vadinin yukarısındaki köylerden birine giden otobüse/jipe biniyor. Benim durumumda bu, 13 km yukarıdaki Ngadi köyüne kadardı, çünkü bu bölüm (Besisahar – Ngadi) kesinlikle etkileyici değil ve zorunlu olarak oldukça trafikli, tozlu yol boyunca yapılması gerekiyor; rehberin ilerleyen bölümlerinde olası başlangıç noktalarıyla ilgili tüm bilgileri bulabilirsin.

Thorong Geçidi’ne tırmanış.

Başlangıçta Beni’de belirlenen bitiş noktası da yıllar içinde azımsanmayacak ölçüde değişti. Şu anda insanların büyük çoğunluğu çevre rotasını, Thorung Geçidi’ni aşar aşmaz Muktinath köyünde bitiriyor. Buradan seni Pokhara’ya kadar geri götüren bir otobüse/jipe binmek mümkün, ama burada da seçenekler gerçekten çok ve elimden geldiğince hepsini sıralamaya çalışacağım.

Bununla, Annapurna Çevresi olarak neyin kabul edildiğine dair oldukça net bir fikrin olmasını umuyorum; şimdi diğer iki trekking hakkında kısaca konuşma zamanı.

Annapurna Çevresi özetle:

Seçilen rotaya ve kişinin kendi temposuna göre 10 ila 20 gün.

Zorluk açısından kuşkusuz üç rotanın en zorlusu, özellikle aceleyle yükseliyorsan ve tam olarak formda değilsen; yükseklik gerçekten hissedilebilir ve 5.416 metredeki Thorung Geçidi aşılmaz bir engel olabilir.

Yine de çok sayıda insanın tamamlayabileceği bir trekking; bazılarının birkaç gün daha fazlaya ya da belki bir hamalın yardımına ihtiyacı olabilir ama art arda birkaç gün boyunca günde en az 4–5 saat yürüyebiliyorsan, başarma şansın çok yüksek!

Annapurna Ana Kampı ya da Annapurna Sanctuary (Annapurna Base Camp ya da Annapurna Sanctuary Trek, çoğu zaman yalnızca ABC olarak kısaltılır)

Her şeyden önce, az önce sayılan tüm adlar esasen aynı rotayı ifade ediyor. İsminden de anlaşılacağı gibi trekking, Annapurna ana kampına (4.130 metre) çıkıyor. Bir çevre rotası değil, esasen aynı patikadan çıkıp iniyorsun ve olası varyantlar yalnızca vadinin dibinde bulunuyor. Kısacası, Chomrong’dan yukarısı için tek bir patika var ve bu sefer kaçınılması gereken yollar yok.

Tüm trekking Pokhara’dan başlayarak yalnızca 5 günde tamamlanabilir ve “yalnızca” ana kampın 4.130 metresine ulaşılması, onu Çevre’ye kıyasla çok daha popüler ve görece kolay bir rota yapıyor. Annapurna ana kampına giden patikanın ülkenin en çok yürünen patikası olduğu kuşkusuz; sonbahar ve ilkbaharda gözünün önünde başka hiçbir trekker olmadan yürümek pratikte imkânsız.

Annapurna Masifi.

Annapurna Ana Kampı trekkingi özetle:

Vadide seçilen rotaya ve tabii ki kişinin kendi temposuna göre 5 ila 8 gün. Zorluk seviyesi yüksek değil, patika son derece sık yürünüyor ve bir sonraki lodge hiçbir zaman çok uzakta değil ama tabii ki yürümek gerekiyor. Açıkça formda olmayan birkaç kişinin ana kampa kadar çıktığını gördüm; yani biraz sabır ve azimle birçok kişi için yapılabilir bir rota.

Poon Hill trek ya da Ghorepani Poon Hill Trek

Poon Hill üç trekkingin en kolayı ve dürüst olmak gerekirse, başlı başına bir trekking olarak ele alınabilse de, aslında şu anki Annapurna Çevresi’nin tersten yapılan son bölümü olarak görülebilir. Rota boyunca ulaşılan en yüksek nokta, Ghorepani köyünün yanında yükselen ve Annapurna masifinin harika manzaralarını sunan bir tepe olan 3.210 m’deki Poon Hill.

Rota bir devre biçiminde tamamlanabiliyor, bu da onu ana kampa giden patikadan daha az monoton yapıyor. Pokhara’dan başlayınca genel olarak 4 gün yeterli; düşük ortalama yükseklikle birlikte bu, onu şüphesiz üçünün en kolayı yapıyor; popülerlik açısından Annapurna ana kampıyla karşılaştırılabilir, farkı bu rotada çok sayıda yerli turist olması.

Poon Hill’de gün doğumu.

Poon Hill trek özetle:

4 ila 5 gün fazlasıyla yeterli bir süre. Zorluk açısından, kuşkusuz üçü arasındaki en kolay rota. Günde 4–5 saat yürüyebiliyorsan tamamlamakta hiçbir sorun yaşamazsın, yükseklik kesinlikle bir sorun olmamalı.

Bu kısa girişi bitirmek için, aşağıda göreceğin gibi, üç trekkingi birleştirip tüm rotayı 20–30 günde tamamlamak mümkün.

Annapurna Çevresi ya da Everest Ana Kampı

Bu yazıyı okuyorsan muhtemelen kararını çoktan vermişsindir ama hâlâ ne yapacağına karar vermeye çalışıyorsan, Nepal’de bir trekking için belki yalnızca iki haftan olduğunda birçokları için zor olan bir seçim hakkında birkaç söz söylemek istiyorum: Annapurna Çevresi mi, Everest Ana Kampı mı?

Her şeyden önce ikisi de çok güzel trekkingler ama gerçekten tercihimi söylemem gerekirse Çevre’yi seçerdim çünkü manzara çok daha çeşitli. Neredeyse tropikal bir iklimden geçidin 5.416 metresine kadar çıkılıyor, ayrıca bir çevre rotası olduğu için her gün farklı ve aynı patikadan çıkıp inmek zorunda kalınmıyor.

Beni Çevre’ye yönelten diğer iki şey ise, Everest Ana Kampı trekkingine kıyasla son derece daha az kalabalık/popüler olması. Babamın bir asma köprünün yakınında gerçek bir trafik sıkışıklığıyla karşılaştıktan sonra söylediği bir ifadeyle: “Tre Cime di Lavaredo’ya giden patikada yürüyor gibiyiz!”. Üstelik bizim deneyimimiz ilkbahardaydı, sonbaharda durumun nasıl olduğunu hayal etmeye cesaret edemiyorum.

Çevre’yi tavsiye etmemin bir başka nedeni maliyetler. Yemek ve konaklama Everest ana kampına göre ortalama %30 daha ucuz ve özellikle Everest’i Lukla’ya uçarak tamamlamaya karar verirsen (yalnızca iki haftan varsa neredeyse zorunlu bir seçim), o zaman Çevre sana Everest ana kampının neredeyse yarısına mal olacak.

Tüm bunlar göz önüne alındığında, Everest ana kampının yine de kendine has bir çekiciliği var ve son karar tabii ki sana ait; şimdiye kadar söylediklerim yalnızca benim mütevazı fikrim.

Churi Letdar köyünün hemen dışında.

Trekkingleri yapmak ve Nepal’e girmek için gerekli izinler ve vizeler

Nepal’e giriş vizesi

Önce ülkeye giriş vizesinden başlayalım. Vize zorunlu ama neyse ki İtalyan pasaportu sahipleri (geçerlilik süresi 6 aydan fazla olan) ülkeye girdikleri anda Visa On Arrival (VOA) adı verilen bir vize alıyor (kurallar vatandaşlığına göre değişir, o yüzden kendi durumunu kontrol et). Süreç son derece basit ve düz ilerliyor ama maalesef ücretsiz değil.

Üç seçenek var:

15 gün – 30 USD.

30 gün – 50 USD.

90 gün – 125 USD.

Vize bir takvim yılı için (1 Ocak – 31 Aralık) en fazla 150 güne kadar kolayca uzatılabilir, gerçi tam olarak ucuz değil. Burada maliyetleri bulabilirsin; muhtemelen ülkeden çıkıp yeni bir vizeyle yeniden girmek tercih edilir, her halükarda turist vizesiyle bir takvim yılında 150 günden fazla ülkede kalınamaz.

Havalimanına/kara sınırına vardıktan sonra vize sürecini tamamlamak için ayrıca resmen iki adet vesikalık fotoğraf (pasaport ebadında) isteniyor, ama çevrimiçi formu doldurursan gerekmiyor ve büyük olasılıkla varışında epey zaman kazanırsın, özellikle Katmandu havalimanında, formu doldurmak için beklemeden doğrudan göçmenlik kontrolüne gidebilirsin. Yapmanı tavsiye ederim.

Tribhuvan havalimanında vize teorik olarak kredi kartıyla ödenebilir ama pratikte okuduğuma göre biraz günlere göre değişiyor! Ben denedim ve mümkün olmadığı söylendi; her halükarda tüm büyük para birimleri (euro dahil) kabul ediliyor, elverişsiz kurlardan kaçınmak için ideal olan ABD doları ile ödemek ama zaten dolarların yoksa bu konuda fazla kafa yormazdım.

Kara sınır kapılarına gelince (tam listeyi burada bulabilirsin) görünüşe göre yalnızca ABD doları kabul ediliyor, o yüzden buna göre hazırlan.

Nepal’de zorunlu aşı yok ama Hepatit A ve B öneriliyor.

Upper Pisang’dan Annapurna 2 zirvesi.

Annapurna bölgesindeki trekkingler için izinler

Bu rehberde anlattığım üç rotayı (Çevre, Ana Kamp, Poon Hill) yapmak için iki izin gerekiyor:

TIMS (Trekker’s Information Management System)

TIMS esasen, kurtarma operasyonlarını kolaylaştırmak ve finanse etmek ve ülkedeki trekking faaliyetlerini düzenlemek amacıyla rotalar dahil trekkerlar hakkındaki genel bilgileri toplayan bir kurum. İzin bir yıl geçerli ve başka trekkingler için de isteniyor (Everest için değil).

Ücreti 2.000 rupi, yaklaşık 15 €.

Not: Ne yazık ki 1 Nisan 2023’ten itibaren bir rehber eşliğinde olmadıkça TIMS almak artık mümkün değil. Özünde, Annapurna bölgesinde herhangi bir trekkingi rehbersiz tamamlamaya artık izin verilmiyor. Bence bu gerçek bir utanç, “güvenlik meseleleri”nin arkasına saklanan açgözlülüğün dayattığı bir karar daha. Umarım Nepal hükümeti kararı ileride gözden geçirir ama şu an gerçek bu.

Güncelleme Ekim 2023:

Bir blog okuyucusu bana şu an hiç de titiz davranmadıklarını bildirdi. Aktardığı şöyle: “Kontrol noktalarında rehber ya da hamalla olup olmadığını soruyorlar ama hayır diye cevap verince bile damgayı vurup iyi yolculuklar diliyorlar, şimdilik durum bu.”

Güncelleme Nisan 2024:

Az önce söylediklerimi doğrulayan bir gezginle karşılaştım.

Güncelleme Mayıs 2024:

Hâlâ bir rehber eşliğinde olmadan TIMS almak mümkün.

Güncelleme Ekim 2024:

Görünüşe göre Annapurna bölgesinde trekking yapmak için artık TIMS gerekmiyor.

ACAP (Annapurna Conservation Area Project)

ACAP esasen Annapurna masifini çevreleyen milli park; bu rehberde anlatılan üç rotanın hepsi onun içinde. Ülkenin ilk milli parkı ve aynı zamanda en büyük koruma alanı.

İzin yalnızca tek giriş için geçerli, yani üç rotayı da art arda tamamlarsan hiçbir sorun yok. Ama örneğin Çevre’yi tamamlayıp Pokhara’ya dönersen (yani parktan çıkarsan) ve sonra Ana Kampı ya da Poon Hill’i yapmak istersen yeniden ödemen gerekecek.

Ücreti 3.000 rupi, yaklaşık 20 €.

İki izni de Katmandu’dan ya da Pokhara’dan almanı tavsiye ederim; teorik olarak Besisahar’dan da almak mümkün (ACAP için 6.000 rupilik yüksek bir fiyatla, TIMS ise görünüşe göre Besisahar’dan alınamıyor).

Bunu yapmak gerçekten kolay, Katmandu’da Tourism Board‘a gitmen yeterli; burası Thamel’in ana turistik bölgesine yaklaşık 2 km uzakta (rahatça yürünebilir), ofis 10:00–17:00 arası açık, gereksiz kuyruklardan kaçınmak için açılır açılmaz gitmeni tavsiye ederim.

Pokhara’da ise turizm ofisi otobüs terminalinin hemen yanında, burası da 10:00–17:00 arası açık.

Elbette izinleri almak için yerel bir acenteye de başvurabilirsin ama maliyetler artıyor ve bence hiç gerekli değil: süreç genel olarak hızlı, basit ve her şey anında veriliyor.

İki izin için de iki vesikalık fotoğraf (toplam dört) gerekiyor ama en azından Katmandu ofisinde yerinde ücretsiz çekiliyor, o yüzden fazla endişelenmezdim; Pokhara’da da aynıdır herhalde.

Not: Formları doldururken, çeşitli bilgilerin (pasaport numarası, rotalar vb. vb.) yanı sıra senin seyahat sigortanın numarası da istenecek. Bu faaliyeti kapsayan (bildiğim kadarıyla) yalnızca üç sigorta şunlar: World Nomads ekstra aktivite olarak eklenince 6.000 metreye kadar trekkingi sigortalamana izin veriyor, TrueTraveller “Extreme Pack” paketi eklenince 4.600 m üzerindeki trekkingleri de kapsıyor ve son olarak SafetyWing “Adventure Sports” paketi eklenince 6.000 metreye kadar trekkingi kapsıyor. Daha önce söylediğim gibi, diğer sigortaların çoğu 3.500 metrede duruyor, bazıları daha da aşağıda.

Güncelleme Ekim 2024:

Görünüşe göre artık seyahat sigortası olduğunu kanıtlamak zorunlu değil ama yine de yaptırmanı tavsiye ederim.

Sonuç olarak, Nepal’de zorunlu aşı yok ama Hepatit A ve B öneriliyor.

Yukarıdan Manang.

Hava durumu, sıcaklıklar ve en iyi dönem

Hemen şunu söyleyelim: doğru fiziksel hazırlık ve doğru ekipmanla üç rota da teknik olarak yılın her döneminde tamamlanabilir. Yine de ilkbahar ve sonbahar, Annapurna bölgesinde trekking yapmak için kuşkusuz en iyi dönem.

Özetle:

İlkbahar (mart, nisan ve mayıs)

Sıcaklıklar keyifli ve günlerin büyük bölümü açık geçiyor; birkaç nadir gün ve zirvelerin bulutlarla kaplanmaya başladığı geç öğleden sonralar hariç.

Ayrıca alçak rakımlarda renk cümbüşü yaratan sarı, kırmızı ve pembe ormangülü çiçeklerinin mevsimi. Sonbahardan sonra ikinci yoğun sezon ve (iklim açısından) trekking için ikinci en iyi dönem. Bence hava durumu ile patikalardaki kalabalık arasında doğru bir denge; yüksek rakımlarda ve sezonun başlarında, yıla bağlı olarak, çok kar bulabilirsin.

İlgilenirsen, mayıs aynı zamanda Tiji Festivali‘nin Upper Mustang bölgesindeki Lo-Manthang’da düzenlendiği dönem. Festival üç gün sürüyor ve kralın sarayının içinde gerçekleşiyor.

Yaz (haziran, temmuz ve ağustos)

Yaz, Nepal’de muson mevsimi; özellikle alçak rakımlarda gerçekten sıcak olabiliyor ama yükseldikçe sıcaklıklar keyifli hale geliyor. Bölgenin büyük kısmı bol yağmur alıyor, sülükler ve sivrisinekler de var. Yine de masifin güneye bakan kısmı (Ana Kamp ve Poon Hill) ile kuzey kısmı (Manang, Upper Pisang, Muktinath) arasında büyük bir fark var: birincisinde gerçekten çok yağmur yağıyor, ikincisinde yağış belirgin biçimde daha az.

Bu dönemde bitki örtüsü özellikle gür ve yabani çiçeklerin açışını izlemek mümkün; nehirler ve şelaleler en güzel hallerinde.

Özetle yaz, Çevre’yi tamamlamak ya da en azından masifin kuzeyindeki bölgeye odaklanmak için iyi bir dönem olabilir; Poon Hill ve Annapurna Ana Kampı için ise berbat bir dönem, patikalar gerçekten az kalabalık ve fiyatlar buna bağlı olarak düşük.

İlgilenirsen, ağustostaki dolunayda Muktinath’ta Yarlung mela festivaline katılabilirsin.

Muktinath’ta gün doğumu.

Sonbahar (eylül, ekim ve kasım)

Bu, Nepal’de trekking yapmak için mükemmel mevsim sayılıyor; musonlardan sonra günler berrak, sıcaklıklar harika ve yüksek rakımda bile kar neredeyse hiç yok.

Bunun aynı zamanda yılın açık ara en kalabalık ve en pahalı dönemi olduğunu söylemeye gerek yok, özellikle ekim ayı; çünkü eylül özellikle alçak rakımlarda hafif yağışlı olabiliyor, kasımda ise sıcaklıklar düşmeye başlıyor ama yine de keyifli kalıyor.

İlgilenirsen, sonbahar aynı zamanda Nepal’in festival mevsimi; en önemli iki Hindu festivali, Dashain ve Tihar, bu dönemde yapılıyor.

Kış (aralık, ocak ve şubat)

Kış döneminde hava gerçekten çok soğuk olabiliyor ve özellikle yüksek rakımda, büyük olasılıkla bol kar olacağı için trekking yapmak tavsiye edilmez. Yine de özellikle alçak rakımlarda iyi bir mevsim sayılır, yağışlar sık değil ve günler genellikle açık.

Annapurna Çevresi ise kesinlikle tavsiye edilmez (Thorong Geçidi kar nedeniyle marta kadar kapalı kalabiliyor) ama Ana Kamp ve özellikle Poon Hill fazla zorlanmadan tamamlanabilir.

İlgilenirsen, bu dönemin festivalleri şunlar: Tamu Loshar, Gyalpo Losar ve Mageshangrati; Noel de kutlanıyor.

Annapurna Çevresi trekkingi

Çeşitli başlangıç noktalarından söz etmeden önce, işte çevre rotasının eksiksiz bir haritası ve genel olarak en popüler rotaların özet tablosu.

Annapurna Çevresi’nin en popüler rotaları

Biz, Muktinath – Jomsom bölümü olmayan bir tür standart rota seçtik; onun yerine Poon Hill trekkingini ve Annapurna Ana Kampı trekkingini ekledik. Elbette her seçenek iyi, tavsiye etmediğim tek seçenek Kısa rota: trekkingi esasen yalnızca Thorong Geçidi’ne indirgemek gerçek bir kayıp olur, üstelik bu kadar yükseğe ve bu kadar çabuk çıkmak sana yükseklik sorunları yaşatabilir.

Şimdi düşününce muhtemelen Jomsom’a kadar gitmeyi seçerdim, çünkü hem otobüsten hem de diğer gezginlerin anlattıklarından rota gerçekten manzaralı; Jomsom’dan aşağısında ise manzara çevre rotasının ilk kısmına benziyor. Dolayısıyla fazla zamanın yoksa onu tamamen atlayabilir ya da Jomsom – Tatopani otobüsüne binip oradan devam edebilirsin.

Annapurna Çevresi’nin farklı başlangıç noktaları

Esasen trekkinge Besisahar ile Manang arasında her yerden başlanabilir ama otobüsle yalnızca Ngadi’ye kadar gelinebiliyor, oradan ya yürümeye devam edilir ya da jip tutulur. Burada da her seçenek iyi ama Besisahar’dan Ngadi’ye yürümemeni şiddetle tavsiye ederim, çünkü bu bölümde yolun alternatifi yok ve gerçekten trafikli ve tozlu, pratikte kimse yapmıyor.

En popüler iki başlangıç noktası Syange ve Jagat ve ikisine de jiple ulaşılıyor; ikincisi genellikle birinciye tercih ediliyor. Biz ise sırasıyla 10 ve 14 kilometre daha aşağıdaki Ngadi’ye kadar otobüsü seçtik, bu da kabaca bir gün fazladan yürümek anlamına geliyor. Zamanın varsa tavsiye ederim çünkü patika gerçekten keyifli ve otobüs jipten daha ucuz.

Biraz daha yukarıdaki Chame ve Tal, fazla zamanın yoksa iki iyi seçenek daha; Tal’ın ötesi bence pek mantıklı değil.

Annapurna Çevresi’nin farklı bitiş noktaları

Başlangıç noktalarında olduğu gibi, Thorong Geçidi’ni aştıktan sonra bitiş noktaları için de birkaç olasılık var. Daha önce söylediğim gibi biz Muktinath’ı seçtik, oradan Tatopani’ye giden bir otobüse bindik ve Poon Hill’e doğru trekkinge başladık. Birçok kişi Muktinath’a vardıktan sonra doğrudan Pokhara’ya dönüyor.

Bir diğer gerçekten popüler bitiş noktası Jomsom; istersen ve bütçe elveriyorsa buradan Pokhara’ya uçağa binilebilir. Alternatifi Jomsom – Tatopani otobüsü (popüler bir tercih, çünkü birçok kişi yol boyunca yürümenin şart olduğunu sanıyor ama aslında NATT‘ı izlersen buna gerek yok) ya da Jomsom – Pokhara otobüsü ya da çevre rotasını Nayapul’a kadar tamamen bitirmek.

Bu durumda da seçim tabii ki yalnızca sana ait ama özellikle fazla zamanın yoksa en iyi iki seçeneğin Muktinath ve Jomsom olduğunu düşünüyorum.

Annapurna Çevresi için gün gün rota ve önerilen etaplar

Aşağıdaki rota, (birkaç nadir istisna dışında) yalnızca sabahtan öğleden sonranın başına kadar, günde toplam 5–6 saat yürüyecek ve öğle yemeğini yalnızca varış noktasına ulaştıktan sonra yiyecek şekilde tasarlandı. Genel olarak kalkış saat 7–7 buçuk civarında, varış en geç 13–14 civarında. Muhtemelen ortalama bir kişiden biraz daha hızlıyız, o yüzden ilk günlerden sonra hesaplar tutmuyorsa buna göre ayarla.

Bu stratejiyi benimsemek için en az üç iyi neden var:

  • Hava durumu yıl boyunca genellikle sabahları daha iyi, yani daha güzel manzaralar ve daha düşük yağmur ihtimali.
  • Mola vermemek: ritmini bozmaz ve en önemlisi, özellikle yüksek rakımda berbat bir fikir olan, kanın sindirim sistemine yönelmesine yol açan tok karnına yürümekten kaçınırsın. Varış noktasına ulaştıktan sonra rahatlamak ve toparlanmak için ihtiyacın olan tüm zamana sahip olursun.
  • Varış noktasına ulaşıp sonra öğle yemeği yemek çoğu zaman oda ücretinden tasarruf etmeni sağlar. Özellikle alçak rakımlarda lodge’ların %99’u, üç öğün karşılığında odayı ücretsiz vermeye fazlasıyla istekli; ama yolda yemek için durursan öğünler ikiye iner ve lodge odayı bedava vermeye daha isteksiz olabilir.

Aklında tutman gereken bir başka şey de, rota boyunca pratikte her yerde durulabilmesi. Özellikle alçak rakımlarda köyler birbirine kısa mesafede ve önerilen etaplar rahatlıkla bir sonraki köyle değiştirilebilir. Ayrıca köyler arasındaki lodge/tea house sayısı da gerçekten çok, bu da yorulursan ya da belirlenen varış noktasına vardıktan sonra biraz daha yürümek istersen esasen sonsuz durma olanağı sunuyor.

Son olarak, Organic Maps‘i indirmeni tavsiye ederim; uygulama haritalar indirildikten sonra çevrimdışı da çalışıyor ve bence trekkingleri tamamlamak için harika bir araç.

Not: Tüm rota beyaz ve kırmızı renklerle işaretlenmiş ama özellikle ilk bölümde (yaklaşık Ngadi’den Timang’a kadar) bu işaretleri izlemek yerine yol boyunca yürümenin daha uygun olduğu kısımlar olduğunu düşünüyorum; bu işaretler çoğu zaman sana büyük bir yükseklik farkı yaptırıp bir kilometre sonra seni tekrar yola indiriyor. Her zaman Organic Maps’e bir göz at ve gerçekten değip değmediğini değerlendir.

Annapurna Çevresi’nin yükseklik profili.

1. Gün. Pokhara – Besisahar otobüsü (4 saat, 108 km) ya da Katmandu – Besisahar otobüsü (7 saat, 184 km) / Besisahar – Ngadi otobüsü (1 saat, 13 km) / Ngadi – Ghermu yürüyüşü (2:45 saat, 9,3 km)

Besisahar (760 m) – Ngadi (840 m) – Lampata (1.017 m) – Bahundanda (1.223 m) – Ghermu (1.108 m)

Biz Pokhara’dan geçtik çünkü zamanımız vardı ve yolculuğu bölmenin iyi bir fikir olduğunu düşündük ama bunu yapmak kesinlikle şart değil, hatta şimdi düşününce belki Katmandu’dan doğrudan otobüsü seçerdim.

Katmandu’dan otobüs Gongabu Otobüs Terminali‘nden (Gongabu Bus Park) kalkıyor ve ücreti 500–600 rupi. Günde birkaç kalkış var ama sabah erkenden yola çıkmanı tavsiye ederim (ilk otobüs 6:45’te olmalı), bir gün önce otogara gidip bileti satın al ve kalkış saatini teyit et.

Bunun yerine Pokhara’dan geçmek istiyorsan, Katmandu – Pokhara otobüsü bu noktadan kalkıyor; hemen hemen tüm konaklama yerleri/acenteler 700 rupi istiyor ama biz iki bileti 1.300 rupiye almayı başardık. Pokhara – Besisahar otobüsü ise Tourist Bus Park‘tan (Katmandu – Pokhara otobüsünün varış noktası) kalkıyor, ilk kalkış 7:00’de; biz otel aracılığıyla kişi başı 500 rupi ödedik ama görünüşe göre daha az ödenebiliyor.

Besisahar’daki son duraktan (herkesin indiği yer) rota üzerindeki herhangi bir varış noktasına jip ayarlanabilir ama sık sık geçen yerel otobüsü beklemeni ve Ngadi’ye (son durak) kadar devam etmeni tavsiye ederim, ücreti 300 rupi. İstersen Bhulbhule’de (200 rupi) inip yürüyerek devam edebilirsin ama yol boyunca yürürsün ve açıkçası hiçbir şey kaçırmazsın. Zamanın yoksa ya da sadece daha yukarıdan başlamak istiyorsan, bu diğer başlangıç noktalarından birine jip tutma zamanı.

Genel olarak, bu gün içinde jiple Syange’ye ya da Jagat’a ulaşmaya karar verirsen, yalnızca 2. günün başlangıç noktasını değiştirerek rotayı yine harfiyen takip edebilirsin. Her durumda izinlerini elinin altında tut çünkü Bhulbhule’de ilk kontrol noktası var; ben bilmiyordum ve onları sırt çantasından almak için otobüsün çatısına tırmanmak zorunda kaldım.

Ngadi’den Ghermu’ya giden patika gerçekten keyifli ve tavsiye ederim. Geceyi Crystal lodge’da geçirdik; akşam yemeği ve kahvaltıyı ödeyince oda, wifi ve sıcak duş ücretsiz. Ancak ertesi sabah çocuk bizden hizmet bedeli olarak toplamın %10’unu aldı; ilk geceydi ve bilmiyorduk ama bu kesinlikle norm değil, rota boyunca başka kimse denemedi bile, muhtemelen köyde daha iyi seçenekler vardır.

Ghermu’ya giden patika.

2. Gün. Ghermu – Tal yürüyüşü (5 saat, 15 km)

Ghermu (1.108 m) – Jagat (1.250 m) – Chyamch (1.367 m) – Tal (1.633 m)

Syange/Jagat’tan başlarsan sırasıyla yaklaşık 1 km ve 4 km daha az, yani Tal’a ulaşmak için muhtemelen 4–4 buçuk saat.

Ngadi’den istersen rakımda kalıp yoldan tamamen kaçınan bir üst patikayı tutabilirsin ama bu çok daha zor ve rotayı 3 km uzatıyor; ya da nehri geçerek Syange köyüne inip yolu Chamje’ye kadar izleyebilir, oradan nehri tekrar geçip Tal’a giden patikaya girebilirsin.

Biz yolu seçtik ve açıkçası hiç sorun olmadı, sabahın erken saatlerinde trafik hâlâ az oluyor herhalde; Syange’den Chamje’ye kadar yaklaşık 7 km’lik yol boyunca 10’dan fazla jip geçmedi. Bu 7 km boyunca ayrıca yola paralel giden patikalara küçük sapmalar yapmak da mümkün ama bunlar esasen işe yaramaz bir inip çıkmadan ibaret; ilkini yaptıktan sonra bıktık ve yol boyunca yürüdük.

Chamje’de nehir tekrar geçiliyor ve Tal köyüne çıkan son rampadan önce birkaç kilometre gerçekten keyifli bir patikada yürünüyor.

Tal’da geceyi River View Guest House’ta geçirdik, burada da yemek ücreti karşılığında oda (banyolu ve sıcak sulu) ücretsizdi ama wifi yoktu.

Jagat köyü.

3. Gün. Tal – Timang yürüyüşü (5 buçuk saat, 13 km)

Tal (1.633 m) – Karte (1.781 m) – Dharapani (1.844 m) – Odar (2.131 m) – Bagarchhapad (2.059 m) – Danque (2.139 m) – Timang (2.578 m)

Tal’dan, köye sırtını dönünce vadinin sağ tarafından giden (yol ise nehrin öbür yakasında sol tarafta ilerliyor) patikayı, yol ile patikanın yeniden birleştiği Dharapani köyüne kadar yürümeni şiddetle tavsiye ederim. Patika yola göre biraz daha zor ama manzaralar buna değiyor ve genel olarak gerçekten keyifli bir bölüm.

Dharapani’den Timang’a yol boyunca yürümeni tavsiye ederim, işaretlenmiş bazı kestirmeler denemeye değer ama çoğunlukla yolu izle.

Timang, dağlarla çevrili gerçekten şirin bir köy; biz Hotel Manaslu’da kaldık, sevimli odalar, harika sıcak duş ve wifi, hepsi ücretsiz, yalnızca yemekleri ödedik.

Chame köyü.

4. Gün. Timang – Dhikur Pokhari (6 saat, 20 km)

Timang (2.578 m) – Chhitepu (2.636 m) – Koto (2.656 m) – Chame (2.726 m) – Talekhu (2.838 m) – Bratan (2.932 m) – Dhikur Pokhari (3.211 m)

Bu gün neredeyse hep yol boyunca yürünüyor ama söylemeliyim ki bir kez daha hiç sorun olmadı: trafik pratikte yok ve ara sıra yol boyunca uzanan patikayı tutma imkânı var.

Brathang’a kadar rota nispeten kolay, yer yer düz, sonra Dhikur Pokhari köyüne kadar sürekli bir yokuş başlıyor.

Hotel Kamala’da kaldık ve burada da tavsiye edebilirim, sevimli oda ve yemekleri ödeyince ücretsiz wifi, sıcak duş ücretli.

Dhikur Pokhari’de gün doğumu.

5. Gün. Dhikur Pokhari – Ngawal (5 buçuk saat, 14 km)

Dhikur Pokhari (3.211 m) – Upper Pisang (3.303 m) – Ghyaru (3.695 m) – Ngawal (3.669 m)

Dhikur Pokhari’den iki seçeneğin var: Lower Pisang yönündeki tabelaları izleyip Manang’a kadar yol boyunca yürümek ya da Upper Pisang’a yönelip vadinin öbür yakasında rakımda giden patikayı tutmak (neredeyse 4.000 m rakıma çıkılıyor). Ben ikinci seçeneği şiddetle tavsiye ederim, patika gerçekten manzaralı ama formda hissetmiyorsan muhtemelen abartmamak ve Lower Pisang’a doğru devam etmek daha iyi.

Yapabileceğin bir başka şey de Upper Pisang’a yönelmek (buradan Annapurna 2’nin harika manzaraları var) ve sonra Lower Pisang’a inip yol boyunca Manang’a kadar devam etmek.

Dhikur Pokhari’den Upper Pisang’a patika neredeyse düz ve gerçekten keyifli ama köyden çıkınca Ghyaru köyüne doğru güzel bir rampa var (400 metre yükseklik farkı). Burası gerçekten şirin bir kasaba, tüm yapılar tamamen taştan ve kısaca keşfetmeye değer.

Ghyaru sokaklarında.

Ghyaru’dan Ngawal’a patika esasen son derece rahat yürünen bir yalancı düzlük ve Annapurna masifine muhteşem manzaralar sunuyor, tüm çevre rotasında en çok hoşuma giden bölüm buydu.

Ngawal’da köyün girişindeki (kelimenin tam anlamıyla) ilk lodge’da kaldık, burada da wifi ve oda ücretsiz, yalnızca yemekleri ödedik, sıcak duş ücretli. Aile gerçekten çok sevimliydi ve yemekler harikaydı ama tesis pek iyi değildi, özellikle ertesi gün gördüklerimizle karşılaştırınca.

Not: Bu gün birçok kişi tek seferde gidip Manang’a varmayı tercih ediyor ama bunu yapınca gerçekten uzun bir gün oluyor. Zamanın kısıtlı değilse tavsiye etmem ama yine de yapmaya karar verirsen, 6. günü atlayıp doğrudan 7. güne geç. Elbette üst patikayı seçmemeye karar verirsen ve gün içinde Manang’a varırsan da aynısı geçerli, doğrudan 7. güne geç.

Ngawal köyü.

6. Gün. Ngawal – Manang (2:45 saat, 9 km)

Ngawal (3.669 m) – Munchi (3.500 m) – Braga (3.519 m) – Manang (3.560 m)

Bu bir yarı dinlenme günü. Ngawal köyünden iki seçenek var: köyün hemen dışında vadiye inen ve Mungii’de yola yeniden katılan patikayı tutmak ya da rakımda biraz daha kalıp Braka’ya inmek.

İlk patika daha iyi işaretlenmiş, daha çok kullanılmış ve daha kısa, çoğu kişi bu seçeneği tercih ediyor (biz dahil), fikrimiz diğerini yapmak olsa da. Önümüzdeki trekkerların yönlendirmesine kendimizi bıraktık ama dikkat edip Organic Maps’e bir göz atarsan ikincisi muhtemelen daha manzaralı, her halükarda pek fark etmiyor.

Vadinin dibine varınca, Manang’a kadar düz yol boyunca yürünüyor. Burada yalnızca yemekleri ödeyerek ücretsiz bir konaklama bulmadan önce birkaç yerde sormamız gerekti ama sonunda Himalayan Singi Hotel ile anlaştık, banyolu oda, sıcak duş (güneş enerjili) ve wifi ücretsiz, yani yalnızca altı öğünü ödedik (iklime alışmak için iki gece kaldık, ki bu son derece tavsiye edilir).

Yürüyüş günü kısa olduğu için öğleden sonra şehri ve yakındaki Gangapurna Gölü’nü keşfettik.

Manang şehri.

7. Gün. Manang (Dinlenme / iklime alışma günü)

Fiziksel olarak iyi hissetsen bile günü Manang’da geçirmen ve daha fazla yükselmemen kesinlikle tavsiye edilir, böylece sonraki günlerde sorun yaşamazsın. Yine de hem vakit öldürmek hem de iklime alışma sürecini kolaylaştırmak için çevrede kısa bir gezi yapmak iyi olur. Meşhur İngiliz deyişiyle “climb high sleep low” (yükseğe tırman, aşağıda uyu), rakıma uyum sağlamanın en iyi yolu gün içinde yükseklik kazanıp sonra vücudun toparlanabilmesi için aşağı inmek.

Bu amaçla Manang çevresinde çeşitli seçenekler var (aşağıda gerçekten güzel bir harita görüyorsun), tavsiye edebileceğim ikisi: ChongKor manzara noktası ve Praken Gompa. İkisi de gidiş-dönüş 2–3 saatlik geziler, birkaç yüz metre rakım kazanmak ve günün geri kalanını dinlenerek geçirmek için ideal.

Manang gezi rotaları haritası.

Biz ChongKor’u seçtik ve manzaradan memnun kaldık (buzulun manzarası harika) ama vadinin öbür yanındaki Praken Gompa da harika bir seçenek gibi görünüyor, ikisi de yaklaşık 3.900 metrede. Bir başka popüler ama kesinlikle daha zorlu seçenek de 4.200 m rakımdaki Ice Lake’i ziyaret etmek.

Son olarak Manang’dan, dünyanın (o büyüklükteki) en yüksek gölü olan ama Annapurna Çevresi’nin resmî rotasının parçası olmayan Tilicho Gölü’ne çıkmaya karar verilebilir. İki ekstra günün varsa, geçide çıkmadan önce Tilicho Gölü ana kampına bir günde ulaşabilir, ertesi gün gölü ziyaret ettikten sonra çevre rotasına devam edebilirsin. İstersen Jomsom’a doğru da devam edebilirsin, yani aynı yoldan geri dönmeden; bu, Manang – Jomsom bölümünü esasen kısaltan, kesinlikle az yürünen bir varyant.

Biz iki günlük varyantı yapmak istedik ama patika nisan ortasında hâlâ kar nedeniyle kapalıydı, anormal ama kesinlikle mümkün bir durum.

Not: Rakım yüzünden özellikle formda hissetmiyorsan, Manang trekkinge devam etmeden önce gerekirse toparlanmak için birkaç ekstra gün geçirmek için ideal yer bence, birçok kişi şehirde üçüncü bir gece de geçiriyor. Manang ayrıca eksik ekipmanı satın almak için ideal bir yer, yol burada bitiyor ve fiyatlar hâlâ rekabetçi, şehirden ayrıldıktan sonra durum değişiyor.

ChongKor manzara noktası.

8. Gün. Manang – Churi Letdar (4:30 saat, 11 km)

Manang (3.560 m) – Tengi (3.719 m) – Ghunsang (3.947 m) – Yak Kharka (4.050 m) – Churi Letdar (4.248 m)

Churi Letdar’a tırmanış gerçekten keyifli, ilk bölüm vadinin dibindeki Manang’ın çok güzel manzaralarını sunuyor; ikincisi (yer yer düz) ise son yokuşun olduğu Yak Kharka’ya varmadan önce çevredeki zirvelerin harika manzaralarını ve çok sayıda kartalı bize sundu.

Churi Letdar, Manang’ın 3.500 m’sine karşılık 4.200 m’de bulunuyor; bu rakımda günde 500 metreden fazla yükseklik kazanılmaması önerilir, biz hiç sorun yaşamadık. Ama özellikle formda hissetmiyorsan, bir başka popüler etap Churi Letdar’a varmadan yaklaşık bir kilometre önce, yaklaşık 4.100 m’deki Yak Kharka köyü. Bazen sadece 100 metre bile fark yaratabilir!

Burada SnowLand lodge’da kaldık, yemekleri ödeyince oda ve wifi ücretsiz, tesis tam olarak yeni değil ama manzara harika ve personel nazik.

Churi Letdar köyüne giriş.

9. Gün. Churi Letdar – High Camp (3:45 saat, 6 km)

Churi Letdar (4.248 m) – Deurali Tea House (4.440 m) – Thorung Phedi (4.548 m) – High Camp (4.884 m)

Hafif yokuşlu ilk bölüm gerçekten keyifli, manzaralar harika, sonra nehri geçmek için iniliyor, tekrar yükseklik kazanılıyor (bu rakımda hiç eğlenceli değil) ve Thorung Pedi’ye kadar yalancı düzlükte yürünüyor.

Thorung Pedi’den High Camp’e kısa ama zorlu bir yokuş var, yavaş git! Sabah erkenden yola çıkmanı tavsiye ederim. Özellikle yüksek sezonda, geç varılırsa odasız kalıp High Camp’in ortak alanında uyumak zorunda kalma riski yüksek, çünkü büyük olsa da oda sayısı sınırlı yalnızca tek bir tesis var. Burada yalnızca yemeği ödeyerek ücretsiz uyumak imkânsız, iki kişilik odamız kişi başı 350 rupiye mal oldu.

Öğleden sonra canın isterse vadiye mükemmel bir 360 derece manzara sunan yakındaki manzara noktasına çıkabilirsin, yürüyerek yalnızca on dakika kadar ve özellikle gün doğumunu izlemek için çok tercih ediliyor ama biz o saatte uyku tulumundan çıkacak irade gücünü bulamadık.

Oldukça popüler görünen bir alternatif Thorung Pedi’de uyumak ama açıkçası harika bir fikir olduğunu sanmıyorum, çünkü tüm çevre rotasının zaten en zorlu ve en uzun günü olan ertesi günü daha da zorlaştırır.

Yine de geçide çıkmadan önce daha alçak bir rakımda uyumanın, rakımla sorunu olan ve özellikle formda hissetmeyen biri için yararlı olabileceğini söylemek gerek. Hatta bazıları geçide çıkmadan önce bir gece Thorung Pedi’de, bir gece de High Camp’te geçiriyor; özetle, vücudunun söylediğini dinle ama iyi hissediyorsan bence 9. günün gecesini High Camp’te geçirmek daha iyi.

High Camp’te gün doğumu.

10. Gün. High Camp – Muktinath (7 saat, 13 km)

High Camp (4.884 m) – Thorong La Pass (5.416 m) – Chambar Bir (4.200 m) – Muktinath (3.611 m)

Saat 3 buçukta ilk insanların geçide tırmanış için hazırlandığını duydum ama biz gün doğumunu beklemeye karar vermiştik. 6’yı çeyrek geçe yürümeye başladık ve High Camp’te neredeyse kimse kalmamıştı. İlk bölüm, patika hâlâ kısmen buzlu ve sağımızda bir uçurum olduğu için tam olarak keyifli değildi.

Geçide varmak kolay olmadı ve çoğu zaman tepeyi aşmak üzereymişiz gibi geliyordu ama karşımıza başka bir yokuş çıkıyordu. Bu olaylardan birinde bir trekking çubuğum bile kırıldı. Sonunda geçide vardığımızda gerçekten harika bir his oldu.

Thorong Geçidi’nde hatıra fotoğrafı.

Hatıra fotoğraflarını çektikten sonra günün en zor kısmı başladı, Muktinath’a uzun iniş; 1.600 metre yükseklik farkı, özellikle kar ve çamur patikayı son derece kaygan yaptığı için tam olarak keyifli değildi.

Sonunda varış noktasına ulaştığımızda Hotel The Paths of Dream’de harika bir oda bulduk, burada da yalnızca yemekleri ödeyerek sıcak duş, wifi ve oda ücretsiz.

Not: Bu, bir çift krampon olsaydı kesinlikle fena olmayacağı tek gündü ama şunu da söylemek gerek, bu kesinlikle anormal bir yıldı ve bana söylendiğine göre normalde nisan/mayıs aylarında çok kar olmuyor.

Seyahatini mi organize ediyorsun? Sigortanı henüz yaptırmadıysan, işte benim en iyi seyahat sigortaları rehberim. Rehberdeki bağlantılar üzerinden satın alarak bu siteyi hiçbir ek maliyet olmadan desteklemiş olursun.

Rehberin başında söylediğim gibi, bu noktaya geldiğinde çeşitli seçenekler var; biz Tatopani’ye otobüse binip Poon Hill’e doğru trekkinge başlamaya karar verdik ama bütünlük açısından çevre rotasını yürüyerek tamamlamak istersen önerilen rotayı anlatıyorum.

Otobüse binmeye karar verirsen, ana varış noktaları için genel olarak fiyatlar şöyle (jip için en az iki katını ödemeyi bekle)

Jomsom – 350 rupi – 2 saat

Tatopani – 1.200 rupi – 7 saat

Pokhara – 1.450 rupi – 12 saat

Upper Pisang.

11. Gün. Muktinath – New Jomsom, Lupra üzerinden (6 saat, 22 km)

Muktinath (3.611 m) – Lupra (2.983 m) – Jomsom (2.784 m)

Burada iki seçeneğin var: yoldan tamamen kaçınmak istiyorsan güneydeki Lupra köyünden geçmen gerek, alternatif ise kuzeydeki Kagbeni’den (çok güzel bir köy gibi görünüyor ve ziyaret etmem tavsiye edilmişti) yer yer yol boyunca yürüyerek geçmek. Manzara (otobüsten bile) gerçekten etkileyici ve daha yukarıdan geçen patikadan görülünce daha da etkileyici olduğunu tahmin ediyorum.

Lupra’ya varınca yine iki seçeneğin var: rakımda kalıp dağın yamacı boyunca yürümek ya da vadiye inip nehir boyunca yürümek; iki patika da Jomsom’a yaklaşık 5 km kala birleşiyor, orada yolun kenarında yürümek zorunlu.

New Jomsom’dan otobüsler:

Tatopani 880 rupi – 5 saat

Pokhara 1.110 rupi – 10 saat

Katmandu 1.700 rupi – 20 saat

Ayrıca Pokhara’ya uçmak da mümkün.

12. Gün. New Jomsom – Tukuche (4 buçuk saat, 15,5 km)

Jomsom (2.784 m) – Thini (2.836 m) – Chhario (2.704 m) – Tukuche (2.615 m)

Köyden yaklaşık 500 metre dışarıda, yenisi yapılmadan önce ana yol olan yol tutuluyor. Pratikte nehir geçiliyor ve gün boyunca trafikli yola göre vadinin karşı yakasında yürünüyor.

Patika/yol, yolun Tukuche köyüne giden yalancı düzlüğe dönüştüğü Chhario köyüne kadar sürekli bir inip çıkma.

13. Gün. Tukuche – Ghasa (8 saat, 30 km)

Tukuche (2.615 m) – Sauru (2.570 m) – Kokhethanti (2.533 m) – Konjo (2.700 m) – Titi Lake (2.700 m) – Chhoya Deurali (2.505 m) – Ghasa (2.072 m)

Burada en az üç farklı seçenek var: yoldan tamamen kaçınıp Titi Gölü’nden geçmek istiyorsan yaklaşık 30 km ve neredeyse 8 saatlik yürüyüş; Kokhethanti’ye varınca göle yönelmek yerine nehri izlersen yaklaşık 25 km; son alternatif (trafikli) yolu Larjung’a kadar izleyip Organic Maps’in gösterdiği en kısa rotadan devam etmek, bu durumda yaklaşık 20 km ve büyük kısmı yol boyunca.

Ghorepani’ye giden yokuş.

14. Gün. Ghasa – Tatopani (17 km, 5 saat)

Ghasa (2.072 m) – Pairothapla (1.937 m) – Kopchepani (1.765 m) – Narchyang (1.448 m) – Tatopani (1.362 m)

Burada da çoğu zaman ana yola göre nehrin karşı yakasında yürünüyor; Tatopani’ye varmadan önceki son kilometre hariç, orada nehir geçilip trafikli yol boyunca yürümek gerekiyor.

Köy gerçekten çok turistik ve kalabalık çünkü bölgedeki birçok trekkingin başlangıç/bitiş noktası olarak kullanılıyor. Biz Muktinath’tan otobüsle geldik ve (alçak rakım göz önüne alındığında) düşündüğümüzün aksine yalnızca yemek ücreti karşılığında ücretsiz oda bulmak imkânsızdı ve Hotel Himalaya’da iki kişilik bir oda için 200 rupi ödemek zorunda kaldık, mütevazı bir konaklama ama harika wifi ve yemek.

Öğleden sonra yakındaki kaplıcaları ziyaret ettik, etkileyici bir şey yok ama özellikle bizim için 10 günlük trekkingin ardından bir saat kadar suda ıslanmak yine de keyifliydi. Giriş 150 rupi.

15. Gün. Tatopani – Ghorepani (6 saat, 17 km)

Tatopani (1.362 m) – Ghara (1.745 m) – Shikha (1.934 m) – Phalate (2.272 m) – Chitre (2.370 m) – Ghorepani (2.800 m)

Bu epey zorlu bir yürüyüş, nitekim 1.600 metre yükseklik farkı ve sonsuz sayıda basamak var; sıcakla birleşince günü tüm çevre rotasının en zor günlerinden biri haline getirdi. Her şeye rağmen saat 2 civarında varış noktasına ulaştık ve Lodge Mountain View’ya yerleştik; biraz pazarlıktan sonra öğle yemeği, akşam yemeği ve kahvaltı karşılığında oda ve sıcak duşu ücretsiz almayı başardık.

Ana yol boyunca yaklaşık 1 km yürüdükten sonra nehrin öbür yakasına geçen köprüden geçmek gerekiyor. Buradan sonra patika iyi işaretlenmiş ve birçok kilometre boyunca neredeyse hiç trafik olmayan ikincil bir yolla dönüşümlü gidiyor; ardından Ghorepani köyüne kadar sonsuz bir basamak dizisi bulacaksın; biz orada Annapurna ana kampına doğru devam ettik, çevre rotası ise trekkingin bittiği Nayapul’a yönelir.

17 kilometre yürümek ve 1.600 metre yükseklik farkı sana fazla geliyorsa, geceyi Shikha’da geçirmeni tavsiye ederim, burası kelimenin tam anlamıyla yolun yarısında.

Solda Ghyaru, sağda Annapurna 2.

16. Gün. Ghorepani – Poon Hill – Nayapul – Pokhara otobüsü (6 buçuk saat, 22 km)

Ghorepani (2.800 m) – Poon Hill (3.200 m) – Ghorepani (2.800 m) – Nangethanti (2.524 m) – Banthanti (2.306 m) – Ulleri (2.110 m) – Tikhedhunga (1.536 m) – Hile (1.554 m) – Birethanti (1.120 m) – Nayapul (1.117 m)

Günün ilk bölümü gün doğumunu görmek için Poon Hill’e tırmanıştan oluşuyor, Ghorepani’den Poon Hill zirvesine yalnızca bir buçuk kilometre ama neredeyse 400 metre yükseklik farkı var, yani tam bir gezinti değil. Biz yaklaşık 40 dakikada çıktık, o yüzden gün doğumunu görmek istiyorsan yılın dönemine göre ayarla. Elbette kafa lambasıyla ya da en azından telefon fenerinle yola çıkmanı tavsiye ederim ama korkma, kaybolmak imkânsız, herkes gün doğumunu görmek için çıkıyor ve patikayı takip etmek son derece kolay. Patikanın başında Poon Hill için giriş ücreti ödemek gerekiyor, 100 rupi.

Ghorepani’ye döndükten sonra kahvaltı yap ve çevre rotasının bittiği Nayapul’a doğru inişe başla. Bizim gibi yapıp Annapurna ana kampı trekkingini de tamamlamak istersen, o zaman Tadapani’ye yönel.

Bu günü ikiye bölmek istersen muhtemelen ideali Ulleri’de durup ertesi gün Nayapul’a kadar yürümek. Nayapul’dan Pokhara’ya sık otobüsler var, iki saat, yaklaşık 200–300 rupi. Annapurna Çevresi burada bitiyor.

Manang girişindeki manastır.

Annapurna Ana Kampı trekkingi

Başlangıç noktalarından söz etmeden önce, işte çeşitli patikalarıyla birlikte rotanın eksiksiz bir haritası ve esasen yalnızca başlangıç noktasıyla birbirinden ayrılan, genel olarak en popüler üç rotanın özet tablosu.

Annapurna Ana Kampı trekkinginin en popüler rotaları

Esasen, zamanın varsa Nayapul’dan başlayıp Poon Hill trekkingini dahil etmeni ya da Jhinu Danda kaplıcalarından geçerek Phedi’den başlamanı tavsiye ederim. Zamanın kısıtlıysa en iyi seçenek Siwai’den başlamak.

Her durumda üç başlangıç noktası da bitiş noktası olarak kullanılabilir ve istediğin gibi birleştirilebilir. Örneğin Nayapul’dan başlayıp Siwai’den Pokhara’ya dönebilir ya da Phedi’den başlayıp Nayapul’dan Pokhara’ya dönebilirsin vb. Seçim tamamen senin takdirine bağlı ve esasen ne kadar zamanın olduğuna göre değişiyor.

Annapurna Ana Kampı için gün gün rota ve önerilen etaplar

Pratik olması için en popüler üç rotanın her birini gün gün anlatıyorum, Chomrong’dan Ana Kamp’a giden yolu (üç rotada da aynı olan bölüm) yalnızca ilk rotada ayrıntılı olarak anlatarak.

Üç başlangıç noktasına giden otobüs terminali de aynı ve her durumda sabah erkenden bir taksiyle Baglung Bus Park‘a gitmeni tavsiye ederim. Pokhara’nın lakeside bölgesinden (tüm otellerin/hostellerin bulunduğu göl kıyısındaki turistik bölge) pazarlık ettikten sonra yolculuk için 300 rupiye indirdik; istersen toplu taşımayla da gelebilirsin, bizim ödediğimizin çok küçük bir kısmını ödeyerek, ama iki kez otobüs değiştirmek gerektiği söylendi ve bizim canımız istemedi! Ayrıca tüm varış noktalarına jip tutmak da mümkün ama en az iki katını ödemeyi bekle.

Aklında tutman gereken bir başka şey de, rota boyunca pratikte her yerde durulabilmesi. Köyler birbirine kısa mesafede ve önerilen etaplar rahatlıkla bir sonraki köyle değiştirilebilir. Üstelik köyler arasındaki lodge/tea house sayısı da gerçekten çok ve yorulursan ya da belirlenen varış noktasına vardıktan sonra biraz daha yürümek istersen esasen sonsuz durma olanağı sunuyor. Etaplar yine de yüksek rakımda daha zorunlu.

Annapurna Ana Kampı trekkingi yükseklik profili.

Not: Annapurna ana kampındaki tüm lodge’lar 2019 başında bir çığ nedeniyle yıkıldı, şu an uyunabilecek en yüksek nokta birkaç kilometre aşağıdaki Machhapuchhre Ana Kampı.

Burada 5 lodge olmasına ve biz sabahın geç saatlerinde (diğer trekkerların çoğundan çok önce) varmış olmamıza rağmen geceyi geçirmemiz mümkün olmadı çünkü hepsi doluydu ve babam ortak alanda uyumak istemedi. Bu, en yoğun sezon bile olmayan nisanda oldu, o yüzden uyumak için özel oda garantisi istiyorsan, önceki günlerde rezervasyon yaptırmanı şiddetle tavsiye ederim, herhangi bir lodge bunu senin için yapabilir; organize bir turun parçasıysan tabii ki sorun olmamalı.

Siwai’den başlayan 5 günlük Annapurna Ana Kampı trekkingi

Bu rota trekkingi mümkün olan en kısa sürede tamamlamak için tasarlandı; özellikle formda değilsen, rakımdan etkileniyorsan ya da sadece acele etmeden gitmeyi tercih ediyorsan, ana kampa çıkışı 1–2 ekstra etap ekleyerek bölmekten çekinme.

1. Gün. Pokhara – Siwai otobüsü (3 buçuk saat, 50 km) / Siwai – Chomrong yürüyüşü (4 buçuk saat, 11 km)

Siwai (1.250 m) – Chomrong (2.170 m)

Pokhara’dan Siwai’ye yaklaşık 3 buçuk saat, bilet ücreti 300–400 rupi. Siwai’ye varınca esasen bu köyde biten yol boyunca kısa bir süre yürünüyor ve sonra çok sayıda otantik köyden geçen gerçekten keyifli bir yalancı düzlükte yürümeye başlanıyor.

Samrung’a varınca uzun bir asma köprü geçiliyor ve Chomrong’da biten gerçekten zorlu bir yokuş başlıyor. Otobüs yolculuğu sırasında izinlerini elinin altında tutmaya çalış çünkü yolda bir kontrol noktası var.

Biz rotayı ters yönde yaptık ve etapları biraz değiştirdik, o yüzden Chomrong’daki konaklama konusunda bir tavsiyem yok ama burada gerçekten çok seçenek olduğuna seni temin ederim.

Chomrong köyü.

2. Gün. Chomrong – Himalaya (6 saat, 12 km)

Chomrong (2.170 m) – Himalaya (2.950 m)

Gün, vadinin dibine kadar uzun bir inişle başlıyor, sonra Himalaya köyüne kadar oldukça düzenli bir yokuş başlıyor. Rota büyük ölçüde ormanın içinden geçen merdivenlerden oluşuyor, bu bölümde manzaralar muhteşem değil ama en azından patika ağırlıklı olarak gölgede.

Bu kadar uzun yürümek istemiyorsan iki olası alternatif durak Bamboo köyü ya da Dovan. Burada oda fiyatında pazarlık yapmak mümkün değil, iki kişilik 500 rupi.

3. Gün. Himalaya – Annapurna Ana Kampı – Machhapuchhre Ana Kampı (6 buçuk saat, 12 km)

Himalaya (2.950 m) – Annapurna Ana Kampı (4.130 m) – Machhapuchhre Ana Kampı (3.700 m)

Bu, trekkingin açık ara en güzel günü, Himalaya hizasında ormandan çıkılıyor ve vadiyi çevreleyen zirveler net bir şekilde görülmeye başlıyor, Deurali’ye varınca birkaç yüz metre inilip ardından Machhapuchhre Ana Kampı’na kadar sürekli bir yokuş başlıyor. Burada sırt çantanı bırakıp muhteşem manzaraların tadını çıkarmak ve geceyi geçirmek üzere Machhapuchhre Ana Kampı’na dönmeden önce hatıra fotoğraflarını çekmek için Annapurna Ana Kampı’na devam etmeni tavsiye ederim.

Bazıları Annapurna ana kampına ertesi sabah çıkmaya karar veriyor ama görüş iyiyse bence bunu bu gün yapmak ve böylece ertesi günü uzatmamak daha iyi, sabahları daha iyi hava ihtimalinin daha yüksek olmasına rağmen. Her durumda zirve Machhapuchhre Ana Kampı’ndan da görülüyor, seçim senin!

Burada oda fiyatında pazarlık yapmak mümkün değil, iki kişilik 500 rupi.

Annapurna Ana Kampı.

4. Gün. Machhapuchhre Ana Kampı – Bamboo (4 buçuk saat, 11 km)

Machhapuchhre Ana Kampı (3.700 m) – Bamboo (2.345 m)

Az önce söylediğim gibi, güne Annapurna ana kampına çıkarak başlayabilirsin ya da bunu bir önceki gün yaptıysan Bamboo’ya doğru inmeye başlayabilirsin.

Esasen gün boyunca çıkışta kullanılan patikadan aşağı iniliyor, Bamboo’ya vardığında hâlâ istekliysen, oldukça uzun olan ertesi günü kısaltmak için Sinuwa ya da Bhanuwa’ya kadar daha da inmeye karar verebilirsin.

5. Gün. Bamboo – Siwai (6 buçuk saat, 17 km) / Siwai – Pokhara otobüsü (3 buçuk saat, 50 km)

Bamboo (2.345 m) – Siwai (1.250 m)

Chomrong’a iniş gerçekten hızlı ama geri çıkan merdiven sonsuz ve gerçekten çok sıcak olabilir, o yüzden sabah erkenden yola çıkmanı tavsiye ederim, ayrıca Pokhara’ya son otobüs 16:00’da.

Bu sefer de rota gidişte yapılanla aynı, yani Chomrong’a vardığında pratikte Siwai’ye kadar yalnızca iniş seni bekliyor; orada Pokhara’ya dönmek için otobüse/jipe, hatta taksiye binebilirsin. Burada da izinlerini elinin altında tutmayı unutma çünkü gidişteki kontrol noktasında duruluyor.

Bamboo’da yalnızca yemekleri ödeyerek ücretsiz oda bulmak mümkün, The Buddha Guest House fena değil ve sempatik hanım pazarlık etmeye fazlasıyla istekli.

Bamboo ile Siwai arasındaki asma köprü.

Nayapul’dan başlayan 8 günlük Annapurna Ana Kampı ve Poon Hill trekkingi

Bu rota esasen önce Poon Hill, sonra Annapurna ana kampı trekkingini birleştirmek için tasarlandı. İstersen Nayapul’dan doğrudan Annapurna ana kampına da yönelebilirsin; bu, yukarıda Siwai’den başlayarak anlatılan rotanın bir gün fazla yürümeyle yapılmış hali ama kişisel olarak pek mantıklı olduğunu düşünmüyorum çünkü yol boyunca yürünüyor ve manzara kesinlikle muhteşem değil.

1. Gün. Pokhara – Nayapul otobüsü (2 saat 15 dakika, 40 km) / Nayapul – Ulleri yürüyüşü (4 saat, 12 km)

Nayapul (1.117 m) – Birethanti (1.120 m) – Hile (1.554 m) – Ulleri (2.110 m)

Otobüs Baglung Bus Park‘tan Nayapul’a 200 rupi. Varış noktasına vardığında köyün içinden yürü ve Birethanti yönündeki köprüyü geç, burada izinlerini göstermen gereken ilk iki kontrol noktası var.

Buradan sonra izlenecek rota oldukça belli ama her zaman Organic Maps‘ten yardım alabilirsin; ilk bölüm yol boyunca, sonra istersen geceyi geçirebileceğin Hile köyüne kadar hep patika. Ulleri’ye kadar devam etmeni tavsiye ederim çünkü Hile – Ulleri bölümü epey zorlu ve yaklaşık 2 saat sürüyor.

2. Gün. Ulleri – Ghorepani (3 saat, 8 km)

Ulleri (2.110 m) – Banthanti (2.210 m) – Nangethani (2.430 m) – Ghorepani (2.780 m)

Bu oldukça kısa bir gün, o yüzden daha aşağıda durmadıysan acele etmeden yola çıkabilirsin. Patika ormanın içinden geçiyor ve çeşitli köyler, şelaleler ve dereler geçiliyor. Tüm yol esasen yokuş yukarı.

Lodge Mountain View’da biraz pazarlıktan sonra öğle yemeği, akşam yemeği ve kahvaltı yiyerek oda ve sıcak duşu ücretsiz almayı başardık.

Himalaya kartalı.

3. Gün. Ghorepani – Poon Hill – Tadapani (3 saat, 8,3 km)

Ghorepani (2.780 m) – Poon Hill (3.200 m) – Ghorepani (2.780 m) – Tadapani (2.630 m)

Günün ilk bölümü gün doğumunu görmek için Poon Hill’e tırmanıştan oluşuyor, Ghorepani’den Poon Hill zirvesine yalnızca bir buçuk kilometre ama neredeyse 400 metre yükseklik farkı var, yani tam bir gezinti değil. Biz yaklaşık 40 dakikada çıktık, o yüzden gün doğumunu görmek istiyorsan yılın dönemine göre ayarla.

Elbette kafa lambasıyla ya da en azından telefon fenerinle yola çıkmanı tavsiye ederim ama korkma, kaybolmak imkânsız, herkes gün doğumunu görmek için çıkıyor ve patikayı takip etmek son derece kolay. Pratikte patikanın başında Poon Hill için giriş ücreti ödemek gerekiyor, 100 rupi.

Ghorepani’ye döndükten sonra kahvaltı yap ve Annapurna masifine harika manzaralar sunan geçide doğru tırmanışa başla, sonra Tadapani’ye kadar sürekli bir inip çıkma seni bekliyor. Ertesi gün Chomrong’a varılıyor, oradan az önce anlatılan rotayı izleyip esasen şunu yaparak Siwai’den Pokhara’ya dönebilirsin.

4. Gün. Tadapani – Chomrong (3 buçuk saat, 9,3 km)

Tadapani (2.630 m) – Chomrong (2.170 m)

Mesafe kısa ama baştan sona oldukça yorucu bir inip çıkma, en azından çoğu zaman ormanın gölgesinde yürünüyor. İstersen 3. ve 4. günü tek bir uzun yürüyüş günü haline getirip rotayı 7 güne indirebilirsin ama zamanın varsa bunu yapmaya gerek görmüyorum.

5. Gün. Chomrong – Himalaya (6 saat, 12 km)

Chomrong (2.170 m) – Himalaya (2.950 m)

6. Gün. Himalaya – Annapurna Ana Kampı – Machhapuchhre Ana Kampı (6 buçuk saat, 12 km)

Himalaya (2.950 m) – Annapurna Ana Kampı (4.130 m) – Machhapuchhre Ana Kampı (3.700 m)

7. Gün. Machhapuchhre Ana Kampı – Bamboo (4 buçuk saat, 11 km)

Machhapuchhre Ana Kampı (3.700 m) – Bamboo (2.345 m)

8. Gün. Bamboo – Siwai (6 buçuk saat, 17 km) / Siwai – Pokhara otobüsü (3 buçuk saat, 50 km)

Bamboo (2.345 m) – Siwai (1.250 m)

Annapurna zirvesi.

Phedi’den başlayan 7 günlük Annapurna Ana Kampı trekkingi

Bu rota üçü arasında muhtemelen en az popüler olan rota/başlangıç noktası ama Jhinu Danda kaplıcalarını ziyaret etmek için kesinlikle çok uygun.

1. Gün. Pokhara – Phedi otobüsü (yaklaşık 1 saat, 18 km) / Phedi – Photana yürüyüşü (yaklaşık 3 saat, 7 km)

Phedi (1.130 m) – Photana (1.990 m)

Otobüs Baglung Bus Park‘tan Phedi’ye 100–200 rupi. Varış noktasına vardığında Dhampus yönünde yürü ve ardından ormanın içinden Pothana’ya kadar devam et. Tüm bölüm hafif yokuş yukarı.

2. Gün. Photana – Jhinu Danda (yaklaşık 5 saat, 13 km)

Photana (1.990 m) – Jhinu Danda (1.720 m)

İlk bölüm Pittam Deurali köyüne kadar yokuş yukarı, sonra vadinin dibine kadar iniş var, ardından öğleden sonrayı kaplıcalarda dinlenerek geçirebileceğin Jhinu Danda’ya doğru tekrar yokuş yukarı.

Bu rotayı kişisel olarak yapmadığım için, onun yerine Siwai yolunu tercih ettiğimden, kaplıcaları ziyaret etmeye gerçekten değip değmediğini bilmiyorum, her halükarda yorumlar fena görünmüyor.

Ana Kamp’a giden patika boyunca.

3. Gün. Jhinu Danda – Bamboo (yaklaşık 5 saat, 9,4 km)

Jhinu Danda (1.720 m) – Bamboo (2.345 m)

Jhinu Danda’dan Chomrong’a yönelinip Annapurna ana kampına giden standart rotaya katılınıyor. Muhtemelen dönüşte Siwai’ye gitmek bir günlük yürüyüşten tasarruf sağladığı için tercih edilir ama tabii ki gidişte kullandığın patikadan geri dönüp Pokhara’ya Phedi’den de dönebilirsin; her halükarda rota buna benzer bir şey olabilir.

4. Gün. Bamboo – Deurali (3 buçuk saat, 7 km)

Bamboo (2.345 m) – Deurali (3.220 m)

5. Gün. Deurali – Annapurna Ana Kampı – Machhapuchhre Ana Kampı (5 buçuk saat, 12 km)

Deurali (3.220 m) – Annapurna Ana Kampı (4.130 m) – Machhapuchhre Ana Kampı (3.700 m)

6. Gün. Machhapuchhre Ana Kampı – Bamboo (4 buçuk saat, 11 km)

Machhapuchhre Ana Kampı (3.700 m) – Bamboo (2.345 m)

7. Gün. Bamboo – Siwai (6 buçuk saat, 17 km) / Siwai – Pokhara otobüsü (3 buçuk saat, 50 km)

Bamboo (2.345 m) – Siwai (1.250 m)

Ghorepani’den Tadapani’ye giden patika.

Poon Hill Ghorepani trekkingi

Kimche’den (Siwai yakınında) başlayıp Nayapul’da bitirenler de var ama klasik rota bunun tersi, ki bu esasen daha önce anlatılan rotanın büyük ölçüde aynısı: “Nayapul’dan başlayan 8 günlük Annapurna Ana Kampı ve Poon Hill trekkingi”.

Her durumda, Kimche’den de Nayapul’dan da başlamaya karar versen, trekkingin ilk gününe sabah erkenden bir taksiyle Baglung Bus Park‘a giderek başlamanı tavsiye ederim; Pokhara’nın lakeside bölgesinden (tüm otellerin/hostellerin bulunduğu göl kıyısındaki turistik bölge) yaklaşık 10 dakika ve 300 rupi, istersen toplu taşımayla da gelebilirsin ama birkaç aktarma yapmak gerekiyor ve bizim canımız istemedi.

Gün gün rota ve önerilen etaplar

1. Gün. Pokhara – Nayapul otobüsü (2 saat 15 dakika, 40 km) / Nayapul – Ulleri yürüyüşü (4 saat, 12 km)

Nayapul (1.117 m) – Birethanti (1.120 m) – Hile (1.554 m) – Ulleri (2.110 m)

Otobüs Baglung Bus Park‘tan Nayapul’a 200 rupi. Varış noktasına vardığında köyün içinden yürü ve Birethanti yönündeki köprüyü geç, burada izinlerini göstermen gereken ilk iki kontrol noktası var.

Buradan sonra izlenecek rota oldukça belli ama her zaman Organic Maps‘ten yardım alabilirsin. İlk bölüm yol boyunca, sonra istersen geceyi geçirebileceğin Hile köyüne kadar hep patika. Ulleri’ye kadar devam etmeni tavsiye ederim, Hile’den Ulleri’ye bölüm epey zorlu ve yaklaşık 2 saat sürüyor.

2. Gün. Ulleri – Ghorepani (3 saat, 8 km)

Ulleri (2.110 m) – Banthanti (2.210 m) – Nangethani (2.430 m) – Ghorepani (2.780 m)

Bu oldukça kısa bir gün, o yüzden daha aşağıda durmadıysan acele etmeden yola çıkabilirsin. Patika ormanın içinden geçiyor ve birçok köy, şelale ve dere geçiliyor. Tüm yol esasen yokuş yukarı.

Lodge Mountain View’da biraz pazarlıktan sonra öğle yemeği, akşam yemeği ve kahvaltı yiyerek oda ve sıcak duşu ücretsiz almayı başardık.

3. Gün. Ghorepani – Poon Hill – Tadapani (3 saat, 8,3 km)

Ghorepani (2.780 m) – Poon Hill (3.200 m) – Ghorepani (2.780 m) – Tadapani (2.630 m)

Gün esasen ikiye bölünüyor, ilk bölüm gün doğumunu görmek için Poon Hill’e tırmanıştan oluşuyor, Ghorepani’den Poon Hill zirvesine yalnızca bir buçuk kilometre ama neredeyse 400 metre yükseklik farkı var, yani tam bir gezinti değil. Biz yaklaşık 40 dakikada çıktık, o yüzden gün doğumunu görmek istiyorsan yılın dönemine göre ayarla.

Elbette kafa lambasıyla ya da en azından telefon fenerinle yola çıkmanı tavsiye ederim ama korkma, kaybolmak imkânsız, herkes gün doğumunu görmek için çıkıyor ve patikayı takip etmek son derece kolay. Pratikte patikanın başında Poon Hill için giriş ücreti ödemek gerekiyor, 100 rupi.

Ghorepani’ye döndükten sonra kahvaltı yap ve Annapurna masifine harika manzaralar sunan geçide doğru tırmanışa başla, sonra Tadapani’ye kadar sürekli bir inip çıkma seni bekliyor, ertesi gün Chomrong’a varılıyor, oradan az önce anlatılan rotayı izleyip esasen şunu yaparak Siwai’den Pokhara’ya dönebilirsin.

Poon Hill’den manzara.

4. Gün. Tadapani – Kimche (3 saat, 9 km)

Tadapani (2.630 m) – Kimche (1.550 m)

Mesafe kısa ve esasen yalnızca ormanın içinden iniliyor, Ghandruk’a varınca öğle yemeği yiyebilir, manzaranın tadını çıkarabilir ve sonra jip/otobüs alıp Pokhara’ya dönebileceğin Kimche’ye inebilirsin.

Öncesini okumadıysan, istersen Poon Hill trekkingini Annapurna ana kampı trekkingiyle rahatça birleştirebilirsin, rotayı ilgili bölümde bulursun.

Annapurna Çevresi, Ana Kamp ve Poon Hill trekkingi için yanına alınacaklar

Üç trekking de esasen aynı ekipmanı gerektiriyor ve kamp yapmak gerekmediği için fazla bir şeye ihtiyaç yok. İşte ekipman ve giyim listesinin tamamı.

Sırt çantası – 50 litre fazlasıyla yeterli ama uyku tulumu taşımamaya karar verirsen muhtemelen 40 yeter. Babam kendi Berghaus TrailHead 50‘sini kullandı, ben ise seyahat sırt çantam Kelty Redwing 50‘yi kullandım; ikisi de harika sırt çantaları, ilki özellikle trekking için, ikincisi ise hibrit.

Akıllı telefon – Patikalar iyi işaretlenmiş ama elinin altında Organic Maps‘in olması bazı durumlarda kesinlikle yardımcı olabilir.

LifeStraw, su filtresi ya da filtreli matara – Üçü de iyi seçenekler, epey para tasarrufu sağlar. Yüksekte bir su şişesi 300 rupiye kadar çıkabilir. Hapları tavsiye etmem, bana göre pek pratik değiller ve uzun vadede pahalı.

Kafa lambası – Çoğu lodge’un odada ışığı var ve muhtemelen yalnızca telefonla idare edebilirsin ama özellikle Poon Hill’de gün doğumunu görmek istiyorsan ya da örneğin Thorong Geçidi günü erken yürümeye başlıyorsan kafa lambası daha pratik.

Uyku tulumu – İkimiz de götürdük ve pişman olmadık ama potansiyel olarak onsuz da idare edebilirsin, özellikle yalnızca Poon Hill trekkingini yapacaksan. Lodge’lar her zaman en az bir battaniye veriyor ve çoğu zaman ikincisini ücretsiz almak mümkün, bu da çoğu durumda yeterli ama ben hafif bir uyku tulumunu hijyen meselesi yüzünden bile olsa yanıma alırdım.

Boyunluk – Hem soğuktan hem güneşten korunmak için faydalı, ben şahsen merinos yünü buffım olmadan asla yola çıkmam, tozdan/smogdan korunmak için de kullanıyorum. Buff sevmiyorsan şapka getirmeni tavsiye ederim, güneş gerçekten zarar verebilir.

Termal içlik takımı – Gün içinde hiç kullanmadım ama akşamları lodge’larda ve pijama olarak uyurken gerçekten faydalı, hafif ve az yer kaplıyor.

Sentetik havlu – Pratik, hafif ve çabuk kuruyor.

Su geçirmez kılıf – Belgelerini ve izinlerini sudan koru.

Kindle Paperwhite – Elbette şart değil ama hem ben hem babam lodge’larda rahat geçirdiğimiz öğleden sonralarda yanımızda olduğu için çok mutluyduk.

Güneş gözlüğü – Polarize olanlar daha iyi.

Harita – Biz tüm trekkingleri fiziksel bir harita olmadan tamamladık ama işe yarayabilir, Pokhara/Katmandu’da 400 rupiden fazla tutmaz.

Power Bank – Lodge’larda neredeyse her zaman ücretsiz şarj edebilirsin ama yüksek rakımda ödemek gerekiyor ve bir power bank epey para tasarrufu sağlayabilir, yalnızca telefonu şarj edeceksen 10.000 mAh fazlasıyla yeterli.

İlk yardım seti – Hazır bir tane satın al ya da kendin hazırla.

Trekking ayakkabısı – Bir çift trekking ayakkabısı tüm rotaları tamamlamak için fazlasıyla yeterli ama bot tercih edersen hafif bir çift seç. Ben Columbia Peakfreak kullandım, babam ise Salomon LTR GTX kullandı.

Terlik – Akşamları ayaklarını biraz dinlendirmek ve duş almak için gerçekten rahat; yüksek rakımda zorunlu olan çoraplarla birlikte giymesi rahatsız olduğu için parmak arası terliği tavsiye etmem.

Merinos yünü çorap – Trekking çorabı söz konusu olduğunda merinos yününü hiçbir şey yenemez. İkimiz de Danish Endurance çorabını seçtik ve memnun kaldık. Yıkayabilmek için en az 2–3 çift.

Hafif krampon – Bizde yoktu ama Thorong Geçidi günü ve Annapurna Ana Kampı günü işe yarardı, yine de genellikle nisanda (biz trekkingi yaptığımızda) artık kar olmaması gerek. Özetle yıla ve trekkingleri yapmaya karar verdiğin döneme göre değişiyor, sonbaharda ve geç ilkbaharda bence hep gereksiz.

Trekking batonları – Bence bir servet harcamaya gerek yok, şu AdventureAustria batonları bize çok iyi hizmet etti ve kesinlikle ucuz. Trekking batonlarına şüpheyle bakıyorsan fikrini değiştirmeni öneririm, özellikle uzun yollarda çok yardımcı oluyorlar.

Down jacket – Çevre rotasını / ana kampı tam olarak sıcak olmayan bir dönemde tamamlıyorsan bu montlar gerçekten işe yarıyor, az yer kaplıyor ve gerçekten sıcak tutuyor.

Polar – Akşamları ama belirli bir rakımın üzerinde yürürken de hava tam olarak sıcak değil ve polar gerçekten işe yarıyor. Ben neredeyse her akşam giydim.

Su geçirmez ceket ya da Panço – 20 günü aşkın sürede yalnızca bir kez yağmura yakalandık ama önlem almak her zaman tedaviden iyidir.

Kozmetik çantası – Güneş kremi, kakao yağlı dudak balmı, sabun kutusuyla birlikte ve belki çamaşır yıkamak için bir parça Marsilya sabunu, diş fırçası, diş macunu, deodorant ve tuvalet kâğıdı (lodge’lar hiçbir zaman sağlamıyor).

Tüm bunlara 2–3 sentetik tişört (yıkandıktan sonra gerçekten çabuk kuruyor), hafif dönüştürülebilir pantolon (kızlar tayt tercih edebilir) ve akşamları ya da yüksekte daha soğuk günlerde giymek için daha kalın bir pantolon ve son olarak 3 çift iç çamaşırı eklerdim.

Trekking için ihtiyacın olan esasen bu kadar ama hiçbir şeyi unutmamak için her zaman seyahatte yanına alınacaklar listemin tamamına göz atabilirsin.

Elbette kesinlikle şart değil ama şahsen vücudumu her zaman mümkün olan en iyi durumda tutmaya çalışırım ve mineral tuzları (alçak rakımda gerçekten sıcak olabiliyor ve çok terleniyor), magnezyum (akşamları kasları gevşetmek için alınacak) ve belki omega 3 (özellikle 10–20 günlük trekkingten sonra iltihaplanmayla savaşmak için) elinin altında bulundurmak hiç de fena olmaz.

Gündelik anlar.

Rehber, hamal ya da kendi başına: Annapurna Çevresi, Ana Kamp ve Poon Hill trekkingi

Not: Ne yazık ki 1 Nisan 2023’ten itibaren bir rehber eşliğinde olmadıkça TIMS almak artık mümkün değil. Özünde, Annapurna bölgesinde herhangi bir trekkingi rehbersiz tamamlamaya artık izin verilmiyor. Bence bu gerçek bir utanç, “güvenlik meseleleri”nin arkasına saklanan açgözlülüğün dayattığı bir karar daha. Umarım Nepal hükümeti kararı ileride gözden geçirir ama şu an gerçek bu. 

Beni tanıyan biri, kendi başına yapmanın en büyük hayranlarından biri olduğumu ve organize turlara / rehberlere yalnızca kesinlikle gerekli olduğunda başvurduğumu bilir. Bunu tercih ederim çünkü birincisi organizasyon sürecini gerçekten seviyorum, ikincisi neredeyse her zaman en ekonomik seçenek. Her halükarda tatilini daha rahat, fazla uğraşmadan geçirmek isteyenleri çok iyi anlıyorum.

Trekkingleri tamamlamak için rehber tutmak kesinlikle şart değil, rota iyi işaretlenmiş, kaybolmak pratikte imkânsız ve nadiren tereddüt edebileceğin durumlarda (özellikle daha az yürünen çevre rotasının ikinci bölümünde) elinin altında Organic Maps‘in olması tüm şüphelerini gidermeli.

Organize bir tur seçmek istersen, GetYourGuide doğrudan evden rezervasyon yapabileceğin birkaç seçenek sunuyor ama alternatif, Katmandu’ya vardığında yerel bir acente kullanmak, orada kesinlikle biraz tasarruf edersin; her halükarda kendi başına yapmaya göre en az iki katını ödemeyi bekle.

İyi bir uzlaşma, Pokhara ve Katmandu’daki çeşitli acentelere ya da hatta rota boyunca, lodge’larda sık sık “Porters and guides available” gibi tabelaların okunduğu yerlerde sorarak bir hamal / rehber bulmak olabilir, bu çözüm muhtemelen daha da ekonomik.

Her durumda, ağırlığın büyük kısmını taşıyarak sana yardım eden ve aynı zamanda rehberlik eden tek bir kişiye güvenen gerçekten epey çift gördüm. Ücreti günde yaklaşık 20 dolar ve 20–25 kiloya kadar taşıyabiliyorlar, bence 3 kişi için bile mükemmel. Fiyat normalde yemek ve konaklamalarını da kapsıyor.

Dumanı tüten Manang.

Yemek ve konaklama: Annapurna Çevresi, Ana Kamp ve Poon Hill trekkingi

Önce rota boyunca karşılaştığımız ve beni hoş bir şekilde şaşırtan lodge’lardan (bazen teahouse denir) söz ederek başlayalım. Gittiğimiz neredeyse her tesiste wifi, sıcak su ve elektrik vardı ve yüksek rakımda bu hizmetler çoğu zaman ücretli olsa da neredeyse her zaman bulunmaları gerçek bir sürprizdi.

Ayrıca her zaman en az bir (kalın) battaniye veriliyor ve ekstra maliyete girmeden ikincisini isteyebiliyorsun; bizde uyku tulumu olduğu için hiç ihtiyacımız olmadı, ekstra battaniyenin ücretli olacağını yazan bir tabela gördüğüm tek yer, tuvaletin çukur tuvalet olduğu tek yer de olan High Camp’ti, ama 4.900 metrede bence kabul edilebilir! Diğer tüm pansiyonlarda tuvaletler hep düzgündü, bazen klozet de var, çoğu zaman ise su çekmek için kovası olan alaturka tuvaletler var.

Odalar gerçekten sade ve çoğu iki tek kişilik yatak ve ortada küçük bir komodin olan iki kişilik odalar, alçak rakımda odada banyo bulmak da mümkün. Ayrıca her zaman esasen yemek salonu işlevi gören bir ortak alan (dining room) var, rakım gerektiğinde akşamları ısıtılan tek oda da bu.

Sonuç olarak lüks otel bekleme ama konaklama kesinlikle gayet iyi; tabii yükseldikçe daha da basitleşiyor, elektrik prizleri (adaptöre gerek yok) odalardan kayboluyor, sıcak duş ve wifi ücretli olmaya başlıyor vb.

Bir tabak Dal Bhat.

Yemekler ise tüm rota boyunca neredeyse sabit; sunulan mutfak esasen dört türden oluşuyor: Nepal, Hint, Çin ve son olarak birkaç Batı yemeği. Menülerde genellikle şunlar var: sebze/tavuk/manda/yumurta/peynirle sote makarna, pirinç ya da noodle, haşlanmış yumurta/omlet, dal bhat (pirinç, sebze ve mercimek çorbasından oluşan tipik yerel yemek), çorbalar (domates, yumurta, patates, sarımsak, sebze, tavuk, noodle vb. vb.), pizza, pankek, yulaf lapası, müsli, farklı çay türleri, kahve, çeşitli içecekler.

Not: Mide sorunlarından kaçınmak için eti tavsiye etmem çünkü saklama yöntemleri pek de iyi olmayabilir.

Gördüğün gibi yeterince çeşit var ama biz şahsen çoğu zaman günde iki porsiyon Dal Bhat yiyorduk; fiyat/miktar oranı söz konusu olduğunda açık ara en iyi yemek çünkü ikinci porsiyon pratikte garanti ve çoğu zaman patlayana kadar tabağını doldurtmaya devam edebilirsin.

Su konusunda bazı köyler suyun içilebilirliğini garanti eden güvenli ikmal istasyonları sunuyor ve plastik şişelere göre kesinlikle daha ekolojik bir çözüm. Daha önce söylediğim gibi LifeStraw, su filtresi ya da filtreli matara seçeneklerinden birini şiddetle tavsiye ederim: para tasarrufu yaparsın ve ikmal istasyonlarına güvenmek zorunda kalmazsın.

Trekking maliyetleri: Annapurna Çevresi, Ana Kamp ve Poon Hill

Yemek

Kahvaltı (yulaf lapası, omlet, müsli)

Alçak rakımda: 300–400 rupi.

Yüksekte (3.000–3.500 m üzeri): 500–600 rupi.

Öğle/akşam yemeği (sote pirinç, pizza, makarna, dal bhat vb. vb.)

Alçak rakımda: 450–500 rupi.

Yüksekte (3.500 m üzeri): 700–800 rupi.

Çorbalar

Alçak rakımda: 200–250 rupi.

Yüksekte (3.500 m üzeri): 300–450 rupi.

Çay

Alçak rakımda: 50 rupi.

Yüksekte (3.500 m üzeri): 120 rupi.

Su

Alçak rakımda: 50–100 rupi.

Yüksekte (3.500 m üzeri): 200 rupi.

Bu rehberde birçok kez söylediğim gibi şunlardan birini şiddetle tavsiye ederim: LifeStraw ya da su filtresi ya da filtreli matara.

Konaklama

Konaklama gerçekten ucuz, çoğu zaman özellikle pazarlık etmeye hevesliysen 2–3 öğün yiyerek hatta ücretsiz. Biz örneğin odaya yalnızca High Camp’te (kişi başı 350 rupi) ve Deurali’de (iki kişilik oda için 500 rupi) ödeme yaptık.

İki kişi olmak fiyat pazarlığında kesinlikle avantaj sağlıyor ama tek başına bile alçak rakımda kolayca ücretsiz uyuyabilir ya da en fazla 100–200 rupi ödeyebilirsin.

Ana kampa giden rota boyunca lodge’lar, özellikle Bamboo’dan yukarısı için, odayı ücretsiz vermeye kesinlikle daha isteksiz; insan akınının büyük olması nedeniyle odaları bedava vermeye gerek olmadığını tahmin ediyorum.

Rota boyunca klasik bir lodge.

Trekkingimizin toplam maliyeti (Çevre + Poon Hill + Ana Kamp)

Sonuç olarak, Katmandu’da iki gün (trekkingden önce ve sonra), izinler, yemek, konaklama ve ulaşım (kısacası ülkeye giriş vizesi hariç 22 günün tamamı) dahil trekkingimizin maliyeti kişi başı 310 € oldu, bu da kişi başı günde yaklaşık 15 €’ya denk geliyor. Tek başınaysan muhtemelen biraz daha fazla harcarsın, alkollü içecekler ya da başka keyiflere kendini şımartırsan da aynısı geçerli.

Her durumda trekkinge en az 20 € karşılığı nakit rupiyle başlamanı tavsiye ederim, rota boyunca Besisahar’da ve Jomsom’da kesinlikle ATM’ler var ama onlara fazla güvenmezdim, kartla ödeme yapmak pratikte imkânsız.

Katmandu’da ya da Pokhara’da yanına bolca nakit al, Nabil Bank 500 rupi komisyonla 35.000 rupiye kadar çekmene izin veriyor (CheBanca’nın maestro kartımı kullanarak), Standard Chartered Bank ise komisyonsuz 25.000’e kadar çekmene izin veriyor (N26’nın mastercard kartımı kullanarak, ama muhtemelen visa kartlar da ücretsiz çekiyor). Bunlar, elindeki karta göre para çekmek için en iyi iki seçenek.

Yurt dışında hangi kartların kullanılacağı (banka komisyonlarına servet harcamadan) hakkında daha fazla bilgi için bu yazıya göz atmanı şiddetle tavsiye ederim.

Upper Pisang’dan başlayan patika.

Patikalarda güvenlik: Annapurna Çevresi, Ana Kamp ve Poon Hill trekkingi

Tüm bölge (ve daha genel olarak Nepal) son derece güvenli, hiç tehdit altında hissetmedim, yerel halk tüm rota boyunca son derece samimi ve yardımsever. Patikalar iyi çizilmiş ve çok yürünmüş, takip etmesi kolay ama birçok kez söylediğim gibi şüphe durumunda her zaman Organic Maps‘e bakabilirsin.

Tek gerçek tehlike rakım olabilir, özellikle çevre rotasını tamamlamaya karar verirsen dağ hastalığı denen rahatsızlığı yaşayabilirsin; nitekim 3.000–3.500 metreden sonra bazı kişiler birtakım belirtiler hissetmeye başlayabilir: iştah kaybı, nefes almada zorluk, baş ağrısı, uyumada zorluk, yorgunluk, kusma vb.

İşte dört faydalı öneri:

  • Kesinlikle en önemli kural abartmaktan kaçınmak, düzenli bir tempoyla yüksel. İdeali, kaldırabileceğini düşündüğünden daha yavaş yükselmek.
  • Belirtileri hafife alma, yatmadan önce hafif bir baş ağrısı olup ertesi gün iyi hissettiğin sürece sorun yok ama belirtiler devam ederse daha fazla yükseklik kazanmaktan kaçın, çoğu zaman bir iklime alışma / dinlenme günü devam etmek için fazlasıyla yeterli. Bazı durumlarda birkaç yüz metre inmek ve daha iyi hissettiğinde tırmanışa yeniden başlamak tavsiye edilir. Özetle, kendini kötü hissediyorsan asla yükselmeye devam etme.
  • 3.000 metreden sonra bir önceki geceye göre 500 metreden fazla yukarıda uyumamak tavsiye edilir. Dürüst olmak gerekirse biz bu öneriyi sık sık aştık ve hiçbir sorun yaşamadık, her halükarda en fazla 700–800 metreyle sınırlı kalırdım.
  • Bol su iç. Susuz kalmamak çok önemli.

Ayrıca Diamox (asetazolamid) gibi dağ hastalığını önlemeye yardımcı olan bazı ilaçlar da var ama dürüst olmak gerekirse bu konuda deneyimim yok ve ilaçların büyük bir hayranı değilim, bence ilaçlara güvenmek yerine vücudunu dinlemek daha iyi: iklime sakin sakin alış ve belirtiler kötüleşirse alçal. Yine de Diamox’un reçete gerektiren bir ilaç olduğunu ve bazı trekkerların önleyici amaçla aldığını aklında tut, o yüzden kullanmayı düşünüyorsan yola çıkmadan önce doktorunla konuş.

Son olarak, asla seyahat sigortası olmadan yola çıkma; yalnızca Poon Hill trekkingini yapmayı düşünüyorsan birçok harika seçenek var (yazıya göz at), çevre rotasını ya da Annapurna ana kampını tamamlamak istiyorsan bu faaliyeti kapsayan (bildiğim kadarıyla) yalnızca üç sigorta şunlar: World Nomads ekstra aktivite olarak eklenince 6.000 metreye kadar trekkingi sigortalamana izin veriyor, TrueTraveller “Extreme Pack” paketi eklenince 4.600 m üzerindeki trekkingleri de kapsıyor ve son olarak SafetyWing “Adventure Sports” paketi eklenince 6.000 metreye kadar trekkingi kapsıyor. Daha önce söylediğim gibi, diğer sigortaların çoğu 3.500 metrede duruyor, bazıları daha da aşağıda.

Not: Bazı yerel tur operatörlerinin sahtekârlık uygulamaları göz önüne alındığında, helikopterle tahliyeye gerçekten ihtiyaç duyarsan, anlaşmazlıkları önlemek için her şeyi organize etmesi amacıyla sigortayla iletişime geçmeye çalışman önemli.

 

Birçok asma köprüden biri.

Katmandu ve Pokhara’da konaklama

Nepal seyahatin sırasında iki şehirden birinde en az bir gece geçirmen çok olası, işte işine yarayabilecek bazı tesisler.

Katmandu

Katmandu’da iki hafta geçirdim, önce babamla, sonra Hindistan vizesini beklerken tek başıma çeşitli tesisleri denedim. İşte tavsiyelerim.

Gurung’s Home – Hem yatakhane hem özel odalar için çok uygun fiyatlar.

The Sparkling Turtle Backpackers Hostel – Çok iyi bir fiyata harika bir hostel, personel gerçekten nazik. Tek kusuru konumu, Thamel merkezine yaklaşık 3 km uzakta Monkey Temple’ın yakınında; onun dışında şiddetle tavsiye edilir.

Andes House – Thamel’in tam merkezinde temiz ve ekonomik özel odalar.

Pokhara

HOTEL FORESTWAY Hostel & Backpackers – Göle 50 metre mesafede, özel odalar da sunan harika bir ekonomik hostel.

Hotel Santana – Trekkingten önce ya da sonra uyumak için yalnızca ekonomik bir özel oda arıyorsan başka yere bakma. 

Aklına takılan bir soru mu var? Ya da güncel bilgilerin mi var? Bir yorum bırakmaktan çekinme ya da bana Instagram‘dan yaz!

Bu yazıyı faydalı bulduysan, bu sitedeki bağlantılardan biri üzerinden seyahat sigortanı satın almayı düşün; böylece sana hiçbir ek maliyeti olmadan işimi desteklemiş olursun. Bu tür bir seyahat için önerdiğim sigorta True Traveller, “Extreme Pack” paketi eklenince 4.600 metrenin üzerindeki trekkingler için kapsama sunuyor, alternatif olarak ise SafetyWing “Adventure Sports” paketi eklenince 6.000 metreye kadar kapsama sunuyor

Bağış / sanal pizzalar ve biralar için 🙂

Yazıyı beğendin mi? Pinterest’e kaydet!
 




Bir yanıt yazın