Kendi başına Everest Ana Kampı trekkingi

Nepal’deki Everest Ana Kampı trekkingi, dağları ve trekkingi seven herkes için kuşkusuz bir hayal, bazıları için gerçek bir Mekke.

Bu muhteşem deneyimi tamamlamak için birkaç seçenek var: klasik Lukla uçuşundan, uçmanın gerekmediği, daha az bilinen Salleri/Phaplu ve Jiri gibi başlangıç noktalarına kadar. Bu rehberde Üç Geçit trekkingi ve Island Peak gibi tüm varyantlar dahil, konuyla ilgili bütün bilgileri bulacaksın.

Trekkingi kişisel olarak tamamladım (trekking videosunu burada bulabilirsin, İtalyanca, ama altyazıları açabilirsin), rehbersiz ve hamalsız, artık genç sayılmayan babamla birlikte ve tamamen kendi başımıza; bu blogda Nepal seyahatini kendi başına en iyi şekilde planlaman ve Everest Ana Kampı’na giden trekkingi tamamlaman için tüm bilgileri ve tavsiyeleri bulacaksın.

Hızlı menü

↑ Menü

Chukhung Ri’de gün doğumu.

Bu rehberde fiyatlar, çoğu zaman kısaca “NPR” diye kısaltılan “Nepal Rupisi” adlı yerel para biriminde verilmiştir. Kur yaklaşık 1€ = 170 NPR. Güncel kur için bu sayfaya göz atmanı tavsiye ederim.

Everest Ana Kampı’na ulaşım (farklı rotalar ve olası varyantlar)

Başlamadan önce, Everest Ana Kampı’na ulaşmanın seçeneklerini ve bu rehberde anlatılan olası varyantları netleştireceğini umduğum bir harita burada.

Esasen dört ana alternatif şunlar:

Everest Ana Kampı ya da Annapurna Çevresi

Bu yazıyı okuyorsan muhtemelen kararını çoktan vermişsindir; ama hâlâ kararsızsan, Nepal’de trekking için belki sadece iki haftan olduğunda birçokları için zor bir seçim olan konu hakkında iki çift laf etmek istiyorum: Annapurna Çevresi mi, Everest Ana Kampı mı?

Her şeyden önce, ikisi de harika trekkingler ama tercihimi söylemem gerekirse manzara çok daha çeşitli olduğu için Çevre’yi seçerdim. Neredeyse tropikal bir iklimle başlayıp Thorong La geçidinin 5.416 metresine kadar çıkılıyor; üstelik bir çevre rotası olduğu için her gün farklı ve aynı patikadan inip çıkmak zorunda kalınmıyor.

Beni Çevre’ye yönelten diğer iki şey ise, Everest Ana Kampı trekkingine kıyasla kat kat daha az kalabalık/popüler olması. Babamın, bir asma köprünün yakınında gerçek bir trafik sıkışıklığıyla karşılaştıktan sonra kullandığı bir ifadeyle: “Tre Cime di Lavaredo’ya giden patikada gibiyiz!”. Üstelik bizim deneyimimiz ilkbaharda oldu, sonbaharda durumun nasıl olduğunu hayal etmeye cesaret edemiyorum.

Çevre’yi tavsiye etmeme neden olan bir başka sebep masraflar. Yemek ve konaklama, Everest Ana Kampı’na kıyasla ortalama %30 daha ekonomik; özellikle ikincisini Lukla’ya uçuşla tamamlamaya karar verirsen (yalnızca iki haftan varsa neredeyse zorunlu bir seçim), Çevre sana Everest Ana Kampı’nın pratikte yarısına mal olur.

Bütün bunlar göz önüne alındığında, Everest Ana Kampı’nın yine de kendine has bir cazibesi var ve nihai seçim tabii ki sana ait; şimdiye kadar söylediklerim yalnızca benim mütevazı görüşüm.

İlgilenirsen Annapurna Çevresi, Annapurna Ana Kampı ve Poon Hill rehberime göz atabilirsin.

Phaplu’dan Nunthala’ya trekking.

Trekking yapmak ve Nepal’e girmek için gerekli izinler ve vizeler

Ülkeye giriş vizesinden başlayalım. Vize zorunlu ama neyse ki İtalyan pasaportu sahipleri (pasaportun geçerlilik süresi 6 aydan fazlaysa) ülkeye girdikleri anda Visa On Arrival (VOA) adlı bir vize alıyor (kurallar vatandaşlığına göre değişir, o yüzden kendi durumunu kontrol et). Süreç son derece basit ve düzgün ama ne yazık ki ücretsiz değil.

Üç seçenek var:

15 gün – 30 USD.

30 gün – 50 USD.

90 gün – 125 USD.

Vize, takvim yılı başına (1 Ocak – 31 Aralık) en fazla 150 güne kadar kolayca uzatılabiliyor, ama tam olarak ucuz değil. Ücretleri burada bulabilirsin; muhtemelen çıkıp yeni bir vizeyle yeniden girmek daha iyi, her hâlükârda turist vizesiyle takvim yılı başına 150 günden fazla ülkede kalmak mümkün değil.

Ayrıca vize işlemini tamamlamak için havalimanına/kara sınır kapısına vardığında resmî olarak iki vesikalık fotoğraf (pasaport ölçüsünde) isteniyor; ama online formu doldurursan (sistemde 15 gün kalıyor, bu yüzden çok erken doldurma) fotoğraflar gerekmiyor ve büyük ihtimalle varışında epey zaman kazanıyorsun, özellikle formu orada doldurmak zorunda kalmadan doğrudan göçmenlik kontrolüne gidebildiğin Katmandu havalimanında. Yapmanı tavsiye ederim.

Tribhuvan havalimanındaki vize teoride kredi kartıyla ödenebiliyor ama pratikte okuduğuma göre biraz günden güne değişiyor! Ben denedim ve mümkün olmadığı söylendi; her hâlükârda tüm başlıca para birimleri (euro dahil) kabul ediliyor, elverişsiz kurlardan kaçınmak için en iyisi ABD doları ile ödemek olurdu ama zaten elinde yoksa bunun için kafanı pek yormazdım.

Kara sınır kapılarına gelince (tam listeyi burada bulabilirsin) anlaşılan yalnızca ABD doları kabul ediliyor, o yüzden buna göre ayarla.

Nepal zorunlu bir aşı istemiyor ama Hepatit A ve B önerilir.

Bupsa’dan Surke’ye trekking.

Everest Ana Kampı trekkingi için izinler

Not: Nepal’de birçok trekkingi tamamlamak için gerekli olan TIMS (Trekker’s Information Management System), 2018’den beri Everest bölgesi için artık gerekli değil; aksini söyleyenlere inanma.

Everest Ana Kampı’na ulaşmak için, seçilen başlangıç noktasına göre iki / üç izin gerekiyor:

Khumbu Pasang Lhamu Rural Municipality Entry Permit

Bu, esasen Ekim 2018’den itibaren TIMS’in yerini alan yeni bir izin. Khumbu yerel yönetimine giden bir vergi. İzin Lukla’da ya da trekkingine Jiri veya Salleri’den başlamaya karar verirsen Monjo’da alınabiliyor. İzni Katmandu’da almak mümkün değil.

Ücreti 3.000 rupi, yaklaşık 25 €.

Sagarmatha National Park Entry Permit

Tahmin etmişsindir ki bu, Sagarmatha Milli Parkı’na girmek için gereken izin. Ana turistik bölge Thamel’e yaklaşık 2 km uzaklıktaki (rahatça yürünebilir) Katmandu’daki Tourism Board‘dan alınabiliyor; ofis 10:00 ile 17:00 arasında açık.

Alternatif olarak, birçok kişinin yaptığı gibi, doğrudan milli parkın girişinin bulunduğu Monjo’da alınabiliyor.

Ücreti 3.000 rupi, yaklaşık 25 €.

Gaurishankar Conservation Area

Bu izin yalnızca ve yalnızca ana kampa giden trekkingi Jiri’den başlayarak tamamlamaya karar verirsen alınmalı. İzin Katmandu’daki Tourism Board‘dan alınmalı.

Ücreti 3.000 rupi, yaklaşık 25 €.

Not: Ne yazık ki 1 Nisan 2023’ten itibaren Nepal’de birçok trekkingi bir rehber eşliğinde olmadan tamamlamak artık mümkün olmayacak. Bence bu tam anlamıyla bir ayıp, “güvenlik gerekçeleri”nin ardında saklanan açgözlülüğün dayattığı bir karar daha. Nepal hükümetinin ileride kararı gözden geçirebileceğini umuyorum ama şu anda gerçek bu. Neyse ki anladığım kadarıyla sorun, Everest Ana Kampı trekkingini tamamlamak için gerekli olmayan TIMS’i (Trekker’s Information Management System) almak istediğinde ortaya çıkıyor; bu yüzden Everest bölgesi şu an için bağışlanmış gibi görünüyor, burada okunduğu gibi: https://explorersweb.com/solo-trekking-banned-nepal/.

Kala Patthar’da gün doğumu.

En iyi dönem: hava durumu, sıcaklıklar ve ideal zaman

İlkbahar (mart, nisan ve mayıs)

Bu dönem, yaz aylarına (haziran, temmuz ve ağustos) damgasını vuran muson yağmurlarının başlamasından önceki dönem. Sezonun başında ara sıra biraz kar yağabilir ama hava genellikle sabit ve kuru, yüksek rakımda trekking yapmak için mükemmel.

Mart ayı, daha soğuk olsa da kalabalıktan kaçınmak isteyenler için nisan ve mayısa tercih edilir. Nisan ve mayıs, daha ılıman sıcaklıkların yanı sıra çok daha kalabalık ve büyüleyici bir ana kamp getiriyor; mayıs sonuna doğru, musonlardan hemen önce, zirve için tırmanışı denemek için en uygun dönem. Bu aylar (nisan ve mayıs) dışında ana kamp esasen bir buz düzlüğü.

Yaz (haziran, temmuz ve ağustos)

Yağmur, yağmur ve yine yağmur. Bu muson mevsimi ve kesinlikle trekking yapmak için tavsiye edilebilir bir dönem değil. Bana, bir arkadaşlarının yağmurlardan kaçınmak için her gün sabah 5’te yola çıkarak haziran ayında yolu tamamladığını anlatan bir grup Fransız gençle tanıştım; anlaşılan işe yaramış.

Her hâlükârda kesinlikle ideal değil, çünkü manzaralar neredeyse kesinlikle bundan etkilenir; temmuz ve ağustos daha da yağışlı, bu yüzden bence kesinlikle riske girmeye değmez.

Bu dönemde trekking yapmak istersen Annapurna Çevresi kesinlikle daha iyi bir alternatif.

Sonbahar (eylül, ekim ve kasım)

Hava açısından en iyi sezon olarak kabul ediliyor. Yaz aylarının yağmuru bütün sisi alıp götürüyor, manzaralar yılın en iyisi sayılıyor. Yine de eylül ayına dikkat; yıla bağlı olarak hâlâ nispeten yağışlı olabilir.

Genel olarak ilkbahara kıyasla biraz daha soğuk ama yine de trekking için en iyi dönem ve bu yüzden en kalabalık dönem de. Yüksek rakımda lodge’lar, özellikle bölgedeki turist sayısının zirve yaptığı ekim ayında son derece kalabalık olabilir.

Kış (aralık, ocak ve şubat)

Trekking yapmak kesinlikle mümkün ama yüksek rakımda gerçekten çok soğuk olabilir; geceleri sıcaklık -30 dereceye kadar düşebilir. Günler kısa ve çok kar olabilir; bunun sonucunda bazı geçitler kapanabilir (genellikle ana kampa giden geleneksel patika değil).

Her hâlükârda soğuk ve kar seni korkutmuyorsa, bu bölgede trekking yapmak ve kalabalıklardan kaçınmak için iyi bir dönem olabilir; ama doğru ekipmana sahip olduğundan emin ol!

Cheplung köyü.

Everest Ana Kampı trekkingi için zorluk ve hazırlık

Trekking kesinlikle ormanda bir yürüyüş değil ve rakım, özellikle ana kampın yakınında, kesinlikle kendini hissettiriyor; ama makul bir kondisyondaki herkes trekkingi tamamlayabilir.

Nesnel bir veri vermek için: trekkingi babamla birlikte tamamladım; yaşıtlarının çoğundan kesinlikle daha formda olsa da 63 yaşında ve çok daha genç insanların toparlanma sürelerine kesinlikle sahip değil. Üstelik biz Phaplu’dan başladık ve Lukla rotasına kıyasla pek de kolay olmayan altı günlük trekking daha ekledik, hamalımız da yoktu.

Dolayısıyla Lukla’dan başlamaya karar verirsen ve belki bir de hamal tutarsan, trekking birçok kişinin erişebileceği bir hale geliyor. Bununla birlikte, hazırlığı ciddiye almanı tavsiye ederim; önceki aylarda, yoldaki tipik günü simüle etmek için haftada en az iki üç kez art arda 4–5 saat yürümeye çalış. İdeal olarak sırt çantanı da iyice yüklemelisin, belki trekking sırasında taşıyacağın ağırlıkla aynı ağırlıkta. Rakımla nasıl başa çıkılacağına dair daha fazla bilgi ve tavsiye rehberin ilerleyen bölümlerinde.

Üç Geçit Trekkingi ise Everest Ana Kampı trekkingine kıyasla kesinlikle daha zor ama bu durumda da, iyi bir kondisyonun varsa hiç sorun olmaması gerekir.

Thame’de gün batımı.

Everest Ana Kampı trekkingi rotaları

Daha önce gördüğün gibi, Everest Ana Kampı’na ulaşmak için esasen üç rota var; klasik Lukla rotasını ayrıntılı olarak anlatarak başlayacağım. Jiri ve Salleri’den başlayan diğer iki rota için yalnızca Lukla’ya kadarki kısmı ayrıntılı olarak anlatacağım, çünkü Lukla hizasına varıldığında izlenecek yol aynı.

Son olarak, teknik olarak Everest Ana Kampı ziyaretini içermeyen ama pratikte birçok kişinin Lobuche’ye vardıktan sonra bu kısa sapmayı ekleyerek yaptığı Üç Geçit Trekkingi.

Aşağıdaki rota, (birkaç nadir istisna dışında) yalnızca sabahtan öğleden sonranın başına kadar yürüyecek, günde toplam 5–6 saat yürüyüp öğle yemeğini ancak varış noktasına ulaştıktan sonra yiyecek şekilde tasarlandı. Genel olarak yola 7 – 7 buçuk gibi çıkılıyor ve en geç 13–14 gibi varılıyor. Muhtemelen ortalama bir insandan biraz daha hızlıyız; o yüzden ilk günlerden sonra hesaplar tutmuyorsa, buna göre ayarla.

Bu stratejiyi benimsemek için en az üç iyi neden var:

  • Hava, yıl boyunca genellikle sabahları daha iyi; dolayısıyla manzaralar daha güzel, yağmur ihtimali daha düşük.
  • Mola vermemek: ritmini bozmaz ve özellikle tok karnına yürümekten kaçınmış olursun; bu, kanın sindirim sistemine yönelmesine yol açıyor ve özellikle yüksek rakımda berbat bir fikir. Varış noktasına ulaştıktan sonra dinlenmek ve toparlanmak için ihtiyacın olan bütün zamana sahip olacaksın.
  • Önce varıp sonra yemek yemek, çoğu zaman sana oda parasından tasarruf ettirir. Lodge’ların %99’u, özellikle alçak rakımda, üç öğün karşılığında odayı ücretsiz vermeye fazlasıyla istekli; ama yolda durup yemek yersen öğünler ikiye düşüyor ve lodge sana odayı bedavaya vermeye daha isteksiz olabilir.

Akılda tutulması gereken bir başka şey de aslında güzergâh boyunca neredeyse her yerde durulabileceği. Özellikle alçak rakımda köylerin hepsi birbirine kısa mesafede ve önerilen etaplar rahatlıkla bir sonraki köyle değiştirilebilir. Üstelik köyler arasındaki lodge/tea house sayısı da gerçekten çok fazla; yorgunsan ya da belirlenen varış noktasına vardıktan sonra biraz daha yürümek istersen, esasen sonsuz durma imkânı var.

Son olarak, Organic Maps‘i indirmeni öneririm; uygulama haritalar indirildikten sonra çevrimdışı da çalışıyor ve bence trekkingleri tamamlamak için harika bir araç.

Lukla’dan başlayan 12 günlük Everest Ana Kampı trekking rotası

Bu, trekkingin en kısa versiyonu; ana kampa daha hızlı ulaşmanın tek yolu esasen helikopterle gitmek. Üç rotanın en kısası olmasına rağmen aynı zamanda en pahalısı da, çünkü yalnızca Katmandu – Lukla gidiş dönüş uçuşu, 30 dakikalık bile olmayan bir uçuş için 300 doların üzerine mal oluyor ve Yeti Airlines sitesinden satın alınabiliyor.

Salleri’den başlayıp en kısa versiyona göre bazı varyantlar da yaparak toplam 20 gün süren tüm trekkingin maliyetinin kişi başı yaklaşık 370 € olduğunu düşünürsek, zamanın ve isteğin varsa, Lukla uçuşuna harcayacağın parayla tüm trekkingi rahatlıkla finanse edebilirsin.

Bazıları için zamanın hiç de küçümsenecek bir değişken olmadığını ve paranın ikinci planda kaldığını anlıyorum; işte Lukla’dan başlayan rota.

Pangboche köyü.

1. Gün. Katmandu – Lukla uçuşu (yaklaşık 30 dakika) / Lukla – Phakding yürüyüşü (4 saat, 8 km)

Lukla (2.860 m) – Phakding (2.610 m)

Bütün gün önünde olsun diye sabah erken saatteki uçuşa binmeni, ayrıca görünüşe göre sık yaşanan olası gecikmeleri de hesaba katmanı şiddetle tavsiye ederim. Bana uçuşun son derece manzaralı olduğu anlatıldı, o yüzden manzaranın tadını çıkar.

Lukla’ya vardığında seni Phakding’e kadar yürümesi son derece kolay, büyük kısmı düz ya da hatta hafif inişli bir bölüm bekliyor.

2. Gün. Phakding – Namche Bazar (6–7 saat, 10 km)

Phakding (2.610 m) – Monjo (2.835 m) – Namche Bazar (3.440 m)

Bu durumda da, Monjo’daki milli park girişinde oluşan kuyruktan kaçınmak için erken yola çıkmanı tavsiye ederim. Daha aşağıdan sabahın ortasında gelen biz, biletleri almak için 40 dakika kuyrukta bekledik.

Her hâlükârda Phakding ile Monjo arasındaki bölüm yürümesi son derece kolay ve bir önceki güne benziyor. Ancak Monjo’ya varıp milli parka girdikten sonra, Namche Bazar’a kadar neredeyse hiç pes etmeyen, bitmek bilmeyen bir yokuş başlıyor.

Yalnızca 5 km’lik bir yokuş ama önerilen yürüyüş süresi 6 saat; bu muhtemelen abartılı, biz Annapurna Çevresi’nden zaten alışmıştık ve 3 saatten kısa sürede çıktık. Her hâlükârda zorlu bir tırmanış ve rakım tam da bu noktada birçok kişi için kendini hissettirmeye başlıyor.

Not: Khumbu Pasang Lhamu Rural Municipality Entry Permit’ini Lukla’da almadıysan Monjo’da almak zorundasın; küçük ofis milli park girişinden önce bulunuyor, her hâlükârda endişelenme çünkü izni göstermen ya da gerekirse satın alman kesinlikle istenecek. Burada kuyruk beklemedik çünkü insanların çoğunun izni zaten vardı, büyük ihtimalle Lukla’da almışlardı.

Namche Bazar’da gün doğumu.

3. Gün. Namche Bazar (dinlenme / alışma günü)

Az önce söylediğim gibi, Annapurna Çevresi’nden zaten alışmış olduğumuz için bu günü atladık. Senin durumun böyle değilse, vücudunun rakıma uyum sağlayabilmesi için günü Namche Bazar’da geçirmek kesinlikle tavsiye edilir.

Ayrıca yine de hareketli kalmak tavsiye edilir; belki şehri çevreleyen sayısız manzara noktasından birine çıkarak. Ekipmanından bir parça eksikse ya da belki kendini şımartıp tipik yerel yemeklerden farklı bir şey yemek istersen burası bunun için ideal yer; çünkü burası bir köyden çok restoranları, barları, wifi’si, dükkânları, ATM’leri vb. vb. olan gerçek bir şehir.

Konaklama yerleri de burada hayli çok, Hotel Khangri gibi çok kaliteli oteller de dahil; ama bizim gibi tasarruf odaklı seyahat ediyorsan bu lodge’u tavsiye ederim; yemeklerin karşılığında ailesi (bu arada gerçekten çok tatlılar) sana oda, wifi ve duşu (soğuk ama istersen ödeyip sıcak yaptırabilirsin) bedavaya vermeye hazır; sana temin ederim ki Namche’de bu gerçekten çok iyi bir anlaşma.

4. Gün. Namche Bazar – Tengboche (4–6 saat, 8 km)

Namche Bazar (3.440 m) – Tengboche (3.870 m)

Namche’den çıkarken ilk kilometreler gerçekten keyifli ve yürümesi son derece kolay, büyük kısmı düz. Yaklaşık iki saat sonra, bir kontrol noktasının bulunduğu vadi tabanına varılıyor; buradan Tengboche’ye kadar güzel bir yokuş başlıyor, 600 metrelik yükseklik farkı bu rakımda kendini hissettiriyor ama zirveye varıldığında yürüyüş günü sona eriyor.

Tengboche’de ziyaret edilebilen ve keşfetmesi çok ilginç bir Budist manastırı da var. Küçük bir ilginç bilgi: ünlü Tenzing Norgay yakındaki Thame köyünde büyüdü. Bilmeyenler için, Tenzing Norgay 1953’te Edmund Hillary ile birlikte Everest zirvesine ilk ulaşan şerpa.

Tengboche Manastırı.

5. Gün. Tengboche – Dingboche (4–6 saat, 10 km)

Tengboche (3.870 m) – Pangboche (3.930 m) – Dingboche (4.360 m)

Gün inişle başlıyor ama sonra patika esasen sürekli yukarı çıkıyor. Bu bölümde ağaçlar kaybolmaya başlıyor, bitki örtüsü çalılıklara iniyor ve bunun sonucunda bütün yol boyunca güneşe maruz kalınıyor. Manzaralar gerçekten ilginç olmaya başlıyor.

Not: Yüksek sezonda, yaklaşık olarak nisan, mayıs, eylül ve ekim aylarında, bu noktaya geldiğinde konaklamanı en az bir gün önceden ayırtmanı şiddetle tavsiye ederim. Buradan sonra lodge’lar pek fazla değil ve etaplar neredeyse zorunlu; Lobuche’de ve Gorak Shep’te odasız kalıp geceyi yemek salonunda geçirme riski gerçekten çok yüksek. Rezervasyon yaptırmak için bulunduğun lodge’dan bir telefon etmesini istemen yeterli, hepsi birbirini tanıyor ve ne yapacaklarını biliyorlar.

6. Gün. Dingboche (dinlenme / alışma günü)

Bu durumda da biz, Annapurna Çevresi’nden zaten alışmış olduğumuz için bu günü tamamen atladık; ama senin durumun böyle değilse, vücudunun rakıma uyum sağlayabilmesi için günü Dingboche’de geçirmek tavsiye edilir. Kendini son derece iyi hissediyorsan devam edip 7. güne geçebilirsin ama bu kesinlikle kişiye göre değişir: vücudunu dinle.

Chukhung’a olası varyant

İki ekstra günün varsa burada, tavsiye ettiğim gerçekten ilginç bir varyant yapma imkânın var. Rakımla sorunun yoksa bu günde (hatta bir önceki günde) esasen Üç Geçit Trekkingi rotasını izleyerek Chukhung’a kadar gidebilir, ertesi sabah Chukhung Ri’ye çıkıp aynı patikadan Dingboche’ye ya da Pheriche’ye dönebilirsin; Chukhung Ri’nin zirvesine çıkmak şart değil (5.500 m’nin üzerinde). 5.375 m’deki ilk manzara noktası yeterince muhteşem bir panorama sunuyor ve kuşkusuz tüm trekkingin en önemli anlarından biriydi.

Biz zaten alışmıştık ve Chukhung’daki lodge’dan 4 buçuk gibi yola çıkıp bir buçuk saatten biraz fazla sürede çıktık; ama alışmamış olsaydık büyük ihtimalle en az iki saat harcardık; gün doğumunda yapmak kesinlikle daha güzel ama gün içinde de rahatlıkla yapabilirsin.

Chukhung’daki lodge’lar kartel gibi çalışıyor, çift kişilik oda 500 rupi ve pazarlık kabul etmiyorlar; o yüzden en iyisini seçmek en mantıklısı, Khangri Resort en iyisi. Varyantı daha da uzatmak istersen Chukhung’dan aynı gün içinde Island Peak’in ana kampını da ziyaret etmeye karar verebilirsin.

Chukhung Ri’den panorama.

7. Gün. Dingboche – Lobuche (4–6 saat, 7 km)

Dingboche (4.360 m) – Lobuche (4.940 m)

Gün, muhteşem bir vadiden geçen, hafif yokuş yukarı giden, neredeyse düz keyifli bir bölümle başlıyor; küçük bir dereden geçiliyor ve biraz yukarıda bir dinlenme noktası işlevi gören küçük bir lodge var. Buradan sonra yaklaşık 300 metrelik güzel bir yokuş başlıyor; tepesinde bütün vadiye hâkim, bir anıtın bulunduğu muhteşem bir manzara noktası var.

Bu çabadan sonra patika düzleşiyor ve küçük Lobuche köyüne kadar daha önce yapılan hafif yokuş yukarı giden, neredeyse düz bölüme benziyor. Biz geceyi Mother Heart Lodge‘da geçirdik; odamız iki gün önce Chukhung’daki lodge tarafından ayırtılmıştı, dolayısıyla seçeneğimiz yoktu ama bence daha iyi seçenekler var. New EBC Guesthouse açık ara en iyi seçenek gibi görünüyor ama anlaşılan acenteler günler öncesinden bütün odaları dolduruyor. Her hâlükârda burada da lodge’lar kartel gibi çalışıyor, çift kişilik oda 700 rupi.

Not: Burada bütçe sorunu olmayanlar için ve her şeyden önce biz İtalyanlar için gurur kaynağı olan gerçekten ilginç bir alternatif var. Lobuche köyünden Gorak Shep yönünde yaklaşık 1,5 km ileride, geceyi geçirmenin mümkün olduğu, “La Piramide” olarak bilinen bir İtalyan araştırma merkezi bulunuyor. Burada geceleyen iki kişiyle konuştum ve tesisin gerçekten güzel olduğunu söylediler. Yaklaşık 50 $ ödeniyor, tüm yemekler ve sıcak duş dahil; yüksek rakımda biraz konfor arıyorsan işine yarayabilir.

Lobuche köyü.

8. Gün. Lobuche – Gorak Shep – Everest Ana Kampı – Gorak Shep (5–8 saat, 15 km)

Lobuche (4.940 m) – Gorak Shep (5.160 m) – Everest Ana Kampı (5.364 m)

Bu, sonunda Everest ana kampına vardığın gün. İlk bölüm bir önceki günün sonuyla aynı çizgide ve vadi tabanında devam ediyor; ancak birkaç kilometre sonra gerçekten can sıkıcı bir iniş çıkış başlıyor; bu, çok düzensiz kayalık zemin ve burada oluşan huni etkisiyle birleşince epey zaman alabiliyor.

Biz erken yola çıktık ve Gorak Shep’e varmak için iki saatten biraz az sürdük ama yine, biz zaten alışmıştık; o yüzden bence 3–4 saat daha makul. Gorak Shep’e vardığında sırt çantanı lodge’da bırak (ya da en azından ihtiyacın olmayanları boşalt) ve Everest ana kampına doğru devam et; ne kadar erken yola çıkarsan, öğleden sonra olası bulutlardan kaçınmak için o kadar iyi.

Gorak Shep’ten ana kampa yaklaşık 1–2 saat; büyük yokuşlar yok ama güzergâh, Gorak Shep’e varmadan önceki son bölümün çizgisinde (düzensiz zemin ve huni etkisi). Ana kampa vardığında tadını çıkar, klasik fotoğrafları çek ve sonra ertesi gün Kala Patthar’a çıkış seni beklediği için dinlenmek üzere Gorak Shep’e dön.

Burada geceyi Yeti Resort‘ta geçirdik; tüm trekkingin en kötü lodge’uydu ama odamız iki gün önce ayırtılmıştı, dolayısıyla seçeneğimiz yoktu, yine de bence daha iyi seçenekler var. Çift kişilik oda 700 rupi.

Not: İlgilenmiyorsan ya da sadece formda hissetmiyorsan geceyi Gorak Shep’te geçirmek kesinlikle şart değil. Bunu yapmak yalnızca ertesi sabah Kala Patthar’ın (5.545 m) zirvesine çıkmak istiyorsan işe yarıyor; ama istersen sırt çantanı Lobuche’de bırakıp ana kampa çıkabilir, sonra ertesi gün inişe başlamadan önce geceyi geçirmek üzere Lobuche’ye dönebilirsin.

Everest Ana Kampı.

9. Gün. Gorak Shep – Kala Patthar – Gorak Shep – Pheriche (5–8 saat, 15 km)

Gorak Shep (5.160 m) – Kala Patthar (5.545 m) – Gorak Shep (5.160 m) – Lobuche (4.940 m) – Pheriche (4.280 m)

Kala Patthar’ın zirvesine çıkmak pek de kolay bir yürüyüş değil ve kesinlikle şart da değil, ama canın istiyorsa ve kendini iyi hissediyorsan yapmanı tavsiye ederim. Ben zirveye gün doğumunda varmak için karanlıkta yola çıktım ve yaklaşık bir buçuk saat sürdü (zaten alışmıştım) ama sen 2–3 saat de harcayabilirsin. Her hâlükârda sadece yarı yola kadar çıkmaya da karar verebilirsin; oradan sonra manzara pek de iyileşmiyor ve daha çok “Zirveye ulaştım!” diyebilmek meselesi olurdu.

Benim yaptığım gibi sabah erkenden çıkmaya karar verirsen sıkı giyinmeni tavsiye ederim; çıkarken çabuk ısınılıyor ama güneşin doğmasını beklerken zirvede geçirilen sürede kelimenin tam anlamıyla donup kaldım.

Gorak Shep’e döndükten sonra, Lobuche’ye varmadan önce anıta çıkan yokuşun dibine kadar bir gün önce yapılan aynı patikadan inilir; orada Dingboche’ye yönelmek yerine Pheriche’ye doğru inilir.

Burada White Yak’ta kalmanı tavsiye ederim. Sahibi yemeklerin karşılığında odayı bedavaya vermeye istekli. Yemekler harika, porsiyonlar bol ve dinlenmek için, sera etkisi sayesinde gündüz son derece hoş bir sıcaklık sağlayan güzel bir dış oda var.

Pheriche’de gün batımı.

10. Gün. Pheriche – Namche Bazar (6–8 saat, 15 km)

Pheriche (4.280 m) – Pangboche (3.930 m) – Tengboche (3.870 m) – Namche Bazar (3.440 m)

Bu oldukça uzun bir gün ama rakımın düşmesi gücünü yeniden toplamana yardımcı olmalı. Ayrıca gidişte yürünen aynı patika ağırlıklı olarak inişli ve bu da epey yardımcı olmalı.

Gerçekten hızlı bir tempoyla biz 6 saatte yaptık ama muhtemelen 7–8 saat daha gerçekçi.

11. Gün. Namche Bazar – Lukla (6–8 saat, 18 km)

Namche Bazar (3.440 m) – Monjo (2.835 m) – Phakding (2.610 m) – Lukla (2.860 m)

Bu da oldukça uzun bir gün; gidişte yapılan aynı patikayı yeniden katediyor ve büyük kısmı inişli; bu noktada dizlerin yardım isteyebilir ama bu son çaba, dayan!

12. Gün. Lukla – Katmandu uçuşu (yaklaşık 30 dakika)

Katmandu’ya dönüş. Zamanın ve isteğin varsa, burada istersen Katmandu’ya, aşağıda anlatılan diğer iki başlangıç noktasından birinden geçerek dönmeyi de tercih edebilirsin; böylece biraz para tasarruf eder, ama her şeyden önce trekkingin Lukla’dan başlayan kısmına kıyasla çok daha az ticari ve kalabalık bir bölümünü yürümüş olursun.

Genel olarak Phaplu/Salleri’den dönmeye karar verirsen 2–3 ekstra gün, Jiri’den ise 6–8 gün olur.

Kala Patthar’dan alacakaranlık, solda Everest.

Seyahatini mi planlıyorsun? Sigortanı henüz yaptırmadıysan burada en iyi seyahat sigortaları rehberimi bulabilirsin. Rehberdeki bağlantılar üzerinden satın alman, sana hiçbir ek maliyeti olmadan bu siteyi desteklemiş olur.

Salleri / Phaplu’dan başlayan 18 günlük Everest Ana Kampı trekking rotası

Bu, kişisel olarak izlediğim rota ve uçmadan, mümkün olduğunca az harcayarak Everest ana kampına ulaşmak isteyenler için ideal; tabii ki birkaç ekstra günün olması şartıyla. Ayrıca bölgenin çok daha az bilinen yerlerinde ve kitle turizminden daha az etkilenmiş köylerde yürümek için de güzel bir yol; çünkü Everest ana kampına ulaşanların muhtemelen %90’dan fazlası bunu Lukla’ya uçarak başlayarak yapıyor.

Lukla’dan başlayan rotaya kıyasla altı gün daha gerekiyor, üçü gidişte üçü dönüşte; günde 8–10 saat yürümeye razıysan dört gün bile yeterli olabilir ama ben kişisel olarak bunu tavsiye etmiyorum. Trekkingi gidişte bir gün, dönüşte bir gün kısaltmanın başka bir yolu da daha ileride anlatıldığı gibi Salleri’den Kharikhola’ya jeepe binmek.

Surke köyü.

1. Gün. Otobüs/jeep Katmandu – Salleri (9–16 saat, 260 km)

Katmandu’dan yolculuk için iki seçeneğin var: en hızlısı jeepe binmek; 5:30’da kalkıyor, öğle yemeği yemek, kahvaltı etmek ve tuvalete gitmek için birkaç molayla 9–10 saat sürüyor; bu en rahatsız seçenek, çünkü jeep tam on kişi taşıyor – ikisi önde, dördü arkada ve diğer dördü de genellikle bagaj olan yerde.

Şoförün yanında, önde oturma şansın olursa yolculuğun o kadar kötü olmadığını tahmin ediyorum ama biz gidişi arka sırada, dönüşü ise ortadaki sırada (biraz daha iyi) yaptık; her hâlükârda hayatımın en rahatsız yolculuklarından biriydi ve inan bana çok yolculuk yaptım. Benim gibi cimri değilsen ve en rahat yolculuğu yapmak istiyorsan tavsiyem iki koltuk satın almak; iki ya da üç kişiyseniz bütün sırayı.

Jeepin ücreti 1.400–1.500 rupi; bu fiyat dönüşte kolayca bulunabiliyor ama gidişte daha zor, çünkü Chabil‘e (hem jeeplerin hem de otobüslerin Salleri’ye kalktığı yer) bizzat gitmek gerekiyor ve Thamel’den neredeyse 5 km yürüyüş, taksiyle tek yön 300–400 rupi. Alternatif, Ratna Park’tan yerel bir otobüse binmek. Biz biraz daha fazla harcamayı tercih ettik ve Thamel’deki acentelerden birine 1.800 rupi ödedik.

İkinci seçenek yine Chabil’den kalkan yerel otobüse binmek; en azından düzgün bir koltuk olduğu için kesinlikle daha rahat ama insanları indirip bindirmek için yapılan çeşitli duraklarla varış noktasına ulaşması 16 saati bulabiliyor. Ücreti 1.000–1.100 rupi. Teknik olarak üçüncü bir seçenek de var: Katmandu’dan uçuş (Phaplu’nun havalimanı var), ama maliyetler göz önüne alındığında o noktada belki doğrudan Lukla’ya uçmak daha mantıklı.

Otobüs ile jeep arasında hangisini seçersen seç, Salleri’ye vardığında bacaklarını biraz esnetmek ve ertesi günü biraz kısaltmak için Phaplu’ya kadar iki üç kilometre yürümeni tavsiye ederim.

Phaplu’da, tam havalimanının karşısındaki Hotel New Shrestha bize yemeklerin karşılığında oda ve wifi’yi bedavaya verdi ve dönüşte bize jeep biletini doğrudan otelden alım ile 1.500 rupiye sattı, tavsiye ederim.

Not: Salleri’ye vardığında zaman sorunun varsa Kharikhola’ya giden bir jeepe binerek bir buçuk günlük yürüyüşten tasarruf edebilirsin. Ancak Salleri’den Kharikhola’ya giden yol çok kötü durumda ve yolculuk muhtemelen Katmandu’dan yapılandan bile daha travmatik; 30 km’yi katetmek için 5–6 saat sürüyor, ücreti 1.300–1.400 rupi.

Yukarıdan Kharikhola.

2. Gün. Phaplu – Nunthala (6–7 saat, 18 km)

Phaplu (2.500 m) – Ringmu (2.810 m) – Taksindu (2.930 m) – Nunthala (2.220 m)

Güzergâhın ilk bölümünde yol boyunca hafif yokuş yukarı yürünüyor; trafik neredeyse hiç yok, dolayısıyla kesinlikle sorun değil. Ringmu hizasına varıldığında yol bırakılıyor ve patika Jiri’den gelenle birleşiyor.

Burada zaman zaman yolu kesen patika geçide doğru çıkmaya başlıyor; tepeye varıldığında vadiye harika manzaralar var, ayrıca geçişimiz sırasında restore edilmekte olan gerçekten güzel bir stupa da var. Buradan Nunthala köyüne kadar ise baştan sona iniş ve bir saat ya da biraz fazlası sürüyor.

Shangrilla Lodge‘da kalmanı tavsiye ederim; harika bir tesis, harika yemekler ve ücretsiz wifi. Ayrıca yemeklerin karşılığında ortak banyolu odayı bedavaya vermeye de istekliler.

3. Gün. Nunthala – Bupsa (5–6 saat, 11 km)

Nunthala (2.220 m) – Jubing (1.660 m) – Kharikhola (2.100 m) – Bupsa (2.300 m)

Gün, büyük kısmı orman ve birkaç küçük çiftçi köyünden geçen bir inişle başlıyor. Vadi tabanına varıldığında bir asma köprüden geçiliyor ve ardından Kharikhola’ya kadar uzun bir yokuş başlıyor; orada patika birkaç kilometre düzleşiyor ve sonra yeniden Bupsa’ya doğru çıkmaya başlıyor.

Burada köyün girişindeki Bupsa Guesthouse’ta kalmanı tavsiye ederim. Yemeklerin karşılığında oda ve wifi bedava, harika yemekler ve vadiye harika manzara. Ertesi günü biraz kısaltmak istersen Kharte’ye ya da Puiya’ya kadar iki üç kilometre daha yürümeye devam edebilirsin. Biz gidişte Puiya’ya ulaşmak istiyorduk ama sonra yağmur başladı ve lodge’ları çok basit olan Kharte’de durduk. Puiya’da seviye kesinlikle çok daha iyi ama oldukça uzun bir gün oluyor.

Nunthala’ya inmeden önceki geçit.

4. Gün. Bupsa – Cheplung (7 saat, 17 km)

Bupsa (2.300 m) – Kharte (2.530 m) – Puiya (2.760 m) – Surke (2.270 m) – Cheplung (2.690 m)

Gün yokuş yukarı başlıyor, ardından neredeyse düz bir bölüm geliyor ve sonunda tekrar Cheplung’a doğru çıkmaya başlanan Surke’ye kadar büyük bir iniş var. Burada köyün girişindeki, adını hatırlamadığım ilk lodge’da kaldık; yemeklerin karşılığında oda bedava ve sıcak duş sadece 100 rupi, harika bir anlaşma.

Not: Lukla’dan geçmeye kesinlikle gerek yok, bunu yaparsan güzergâhı boşuna uzatırsın.

Esasen buradan, Lukla’dan başlangıca ayrılmış bölümde anlatılan rotayı rahatlıkla izleyebilirsin – 2. günden itibaren, Phakding’den başlamak yerine Cheplung’dan başlayarak günü biraz uzatırsın.

Kısaca:

5. Gün. Cheplung – Namche Bazar (7–8 saat, 15 km)

6. Gün. Namche Bazar (dinlenme / alışma günü)

7. Gün. Namche Bazar – Tengboche (4–6 saat, 8 km)

8. Gün. Tengboche – Dingboche (4–6 saat, 10 km)

9. Gün. Dingboche (dinlenme / alışma günü)

Chukhung’a olası varyant, Lukla rotasına bak.

10. Gün. Dingboche – Lobuche (4–6 saat, 7 km)

11. Gün. Lobuche – Gorak Shep – Everest Ana Kampı – Gorak Shep (5–8 saat, 15 km)

12. Gün. Gorak Shep – Kala Patthar – Gorak Shep – Pheriche (5–8 saat, 15 km)

13. Gün. Pheriche – Namche Bazar (6–8 saat, 15 km)

14. Gün. Namche Bazar – Cheplung (6–7 saat, 15 km)

15. Gün. Cheplung – Bupsa (7 saat, 17 km)

16. Gün. Bupsa – Nunthala (5–6 saat, 11 km)

17. Gün. Nunthala – Phaplu (6–7 saat, 18 km)

Salleri’ye kadar yürümeye gerek yok. Jeepin son durağının Salleri olduğu ve sonra Phaplu’ya kadar yürümek gereken gidişin aksine, dönüşte Phaplu’daki lodge’lar alımı doğrudan buradan organize edebiliyor.

18. Gün. Otobüs/jeep Phaplu – Katmandu (9–16 saat, 260 km)

Dingboche köyü.

Jiri’den başlayan 23 günlük Everest Ana Kampı trekking rotası

Bu, Everest ana kampına ulaşmak için kesinlikle en uzun trekking ve aynı zamanda Lukla havalimanı inşa edilmeden önce 1950’lerde Edmund Hillary‘nin (1953’te şerpa Tenzing Norgay ile birlikte Everest zirvesine ilk ulaşan Yeni Zelandalı dağcı) yürüdüğü orijinal versiyon.

Esasen Lukla’dan başlayan rotaya kıyasla, pirinç terasları ve kitle turizminden uzak karakteristik köyler üzerinden Jiri’den Lukla’ya ulaşmak için gerekli yaklaşık 6 günlük yürüyüş ekleniyor. Buraya varıldığında rota esasen aynı ve kendimi tekrar etmemek için kısaca anlatacağım.

Not: Kendim yapmadığım için yalnızca internette bulduğum bilgileri ve rotanın yükseklik profilinden çıkarabildiklerimi aktarıyorum.

1. Gün. Otobüs Katmandu – Jiri (7–8 saat, 190 km)

Katmandu’dan yolculuk için iki seçeneğin var: 500–600 rupi tutan ve yaklaşık 8 saat süren minibüs; yerini garantilemek için bir gün önceden rezerve edilmesi gerekiyor, tuvalet ve yemek için birkaç mola veriyor ama esasen direkt bir otobüs. Diğer seçenek, duraklara ek olarak yolda insan almak için de duran yerel otobüs; en az birkaç saat daha uzun sürüyor, 10–12 saat.

İkisi de sabah 6 ile 8 arasında, Thamel’in (Katmandu’daki konaklama yerlerinin çoğunun bulunduğu mahalle) güneyinde yer alan ve rahatlıkla yürüyerek ulaşılabilen otobüs terminali Ratna Park‘tan kalkıyor; daha önce de söylediğim gibi biletleri alıp saati bir gün önceden teyit etmeni tavsiye ederim. Yol dağların içinden kıvrılarak ilerliyor, dolayısıyla araç tutması çekiyorsan mutsuz bir gün geçirebilirsin. Uzun yolculuktan sonra geceyi Jiri’de geçirmeni tavsiye ederim.

Not: Bhandar’a kadar olan hattı kapsayan bir otobüs de var ama Jiri ile Bhandar arasındaki yol çok kötü durumda ve Katmandu’dan kalkınca 18 saati bulabiliyor, ücreti 800–900 rupi.

Namche’den Thame’ye patika.

2. Gün. Jiri – Bhandar (7–8 saat, 18 km)

Jiri (1.905 m) – Bhandar (2.190 m)

Birçok kişi ilk gün Bhandar’a kadar yürümeye karar veriyor ama bu, çok sayıda iniş çıkıştan ve epey yükseklik farkından oluşan uzun ve yorucu bir gün. Günü bölmek istersen, yaklaşık yarı yolda bulunan Shivalaya’da geceyi geçirmeni tavsiye ederim.

3. Gün. Bhandar – Sete (5–6 saat, 13 km)

Bhandar (2.190 m) – Sete (2.575 m)

Gün, birkaç köyün içinden geçen bir inişle başlıyor; vadi tabanına ulaşılana kadar sürüyor ve ardından Kenja köyüne giden neredeyse düz bir bölümde devam ediliyor; oradan Sete’ye çıkan dik bir yokuş başlıyor.

4. Gün. Sete – Junbesi (6–7 saat, 13 km)

Sete (2.575 m) – Junbesi (2.670 m)

Gün, ormanın içinden yokuş yukarı devam ediyor; Lamjura Geçidi’ne ulaşılıyor ve oradan bölgenin en büyük kasabalarından biri olan Junbesi’ye iniliyor.

5. Gün. Junbesi – Nunthala (7–8 saat, 16 km)

Junbesi (2.670 m) – Nunthala (2.220 m)

Hafif yokuş yukarı ormandan başlanıyor; buradan uzakta Everest Dağı görülebiliyor. Ringmo köyünden geçiliyor, burada Tibet mimarisinin olağanüstü örnekleri hayranlıkla izlenebiliyor ve son olarak geçidi aşmak için son çaba var; ardından Nunthala’ya yumuşak iniş başlıyor, burada trekking, daha önce anlatılan Salleri/Phaplu’dan başlayan Everest ana kampı rotasına bağlanıyor.

Pheriche’de gün doğumu.

Kısaca:

6. Gün. Nunthala – Bupsa (5–6 saat, 11 km)

7. Gün. Bupsa – Cheplung (7 saat, 17 km)

8. Gün. Cheplung – Namche Bazar (7–8 saat, 15 km)

9. Gün. Namche Bazar – Tengboche (4–6 saat, 8 km)

10. Gün. Tengboche – Dingboche (4–6 saat, 10 km)

11. Gün. Dingboche (dinlenme / alışma günü)

Chukhung’a olası varyant, Lukla rotasına bak.

12. Gün. Dingboche – Lobuche (4–6 saat, 7 km)

13. Gün. Lobuche – Gorak Shep – Everest Ana Kampı – Gorak Shep (5–8 saat, 15 km)

14. Gün. Gorak Shep – Kala Patthar – Gorak Shep – Pheriche (5–8 saat, 15 km)

15. Gün. Pheriche – Namche Bazar (6–8 saat, 15 km)

16. Gün. Namche Bazar – Cheplung (6–7 saat, 15 km)

17. Gün. Cheplung – Bupsa (7 saat, 17 km)

18. Gün. Bupsa – Nunthala (5–6 saat, 11 km)

Tabii ki bu noktada Katmandu’ya Salleri/Phaplu üzerinden dönmeye ve birkaç günlük yürüyüşten kaçınmaya karar verebilirsin.

19. Gün. Nunthala – Junbesi (7–8 saat, 16 km)

20. Gün. Junbesi – Sete (6–7 saat, 13 km)

21. Gün. Sete – Bhandar (5–6 saat, 13 km)

22. Gün. Bhandar – Jiri (7–8 saat, 18 km)

23. Gün. Otobüs Jiri – Katmandu (7–8 saat, 190 km)

Thame Manastırı.

17 günde Üç Geçit Trekkingi artı Everest Ana Kampı rotası

Üç Geçit Trekkingi, harfiyen yapılırsa Everest ana kampına hiç dokunmadan yanından geçiyor ve yine de dağın harika manzaralarını sunuyor; ancak birçok kişi, Üç Geçit Trekkingi artı Everest Ana Kampı denebilecek şeyi yaparak varyantı da dahil etmeye karar veriyor.

Bu trekkingin yalnızca küçük bir kısmını yaptım; pratikte genellikle başlangıç bölümü olan Dingboche’den Chukhung’a kadar olan kısmı ve son bölüm olan Thame’den Namche’ye kadar olan kısmı tamamladım; bu yüzden kişisel deneyimimden konuşmuyorum ama rota boyunca karşılaştığım diğer trekkerlarla konuşunca, muhteşem olduğu kadar zorlu bir trekking gibi görünüyor. Üç geçit – Kongma, Chola ve Renjo geçitleri – sırasıyla 5.545, 5.420 ve 5.345 metrede bulunuyor, yani pek de kolay bir yürüyüş değil, özellikle hamalsız yapılırsa.

Esasen, başlangıç noktası olarak Lukla’yı alırsak olası bir rota şöyle olurdu:

1. Gün. Katmandu – Lukla uçuşu (yaklaşık 30 dakika) / Lukla – Phakding yürüyüşü (4 saat, 8 km)

2. Gün. Phakding – Namche Bazar (6–7 saat, 10 km)

3. Gün. Namche Bazar (dinlenme / alışma günü)

4. Gün. Namche Bazar – Tengboche (4–6 saat, 8 km)

5. Gün. Tengboche – Dingboche (4–6 saat, 10 km)

6. Gün. Dingboche – Chukhung (2 saat, 4,5 km)

7. Gün. Dinlenme ve alışma günü. Chukhung Ri’ye olası çıkış.

İstersen Chukhung’dan yakındaki Island Peak ana kampını ziyaret edebilir ya da hatta zirve tırmanışını organize edebilirsin. Bu durumda söz konusu olan gerçek bir tırmanış, yalnızca trekking değil ve asgari düzeyde dağcılık deneyimi isteniyor.

Nepal’de Imja Tse olarak bilinen Island Peak 6.189 m’ye ulaşıyor ve yeni başlayan dağcılar için ideal bir tırmanış sayılmasına rağmen kesinlikle herkesin yapabileceği bir şey değil. Maliyeti de saymıyorum bile: 6.000 metrenin üzerine çıkınca özel izinler gerekiyor ve her şey rahatlıkla birkaç bin euroyu bulabiliyor.

Chukhung Ri’de gün doğumu.

8. Gün. Chukhung – Kongma Geçidi – Lobuche (8 saat, 9,5 km)

9. Gün. Lobuche – Gorak Shep – Everest Ana Kampı – Gorak Shep (5–8 saat, 15 km)

10. Gün. Gorak Shep – Kala Patthar – Gorak Shep – Lobuche (4–5 saat, 8 km)

11. Gün. Lobuche – Dzongla (2–3 saat, 6,5 km)

12. Gün. Dzongla – Chola Geçidi – Gokyo (7–8 saat, 12 km)

13. Gün. Gokyo Ri – Dinlenme günü

Gokyo Ri, Gokyo’ya yalnızca 2 km uzaklıkta bir zirve; bana defalarca bölgenin tamamındaki en iyi manzara noktası olarak anlatıldı, o yüzden gerçekten değeceğine inanıyorum.

14. Gün. Gokyo – Renjo Geçidi – Marlung (6–7 saat, 14 km)

15. Gün. Marlung – Namche Bazar (5–6 saat, 16 km)

16. Gün. Namche Bazar – Lukla (6–8 saat, 18 km)

17. Gün. Lukla – Katmandu uçuşu (yaklaşık 30 dakika)

Lobuche’de gün doğumu.

Everest Ana Kampı trekkingi için neler götürmeli

Kamp yapmak gerekmediği için gereken ekipman fazla değil. İşte sırt çantana koyman gereken ekipman ve kıyafetlerin tam listesi.

Sırt çantası – 50 litre fazlasıyla yeterli ama uyku tulumu götürmemeye karar verirsen muhtemelen 40 yeter. Babam Berghaus TrailHead 50‘sini kullandı, ben ise seyahat sırt çantam Kelty Redwing 50‘yi; ikisi de harika sırt çantaları, ilki özellikle trekking için, ikincisi hibrit.

Akıllı telefon – Patikalar iyi işaretlenmiş ama Organic Maps‘i elinin altında bulundurmak belirli durumlarda kesinlikle yardımcı olabilir.

LifeStraw, su filtresi ya da filtreli matara – Üçü de iyi seçenekler ve sana epey para tasarrufu sağlayacak. Yüksek rakımda bir şişe su 300 rupiye kadar çıkabiliyor. Tabletleri tavsiye etmem, bence pek pratik değil ve uzun vadede pahalı.

Kafa lambası – Lodge’ların çoğunda odada ışık var ve muhtemelen yalnızca telefonla idare edebilirsin ama bir kafa lambası daha rahat, özellikle Kala Patthar’da gün doğumunu görmek istiyorsan.

Uyku tulumu – İkimiz de götürdük ve pişman olmadık ama potansiyel olarak onsuz da idare edebilirsin. Lodge’lar her zaman en az bir battaniye veriyor ve çoğu zaman ikincisi de ücretsiz alınabiliyor, bu da çoğu durumda yeterli; ama ben hijyen meselesi için bile olsa hafif bir uyku tulumu götürürdüm. Şahsen Comfort sıcaklığı 0°C olan birini kullandım ve hiç üşümedim.

Boyunluk – Hem soğuktan hem güneşten korunmak için işe yarıyor; ben şahsen toz/smog için de kullandığım merino yünü buff‘ım olmadan yola çıkmam. Buff’ın hayranı değilsen şapka götürmeni tavsiye ederim, güneş gerçekten zarar verebilir.

Termal takım – Gün boyunca hiç kullanmadım ama akşamları lodge’larda ve uyurken pijama olarak gerçekten işe yarıyor, hafif ve az yer kaplıyor.

Sentetik havlu – Pratik, hafif ve çabuk kuruyor.

Su geçirmez kılıf – Belgelerini ve izinlerini sudan koru.

Kindle Paperwhite – Tabii ki şart değil ama hem ben hem babam lodge’larda dinlenerek geçirdiğimiz öğleden sonralarda ona sahip olmaktan çok mutluyduk.

Güneş gözlüğü – Polarize olursa daha iyi.

Harita – Biz tüm trekkingleri fiziksel harita olmadan tamamladık ama işe yarayabilir, Pokhara/Katmandu’da 400 rupiden fazla tutmuyor.

Power Bank – Lodge’larda neredeyse her zaman ücretsiz şarj edebiliyorsun ama yüksek rakımda ödemek gerekiyor ve bir power bank sana epey para tasarrufu sağlayabilir; yalnızca telefonu şarj edeceksen 10.000 mAh fazlasıyla yeterli.

İlk yardım kiti – Hazır paketlenmiş birini al ya da kendin hazırla.

Trekking ayakkabısı – Bir çift trekking ayakkabısı tüm rotaları tamamlamak için fazlasıyla yeterli ama bot tercih edersen hafif bir çift seç. Ben Columbia Peakfreak kullandım, babam ise Salomon LTR GTX.

Terlik – Akşamları ayakların biraz nefes alsın ve duş alabilmek için gerçekten rahat; parmak arası terliği tavsiye etmem, çünkü yüksek rakımda gerekli olan çoraplarla birlikte giymesi rahatsız.

Merino yünü çorap – Trekking çorabı söz konusu olunca merino yününü hiçbir şey yenemez. İkimiz de birer çift Danish Endurance tercih ettik ve memnun kaldık. Yıkayabilmek için en az 2–3 çift.

Hafif krampon – Bizde yoktu ama Thorong La geçidi günü ve Annapurna Ana Kampı günü işe yarardı; yine de şunu söylemek gerek ki genellikle nisanda (biz trekkingi yaptığımızda) artık kar olmaması gerekir. Esasen yıldan yıla değişiyor ve trekkingleri yılın hangi döneminde yapmaya karar verdiğine bağlı; sonbaharda ve geç ilkbaharda bence her zaman gereksiz.

Trekking batonları – Bir servet harcamaya gerek olduğunu sanmıyorum, şu AdventureAustria modeli bize iyi hizmet etti ve gerçekten ucuz. Trekking batonları konusunda şüpheciysen fikrini değiştirmeni öneririm, özellikle uzun etaplarda çok yardımı oluyor.

Kaz tüyü mont – Trekkingi tam olarak sıcak olmayan bir dönemde yapıyorsan bu montlar gerçekten işe yarıyor, az yer kaplıyor ve gerçekten sıcak tutuyor.

Polar – Akşamları ama belirli bir rakımın üzerinde yürürken de hava tam olarak sıcak olmuyor ve bir polara sahip olmak gerçekten işe yarıyor. Ben neredeyse her akşam kendiminkini giydim.

Su geçirmez ceket ya da panço – 20 günden fazla sürede yalnızca bir kez yağmura yakalandık ama önlem almak her zaman tedavi etmekten iyidir.

Bakım çantası – Güneş kremi, dudak koruyucu, koruma kutulu sabun ve belki çamaşır yıkamak için bir parça Marsilya sabunu, diş fırçası, diş macunu, deodorant ve tuvalet kâğıdı (lodge’lar asla sağlamıyor).

Bütün bunlara 2–3 sentetik tişört eklerdim; yıkandıktan sonra gerçekten çabuk kuruyorlar; bir çift hafif, dönüştürülebilir pantolon (kızlar bir çift tayt tercih edebilir) ve akşamları ya da yüksek rakımdaki daha soğuk günlerde kullanmak için bir çift daha kalın pantolon, son olarak da 3 çift iç çamaşırı.

Trekking için ihtiyacın olan şey esasen bu kadar ama hiçbir şeyi unutmamak için seyahatte götürülecek şeylerin tam listeme yine de göz atabilirsin.

Tabii ki kesinlikle şart değil ama ben şahsen vücudumu her zaman mümkün olan en iyi koşullara sokmaya çalışırım; mineral tuzlarını elinin altında bulundurmak (alçak rakımda gerçekten sıcak olabiliyor ve epey terleniyor), akşamları kasları gevşetmek için alınacak magnezyum ve belki özellikle 10–20 günlük trekkingten sonra iltihaplarla savaşmak için omega 3 hiç de fena olmaz.

Yukarıdan Thame.

Rehber, hamal ya da kendi başına

Not: Ne yazık ki 1 Nisan 2023’ten itibaren Nepal’de birçok trekkingi bir rehber eşliğinde olmadan tamamlamak artık mümkün olmayacak. Bence bu tam anlamıyla bir ayıp, “güvenlik gerekçeleri”nin ardında saklanan açgözlülüğün dayattığı bir karar daha. Nepal hükümetinin ileride kararı gözden geçirebileceğini umuyorum ama şu anda gerçek bu. Neyse ki anladığım kadarıyla sorun, Everest Ana Kampı trekkingini tamamlamak için gerekli olmayan TIMS’i (Trekker’s Information Management System) almak istediğinde ortaya çıkıyor; bu yüzden Everest bölgesi şu an için bağışlanmış gibi görünüyor, burada okunduğu gibi: https://explorersweb.com/solo-trekking-banned-nepal/. Bununla birlikte, yola çıkarken rehberin gerekli olmadığı fikrinden hareket etmeden önce birkaç doğrudan tanıklık beklemenin daha iyi olacağını düşünüyorum.

Daha önce de söylediğim gibi, biz trekkingi tamamen kendi başımıza, tam bir kendin yap tarzında tamamladık ve bunu yapmak gerçekten çok kolay. Kaybolmak esasen imkânsız çünkü patika neredeyse her zaman belli ve iyi çizilmiş. Ayrıca özellikle Lukla’dan yukarısı için, gözünün önünde kimse olmadan yürümek neredeyse imkânsız.

Nadiren de olsa şüphe duyabileceğin durumlarda, rotanın tamamen çizili olduğu ve uygulamanın çevrimdışı da mükemmel çalıştığı Organic Maps‘e her zaman göz atabilirsin. Bunların hiçbiri işe yaramazsa, yol sormak için bir köy ya da yerel biri hiçbir zaman çok uzak değil; yine de buna ihtiyacın olacağından büyük ölçüde şüpheliyim.

Trekkingi bağımsız olarak tamamlamaya karar verenler için ortaya çıkabilecek tek sorun, yüksek rakımdaki konaklama. Lobuche ve Gorak Shep, herkes için neredeyse zorunlu etaplar ve yüksek sezonda lodge’lar neredeyse her zaman doluyor; tabii ki organize turlar ama aynı zamanda rehberler/hamallar da bunu çok iyi biliyor ve bu yüzden önceden rezervasyon yaptırıyor, her hâlükârda ümidini kaybetme.

Çözüm oldukça basit: yemek salonunda uyumakla yetinmek ya da daha aşağıdaki lodge’lardan senin adına rezervasyon yapmalarını istemek. Biz risk almamak için bu seçeneği seçtik ve her şey yolunda gitti.

Herkesin trekkinge tek başına girişmeye cesaret edemeyeceği açık ve evden bile alınsa organize turlar aşırı pahalı değil. Biraz tasarruf etmek istersen doğrudan Katmandu’da rezervasyon yaptırmak kesinlikle daha ucuz.

Özellikle organize tura kıyasla belli bir özgürlük derecesi isteyenlere tavsiye ettiğim son bir seçenek, Katmandu’ya vardıktan sonra kendine bir hamal/rehber bulmak; istersen bunu yol boyunca da yapmak mümkün, bu hizmeti tanıtan tabelalar sık sık gördüm. Bu seçenek, sırt çantasını omuzlarında taşıyabilecek durumda olmadığını düşünüyorsan da elbette işe yarıyor.

Ücreti günlük yaklaşık 20 dolar ve normalde 20–25 kiloya kadar taşıyabiliyor, bu yüzden üç kişiye kadar paylaşılabilir. Genellikle fiyata onun yemeği ve konaklaması da dahil oluyor ama bunu önceden belirlemekte fayda var.

Ana Kamp’ta klasik fotoğraf.

Trekkingde yemek ve konaklama: genel bakış

Yol boyunca karşılaşılan lodge’lardan (bazen teahouse da deniyor) konuşarak başlayalım; beni hoş bir şekilde şaşırttılar. Bulunduğumuz neredeyse her tesiste wifi, sıcak su ve elektrik vardı ve yüksek rakımda bu hizmetler çoğu zaman ücretli olsa da neredeyse her zaman mevcut olmaları gerçek bir sürpriz oldu.

Ayrıca her zaman en az bir battaniye (güzel kalın) veriliyor ve ekstra maliyete girmeden ikincisi istenebiliyor; bizde uyku tulumu olduğu için hiç ihtiyaç duymadık, ekstra battaniyenin ücretli olacağını yazan bir tabela gördüğüm tek yer High Camp’ti (Annapurna Çevresi rotası boyunca); aynı zamanda tuvaletin çukur tuvalet olduğu tek yer de orasıydı ama 4.900 metrede bence kabul edilebilir! Diğer tüm guesthouse’larda tuvaletler her zaman düzgündü, bazen klozet bile var, çoğu zaman ise su dökmek için bir kovanın bulunduğu alaturka tuvaletler var.

Odalar gerçekten sade ve çoğu, ortasında küçük bir komodin olan iki tek kişilik yataklı çift kişilik odalar; alçak rakımda odada banyo bulmak da mümkün. Ayrıca her zaman esasen yemek salonu işlevi gören ortak bir alan (dining room) var; rakım gerektirdiğinde akşamları ısıtılan tek oda da burası.

Tipik bir dağ lodge’u.

Sonuç olarak, lüks otel bekleme ama konaklama yerleri kesinlikle yeterince düzgün; tabii ne kadar yukarı çıkılırsa o kadar sade oluyorlar, elektrik prizleri (adaptöre gerek yok) odalardan kayboluyor, sıcak duş ve wifi ücretli olmaya başlıyor vb.

Sunulan yemek ise bütün güzergâh boyunca neredeyse sabit; sunulan mutfak esasen dört türlü: Nepal, Hint, Çin ve son olarak birkaç Batı yemeği. Menülerde genellikle şunlar var: makarna, sebze/tavuk/manda eti/yumurta/peynirle sote edilmiş pilav ya da noodle, haşlanmış yumurta/omlet, dal bhat (pirinç, sebze ve mercimek çorbasından oluşan tipik yerel yemek), çorbalar (domates, yumurta, patates, sarımsak, sebze, tavuk, noodle vb. vb.), pizza, pancake, porridge, müsli, farklı çay çeşitleri, kahve, çeşitli içecekler.

Not: Mide sorunlarından kaçınmak için et yemeni tavsiye etmem, çünkü saklama yöntemleri pek de iyi olmayabilir.

Gördüğün gibi epey çeşit var ama biz şahsen çoğu zaman günde iki porsiyon Dal bhat yiyorduk; maliyet/miktar oranı söz konusu olduğunda açık ara en iyi yemek, çünkü ikinci porsiyon neredeyse garanti ve çoğu zaman patlayana kadar tabağını doldurtmaya devam edebiliyorsun.

Suya gelince, bazı köyler suyun içilebilirliğini garanti eden güvenli dolum istasyonları sunuyor ve bunlar plastik şişelere kıyasla kesinlikle daha ekolojik bir çözüm. Daha önce de söylediğim gibi LifeStraw, su filtresi ve filtreli matara‘dan birini şiddetle tavsiye ederim: para tasarrufu yaparsın ve dolum istasyonlarına bel bağlamak zorunda kalmazsın.

Everest Ana Kampı trekkingi: masraflara genel bakış

Yemek

Kahvaltı (porridge, omlet, müsli)

Alçak rakımda: 300–400 rupi.

Yüksek rakımda (3.000–3.500 m’nin üzerinde): 500–600 rupi.

Öğle/akşam yemeği (sote pilav, pizza, makarna, dal bhat vb. vb.)

Alçak rakımda: 450–500 rupi.

Yüksek rakımda (3.500 m’nin üzerinde): 700–800 rupi.

Çorbalar

Alçak rakımda: 200–250 rupi.

Yüksek rakımda (3.500 m’nin üzerinde): 300–450 rupi.

Çay

Alçak rakımda: 50 rupi.

Yüksek rakımda (3.500 m’nin üzerinde): 120 rupi.

Su

Alçak rakımda: 50–100 rupi.

Yüksek rakımda (3.500 m’nin üzerinde): 200 rupi.

Bu rehberde birkaç kez söylediğim gibi, bir LifeStraw ya da su filtresi ya da filtreli matara şiddetle tavsiye ederim.

Tipik bir Dal Bhat tabağı.

Konaklama

Konaklama gerçekten ucuz, çoğu zaman 2–3 öğün yenince hatta bedava, özellikle pazarlık yapmaya hevesliysen. Biz örneğin oda için yalnızca Pangboche’de (çift kişilik için 250), Chukhung’da (çift kişilik için 500 rupi), Lobuche’de (çift kişilik için 700 rupi) ve Gorak Shep’te (çift kişilik için 700 rupi) ödeme yaptık.

İki kişi olmak, fiyat pazarlığı yaparken kesinlikle avantajlı bir konum sağlıyor ama tek başına bile alçak rakımda kolayca bedavaya yatılabiliyor ya da her hâlükârda 100–200 rupiden fazla ödenmiyor.

Hesaba katılması gereken diğer masraflar sıcak duş, wifi ve elektrik; genel olarak üçü de Namche Bazar’dan yukarısı için ücretli oluyor; biz neredeyse hiç duş almadık (sıcak duş, mevcut olduğunda genellikle yaklaşık 500 rupi tutuyor), wifi kullanmak için 5 € ödemeyi reddettim ve power bank’imle telefonu ve fotoğraf makinesini rahatlıkla şarj edebildim.

Aksi halde şarj ücreti genellikle saate ya da cihaza göre işliyor ama özellikle yüksek rakımda buna çok güvenmezdim; Gorak Shep’teki gençler bana telefonu bütün gece şarjda bırakmalarına rağmen yalnızca %10 şarj olduğunu söylediler.

Namche Bazar girişi.

Everest Ana Kampı trekkingi toplam maliyeti

Phaplu’dan başlayan trekkingimizin maliyeti, tüm masraflar dahil (yemek, konaklama ve izinler ama ülkeye giriş vizesi hariç) ve Katmandu’da iki gün için yapılan harcamalarla birlikte (trekkingten bir gün önce ve sonra) kişi başı 370 € oldu. 20 gün için günde yaklaşık 20 € yeterli olmalı, her hâlükârda yanında günde en az 25 €’ya denk nakit bulundurmanı tavsiye ederim; Jiri’den başlarken de aşağı yukarı aynı masrafları bekle (23 gün boyunca günde 20 €, yani yaklaşık 460 €).

Bu hesap günde üç öğünü sayıyor ama neredeyse hiç ekstra yok (alkol, içecekler, tatlılar vb. vb.); akılda tutulması gereken bir başka şey de iki kişi olunca çoğu zaman konaklamanın bedava olabilmesi; bizim için tek istisnalar Lobuche, Chukhung ve Gorak Shep’ti.

Not: Annapurna Çevresi’ni yeni tamamlamıştık, bu yüzden rotamız hiç alışma günü içermedi (dolayısıyla anlatılan rotaya kıyasla iki günlük yemek ve konaklamadan tasarruf ettik) ama buna karşılık bize iki gün kaybettiren, Chukhung’a ve Thame’ye olmak üzere iki varyant yaptık; kısacası yine de 18 gün trekking yaparak (Phaplu’dan başlayan anlatılan rotada öngörüldüğü gibi) artı Katmandu’da iki gün, toplamda 20 gün geçirdik.

Lukla’dan başlayınca masraflar kayda değer biçimde artıyor; yalnızca uçuş 330 dolar civarı tutuyor ve Lukla’dan başlayan öngörülen 12 günlük rota için trekkingin toplam maliyeti yaklaşık 600 € olmalı.

Her hâlükârda uçuşu ödedikten sonra yemek ve konaklama masrafları aşağı yukarı aynı ve ortalama günde 20 € yeterli olmalı, yine de yanında günde en az 25 €’ya denk nakit bulundurmanı tavsiye ederim.

Kartla ödeme yapabilmek hiç de garanti değil ama Lukla’da ve Namche’de teknik olarak nakit çekmek mümkün; yine de ben buna çok güvenmemeni ve Katmandu’da yanına bol nakit almanı tavsiye ederim.

Nabil Bank 500 rupi komisyonla 35.000 rupiye kadar çekmeye izin veriyor, Standard Chartered Bank ise komisyonsuz 25.000’e kadar çekmeye izin veriyor. Elindeki karta göre nakit çekmek için en iyi iki seçenek bunlar.

Yurt dışında hangi kartların kullanılacağı (banka komisyonlarına bir servet harcamadan) hakkında daha fazla bilgi için bu yazıya göz atmanı şiddetle tavsiye ederim.

Pheriche vadisi.

Patikalarda güvenlik

Bütün bölge (ve daha genel olarak Nepal) son derece güvenli, hiçbir zaman tehdit altında hissetmedim, yerel halk bütün güzergâh boyunca son derece samimi ve yardımsever. Patikalar iyi çizilmiş ve çok yürünmüş, takip etmesi kolay ama birkaç kez söylediğim gibi şüphe duyduğunda her zaman Organic Maps‘e bakabilirsin.

Tek gerçek tehlike rakım olabilir; özellikle trekkingi tamamlamaya karar verirsen dağ hastalığı denen şeyi yaşayabilirsin, nitekim 3.000–3.500 metreden sonra bazı kişiler birtakım belirtiler hissetmeye başlayabilir: iştahsızlık, nefes almakta zorluk, baş ağrısı, uyumakta zorluk, yorgunluk, kusma vb.

İşte dört faydalı tavsiye:

  • Mutlak olarak en önemli kural aşırıya kaçmamak, düzenli bir tempoyla çık. İdeal olan, sürdürebileceğini hissettiğinden daha yavaş çıkmak.
  • Belirtileri hafife alma; yatmadan önce hafif bir baş ağrısı olduğu ve ertesi gün kendini iyi hissettiğin sürece hiçbir sorun yok ama belirtiler devam ederse daha fazla yükselmekten kaçın; çoğu zaman bir alışma / dinlenme günü, devam edebilmek için fazlasıyla yeterli. Bazı durumlarda birkaç yüz metre aşağı inmek ve kendini daha iyi hissettiğinde yeniden çıkışa başlamak tavsiye edilir. Esasen, kendini kötü hissediyorsan asla çıkmaya devam etme.
  • 3.000 metreden sonra, bir önceki geceye kıyasla asla 500 metreden fazla yukarıda uyumamak tavsiye edilir. Dürüst olmak gerekirse biz bu öneriyi çoğu zaman aştık ve hiçbir sorun yaşamadık; her hâlükârda ben en fazla 700–800 metreyle sınırlı kalırdım.
  • Bol su iç. Sıvı dengesini korumak çok önemli.

Ayrıca Diamox (asetazolamid) gibi dağ hastalığını önlemeye yardımcı olan bazı ilaçlar var ama dürüst olmak gerekirse bu konuda deneyimim yok ve ilaçların büyük bir hayranı değilim; bence ilaçlara güvenmek yerine vücudunu dinlemek daha iyi: sakince alış ve belirtiler kötüleşirse rakımı düşür. Yine de Diamox’un reçete gerektiren bir ilaç olduğunu ve bazı trekkerların önleyici amaçla aldığını aklında tut; o yüzden kullanmayı düşünüyorsan yola çıkmadan önce doktorunla konuş.

Her hâlükârda asla seyahat sigortası olmadan yola çıkma. Bu faaliyeti kapsayan tek üç sigorta (bildiğim kadarıyla) şunlar: ekstra faaliyet olarak eklenerek 6.000 metreye kadar trekkingleri sigortalamaya izin veren World Nomads, “Extreme Pack” paketini eklediğinde 4.600 m’nin üzerindeki trekkingler için kapsam sunan True Traveller ve son olarak “Adventure Sports” paketini eklediğinde 6.000 metreye kadar trekkingleri kapsayan SafetyWing. Daha önce de söylediğim gibi, diğer sigortaların çoğu 3.500 metrede duruyor, bazıları daha da aşağıda.

Not: Bazı yerel tur operatörlerinin dolandırıcılık uygulamaları göz önüne alındığında, gerçekten helikopterle tahliyeye ihtiyaç duyman durumunda, itirazlardan kaçınmak için her şeyi organize etmek üzere sigortayla iletişime geçmeye çalışman önemli.

Son olarak, köylere giden ikmalin çoğu katırlar ve yaklar tarafından taşınıyor; bu hayvanlar hareketlerinde tam olarak zarif değil, o yüzden özellikle dikkat et ve vadi tabanına doğru itilmemek için her zaman patikanın iç tarafında kal.

Bir katır kervanı.

Katmandu’da konaklama

Katmandu’da iki hafta geçirdim, farklı konaklama yerlerini deneyerek; önce babamla, sonra Hindistan vizemi beklerken tek başıma. İşte tavsiyelerim.

Gurung’s Home – Hem yatakhane hem özel odalar için çok düşük fiyatlar.

The Sparkling Turtle Backpackers Hostel – Çok iyi bir fiyata harika bir hostel, personel gerçekten nazik. Tek kusuru konumu; Thamel merkezinden yaklaşık 3 km uzakta, Monkey Temple’ın yakınında; bunun dışında şiddetle tavsiye edilir.

Andes House – Thamel’in tam merkezinde temiz ve ekonomik özel odalar.

Hotel Triratna – Thamel merkezinden biraz daha uzakta iyi bir tesis, wifi harika, tek kişilik oda gerçekten ucuz.

Thamel Home – Şimdiye kadar sıralanan seçeneklere göre biraz daha pahalı ama benim standartlarıma göre yine de uygun fiyatlı. Odalar gerçekten güzel, wifi harika, dahil olan kahvaltı fena değil, personel kesinlikle samimi ve yardımsever, konum harika.

Aklına takılan bir soru mu var? Ya da güncel bilgilerin mi var? Yorum bırakmaktan ya da bana Instagram‘dan yazmaktan çekinme!

Bu yazıyı faydalı bulduysan, bu sitedeki bağlantılardan biri üzerinden seyahat sigortanı satın almayı düşün; böylece sana hiçbir ek maliyeti olmadan çalışmamı desteklemiş olursun. Bu tür bir seyahat için önerdiğim sigorta, “Extreme Pack” paketini eklediğinde 4.600 metrenin üzerindeki trekkingler için kapsam sunan True Traveller; alternatif olarak “Adventure Sports” paketini eklediğinde 6.000 metreye kadar kapsam sunan SafetyWing.

Bağış / sanal pizzalar ve biralar için 🙂

Yazıyı beğendin mi? Pinterest’e kaydet!
 




Bir yanıt yazın