Myanmar, Burma of Birma, is jarenlang buiten bereik van het massatoerisme gebleven en wint nu langzaam aan populariteit om heel veel goede redenen, maar gelukkig heeft het nog steeds een flinke dosis authenticiteit!
Tempels, spectaculaire landschappen en een uiterst vriendelijke bevolking die je letterlijk onder de glimlachen bedelft, maken van Myanmar een van de landen die het meest in mijn hart zijn blijven zitten.
Ik heb 4 weken als backpacker van zuid naar noord gereisd (hier vind je de video van mijn reis – in het Italiaans, maar je kunt de ondertiteling aanzetten). In deze gids vind je informatie en tips om je reis zo goed mogelijk te organiseren, zoals altijd met een oogje op het budget.
Snelmenu

Visser op het Inlemeer.
Wanneer naar Myanmar? Het land heeft een tropisch klimaat met moessons die ruwweg van mei/juni tot oktober regen brengen. In deze periode kunnen de wegen in slechte staat verkeren en is reizen over land moeilijk. Dat gezegd hebbende, ontvangt het midden-noorden van het land maar een fractie van de regen van het zuiden, dus de situatie zou niet zo extreem moeten zijn.
Het droge seizoen loopt van november tot mei en is over het algemeen de beste periode om het land te bezoeken: de temperaturen zijn aangenaam en er is geen neerslag. Vooral de maanden november tot maart worden aanbevolen, omdat april en mei, vlak voor de regen, echt heet en vochtig kunnen zijn, met temperaturen die in sommige gevallen boven de 40 graden uitkomen, vooral in de centrale regio’s, rond Mandalay en Bagan. Helaas is augustus, wanneer velen hun verdiende vakantie hebben, vaak de regenachtigste maand van het jaar.
Als je een perfectionist bent, is veruit de beste periode om naar Myanmar te gaan die van de maanden net na de regen, ruwweg van eind oktober tot eind december, wanneer het klimaat ideaal is, het landschap nog groen is en niet bijzonder droog zoals in de maanden erna. Vanzelfsprekend valt deze periode, mede door de kerstvakantie, samen met het absolute hoogseizoen, met bijbehorende prijzen.

Zonsopgang in Bagan.
Houders van een Italiaans paspoort (met een geldigheid van meer dan 6 maanden) kunnen sinds september 2014 gemakkelijk een elektronisch visum (eVisa) aanvragen, dat binnen maximaal drie werkdagen wordt afgegeven en binnen 90 dagen na de afgiftedatum moet worden gebruikt (de regels hangen af van je nationaliteit, dus check wat voor jou geldt). Met dit type visum mag je na binnenkomst in het land maximaal 28 dagen blijven. Het visum kost 50 $, dit is de officiële website waar je het kunt aanvragen. Mocht je het nodig hebben: voor 6 $ extra kun je het visum al binnen één werkdag ontvangen.
Zodra je het visum per e-mail hebt ontvangen, moet je het land binnenkomen via een van de acht aangewezen grensovergangen (als je het land via een andere grens wilt binnenkomen, moet je een visum aanvragen via een ambassade/consulaat).
Voor actuele informatie over visa en dergelijke raad ik aan de website van het ministerie van Buitenlandse Zaken van je eigen land te raadplegen (bijvoorbeeld, in Nederland, het Reisadvies van het ministerie van Buitenlandse Zaken).
De volledige lijst van grenzen waar de eVisa wordt geaccepteerd, vind je op deze pagina; in de kern zijn dat de internationale luchthavens en enkele landgrenzen, zoals die met Thailand en India. De populairste landgrens, met betrouwbare verbindingen, is die bij Myawaddy, ongeveer 7 uur met de bus vanaf Bangkok. Zodra je het land binnen bent, kun je over het algemeen via elke andere grens weer vertrekken.
Tot slot: hoewel het niet mogelijk is het visum te verlengen, kun je langer dan 28 dagen blijven zonder al te veel problemen: je betaalt gewoon 3 $ plus nog eens 3 $ per dag voor elke extra dag na de 28 dagen en 5 $ per dag zodra je de 90 dagen overschrijdt. De “boete” moet contant worden betaald en alleen Amerikaanse dollars worden geaccepteerd. Het is goed om te weten dat je, zodra je visum is verlopen, moeite kunt hebben om te reizen en om accommodatie te vinden, omdat vaak moet worden aangetoond dat je een geldig visum hebt.
Myanmar vereist geen verplichte vaccinaties, maar hepatitis A en B worden aangeraden.

In deze gids zijn de prijzen vaak uitgedrukt in de lokale munt. De officiële munt van Myanmar heet “Myanmarese kyat”, afgekort tot “MMK”.
De wisselkoers is ongeveer 1€ = 2.350 MMK. Voor de actuele koers raad ik je aan een kijkje te nemen op deze pagina. Voor prijzen van accommodatie en activiteiten in toeristische gebieden wordt bovendien vaak de Amerikaanse dollar gebruikt.

Let op: op meerdere plekken in de gids vind je links naar https://www.alltrails.com/. Als je offline navigatie direct vanuit de Alltrails-app wilt gebruiken, moet je overstappen op de pro-versie. Je kunt dit probleem echter omzeilen door de coördinaten van de desktopversie van de site te downloaden in het formaat “Google Earth KML” en ze vervolgens te uploaden in Organic Maps, zonder twijfel een van mijn favoriete reisapps.
Yangon, voorheen bekend als Rangoon, was tot 2005 de hoofdstad van Myanmar, toen die werd verplaatst naar Naypyidaw; tot op heden blijft het echter de belangrijkste stad van het land vanuit economisch oogpunt, en ook de stad met de meeste inwoners, met meer dan vijf miljoen.
Hoewel de Engelse invloed uit de koloniale tijd zeker te zien is in de gebouwen in het centrum, is de stad niet bepaald “mooi”. Wat haar interessant maakt, is volgens mij de mix van culturen die er wonen: Chinees, Indiaas en Birmees, en een sfeer die erg “run down” is, het geheel in een vreemd genoeg “ontspannen” sfeer gezien de omvang van de stad. Volgens mij is het zelfs de enige stad in Zuidoost-Azië waar scooters en motoren volledig zijn verboden!
Afgezien van wandelen door de straten en de verschillende markten van de stad, vooral in de wijk Chinatown (Google Maps), is de enige echte attractie de Shwedagon-pagode (Google Maps), een gigantische boeddhistische tempel die als de heiligste van het land wordt beschouwd; de entree voor buitenlanders is 10.000 kyat. Als je een mooie zonsondergang wilt zien met de pagode op de achtergrond (zoals op de foto), raad ik het aangrenzende park aan, op dit punt.

Shwedagon-pagode.
De Sule-pagode (Google Maps) ligt in het centrum en is praktisch een rotonde geworden; niets spectaculairs, maar aangezien je hier toch in de buurt bent, is het de moeite waard om hem te zien.
Tot slot: toen ik door de straten van Yangon liep, werd ik aangesproken door een echt sympathieke monnik die me overhaalde om een uurtje “vrijwilligerswerk” te doen, dat bestaat uit Engels praten met lokale studenten op de school “U Aung Hein Kyaw English Class”, die zich op dit adres bevindt. Iedereen is ’s ochtends welkom en als tegenprestatie krijg je ontbijt aangeboden 😉
Naar Yangon reizen
Helaas liggen zowel de luchthaven als het busstation voor lange afstanden minstens een half uur met de taxi van de stad. Als je een simkaart hebt, is het waarschijnlijk het handigst om Grab te gebruiken; het officiële taxitarief vanaf de luchthaven is 7 $, maar als je wilt besparen, kun je bus 35 en 36 nemen richting Sule-bushalte, of 56/57/58 richting Latha-bushalte (Chinatown).
De bussen naar de meeste bestemmingen (Bagan, Kalaw, Mandalay, Inlemeer, Hpa An, Mawlamyine) vertrekken vanaf de Aung Mingalar Bus terminal, ook bekend als “Highway Bus Station”. Van de luchthaven naar het busstation is het 5.000 MMK met de taxi. Vanaf het busstation kost een taxi ongeveer 7 $; als alternatief kun je bus 36 nemen richting Sule-bushalte of 56/57/58 richting Latha-bushalte (Chinatown).
De bussen naar de regio Irrawaddy (Chaungtha en Ngapali) vertrekken daarentegen vanaf de Hlaing Thar Yar Bus Terminal.
Ten slotte zijn er rechtstreekse treinverbindingen naar Bagan en Mandalay; het zijn echter oude en langzame treinen en de bussen zijn over het algemeen een betere optie.
Overnachten in Yangon
Ik sliep in Hostel9 Yangon, voor de prijs is het helemaal niet slecht, een uitstekende optie voor wie een beperkt budget heeft. Als je iets leukers zoekt, kijk dan eens naar HOOD Hostel.

In de straten van Yangon.
Volgens mij is het absoluut geen “must see”, maar als je tijd hebt en de reis naar Hpa An wilt onderbreken, kun je hier een nacht doorbrengen.
Ter verduidelijking: de stad Kyaikto is het knooppunt om de zogeheten “Gouden Rots” of “Golden Rock” te bereiken, terwijl Kinpun het dorp aan de voet van de berg is waar velen besluiten te slapen en de Golden Rock in één dag te bezoeken.
Zodra je in Kyaikto bent uitgestapt, kun je hier je uitvalsbasis nemen, ook dit gigantische standbeeld van de boeddha bezoeken en daarna doorgaan naar de Golden Rock door eerst een pick-uptruck naar Kinpun te nemen voor 2.000 MMK en dan een andere naar de Golden Rock zelf, voor nog eens 2.000 MMK.
Mijn alternatief was om mijn uitvalsbasis te nemen in het kleine dorp Kinpun, veel rustiger en “leuker” dan Kyaikto. De entree voor de Golden Rock kost voor buitenlanders 10.000 MMK; niet bepaald de indrukwekkendste plek die ik ooit heb gezien, maar het panorama is helemaal niet slecht en al die pelgrims zien is zeker interessant.
Helaas daalt de laatste truck (een echte vrachtwagen omgebouwd tot bus) naar Kinpun om 18:00 uur af van de Golden Rock, dus het is niet mogelijk de zonsondergang vanaf de top te zien. Probeer op tijd te zijn, want ik kwam vijf minuten te laat aan en kreeg te horen dat ik te voet naar beneden zou moeten (ongeveer 15 km), ware het niet dat er gelukkig een grote groep plaatselijke bewoners aankwam, die ook te laat was, en zo lang bleef zeuren dat ze een speciale truck voor ons regelden, voor 5.000 MMK per persoon!
Een laatste alternatief, als het budget geen probleem is en je zonsopgang of zonsondergang bij de Golden Rock wilt zien, is slapen op de top van de berg op een steenworp afstand van de rots; er zijn namelijk hotels, echt duur, zoals dit, maar ook andere die niet online staan; de prijzen zijn echter vergelijkbaar.

De Golden Rock.
Naar Kyaikto reizen
Zoals gezegd is Kyaikto het knooppunt voor Kinpun (dorp aan de voet van de berg) en de Golden Rock, die bovenop ligt. Van Kyaikto naar Hpa An is het ongeveer 3 uur, 5.500 / 6.000 MMK, terwijl het naar Yangon 5 uur is. Ik nam de bus rechtstreeks vanuit Kinpun en betaalde 8.000 MMK.
Overnachten in Kinpun
Ik raad aan in Kinpun te slapen. Wij namen een driepersoonskamer in Hotel Pann Myo Thu, voor 35 $ maar we hebben 30 $ met ontbijt afgesproken; er waren ook privékamers voor 6 $ per persoon, maar echt klein. Ondanks de slechte recensies hebben wij het er echt goed gehad. Een populairdere optie is Bawga Theiddhi Hotel.
De stad was zonder twijfel een van mijn favoriete etappes van de reis door Myanmar; veel minder toeristisch dan andere bestemmingen in het land is de stad echt rustig en aangenaam, om nog maar te zwijgen van de omgeving, die je letterlijk dagenlang bezig kan houden.
Technisch gezien zijn veel van de hieronder genoemde plekken per fiets te bereiken, maar eerlijk gezegd denk ik dat een scooter huren veel praktischer is. Er worden bovendien tours aangeboden die in feite dezelfde plekken bezoeken als hieronder genoemd.

Yathaypyan Cave.
Verken de grotten rond de stad
Dit is de klassieke tour langs de belangrijkste grotten; binnenin zijn kleine tempels en beelden, niets bijzonders, vooral als je al een tijdje door Azië reist, maar absoluut leuk en een mooie manier om de dag door te brengen.
Met de scooter kun je gerust laat in de ochtend beginnen met een bezoek aan Kaw Ka Taung Cave (Google Maps); ik raad ook aan om naar de top van het nabijgelegen uitzichtpunt (Google Maps) te klimmen. Ga vanaf hier verder naar Saddan Cave (Google Maps), 500 MMK om de scooter te parkeren en 1.000 MMK om de grot in te gaan. Aan het eind van de route in de grot kun je een soort rondje afmaken door een boot te nemen en een stukje te lopen (als je een kijkje neemt in Organic Maps zou duidelijk moeten zijn wat ik bedoel).
Ga daarna verder naar de iconische Kyauk Ka Lat Pagoda (Google Maps) en ten slotte de laatste echte grot van de dag, Yathaypyan Cave (Google Maps); hier moet je betalen voor het parkeren, 500 MMK. Er lopen bovendien nogal wat apen rond, dus neem geen eten mee en zorg dat je helemaal tot het eind van de grot komt, waar een prachtig uitzichtpunt is.
Sluit de dag af met de Bat Cave (Google Maps), waar je elke avond bij zonsondergang het spektakel kunt zien van een zwerm vleermuizen die op jacht gaat, echt gaaf! De entree kost 1.000 MMK. Laat je niet beïnvloeden door de vele mensen die je waarschijnlijk boven bij de stoepa ziet; de beste plek om de vleermuizen te zien ligt lager, zoals aangegeven in Organic Maps.

Kaw Ka Taung Cave.
Hpa Pu
Klein dorpje aan de andere kant van de rivier; je kunt een boot nemen voor 500 MMK op dit punt, door het dorp lopen en dan te voet omhoog naar dit uitzichtpunt, bekend als Hpa Pu Hill, waar een kleine stoepa staat die populair is voor de zonsondergang (Google Maps).
Het laatste stuk van het pad is niet in goede staat en zeker niet als veilig te beschouwen, maar met een beetje voorzichtigheid kun je gerust de top bereiken. Als alternatief kun je ook lager van de zonsondergang genieten. Vooral als je tot laat blijft, zorg dan dat je afspreekt hoe laat de boot terugvaart. Als je wilt, kun je Hpa Pu ook over land bereiken via een grote omweg.

Zonsondergang vanaf Hpa Pu Hill.
Berg Zwegabin
Dit is een echt populaire wandeling. Op de top van de Mount Zwegabin (Google Maps) staat een echt sfeervol klooster, vanwaar je een zeer spectaculair panorama van 360 graden hebt, hoewel er in het droge seizoen waarschijnlijk veel nevel aan de horizon zal hangen.
Ik ging omhoog voor de zonsopgang en bereikte de voet van de berg per scooter, ongeveer 20 minuten van Hpa An. De entree kost 4.000 MMK en, gezien de 600 hoogtemeters, staat je ongeveer een uur tot anderhalf uur lopen te wachten, afhankelijk van je tempo (All Trails). Het is aan te raden om het bij zonsopgang of in elk geval vroeg in de ochtend te doen om de hitte overdag te vermijden.
Eenmaal boven werd ik ontvangen door een groep jongeren uit de streek die me liet plaatsnemen om Mohinga te eten, een traditioneel Birmees gerecht, voordat ik de zonsopgang zag. Die laatste was niet bijzonder spectaculair, maar in elk geval een mooie ervaring.
Neem voordat je teruggaat naar de stad een kijkje bij de Lumbini Garden (Google Maps) aan de voet van de Mount Zwegabin; er staan honderden Boeddhabeelden, echt sfeervol!

Zonsopgang Mount Zwegabin.
Berg Taung Wine
De Mount Taung Wine (Google Maps) is een minder “zwaar” alternatief voor de Zwegabin, veel minder druk en naar mijn mening is het panorama ook mooier of in elk geval heel vergelijkbaar. Ik ging bij zonsondergang, maar ook de zonsopgang zal vast niet slecht zijn!
Ga met je scooter naar dit punt, van hieruit is de richting waarin je moet gaan echt duidelijk; mocht je aanwijzingen nodig hebben, dan zijn er een paar kraampjes waar je het kunt vragen. In stevig tempo omhoog heb ik er ongeveer twintig minuten over gedaan om de top te bereiken, maar ook rustig aan zou je er maximaal 40 minuten over moeten doen. Op de top staat een kleine stoepa met een uitzicht van 360 graden en toen ik er was, waren er maar vijf andere mensen; ik raad hem meer aan dan de Mount Zwegabin. De entree is gratis, maar aan het begin van het pad kun je als je wilt een donatie achterlaten.
Tot slot: verlaat Hpa An niet zonder je te laten masseren door blinde masseurs in dit centrum. Je steunt niet alleen een echt interessant project, maar krijgt ook de beste massage ooit, wat mij betreft, en dat voor slechts 7.000 MMK voor een sessie van anderhalf uur.

Toppen van de Mount Taung Wine.
Naar Hpa An reizen
Vanuit Yangon is het ongeveer 7 uur, 8.000 MMK; Mawlamyine in het zuiden is ongeveer twee uur; Mae Sot, waar je de grens naar Thailand kunt oversteken, is ongeveer 3 uur met een minibusje, mogelijk vragen ze 15.000 MMK, maar je kunt gerust afdingen tot 10.000 MMK.
Vanuit Hpa An kun je bovendien een boot nemen die de rivier af vaart naar Mawlamyine; ik heb het niet gedaan, maar naar het schijnt is de reis mooi. Er zou elke dag om 8:15 een boot moeten zijn voor 14.000 MMK.
Overnachten in Hpa An
Thanlwin Pyar Guest House is veruit de beste plek om te verblijven voor alleenreizigers. Het is bijna altijd volgeboekt, dus je boekt beter van tevoren. Ik deelde een driepersoonskamer in River View Hotel, echt vriendelijk personeel en een goed ontbijt.

Uitgang van de Bat Cave.
Mawlamyine, met meer dan driehonderdduizend inwoners, is qua omvang de vierde stad van Myanmar. In 1826 tijdens de eerste veroveringscampagne door de Engelsen ingenomen, was het van 1827 tot 1852 de koloniale hoofdstad. Ook deze stad ligt echt buiten de klassieke toeristische route, maar kan zeker een interessante etappe zijn, vooral voor wie over land uit Thailand komt.
Net als bij Hpa An is het aan te raden een scooter te huren om de stad en omgeving te verkennen.
Klooster Win Sein Taw Ya
Hier vind je de grootste liggende boeddha ter wereld, ongeveer 180 meter lang en 30 hoog; hij ligt op zo’n 20 km van de stad en wordt omringd door talrijke andere stoepa’s, beelden en religieuze gebouwen (Google Maps). De entree is gratis, maar je kunt uiteraard een donatie achterlaten. Zoals gezegd is een scooter huren waarschijnlijk de meest praktische optie; er is geen openbaar vervoer, maar als alternatief zou een tuk tuk heen en terug niet meer dan 35.000 MMK moeten kosten.

Pagode Mahamyatmuni en Kyaik Thanlan
Het zijn de twee belangrijkste pagodes van de stad en ze liggen in het centrum, op korte afstand van elkaar. Kyaik Thanlan (Google Maps) is de hoogste van de twee en biedt een uitstekend uitzicht over de stad met een panorama van 360 graden, bijzonder aan te raden bij zonsondergang.
Than Phyu Zayat, Setse Beach en Kyaikkhami
Twee andere excursies die je in één dag vanuit Mawlamyine kunt doen, zijn naar Than Phyu Zayat en naar Setse Beach in het zuiden. Die laatste is een strand dat niet bepaald Caribisch is, maar leuk, terwijl de eerste een stad is waar je het Death Railway Museum en de oorlogsbegraafplaats kunt bezoeken. Als je wilt, kun je nog verder doorgaan naar Kyaikkhami, om de pagode te bezoeken, via het dorp Panga waar talrijke zoutpannen zijn.
Vergeet ten slotte niet de nachtmarkt te bezoeken voor een authentieke ervaring en, voor museumliefhebbers, lijkt het Mon Cultural Museum een interessant bezoek, waar informatie en artefacten van het Mon-volk zijn verzameld; de entree kost 2 $.

Pagode van Kyaikkhami.
Naar Mawlamyine reizen
Vanuit Yangon is het ongeveer 7 uur, 10.000–15.000 MMK afhankelijk van de bus. Vanuit Hpa An is het ongeveer twee uur, 1.200 MMK voor een lokale bus, 7.500 MMK voor een minibusje met airconditioning; zoals eerder gezegd zijn er vanuit Hpa An ook bootverbindingen, zeker een mooiere reis. Ten slotte zijn er rechtstreekse verbindingen met Mae Sot aan de grens met Thailand, ongeveer 4 uur, 10.000 MMK voor een minibusje.
Overnachten in Mawlamyine
The Old Moulmein Hostel is eigenlijk het enige hostel in de stad; als je goedkope privékamers zoekt, kijk dan eens naar Pinlon Hostel.
Kalaw ligt op ongeveer 50 km van het Inlemeer en is een kleine stad die dient als knooppunt voor iedereen die een trektocht van een of meer dagen naar het Inlemeer wil ondernemen.
De stad is, hoewel leuk, niet erg uitgebreid qua aanbod en de meeste reizigers blijven er maar één nacht, uitsluitend om de trektocht te regelen. Als je een paar uur over hebt, raad ik aan een rondje te maken over de lokale markt: heerlijk eten voor een prikkie, te bezoeken tijdens de lunch; probeer de “Hon Toke”, vergelijkbaar met de Mexicaanse tamale.
Het klooster Thein Taung is daarentegen de ideale plek om de zonsondergang te bekijken. Tot slot, als je een goede massage wilt voordat je aan de trektocht begint, kijk dan eens bij dit centrum.

Trektocht naar het Inlemeer.
Trektocht naar het Inlemeer
Zoals gezegd is dit de belangrijkste reden waarom mensen naar Kalaw komen; de opties zijn talrijk, net als de reisbureaus: van de korte versie van een dag tot de langste van drie dagen en twee nachten, die ik zelf heb gekozen.
Je trekt door echt landelijke gebieden, bezoekt kleine dorpjes en loopt tussen de velden. ’s Nachts slaap je in heel eenvoudige homestays. Vooral als het droge seizoen ver gevorderd is, is het landschap uiterst dor, dus verwacht geen adembenemend uitzicht op rijstterrassen, maar al met al is het een echt geweldige en aangename ervaring.
Ik koos de langste versie die er is: de eerste dag liepen we 23 km, de tweede dag 27 km en ten slotte de laatste dag 14 km, om aan te komen aan de westelijke oevers van het meer, vanwaar je een boot neemt naar de stad Nyaung Shwe. In deze stad liggen de meeste hostels en hotels, maar, zoals gezegd, zijn de opties echt talrijk en raad ik je aan langs de reisbureaus te lopen om te zien welke route je het liefst hebt.
Ik heb de trektocht gedaan met Uncle Sam en betaalde 45.000 MMK; ik was er echt tevreden over. Een nog goedkoper bedrijf, maar met grotere groepen, is Ever Smile, 40.000 MMK. Als je daarentegen iets exclusievers wilt, staat Ko Min Kalaw bekend om alternatieve routes over minder begane paden; de recensies zijn fantastisch, maar de prijzen zijn veel hoger.

Lokale trein in een van de bezochte dorpen.
Overnachten in Kalaw
In die periode reisde ik in een groep en we namen twee privékamers in het Richard’s Inn; goedkoop, schoon en een goed ontbijt inbegrepen. Als je alleen reist en een slaapzaal zoekt, kijk dan eens naar Hotel Kalaw en Parami Hotel.
Naar Kalaw reizen
In principe kan elke bus die naar het Inlemeer gaat je in Kalaw afzetten, wat betekent dat er verbindingen zijn vanuit alle belangrijke bestemmingen van het land (Yangon, Hpa An, Bagan, Mandalay en Hsipaw). Er zijn ook treinverbindingen, die echter veel langzamer zijn dan de bus. Als je liever vliegt, heet de dichtstbijzijnde luchthaven Heho Airport, op ongeveer een uur rijden.
Het Inlemeer, of in de volksmond Inle Lake, wordt beschouwd als de tweede grote attractie van Myanmar, na Bagan. Hoewel het meer uiterst toeristisch is en soms echt weinig authentiek, blijft het toch een fascinerende plek.
Nyaung Shwe is de belangrijkste stad aan de oevers van het meer, hier liggen de meeste hotels en hostels. Voor toegang tot het gebied van het Inlemeer moet je entree betalen, 15.000 MMK; technisch gezien is het kaartje vijf dagen geldig, maar zodra je binnen bent, is het onwaarschijnlijk dat iemand je kaartje zal controleren. Als je besluit de trektocht te doen, vind je vlak voordat je bij het meer aankomt een checkpoint waar je de entree betaalt; als je met de bus komt, staat er iemand op het busstation.

Zonsondergang aan het Inlemeer.
Een boottocht maken is in feite de enige manier om het meer te verkennen; uiteraard kun je privétours regelen, maar over het algemeen worden twee soorten “standaard” tours aangeboden: de eerste omvat een bezoek aan enkele souvenirwinkels en “typische” bedrijfjes waar de kapitein van de boot commissie krijgt en is daarom goedkoper; ik betaalde 9.000 MMK. De tweede omvat daarentegen geen stops bij winkels en is daarom duurder.
Je kunt bovendien kiezen tussen de ochtendtour, waarbij je de zonsopgang boven het meer ziet en in de vroege namiddag terug bent in Nyaung Shwe, of de middagtour die laat in de ochtend vertrekt en vlak na zonsondergang terug is in de stad.
Hoewel het contra-intuïtief kan klinken, vond ik het echt interessant om een aantal van de winkels te bezoeken waar we stopten, omdat je een soort rondleiding door het productieatelier krijgt voordat je de producten te koop aangeboden krijgt, die je echter absoluut niet verplicht bent te kopen. Ik vond vooral die van de lotusvezels leuk, die worden gebruikt om kleding te weven, echt fascinerend!

Atelier van lotusbloemen.
Een andere stop die praktisch altijd in de boottocht is inbegrepen, is die in Inthein, ook bekend als “mini Bagan”. Er zijn namelijk honderden stoepa’s; de entree is gratis, maar er wordt 5.000 MMK gevraagd om foto’s te maken, ik weet niet of dat legaal is of niet.
Denk er tot slot aan dat als je besluit de vissers/acteurs te fotograferen die er traditioneel gekleed bij lopen met de typische netten die niemand meer gebruikt, een fooi praktisch verplicht is. Zoals net gezegd zijn die laatsten acteurs en leven ze daarvan, niet van vissen! Elke andere visser fotograferen is daarentegen gratis!
Om af te sluiten: in het centrum van Nyaung Shwe is het de moeite waard de pagode Yadana Man Aung te bezoeken (hoewel hij niet bijzonder is), net als de lokale markt, en uiteraard een traditionele massage te proberen; daar ontbreekt het zeker niet aan opties; de meeste traditionele centra vragen maar 7.000 MMK voor een uur massage, ik ben hier geweest en ik raad het aan.

Inthein.
Naar het Inlemeer reizen
Het Inlemeer, of preciezer gezegd Nyaung Shwe, bereiken is relatief gemakkelijk vanuit elke andere bestemming in het land. Net als bij Kalaw is de dichtstbijzijnde luchthaven die van Heho, vanwaar het dan 45 minuten met de taxi is, 25.000 MMK. Vanuit Yangon is het met de bus ongeveer 12 uur, 7–8 uur vanuit Mandalay en Bagan, 8 uur vanuit Hsipaw.
Let op: sommige bussen zetten je af in Shwenyaung, ongeveer 20 minuten van Nyaung Shwe, dus het is goed om de bestemming te bevestigen voordat je boekt. Vanuit Shwenyaung rijden af en toe pick-uptrucks voor 1.000 MMK, of gedeelde taxi’s voor 8.000–10.000 MMK.
Er zijn ook treinverbindingen naar Shwenyaung, maar zoals bij elke andere bestemming zijn die laatste, hoewel goedkoper, veel langzamer dan de bus.
Overnachten aan het Inlemeer
Song of Travel in Nyaung Shwe is een van de beste hostels waar ik ooit ben geweest en ik kan het niet genoeg aanraden: het personeel is echt attent, de slaapzalen zijn ruim en supercomfortabel, het ontbijt is inbegrepen en verandert elke dag, er is gratis fietsverhuur en, als je aan het eind van de trektocht bij de aanlegsteiger van Nyaung Shwe aankomt, word je gratis met de tuk tuk opgehaald. Je kunt beter van tevoren boeken omdat het vaak vol zit; als je besluit je verblijf te verlengen, bieden ze 1 $ korting. Een uitstekend alternatief is BaoBed Hostel.

Hsipaw is de belangrijkste stad van de Shan-staat, in het noordoosten van het land.
De stad is een uitstekende uitvalsbasis voor trektochten in het noorden van Myanmar van een of meer dagen, langs dorpjes van etnische minderheden, watervallen, theeplantages en heuvellandschappen; bovendien biedt ze – op ongeveer 500 meter hoogte – een veel aangenamer klimaat dan de rest van het land, met name dan Mandalay en Bagan.

Hsipaw bij zonsondergang.
Neem de trein van Pyin Oo Lwin naar Hsipaw of omgekeerd
Voordat ik het over de activiteiten in en rond Hsipaw heb, is het goed de treinreis te noemen die velen besluiten te maken. Dit is namelijk de enige trein die ik tijdens mijn reis door Myanmar heb genomen: een sfeervol traject waarbij je het Goteik-viaduct oversteekt, gebouwd door de Engelsen in de koloniale tijd, een voor die tijd echt indrukwekkend ingenieurswerk.
Update oktober 2026: op 24 augustus 2025 is het Goteik-viaduct ernstig beschadigd door een explosie tijdens het aanhoudende conflict in het land. Volgens de spoorwegen van Myanmar zijn de herstelwerkzaamheden in november 2025 afgerond (hier vind je het nieuws, in het Engels), maar ik raad je aan voordat je vertrekt te controleren of de passagierstrein op dit traject weer in dienst is.
Het hele traject van de trein loopt door heuvel- en plattelandslandschappen en geeft de passagiers een unieke ervaring. Als je in Myanmar nog nooit in een trein hebt gezeten, is dit zeker iets om te proberen.
De trein is erg oud en zodra de maximumsnelheid is bereikt (ongeveer 50 km/u) voel je de hele wagon beginnen te schokken. Als je een raamplaats hebt, zul je waarschijnlijk wat bladeren of kleine takjes tussen je benen vinden; het onderhoud langs de rails laat namelijk wat te wensen over, sterker nog, het lijkt bijna alsof de trein zelf het gras rond de sporen knipt en bijhoudt.
Hoewel de trein Mandalay rechtstreeks met Hsipaw verbindt, is mijn advies om de trein te nemen (of uit te stappen, afhankelijk van de richting waarin je komt) in Pyin Oo Lwin. Zo bespaar je, door over de weg verder te gaan en niet meer over het spoor, minstens drie uur reistijd.
De treinreis op het traject Hsipaw – Pyin Oo Lwin kost 2.750 MMK in de eerste klas en 550 MMK in de gewone klas; uiteraard raad ik de kant van het raam aan. Vertrek uit Hsipaw om 9:45 met kaartjes te koop vanaf 8:45; vooral in het hoogseizoen is de raamkant van de eerste klas heel snel uitverkocht (Google Maps).
Vanaf het station van Pyin Oo Lwin (Google Maps) rijden pick-ups naar het centrum van Mandalay voor 2.000 MMK. Wij wisten de chauffeur over te halen ons tot aan het hostel te brengen, anders is de officiële halte voor het treinstation. Als je de reis in de tegenovergestelde richting wilt maken, kun je op dit punt een pick-up nemen of een gedeelde taxi voor ongeveer 5.000 MMK; de trein vertrekt om 4:00 uur ’s ochtends uit Mandalay en komt om 7:52 uur aan in Pyin Oo Lwin.
Zelf ben ik niet gestopt, maar naar het schijnt is Pyin Oo Lwin een leuke stad om een paar dagen door te brengen; ik ontmoette een Koreaanse jongen die het me aanraadde, samen met de watervallen ten zuiden van het centrum.

Goteik-viaduct.
Trektocht in de omgeving van Hsipaw
Eindelijk hebben we het over Hsipaw. In de stad zijn de trekkingbureaus talrijk, net als de beschikbare opties; over het algemeen gaat het om trektochten van een dag, van twee dagen en een nacht, en ten slotte van drie dagen en twee nachten. Ook hier, net als bij de trektocht naar het Inlemeer, moet je geen adembenemende landschappen verwachten; de ervaring heeft vooral te maken met het bezoeken van de dorpen.
Hoewel me meerdere keren was aangeraden de trektocht te doen met een gids genaamd Kham Lu (die je via WhatsApp kunt contacteren op dit nummer +95 9250 693 985 en van wie je de fantastische recensies kunt bekijken), zou ik helaas de enige klant zijn geweest en zou de tour me behoorlijk wat hebben gekost. Dus besloot ik me aan te sluiten bij een groepje jongeren dat ik had leren kennen in het minibusje naar Hsipaw en dat had geboekt bij Mr Bike; ik betaalde 35.000 MMK voor de trektocht van twee dagen en een nacht. We werden echt goed behandeld en ik heb geen klachten over de tour, maar het was zeker geen onvergetelijke ervaring.
Let op: het is niet mogelijk om in het gebied zonder gids te trekken; in sommige gebieden liggen tot op de dag van vandaag nog steeds landmijnen en na een ongeluk waarbij een jonge Duitser om het leven kwam is alleen op pad gaan absoluut verboden.

Trektocht bij Hsipaw.
Bezoek het Shan Palace
Het is niet zozeer een paleis als wel een huis, gelegen ten noordoosten van het centrum, zetel van de koninklijke familie aan het hoofd van het Shan-volk, wiens koning “mysterieus” verdween tijdens de staatsgreep van het leger in 1962.
Tegenwoordig zorgen de neef en zijn vrouw voor de residentie; zij vertelt elke dag moedig de geschiedenis van de afgelopen 50 jaar van de regio, tot in detail over wat er met haar familie is gebeurd. Een geschiedenis die uiteraard ongemakkelijk is voor het regime.
Helaas was de prinses tijdens mijn verblijf in Hsipaw niet in de stad, maar over het algemeen is ze er bijna altijd en kun je het verhaal uit de eerste hand horen, bij benadering tussen 15:00 en 18:00 uur. Als alternatief kun je het boek lezen dat ze zelf heeft geschreven, getiteld: “Twilight over Burma: My Life as a Shan Princess”.
Om af te sluiten: in de omgeving van de stad zijn er minstens een paar watervallen die je zelfstandig kunt bereiken: Nam Tuk (Google Maps) en Nam Hu Nwe (Google Maps). Een uitzichtpunt (Google Maps) waar je een mooie zonsondergang boven de stad kunt zien en tot slot kun je lopen naar het kleine Bagan (Google Maps), waar leuke tempels staan en waar je, voordat je teruggaat naar de stad, kunt genieten van een heerlijke maaltijd bij Mrs. Popcorn Garden.

Bezoek aan de school van een van de dorpen tijdens de trektocht.
Naar Hsipaw reizen
Zoals gezegd kiezen velen ervoor de stad met de trein te bereiken of te verlaten; als je uit het zuiden komt, lijkt het me persoonlijk het beste om een minibusje vanuit Nyaung Shwe te nemen, 18.000 MMK, ongeveer 8 uur, en daarna de trein naar Mandalay, of omgekeerd als je uit het noorden komt.
Overnachten in Hsipaw
Ik heb een paar dagen een tweepersoonskamer gedeeld in Lily Guest House en ik raad het aan. Uitstekende prijs-kwaliteitverhouding met ontbijtbuffet. De eerste nacht heb ik daarentegen doorgebracht in Yee Shin Guesthouse, iets goedkoper maar niets bijzonders en het ontbijt was niet even goed. Na terugkomst van de trektocht, omdat ik de kamer niet meer kon delen, ben ik overgestapt naar Nam Khae Mao Guest House, slechts 5.000 MMK voor een eenpersoonskamer; het wordt uitsluitend bezocht door mensen uit de streek, maar ik garandeer je dat het helemaal niet slecht is… als je zonder wifi kunt!
Mandalay is qua grootte de tweede stad van het land en ongetwijfeld de belangrijkste stad in het noorden van Myanmar. Hoewel de stad door veel mensen wordt overgeslagen, denk ik juist dat er meer dan een paar bezienswaardigheden zijn om je minstens een paar dagen bezig te houden.
De stad ligt rond het koninklijk paleis, dat ik zelf niet heb bezocht; de recensies hierover zijn nogal wisselend: sommigen zeggen dat het absoluut een must-see is, anderen vinden het een farce omdat het oorspronkelijke paleis tijdens de bombardementen van de Tweede Wereldoorlog is verwoest en wat je nu bewondert slechts een replica is, gebouwd in de jaren negentig. Aan jou de keuze. De entree is inbegrepen in het combiticket, dat ook toegang geeft tot andere plekken en 10.000 MMK kost. Neem je paspoort mee.

Kuthodaw Pagoda.
Kuthodaw Pagoda, Sandar Mu Ni Pagoda en Kyauktawgyi Paya
Kuthodaw Pagoda (Google Maps), Sandar Mu Ni Pagoda (Google Maps) en Kyauktawgyi Paya (Google Maps) liggen echt vlak bij elkaar aan de voet van Mandalay Hill en zijn daarom gemakkelijk in een paar uur te bezoeken, misschien voordat je de heuvel op gaat om de zonsondergang te bewonderen.
Kuthodaw Pagoda herbergt wat wordt beschouwd als het grootste boek ter wereld, bestaande uit honderden stenen platen (730 om precies te zijn) die zich in de stoepa’s rond de hoofdpagode bevinden en de leringen van de Boeddha in het Pali bevatten. Technisch gezien heb je het combiticket nodig om binnen te komen, maar de controles zijn zeldzaam en ik ben zonder kaartje binnengekomen.
De entree van Sandar Mu Ni Pagoda en Kyauktawgyi Paya is gratis; de eerste is vooral indrukwekkend, met name gezien van bovenaf (Mandalay Hill), terwijl de tweede een gigantisch Boeddhabeeld heeft.
Als je het combiticket hebt gekocht, kun je ook het nabijgelegen klooster Shwenandaw bezoeken, dat volledig van hout is gebouwd. Hier kun je de beroemde houtsnijwerken bewonderen die het kenmerken. Als je een minder toeristisch alternatief met gratis entree zoekt, neem dan een kijkje bij het klooster Shwe In Bin.

Sandar Mu Ni Pagoda.
Mandalay Hill
Deze heuvel die boven de stad uittorent (Google Maps) is een uitstekende manier om een paar uur door te brengen en, zoals net gezegd, de ideale plek om de zonsondergang te bewonderen. De top is bereikbaar via een weg, maar ik raad sterk aan om vanaf de voet te lopen; de trappen voeren langs heel wat tempels voordat je bij de hoofdpagode boven op de heuvel aankomt, waarvoor je 1.000 MMK entree moet betalen.
Eerlijk gezegd verandert het uitzicht niet veel en zijn er verschillende plekken waar je kunt stoppen om het panorama te bewonderen zonder per se de top te bereiken en entree te betalen. Trouwens, in een van de pagodes onderaan zitten veel monniken, jonge en minder jonge, die hun Engels willen oefenen; als je zin hebt om te praten, hun cultuur te leren kennen of gewoon iets goeds te doen, kun je hier even stoppen. Als ik me niet vergis, is het de voorlaatste of de op twee na laatste pagode voor de top.

Panorama vanaf Mandalay Hill.
U Bein Bridge
De iconische brug, ongeveer 1,2 kilometer lang, is de langste ter wereld die van teakhout is gebouwd (Google Maps). Misschien komt het doordat de plek extreem fotogeniek is, maar een uur lang kijken naar de mensen uit de streek die de brug oversteken en naar de vissers in de omgeving was buitengewoon sfeervol.
Als je besluit de scooter voor de hele dag te huren, kun je het bezoek zonder problemen combineren met dat van andere plekken in de buurt en ook met een bezoek aan Mingun aan de andere kant van de rivier. Ik wilde bij zonsopgang gaan en nam daarom een Grab scooter, 5.000 MMK; de chauffeur bood aan een uur te wachten en bracht me daarna terug voor nog eens 5.000 MMK. Als je niet per se bij zonsopgang wilt gaan, zou je geen moeite moeten hebben om iemand te vinden om een taxi mee te delen en nog minder te betalen, en misschien ook het nabijgelegen klooster Mahagandayon te bezoeken, gebouwd in 1914. Het is het grootste boeddhistische klooster van Myanmar; je kunt het het best vóór 10:30 uur bezoeken, zodat je de plechtige rituelen kunt bijwonen.

U Bein Bridge.
Mingun
Mingun ligt aan de andere kant van de rivier en is een uitstekende dagexcursie die je met de veerboot kunt maken, of, zoals eerder gezegd, als je besluit een scooter te huren, kun je het combineren met het bezoek aan de U Bein Bridge en nog een paar andere plekken.
Zodra je ter plaatse bent, word je gevraagd entree te betalen voor het archeologische gebied van Mingun, 5.000 MMK. De veerboot kost 5.000 MMK, vertrekt om 9:00 vanaf dit punt (Google Maps) en is om 13:00 terug.
In Mingun ligt alles wat er te zien is binnen een straal van enkele kilometers. De belangrijkste plekken zijn: Mingun Pahtodawgyi, ook bekend als de onvoltooide pagode, door sommigen omschreven als de grootste stapel bakstenen ter wereld; de gigantische klok van Mingun en tot slot Mya Thein Tan Pagoda, ook bekend als de “White Pagoda”, ongetwijfeld de indrukwekkendste van de drie plekken.

De Witte Pagode in Mingun.
Naar Mandalay reizen
De internationale luchthaven van Mandalay is de nieuwste en modernste van het land en ligt ongeveer 45 km ten zuiden van de stad; een privétaxi zou ongeveer 15.000 MMK moeten kosten, terwijl gedeelde taxi’s en minibusjes zo’n 4.000 MMK zouden moeten kosten.
Er zijn minstens drie busstations, die elk verbindingen bieden naar een andere regio van het land. Aangezien vrijwel alle hostels en reisbureaus die kaartjes verkopen een “pick-up” bij het hostel/hotel inbegrijpen, zou ik me er niet te veel zorgen over maken. In principe zijn er frequente verbindingen naar alle belangrijke toeristische bestemmingen.
Overnachten in Mandalay
Persoonlijk heb ik geslapen in Aplus Hostel, een nieuw hostel met een uitstekende prijs-kwaliteitverhouding; het dakterras is fantastisch, net als de wifi, het enige wat ik te klagen heb is de grootte van de slaapzalen: een beetje te klein! Mansion Hostel ligt niet ver daarvandaan, een vriend heeft er geslapen en het ziet er helemaal niet slecht uit.
Hier zijn we dan eindelijk bij de reden waarom ontzettend veel mensen elk jaar Myanmar bezoeken. Bagan ligt aan de oevers van de Ayeyarwady en biedt de grootste en dichtst geconcentreerde verzameling boeddhistische tempels, pagodes en stoepa’s ter wereld, heel veel ervan daterend uit de elfde en twaalfde eeuw.
Naar schatting stonden er in het verleden, in de bloeitijd van de stad, meer dan 13.000 bouwwerken, tempels en stoepa’s samen; nu zijn er nog ongeveer 2.200 over, maar ik verzeker je dat de stad nog steeds absoluut fascinerend is. In 2019 is de stad eindelijk op de UNESCO-werelderfgoedlijst geplaatst.

Zonsondergang in Bagan.
Let op: de entree van het archeologische gebied kost 25.000 MMK en het kaartje is vijf dagen geldig. Als je met de taxi vanaf het busstation of de luchthaven aankomt, stopt de taxichauffeur bij het checkpoint zodat je de pas kunt kopen. In tegenstelling tot het Inlemeer wordt hier vooral gecontroleerd bij de ingang van de kunstmatige heuvels die zijn aangelegd om zonsopgang en zonsondergang te bekijken, aangezien het al enkele jaren niet meer mogelijk is om, zoals vroeger, boven op de tempels te klimmen.
Als je een beetje ervaring hebt met sturen, raad ik sterk aan om de zogenaamde “e-bikes” of elektrische scooters te huren; ze kosten maar 7.000 MMK per dag en je kunt er overal heen. Bovendien raad ik aan je krachten voor het verkennen van de stad te concentreren op de eerste uren van de dag of later, in de late namiddag. De uren midden op de dag zijn extreem heet.
Zonsopgang, zonsondergang en tempels
Het is zeer waarschijnlijk dat je er, na zelfs maar één hele dag tempels en stoepa’s te hebben gezien, genoeg van hebt, zeker als je al een tijdje door dit deel van de wereld reist. Daarom som ik hieronder op wat als de “must sees” wordt beschouwd en gemakkelijk op één dag kan worden bezocht: Shwezigon Pagoda (Google Maps), Ananda Temple (Google Maps), Shwegugyi Phaya (Google Maps), Thatbyinnyu Temple (Google Maps), Sulamani Temple (Google Maps), Dhammayangyi Temple (Google Maps), Shwesandaw Phaya (Google Maps) en de nabijgelegen gigantische liggende Boeddha (Google Maps), en tot slot deze tempel (Google Maps) die de bewaker voor je kan openen.

Ingang van Shwezigon Pagoda.
Wat de uitzichtpunten voor zonsopgang en zonsondergang betreft: ik heb letterlijk vijf dagen besteed aan het zoeken naar de beste. Voor de zonsopgang raad ik dit punt (Google Maps) aan; het is vrijwel onbekend bij de menigte en biedt een prachtig uitzicht op Shwesandaw Phaya, Dhammayangyi Temple en de heteluchtballonnen. Een goed alternatief is Angel’s sunrise hill (Google Maps).
Voor de zonsondergang is Sulamani Sunset hill (Google Maps) niet slecht, maar als je je geluk wilt beproeven: op dit punt (Google Maps) trof ik iemand uit de streek aan met een “klant”, die met een ladder tegen een tempel toegang gaf tot het dak. Uiteraard is dat niet legaal en ik neem aan dat hij er niet elke dag staat, maar ik heb genoten van een mooie zonsondergang.
Om af te sluiten: de kans is extreem groot dat je wordt aangesproken door mensen uit de streek die “geheime uitzichtpunten” kennen om de zonsopgang of zonsondergang te bekijken; vaak gaat het om illegale plekken, zoals in het zojuist beschreven geval, andere keren zijn het juist weinig bekende punten met echt mooie panorama’s. Vraag of ze je foto’s laten zien en maak dan je afwegingen; beloof niet om schilderijen te kopen in ruil voor de tip, want dat kan echt duur uitpakken, maak een afspraak op basis van geld.

Zonsopgang in Bagan.
Ballonvaart
Dit is een echt dure maar ongetwijfeld wereldwijd unieke ervaring; de kosten liggen rond de 300 $ voor een uur vliegen. Zelf kon ik die kosten niet rechtvaardigen, maar een jonge vrouw met wie ik in die periode reisde besloot zichzelf te trakteren en volgens haar was het absoluut de moeite waard.
300 $ is het budget van twee weken van je reis, uiteraard is de keuze volkomen persoonlijk. Voor je informatie: de ballonnen vliegen uitsluitend bij zonsopgang in het droge seizoen, bij benadering van november tot april. In principe kun je ook gewoon de dag ervoor nog boeken.

Mount Popa
Mount Popa (Google Maps), op 1.500 meter hoogte en ongeveer 60 km van Bagan, is een uitgedoofde vulkaan met op de top een fascinerend klooster; het is een vrij populaire bestemming omdat je hem vanuit Bagan op één dag kunt bezoeken.
Om de top te bereiken moet je maar liefst 777 treden omhoog. Gelukkig ligt het grootste deel van het pad in de schaduw en zijn er onderweg talrijke tentjes die eten en drinken verkopen. Er zijn bovendien veel apen en daarom wordt het afgeraden eten mee te nemen. Eenmaal boven is het uitzicht, als het weer het toelaat, uitstekend en kun je in de verte gemakkelijk de Irrawaddy zien.

Mount Popa.
Naar Bagan reizen
Vanuit Mandalay zijn er frequente verbindingen, het duurt ongeveer 5 uur en de prijs van 9.000 MMK is inclusief pick-up vanaf je hostel/hotel. Vanuit Mandalay kun je eventueel ook per veerboot afzakken naar Bagan; in theorie is er een dagelijkse afvaart om 7:00, 8–9 uur en ongeveer 40 $, er is ook een slow boat die door de lokale bevolking wordt gebruikt, die ongeveer 10 $ kost maar tot 17 uur duurt.
Er zijn bovendien directe bussen vanuit Yangon, ongeveer 11.000–22.000 MMK afhankelijk van de gekozen bus, 9–10 uur. Vanuit het Inlemeer is het 8–10 uur, 15.000–25.000 MMK. In elk geval komen alle langeafstandsbussen aan op het station dat ongeveer 7 km buiten de stad ligt, waar de taximaffia je niet toestaat in te stappen op de pick-ups die de lokale bevolking gebruikt en die naar het centrum rijden. Grab werkt niet en het officiële tarief is 8.000 MMK, hoewel je in het begin waarschijnlijk veel meer wordt gevraagd.
Je kunt de stad ook met de trein bereiken, maar de reistijden nemen dan aanzienlijk toe. Tot slot heeft Bagan een kleine luchthaven met binnenlandse vluchten naar de belangrijkste steden van het land.
Overnachten in Bagan
De twee belangrijkste gebieden om te overnachten zijn Nyaung-U en New Bagan; eerlijk gezegd maakt het helemaal niets uit. Beide liggen ongeveer even ver van de ruïnes. Als je een goedkope kamer zoekt, met een uitstekend ontbijt inbegrepen, raad ik Shwe Nadi Guest House sterk aan. Ze hebben ook een slaapzaal en ik raad aan om vooraf te boeken omdat ze vaak vol zitten.
Als je daarentegen een socialere sfeer wilt, kijk dan eens bij BaoBed Hostel, OstelloBello en OstelloBello Pool, het zijn alle drie uitstekende hostels, hoewel niet bepaald goedkoop.
De volgende zijn allemaal bestemmingen die ik zelf niet heb bezocht, maar ze zijn ideaal voor iedereen die een paar dagen aan zee wil doorbrengen.
Dit is waarschijnlijk de populairste badplaats van allemaal, vooral onder de lokale bevolking. Het hoofdstrand is niet bepaald “backpacker friendly”, er zijn namelijk talrijke resorts en het voelt als een luxebestemming, maar naar het schijnt ontbreekt het niet aan alternatieven om het te bezoeken zonder een fortuin uit te geven.
Voor een overzicht van de bestemming, mogelijke activiteiten, waar je kunt overnachten enzovoort raad ik aan dit bericht te bekijken.

Strand bij Ngapali.
Dit zijn twee bestemmingen in het zuiden van het land die de laatste jaren populair zijn geworden; het strand is naar het schijnt niet zo mooi als in Ngapali, maar als je een minder platgetreden alternatief zoekt om een paar dagen aan zee door te brengen in Myanmar, raad ik je aan een kijkje te nemen bij deze twee bestemmingen. Op deze pagina vind je een gids.

Pagode in Chaungtha.
Deze archipel, in het uiterste zuiden van het land aan de grens met Thailand, biedt enkele van de beste duikplekken ter wereld. Er zijn honderden paradijselijke eilanden (meer dan achthonderd!) die helaas op dit moment, voor zover ik weet, niet veel mogelijkheden bieden voor wie met een beperkt budget reist. Het schijnt namelijk dat er maar een paar resorts zijn van waaruit je dan excursies kunt regelen. Een populair alternatief, vooral voor duikers, zijn daarentegen de liveaboard-boten.
Om alle beschreven plekken te bezoeken zou je ongeveer twee maanden nodig hebben. Aangezien het visum maar 28 dagen geldig is, en veel mensen toch niet zoveel tijd hebben, som ik hieronder enkele reisroutes van een of meer weken op die de belangrijkste toeristische bestemmingen aandoen en als inspiratie kunnen dienen om een reisroute samen te stellen op basis van je eigen interesses en in het licht van wat tot nu toe is beschreven.
Met maar één week tot je beschikking raad ik persoonlijk aan je te concentreren op Bagan, Mandalay en het Inlemeer; als je in Yangon aankomt, is het de moeite waard een dag in de stad door te brengen, anders raad ik aan tijd te besparen en in het noorden van het land te blijven door rechtstreeks naar Mandalay te vliegen.

Yangon (1 nacht)
Dag 1:
Verken de stad, bezoek de Shwedagon Pagoda en neem daarna de nachtbus naar Bagan, of de dag erna een vlucht.
Bagan (2 nachten)
Dag 2:
Bezoek de tempels, geniet van de zonsondergang.
Dag 3:
Ballonvaart (als je het je kunt veroorloven!), verken anders de stad en mis de zonsopgang niet.
Inlemeer (2 nachten)
Dag 4:
Reis naar het Inlemeer.
Dag 5:
Tour over het meer.
Mandalay (1 nacht)
Dag 6:
Reis van het Inlemeer naar Mandalay. Zonsondergang vanaf Mandalay Hill.
Dag 7:
Als je in Mandalay bent aangekomen, heb je technisch gezien een extra dag, die ik aanraad door te brengen bij de verschillende pagodes van de stad, Mingun of wat dan ook je interesseert. Als je in Yangon bent aangekomen en een terugvlucht vanuit Yangon hebt, dan betwijfel ik of je de tijd hebt om dat allemaal te doen.
Met tien dagen tot je beschikking is mijn advies de zojuist beschreven reisroute te volgen; in dat geval kan het “verkieslijk” zijn om in Yangon aan te komen, zodat je er een of twee dagen kunt doorbrengen voordat je de reisroute van een week volgt en aan het einde van de reis iets langer in Mandalay blijft.
Met vijftien dagen tot je beschikking zou ik persoonlijk maar één etappe toevoegen, Hpa An, en een leuke activiteit zoals de trektocht naar het Inlemeer, volgens de hieronder beschreven reisroute:

Yangon (1 nacht)
Dag 1:
Verken de stad, bezoek de Shwedagon Pagoda.
Hpa An (3 nachten)
Dag 2:
Reis naar Hpa An. Mount Taung Wine bij zonsondergang.
Dag 3:
Verken de grotten in de omgeving van de stad zoals beschreven in het daarvoor bestemde deel.
Dag 4:
Mount Zwegabin bij zonsopgang. Nachtbus naar Kalaw.
Kalaw (1 nacht)
Dag 5:
Boek je trektocht voor de volgende dag, ontspan en bezoek de lokale markt.
Inlemeer (4 nachten)
Dag 6:
Eerste dag van de trektocht.
Dag 7:
Tweede dag van de trektocht.
Dag 8:
Derde dag van de trektocht. Aankomst bij het Inlemeer.
Dag 9:
Tour over het Inlemeer.
Bagan (2 nachten)
Dag 10:
Reis naar Bagan. Geniet van de zonsondergang.
Dag 11:
Ballonvaart (als je het je kunt veroorloven!), verken anders de stad en mis de zonsopgang niet.
Mandalay (2 nachten)
Dag 12:
Reis van Bagan naar Mandalay. Zonsondergang vanaf Mandalay Hill.
Dag 13:
Bezoek de verschillende pagodes van de stad, Mingun of wat dan ook je interesseert.
Dag 14:
Terug naar Yangon.
Met twintig dagen heb je al behoorlijk wat tijd; mijn advies is de zojuist beschreven reisroute te volgen, misschien met een paar extra dagen in Bagan en met een extra etappe, bijvoorbeeld Hsipaw of een bestemming aan zee.

Dit is technisch gezien het maximale verblijf dat het toeristenvisum toestaat, hoewel, zoals aan het begin van deze gids is gezegd, een overstay niet streng wordt bestraft, zodat je gerust een paar dagen langer zou kunnen blijven zonder bijzonder hoge boetes te riskeren.
In elk geval zou je met een maand tot je beschikking alle in de gids beschreven bestemmingen moeten kunnen aandoen, met uitzondering van die uit de sectie “De zee in Myanmar”, waarvoor je zeer waarschijnlijk compromissen zou moeten sluiten.

Toen ik onderzoek deed voor mijn reis naar Myanmar, las ik vaak dat de infrastructuur slecht was, de wegen in erbarmelijke staat en de verplaatsingen oneindig lang. De realiteit is dat de situatie de laatste jaren enorm is verbeterd en dat de hoofdwegen die de belangrijkste toeristische bestemmingen verbinden in goede staat zijn.
Een uitzondering vormen de wegen naar de westkust van het land en naar het uiterste zuiden aan de grens met Thailand. Het is bovendien goed te bedenken dat de situatie tijdens het regenseizoen drastisch kan verslechteren.
Voor wie een beperkt budget heeft, zijn bussen zonder twijfel de beste optie. Er zijn er van alle soorten en voor de lange trajecten worden vaak de zogenaamde “VIP”-bussen aangeboden, met rijen van drie stoelen in plaats van vier, dus met veel ruimte en een goed comfortniveau.
Vooral in nachtbussen raad ik sterk aan een trui mee te nemen; hoewel er bijna altijd een deken wordt verstrekt, staat de airco op poolse temperaturen. Vrijwel elke accommodatie waar ik ben geweest heeft een volledige lijst met alle mogelijke bestemmingen, de tijden en de prijzen van de bussen. Als je rechtstreeks bij de busmaatschappij boekt, kun je iets besparen, maar het busstation ligt vaak buiten de stad, dus boeken via je eigen accommodatie is veel praktischer; vaak is namelijk de “pick-up” bij het hostel/hotel inbegrepen.
Een ander vervoermiddel dat heel veel door de lokale bevolking wordt gebruikt, voor korte en middellange afstanden, zijn oude Toyota-pick-ups die zijn omgebouwd tot “minibus”, met bankjes achterin. Ze zijn extreem goedkoop en vaak de enige vorm van openbaar vervoer in afgelegen delen van het land. Over het algemeen vertrekken ze pas als ze vol, of bijna vol, zijn. Een traject dat veel backpackers in deze pick-ups afleggen is dat tussen Mandalay en Pyin Oo Lwin, een echt avontuur.

Lokale pick-up in Myanmar.
Ondanks het uitgebreide spoorwegnet in het land zijn treinen niet bepaald een praktische manier om je te verplaatsen, en al helemaal geen snelle. De infrastructuur dateert uit de koloniale tijd en heeft in de loop der jaren vrijwel geen enkele investering gezien. Vergeleken met bussen is de reistijd van punt A naar punt B vaak minstens het dubbele, met uitzondering van de lijn Yangon – Mandalay, waar de bussen echter nog steeds sneller zijn.
Dat gezegd hebbende is minstens één keer een trein nemen in Myanmar zeker een ervaring die de moeite waard is. Zoals beschreven in deze gids nam ik de trein die Mandalay met Hsipaw verbindt; een andere populaire route is de Yangon Circular Train, beschreven in dit bericht.

Als budget geen probleem is, zijn binnenlandse vluchten veruit de meest praktische en snelle manier om je door het land te verplaatsen, vooral tussen het noorden, het zuiden en eventueel de westkust. De staatsmaatschappij Myanmar National Airlines heeft naar het schijnt een relatief slecht veiligheidsrecord en moet je zo mogelijk vermijden.
Enkele particuliere maatschappijen die binnenlandse vluchten uitvoeren zijn: AirMandalay, Airmyp, Golden Myanmar Airways en Air KBZ.
Uit eigen ervaring zijn taxichauffeurs over het algemeen veel eerlijker dan in de rest van Zuidoost-Azië, maar het loont toch de moeite om vóór het instappen over de prijs te onderhandelen, en als je een simkaart hebt, is Grab in de grote steden niet alleen praktischer maar ook vaak goedkoper.
Je zult blij zijn te horen dat een reis naar Myanmar echt weinig kost. Van alle landen die ik heb bezocht denk ik dat het objectief gezien een van de allergoedkoopste is. Zoals aan het begin van deze gids is gezegd, worden de prijzen van accommodatie en diverse activiteiten vaak in Amerikaanse dollars uitgedrukt, die daarom breed worden geaccepteerd als betaalmiddel.
Accommodatie is waarschijnlijk de enige afwijkende post als het om prijzen gaat. Gezien de recente opening van het land hebben sommige bestemmingen nog niet veel hostels/hotels, is de concurrentie laag en zijn de prijzen dus “hoog”. De dingen veranderen echter snel en ik neem aan dat de prijzen over een paar jaar drastisch zullen dalen.
Nu al zijn ze echter meer dan betaalbaar, met prijzen in slaapzalen die doorgaans tussen 5–10 $ liggen en privékamers in guesthouses tussen 10–20 $. In Myanmar is het delen van een tweepersoonskamer vaak goedkoper dan twee bedden in een hostel. Bijna alle accommodaties in het land hebben het ontbijt in de prijs inbegrepen.
De vervoerskosten zijn echt laag: langeafstandsbussen kosten in de “VIP”-versie waarschijnlijk niet meer dan twee euro per uur, de gewone kosten gemiddeld een dikke 30% minder, de zogenaamde “pick-ups” zijn extreem goedkoop, 70 km van Pyin Oo Lwin naar Mandalay kost iets meer dan een euro. Voor taxi’s raad ik, zoals gezegd, aan Grab te gebruiken waar het beschikbaar is.

Typisch gerecht in Myanmar.
Streetfood, of in elk geval het eten dat in restaurants wordt geserveerd, behoort tot het goedkoopste dat ik ooit heb gegeten. Een noedelsoep kun je voor 500 MMK krijgen, ook voor een stevigere maaltijd betaal je waarschijnlijk niet meer dan 2.000 MMK. Op toeristischere plekken of in minder lokale restaurants waar je aan tafel zit, kun je in elk geval eten voor ongeveer drie dollar.
Voor monumenten moeten buitenlanders vaak entree betalen, terwijl de lokale bevolking gratis naar binnen mag, maar de entree blijft toch niet al te duur. Enkele voorbeelden: de Shwedagon Pagoda kost 10.000 MMK, het Inlemeer 15.000 MMK, Bagan 25.000 MMK.
Als je met een kaart betaalt, betaal je 3% transactiekosten, dus contant betalen verdient de voorkeur. Geld opnemen is overigens niet goedkoop; de beste opties zijn CB Bank, maximale opname 300.000 MMK tegen 6.500 MMK, en AYA Bank, waar je 400.000 MMK kunt opnemen, ook tegen 6.500 MMK. Uit eigen ervaring kan het bedrag per geldautomaat verschillen en worden internationale kaarten niet altijd geaccepteerd.
Bij de 6.500 MMK die de lokale bank in rekening brengt, komen uiteraard de eventuele kosten die je aan je eigen bank moet betalen, en daarom raad ik je aan een kijkje te nemen in mijn artikel over de beste betaalkaarten voor op reis.
Tot slot, voor wie een datasimkaart wil: ik raad Telenor aan, dat landelijk de beste dekking lijkt te hebben. Er zijn verschillende datapakketten, ik betaalde 7.500 MMK voor zes GB.
Als je een telefoon hebt die e-sims ondersteunt en het gemak wilt om meteen te kunnen internetten zonder een lokale simkaart te hoeven kopen, dan raad ik je aan een dienst te gebruiken zoals die van Airalo en Ubigi. Als je voor deze oplossing kiest, zijn er echter minstens een paar overwegingen. Ten eerste betaal je, op zeldzame uitzonderingen na, veel meer voor de gigabytes dan wanneer je een lokale simkaart zou gebruiken; ten tweede is hun lokale partner niet altijd die met de beste dekking in het gebied.
Kortom, ik denk dat de meeste reizigers beter een lokale simkaart kunnen kopen (of misschien proberen de e-sim van een lokale provider te kopen), maar maak vooral zelf je afwegingen, want uitzonderingen zijn er genoeg. Toen ik bijvoorbeeld Japan bezocht, was het abonnement van Ubigi voordeliger dan welke lokale simkaart ik ook kon kopen zonder te bewijzen dat ik inwoner was.

Wat hierna volgt is helaas niet meer waar: de staatsgreep van 2021 heeft het land opnieuw in een toestand van grote instabiliteit gebracht. Hoewel het mogelijk is Myanmar als toerist binnen te komen, is het niet aan te raden. Voor actuele informatie raad ik aan de website van het ministerie van Buitenlandse Zaken van je eigen land te raadplegen (bijvoorbeeld, in Nederland, het Reisadvies van het ministerie van Buitenlandse Zaken).
Reizen in Myanmar is, ook als je alleen reist, man of vrouw, extreem veilig, een beetje zoals in heel Zuidoost-Azië. Dat komt vooral door de sterke boeddhistische cultuur die in de bevolking is geworteld, maar deels ook door het autoritaire regime dat zonder genade zou optreden tegen elk geweldsincident tegen toeristen.
Kortom, met een beetje gezond verstand en door een paar veiligheidstips voor onderweg te volgen zou je geen enkel veiligheidsprobleem moeten krijgen. Dat gezegd hebbende, zijn er enkele regio’s van het land waar de spanning tussen de centrale regering en de lokale etnische groepen echt hoog is, wat vooral geldt voor het uiterste noorden, maar het gaat om provincies die ver van de klassieke toeristische routes liggen, waarvoor je sowieso speciale vergunningen nodig hebt en die je zonder de juiste toestemming niet zou kunnen bezoeken. Als je geïnteresseerd bent, vind je op deze pagina een volledige lijst van de regio’s waar beperkende maatregelen gelden, maar nogmaals, zolang je je beperkt tot de in deze gids beschreven plekken zou ik me absoluut geen zorgen maken.
Om af te sluiten: respecteer de lokale cultuur, vooral als je heilige plekken zoals tempels, pagodes en kloosters bezoekt: rokken, extreem korte broeken en hemdjes zijn niet toegestaan, net als schoeisel, dat je buiten moet laten.
Plan je een reis naar Myanmar? Neem dan een kijkje bij deze artikelen:
Heb je vragen? Actuele informatie? Aarzel niet om een reactie achter te laten of stuur me een bericht op Instagram!
Voor donaties/pizza’s en virtuele biertjes 🙂
