De trektocht naar Everest Base Camp op eigen houtje

De trektocht naar Everest Base Camp in Nepal is zonder twijfel een droom voor iedereen die van bergen en trektochten houdt, voor sommigen is het echt een Mekka.

Er zijn verschillende manieren om deze prachtige ervaring te voltooien, van de klassieke vlucht naar Lukla tot minder drukbezochte startpunten waar vliegen niet nodig is, zoals Salleri/Phaplu en Jiri. In deze gids vind je alle relevante informatie, inclusief alle varianten, zoals de Three Passes-trektocht en Island Peak.

Ik heb de trektocht zelf voltooid (hier vind je de video van de trektocht, in het Italiaans, maar je kunt de ondertiteling aanzetten), zonder gids en zonder dragers, samen met mijn inmiddels niet meer zo jonge vader en volledig op eigen kracht. Op deze blog vind je alle informatie en tips om je reis op eigen houtje door Nepal zo goed mogelijk te organiseren en de trektocht naar Everest Base Camp te voltooien.

Snelmenu

↑ Menu

Zonsopgang bij Chukhung Ri.

In deze gids zijn de prijzen uitgedrukt in de lokale munteenheid, de “Nepalese roepie”, vaak simpelweg afgekort tot “NPR”. De koers is ongeveer 1€ = 170 NPR. Voor de actuele koers raad ik je aan een kijkje te nemen op deze pagina.

Naar Everest Base Camp reizen (de verschillende routes en mogelijke varianten)

Voordat we beginnen, hier een kaart die hopelijk duidelijkheid schept over de opties om Everest Base Camp te bereiken en de mogelijke varianten die in deze gids worden beschreven.

In de kern zijn dit de vier belangrijkste alternatieven:

Everest Base Camp of de Annapurna Circuit?

Als je dit artikel leest, heb je waarschijnlijk al een besluit genomen, maar mocht je nog twijfelen over wat te doen, dan wil ik toch even iets zeggen over een keuze die voor veel mensen moeilijk is wanneer ze misschien maar twee weken hebben voor een trektocht in Nepal: de Annapurna Circuit of Everest Base Camp?

Allereerst: het zijn allebei prachtige trektochten, maar als ik echt mijn voorkeur moet uitspreken, zou ik voor de Circuit kiezen, omdat het landschap veel gevarieerder is. Je begint in een bijna tropisch klimaat en eindigt op de 5.416 meter van de Thorong La-pas; bovendien is elke dag anders omdat het een rondtocht is en je niet gedwongen bent over hetzelfde pad omhoog en omlaag te lopen.

Twee andere dingen die mij naar de Circuit doen neigen: het is veel en veel minder druk/populair dan de trektocht naar Everest Base Camp. Om een uitspraak van mijn vader te gebruiken nadat we vlak bij een hangbrug in een echte file terecht waren gekomen: “Het lijkt wel alsof we op het pad naar de Tre Cime di Lavaredo lopen!” En wij waren er in het voorjaar, ik moet er niet aan denken hoe het in de herfst is.

Een andere reden waarom ik de Circuit aanraad, zijn de kosten. Eten en overnachten zijn gemiddeld zo’n 30% goedkoper dan bij Everest Base Camp en, vooral als je ervoor kiest die laatste met een vlucht naar Lukla te doen (een praktisch gedwongen keuze als je maar twee weken hebt), kost de Circuit je praktisch de helft van wat Everest Base Camp kost.

Alles bij elkaar genomen heeft Everest Base Camp nog altijd zijn charme en de uiteindelijke keuze is uiteraard aan jou; wat ik tot nu toe heb gezegd is slechts mijn bescheiden mening.

Als je geïnteresseerd bent, kun je een kijkje nemen in mijn gids over de Annapurna Circuit, Annapurna Base Camp en Poon Hill.

Trektocht van Phaplu naar Nunthala.

Vergunningen en visum voor de trektocht en de toegang tot Nepal

Laten we beginnen met het visum voor het land. Het visum is verplicht, maar gelukkig krijgen houders van een Italiaans paspoort (met een geldigheid van meer dan 6 maanden) een visum genaamd Visa On Arrival (VOA) op het moment dat ze het land binnenkomen (de regels hangen af van je nationaliteit, dus check wat voor jou geldt). Het proces is uiterst eenvoudig en overzichtelijk, maar helaas niet gratis.

Er zijn drie opties:

15 dagen – 30 USD.

30 dagen – 50 USD.

90 dagen – 125 USD.

Het visum kan gemakkelijk worden verlengd tot maximaal 150 dagen per kalenderjaar (1 januari – 31 december), al is dat niet bepaald goedkoop. Hier vind je de kosten; het is waarschijnlijk beter om het land uit te gaan en met een nieuw visum weer binnen te komen, in elk geval kun je met een toeristenvisum niet langer dan 150 dagen per kalenderjaar in het land blijven.

Officieel zijn er bovendien twee pasfoto’s (paspoortformaat) nodig om het visumproces af te ronden zodra je op de luchthaven of de landgrens bent aangekomen, maar als je het online formulier invult (het blijft 15 dagen in het systeem staan, doe het dus niet te vroeg) zijn ze niet nodig en bespaar je bij aankomst hoogstwaarschijnlijk behoorlijk wat tijd, vooral op de luchthaven van Kathmandu, waar je rechtstreeks naar de immigratie kunt gaan zonder daar het formulier te hoeven invullen. Ik raad aan om het te doen.

Het visum op de luchthaven Tribhuvan kan in theorie met een creditcard worden betaald, maar in de praktijk is dat, naar wat ik gelezen heb, een beetje afhankelijk van de dag! Ik heb het geprobeerd en kreeg te horen dat het niet kon; in elk geval worden alle belangrijke valuta’s geaccepteerd (euro’s inbegrepen). Om ongunstige wisselkoersen te vermijden zou je idealiter in Amerikaanse dollars betalen, maar ik zou er niet al te veel moeite voor doen, tenzij je ze al hebt.

Bij de landgrenzen (hier vind je de volledige lijst) worden blijkbaar uitsluitend Amerikaanse dollars geaccepteerd, dus houd daar rekening mee.

Nepal vereist geen verplichte vaccinaties, maar hepatitis A en B worden aangeraden.

Trektocht van Bupsa naar Surke.

Vergunningen voor de trektocht naar Everest Base Camp

Let op: TIMS (Trekker’s Information Management System), dat voor veel trektochten in Nepal vereist is, is sinds 2018 niet meer nodig voor de Everest-regio. Wantrouw wie het tegendeel beweert.

Om Everest Base Camp te bereiken zijn twee of drie vergunningen nodig, afhankelijk van het gekozen startpunt:

Khumbu Pasang Lhamu Rural Municipality Entry Permit

Dit is een nieuwe vergunning die het TIMS sinds oktober 2018 in feite vervangt. Het is een heffing die naar de lokale overheid van Khumbu gaat. De vergunning kan in Lukla worden verkregen, of in Monjo als je besluit je trektocht in Jiri of Salleri te beginnen. In Kathmandu is de vergunning niet te krijgen.

De kosten bedragen 3.000 roepies, ongeveer € 25.

Sagarmatha National Park Entry Permit

Zoals je al zult begrijpen is dit de vergunning om het nationaal park Sagarmatha binnen te gaan. Je kunt hem krijgen bij het Tourism Board in Kathmandu, dat ongeveer 2 km van het belangrijkste toeristengebied Thamel ligt (je kunt er gewoon heen lopen); het kantoor is open van 10:00 tot 17:00.

Als alternatief, zoals veel mensen doen, kun je hem rechtstreeks in Monjo krijgen, waar de ingang van het nationaal park ligt.

De kosten bedragen 3.000 roepies, ongeveer € 25.

Gaurishankar Conservation Area

Deze vergunning moet je alleen en uitsluitend regelen als je besluit de trektocht naar Base Camp vanaf Jiri te beginnen. De vergunning moet worden geregeld bij het Tourism Board in Kathmandu.

De kosten bedragen 3.000 roepies, ongeveer € 25.

Let op: helaas zal het vanaf 1 april 2023 niet meer mogelijk zijn om veel trektochten in Nepal te doen zonder begeleiding van een gids. Ik vind het echt een schande, alweer een beslissing ingegeven door de hebzucht die zich verschuilt achter “veiligheidskwesties”. Ik hoop dat de Nepalese regering de beslissing in de toekomst herziet, maar op dit moment is dit de realiteit. Gelukkig ligt het probleem, voor zover ik begrepen heb, bij het aanvragen van het TIMS (Trekker’s Information Management System), dat echter niet nodig is voor de trektocht naar Everest Base Camp, waardoor de Everest-regio voorlopig lijkt te zijn gespaard, zoals je hier kunt lezen: https://explorersweb.com/solo-trekking-banned-nepal/.

Zonsopgang bij Kala Patthar.

Beste reistijd: weer en temperaturen

Voorjaar (maart, april en mei)

Dit is de periode voor het begin van de moessons die de zomermaanden (juni, juli en augustus) kenmerken. Aan het begin van het seizoen kan er af en toe wat sneeuw vallen, maar het weer is over het algemeen stabiel en droog, perfect om op grote hoogte te trekken.

De maand maart, hoewel kouder, verdient de voorkeur boven april en mei voor wie de drukte wil vermijden. April en mei brengen naast mildere temperaturen een Base Camp dat een stuk drukker en fascinerender is; richting eind mei, vlak voor de moessons, is het namelijk de gunstigste periode om de top te proberen te bereiken. Buiten deze maanden (april en mei) is het Base Camp in wezen een vlakte van ijs.

Zomer (juni, juli en augustus)

Regen, regen en nog eens regen. Dit is het moessonseizoen en het is absoluut geen aan te raden periode om te trekken. Ik heb een groep Franse jongens ontmoet die me vertelden over een vriend van hen die de route in juni had gedaan door elke dag om 5 uur ’s ochtends te vertrekken om de regen te vermijden; blijkbaar werkte dat.

In elk geval is het zeker niet ideaal, omdat het uitzicht er vrijwel zeker onder zou lijden; juli en augustus zijn nog regenachtiger, dus ik denk echt dat je je er beter niet aan kunt wagen.

Als je in deze periode wilt trekken, is de Annapurna Circuit echt een beter alternatief.

Herfst (september, oktober en november)

Dit wordt qua weer beschouwd als het beste seizoen. De regen van de zomermaanden neemt alle nevel mee, het uitzicht wordt beschouwd als het beste van het jaar. Let wel op september, dat afhankelijk van het jaar nog relatief regenachtig kan zijn.

Over het algemeen is het iets kouder dan in het voorjaar, maar het blijft de beste periode om te trekken en daarom ook de drukste. Op grote hoogte kunnen de lodges extreem vol zitten, vooral in oktober, wanneer de regio de meeste toeristen ontvangt.

Winter (december, januari en februari)

Het is echt mogelijk om de trektocht te doen, maar op grote hoogte kan het écht koud worden, met temperaturen die ’s nachts tot -30 graden kunnen dalen. De dagen zijn kort en er kan veel sneeuw liggen, met als gevolg dat sommige passen gesloten zijn (over het algemeen niet het traditionele pad naar Base Camp).

In elk geval, als kou en sneeuw je niet afschrikken, kan dit een goede periode zijn om in de regio te trekken en de massa’s te vermijden, zorg er wel voor dat je de juiste uitrusting hebt!

Het dorp Cheplung.

Moeilijkheid en voorbereiding voor de trektocht naar Everest Base Camp

De trektocht is zeker geen wandelingetje door het bos en de hoogte, vooral in de buurt van Base Camp, is zeker merkbaar, maar iedereen in redelijke conditie kan de trektocht voltooien.

Om een objectief gegeven te geven: ik heb de trektocht samen met mijn vader gedaan, die weliswaar veel fitter is dan de meeste leeftijdsgenoten, maar toch 63 is en zeker niet de hersteltijden heeft van veel jongere mensen. Om nog maar te zwijgen van het feit dat wij in Phaplu zijn gestart, waardoor we zes dagen niet bepaald makkelijke trektocht extra hadden ten opzichte van de route vanaf Lukla, en we hadden geen dragers.

Als je dus besluit vanaf Lukla te starten en er misschien ook nog een drager bij neemt, dan komt de trektocht binnen het bereik van velen. Dat gezegd hebbende, raad ik aan de voorbereiding serieus te nemen: probeer in de maanden ervoor minstens een paar keer per week 4–5 uur aaneengesloten te gaan wandelen om de typische dag op de route te simuleren. Idealiter laad je ook je rugzak goed vol, misschien met hetzelfde gewicht dat je tijdens de trektocht gaat dragen. Meer informatie en tips over het omgaan met hoogte volgen verderop in de gids.

De Three Passes-trektocht is daarentegen echt zwaarder dan die naar Everest Base Camp, maar ook hier zou het, als je in goede conditie bent, helemaal geen probleem moeten zijn.

Zonsondergang in Thame.

De routes van de trektocht naar Everest Base Camp

Zoals eerder gezien zijn er in wezen drie routes om Everest Base Camp te bereiken; ik begin met een gedetailleerde beschrijving van de klassieke route vanaf Lukla. Voor de andere twee routes met start in Jiri en Salleri beschrijf ik alleen het stuk tot Lukla in detail, want zodra je ter hoogte van Lukla bent, is de te volgen route dezelfde.

Tot slot de Three Passes-trektocht, die technisch gezien het bezoek aan Everest Base Camp niet omvat, maar in de praktijk nemen veel mensen deze korte omweg mee zodra ze in Lobuche zijn aangekomen.

De route hieronder is zo opgezet dat je alleen in de loop van de ochtend tot vroeg in de middag loopt (op enkele zeldzame uitzonderingen na), in totaal 5–6 uur per dag, en pas luncht zodra je op je bestemming bent. In grote lijnen is het vertrek rond 7 of half 8 en de aankomst uiterlijk rond 13 of 14 uur. Waarschijnlijk zijn wij iets sneller dan de gemiddelde persoon, dus als na de eerste dagen de rekensom niet klopt, pas het dan aan.

Er zijn minstens drie goede redenen om deze strategie te volgen:

  • Het weer is het hele jaar door over het algemeen ’s ochtends beter, dus mooier uitzicht en minder kans op regen.
  • Geen lunchpauze nemen: zo breek je je ritme niet en loop je vooral niet met een volle maag, waardoor het bloed naar het spijsverteringsstelsel gaat, wat vooral op grote hoogte een vreselijk idee is. Zodra je op je bestemming bent, heb je alle tijd om te ontspannen en bij te komen.
  • Eerst op je bestemming aankomen en dan lunchen bespaart je vaak het geld voor de kamer. 99% van de lodges, vooral op lagere hoogte, is meer dan bereid om de kamer gratis aan te bieden in ruil voor de drie maaltijden, maar als je onderweg stopt om te eten, worden het er twee en kan de lodge terughoudender zijn om je de kamer gratis te geven.

Nog iets om in gedachten te houden is dat je eigenlijk vrijwel overal onderweg kunt stoppen. Vooral op lagere hoogte liggen de dorpen allemaal vlak bij elkaar en kunnen de aanbevolen etappes zonder problemen worden aangepast naar het volgende dorp. Bovendien zijn er ook tussen de dorpen echt veel lodges/theehuizen, wat in feite eindeloze mogelijkheden geeft om te stoppen als je moe bent of gewoon nog wat verder wilt lopen nadat je de aangewezen bestemming hebt bereikt.

Tot slot raad ik aan om Organic Maps te downloaden; de app werkt ook offline nadat je de kaarten hebt gedownload en volgens mij is het een fantastisch hulpmiddel om trektochten te doen.

Reisroute naar Everest Base Camp vanaf Lukla in 12 dagen

Dit is de kortste versie van de trektocht; de enige manier om het Base Camp sneller te bereiken is in feite er per helikopter heen te gaan. Hoewel het de kortste versie van de drie routes is, is het ook de duurste, omdat alleen al de retourvlucht van Kathmandu naar Lukla meer dan 300 $ kost voor nog geen 30 minuten vliegen en je die kunt kopen op de website van Yeti Airlines.

Gezien de kosten van de hele trektocht – vertrekkend vanuit Salleri en met een paar varianten ten opzichte van de kortste versie, in totaal 20 dagen – ongeveer € 370 per persoon bedroegen, zou je, als je de tijd en zin hebt, met alleen het geld dat je aan de vlucht naar Lukla zou uitgeven de hele trektocht prima kunnen financieren.

Ik begrijp dat tijd voor sommigen een niet te verwaarlozen factor is en geld op de tweede plaats komt, dus hier de route met start in Lukla.

Het dorp Pangboche.

Dag 1. Vlucht Kathmandu – Lukla (ongeveer 30 minuten) / Lopen Lukla – Phakding (4 uur, 8 km)

Lukla (2.860 m) – Phakding (2.610 m)

Ik raad je sterk aan de vlucht vroeg in de ochtend te nemen, zodat je de hele dag voor je hebt, ook met het oog op eventuele vertragingen, die blijkbaar vaak voorkomen. De vlucht is mij beschreven als extreem spectaculair, dus geniet van het landschap.

Aangekomen in Lukla wacht je een uiterst goed te belopen stuk tot Phakding, grotendeels vlak of zelfs licht aflopend.

Dag 2. Phakding – Namche Bazar (6–7 uur, 10 km)

Phakding (2.610 m) – Monjo (2.835 m) – Namche Bazar (3.440 m)

Ook hier raad ik aan vroeg te vertrekken om de rij te vermijden die ontstaat bij de ingang van het nationaal park in Monjo. Wij kwamen halverwege de ochtend aan van lager in het dal en hebben 40 minuten in de rij gestaan om de kaartjes te kopen.

In elk geval is het stuk van Phakding naar Monjo uiterst goed te belopen en vergelijkbaar met de dag ervoor. Zodra je in Monjo bent aangekomen en het nationaal park bent binnengegaan, begint er echter een eindeloze klim die praktisch tot Namche Bazar niet meer loslaat.

Het zijn slechts 5 km klimmen, maar de aanbevolen looptijd is 6 uur, wat waarschijnlijk overdreven is; wij waren al geacclimatiseerd door de Annapurna Circuit en deden er minder dan 3 uur over. Het blijft in elk geval een flinke klim en de hoogte begint juist hier voor veel mensen al merkbaar te worden.

Let op: als je je Khumbu Pasang Lhamu Rural Municipality Entry Permit niet in Lukla hebt gekocht, dan moet je dat in Monjo doen; het kleine kantoor ligt vóór de ingang van het nationaal park, maak je in elk geval geen zorgen, want er wordt je zeker gevraagd de vergunning te laten zien, of anders te kopen. Hier stonden we niet in de rij omdat de meeste mensen de vergunning al hadden, waarschijnlijk gekregen in Lukla.

Zonsopgang in Namche Bazar.

Dag 3. Namche Bazar (rustdag / acclimatisatiedag)

Wij hebben deze dag overgeslagen omdat we, zoals net gezegd, al geacclimatiseerd waren door de Annapurna Circuit. Als dat bij jou niet het geval is, is het absoluut aan te raden de dag in Namche Bazar door te brengen om je lichaam aan de hoogte te laten wennen.

Het is bovendien aan te raden toch actief te blijven, bijvoorbeeld door naar een van de vele uitzichtpunten rond de stad te klimmen. Als je nog een stuk uitrusting mist of jezelf wilt verwennen met iets anders dan het typische lokale eten, is dit de ideale plek, het is namelijk meer een echte stad dan een dorp, met restaurants, bars, wifi, winkels, pinautomaten enzovoort.

Ook qua accommodatie is het aanbod hier echt groot, inclusief hotels van uitstekende kwaliteit zoals Hotel Khangri, maar als je net als wij zuinig reist, raad ik je deze lodge aan; in ruil voor de maaltijden is de familie, die trouwens echt aardig is, bereid om kamer, wifi en douche (koud, maar als je wilt kun je betalen voor warm) gratis te geven, ik verzeker je dat dit in Namche een echt koopje is.

Dag 4. Namche Bazar – Tengboche (4–6 uur, 8 km)

Namche Bazar (3.440 m) – Tengboche (3.870 m)

Als je Namche uitloopt, zijn de eerste kilometers echt aangenaam en uiterst goed te belopen, grotendeels vlak. Na ongeveer twee uur kom je aan op de bodem van de vallei, waar een checkpoint is; vanaf hier begint een flinke klim naar Tengboche, 600 hoogtemeters die op deze hoogte goed te merken zijn, maar zodra je boven bent, zit de loopdag erop.

In Tengboche staat ook een boeddhistisch klooster dat je kunt bezoeken en dat heel interessant is om te ontdekken. Een leuk weetje: de beroemde Tenzing Norgay is opgegroeid in het nabijgelegen dorp Thame. Voor wie het niet weet: Tenzing Norgay is de sherpa die samen met Edmund Hillary in 1953 als eerste de top van de Everest bereikte.

Klooster van Tengboche.

Dag 5. Tengboche – Dingboche (4–6 uur, 10 km)

Tengboche (3.870 m) – Pangboche (3.930 m) – Dingboche (4.360 m)

De dag begint met een afdaling, maar daarna loopt het pad in feite constant omhoog. Tijdens dit stuk beginnen de bomen te verdwijnen en wordt de begroeiing teruggebracht tot struiken, waardoor je onderweg de hele tijd aan de zon bent blootgesteld. Het uitzicht begint echt interessant te worden.

Let op: in het hoogseizoen, grofweg april, mei, september en oktober, raad ik je vanaf dit punt sterk aan je overnachting minstens de dag ervoor te reserveren. Vanaf hier zijn er niet veel lodges en de etappes liggen praktisch vast, het risico om zonder kamer te komen zitten en de nacht in de eetzaal in Lobuche en Gorak Shep te moeten doorbrengen is echt groot. Om te reserveren hoef je alleen maar de lodge waar je bent te vragen te bellen, ze kennen elkaar allemaal en weten wat ze moeten doen.

Dag 6. Dingboche (rustdag / acclimatisatiedag)

Ook hier hebben we deze dag zonder meer overgeslagen omdat we al geacclimatiseerd waren door de Annapurna Circuit, maar als dat bij jou niet het geval is, is het aan te raden de dag in Dingboche door te brengen om je lichaam aan de hoogte te laten wennen. Als je je uitstekend voelt, zou je door kunnen gaan en naar dag 7 kunnen overgaan, maar dat is absoluut subjectief: luister naar je lichaam.

Mogelijke variant naar Chukhung

Als je twee extra dagen hebt, kun je hier een echt interessante variant doen, die ik aanbeveel. Als je geen problemen hebt met de hoogte, zou je op deze dag (of zelfs de dag ervoor) naar Chukhung kunnen lopen, in feite via de route van de Three Passes-trektocht, en de volgende ochtend de Chukhung Ri op kunnen klimmen en langs hetzelfde pad terug naar Dingboche of Pheriche; het is niet nodig om naar de top van de Chukhung Ri te klimmen (die ligt op meer dan 5.500 m). Het eerste uitzichtpunt, op 5.375 m, biedt een voldoende spectaculair panorama en was zonder twijfel een van de hoogtepunten van de hele trektocht.

Wij waren al geacclimatiseerd en deden er iets meer dan anderhalf uur over, vertrekkend rond half 5 vanaf de lodge in Chukhung, maar in het andere geval hadden we er waarschijnlijk minstens twee uur over gedaan; het is bij zonsopgang zeker mooier, maar je kunt het ook gewoon overdag doen.

De lodges in Chukhung houden allemaal dezelfde prijzen aan, 500 roepies voor een tweepersoonskamer en daar valt niet over te onderhandelen, dus je kunt maar beter de beste kiezen, Khangri Resort is de top. Als je de variant nog verder wilt verlengen, kun je vanuit Chukhung ook besluiten om op één dag het Base Camp van Island Peak te bezoeken.

Panorama vanaf Chukhung Ri.

Dag 7. Dingboche – Lobuche (4–6 uur, 7 km)

Dingboche (4.360 m) – Lobuche (4.940 m)

De dag begint met een aangenaam, licht stijgend vals plat door een prachtige vallei, tot je een klein riviertje oversteekt, waar iets hoger een kleine lodge staat die dienstdoet als rustpunt. Vanaf hier begint een flinke helling van ongeveer 300 meter, waarboven een prachtig uitzichtpunt ligt met een gedenkteken dat de hele vallei overziet.

Na deze inspanning wordt het pad vlak en is het vergelijkbaar met het licht stijgende vals plat van eerder, tot het kleine dorp Lobuche. Wij hebben de nacht doorgebracht in de Mother Heart Lodge, de kamer was twee dagen eerder voor ons gereserveerd door de lodge in Chukhung, dus we hadden geen keus, maar ik denk dat er betere opties zijn. De New EBC Guesthouse lijkt veruit de beste optie te zijn, maar blijkbaar zetten de touroperators de boel vele dagen van tevoren vol. In elk geval hanteren ook hier de lodges dezelfde prijzen, 700 roepies voor een tweepersoonskamer.

Let op: hier is een echt interessant alternatief voor wie geen budgetproblemen heeft en vooral een reden tot trots voor ons Italianen. Op ongeveer 1,5 km van het dorp Lobuche richting Gorak Shep staat namelijk een Italiaans onderzoekscentrum, bekend als “La Piramide”, waar je kunt overnachten. Ik heb twee mensen gesproken die het hebben gedaan en ze zeiden dat het een echt mooie accommodatie is. Je betaalt ongeveer 50 $, alle maaltijden en een warme douche zijn inbegrepen; als je op grote hoogte wat comfort zoekt, zou het iets voor jou kunnen zijn.

Het dorp Lobuche.

Dag 8. Lobuche – Gorak Shep – Everest Base Camp – Gorak Shep (5–8 uur, 15 km)

Lobuche (4.940 m) – Gorak Shep (5.160 m) – Everest Base Camp (5.364 m)

Dit is de dag waarop je eindelijk bij Everest Base Camp aankomt. Het eerste stuk sluit aan op het einde van de vorige dag en loopt verder over de bodem van de vallei, maar na een paar kilometer begint een echt vervelend op en neer, dat in combinatie met de echt onregelmatige rotsachtige ondergrond en het trechtereffect dat hier ontstaat, behoorlijk wat tijd kan kosten.

Wij zijn vroeg vertrokken en hebben er iets minder dan twee uur over gedaan om in Gorak Shep te komen, maar nogmaals, we waren al geacclimatiseerd, dus ik denk dat 3–4 uur realistischer is. Laat in Gorak Shep je rugzak achter in de lodge (of haal er in elk geval uit wat je niet nodig hebt) en loop verder naar Everest Base Camp; hoe eerder je vertrekt, hoe beter, om mogelijke wolken in de middag te vermijden.

Van Gorak Shep naar het Base Camp is het ongeveer 1–2 uur, er zijn geen grote klimmen, maar de route lijkt op het laatste stuk voor Gorak Shep (onregelmatige ondergrond en trechtereffect). Geniet van het Base Camp zodra je er bent, maak de obligate foto’s en ga dan terug naar Gorak Shep om uit te rusten met het oog op de volgende dag, wanneer de beklimming van de Kala Patthar je wacht.

Hier hebben we de nacht doorgebracht in het Yeti Resort, de slechtste lodge van de hele trektocht, maar de kamer was twee dagen eerder voor ons gereserveerd, dus we hadden geen keus; ik denk wel dat er betere opties zijn. 700 roepies voor een tweepersoonskamer.

Let op: als het je niet interesseert of je je gewoon niet fit voelt, is het absoluut niet nodig om in Gorak Shep te overnachten. Het is alleen nuttig als je de volgende ochtend de top van de Kala Patthar (5.545 m) wilt beklimmen, maar als je wilt kun je ook gewoon je rugzak in Lobuche laten, naar het Base Camp lopen en dan terugkeren om in Lobuche te overnachten voordat je de volgende dag begint af te dalen.

Everest Base Camp.

Dag 9. Gorak Shep – Kala Patthar – Gorak Shep – Pheriche (5–8 uur, 15 km)

Gorak Shep (5.160 m) – Kala Patthar (5.545 m) – Gorak Shep (5.160 m) – Lobuche (4.940 m) – Pheriche (4.280 m)

De top van de Kala Patthar beklimmen is niet bepaald een wandelingetje en absoluut niet noodzakelijk, maar als je zin hebt en je goed voelt, raad ik het aan. Ik ben in het donker vertrokken om bij zonsopgang boven te zijn en deed er ongeveer anderhalf uur over (ik was al geacclimatiseerd), maar jij kunt er ook 2–3 uur over doen. In elk geval kun je besluiten om maar tot halverwege te klimmen, vanaf daar wordt het uitzicht niet veel beter meer en het zou vooral een kwestie zijn van kunnen zeggen: “Ik ben op de top geweest!”.

Als je besluit vroeg in de ochtend te klimmen, zoals ik deed, raad ik aan je goed aan te kleden; tijdens het klimmen word je snel warm, maar in de tijd die ik op de top doorbracht te wachten tot de zon opkwam, ben ik letterlijk bevroren.

Zodra je terug bent in Gorak Shep, daal je af langs hetzelfde pad als de dag ervoor tot aan de voet van de klim naar het gedenkteken, voordat je in Lobuche aankomt, waar je in plaats van richting Dingboche af te dalen naar Pheriche gaat.

Hier raad ik aan te slapen in de White Yak. De eigenaar is bereid de kamer gratis te geven in ruil voor de maaltijden. Het eten is uitstekend, de porties zijn royaal en er is een mooie buitenkamer om te ontspannen, waar het dankzij het broeikaseffect overdag een uiterst aangename temperatuur is.

Zonsondergang in Pheriche.

Dag 10. Pheriche – Namche Bazar (6–8 uur, 15 km)

Pheriche (4.280 m) – Pangboche (3.930 m) – Tengboche (3.870 m) – Namche Bazar (3.440 m)

Dit is een vrij lange dag, maar het dalen in hoogte zou je moeten helpen weer op krachten te komen. Bovendien loopt het pad, dat hetzelfde is als op de heenweg, voornamelijk bergafwaarts, wat flink zou moeten helpen.

Op een stevig tempo hebben wij er 6 uur over gedaan, maar 7–8 uur is waarschijnlijk realistischer.

Dag 11. Namche Bazar – Lukla (6–8 uur, 18 km)

Namche Bazar (3.440 m) – Monjo (2.835 m) – Phakding (2.610 m) – Lukla (2.860 m)

Ook dit is een vrij lange dag die hetzelfde pad volgt als op de heenweg en grotendeels bergafwaarts gaat; je knieën kunnen op dit punt om hulp vragen, maar het is de laatste inspanning, zet door!

Dag 12. Vlucht Lukla – Kathmandu (ongeveer 30 minuten)

Terug naar Kathmandu. Als je tijd en zin hebt, kun je hier, als je wilt, ook kiezen om terug te keren naar Kathmandu via een van de twee andere hieronder beschreven startpunten, waarmee je wat geld bespaart maar vooral een deel van de trektocht loopt dat veel minder commercieel en druk is dan het traject vanaf Lukla.

In grote lijnen zijn dat 2–3 extra dagen als je besluit terug te keren via Phaplu/Salleri en 6–8 dagen via Jiri.

Schemering vanaf de Kala Patthar, de Everest aan de linkerkant.

Reisroute naar Everest Base Camp vanaf Salleri / Phaplu in 18 dagen

Dit is de route die ik zelf heb gevolgd en het is ideaal voor wie Everest Base Camp wil bereiken zonder te vliegen en zo min mogelijk uit te geven, uiteraard met een paar extra dagen tot je beschikking. Het is bovendien een mooie manier om door veel minder platgetreden gebieden van de regio te lopen en door dorpen die minder door massatoerisme zijn aangetast, aangezien waarschijnlijk meer dan 90% van de mensen die Everest Base Camp bereikt dat doet met een vlucht naar Lukla.

Vergeleken met de route vanaf Lukla zijn er zes extra dagen nodig, drie heen en drie terug, misschien zijn er ook vier genoeg als je bereid bent 8–10 uur per dag te lopen, al raad ik dat zelf af. Een andere manier om de trektocht met een dag heen en een dag terug in te korten is een jeep van Salleri naar Kharikhola nemen, zoals verderop beschreven.

Het dorp Surke.

Dag 1. Bus/jeep Kathmandu – Salleri (9–16 uur, 260 km)

Voor de reis vanuit Kathmandu heb je twee opties: de snelste is de jeep nemen, vertrek om 5:30, 9–10 uur met een paar stops om te lunchen, te ontbijten en naar het toilet te gaan; dit is de minst comfortabele optie, de jeep neemt namelijk wel tien mensen mee – twee voorin, vier achterin en nog eens vier op wat normaal gesproken de kofferbak is.

Als je het geluk hebt voorin naast de chauffeur te zitten, kan de reis denk ik niet zo erg zijn, maar wij hebben de heenreis op de achterste rij gezeten en de terugreis op de middelste (iets beter), maar in elk geval was het een van de oncomfortabelste reizen van mijn leven en geloof me, ik heb er veel gemaakt. Mijn advies, als je niet zo gierig bent als ik en de reis comfortabeler wilt maken, is om twee stoelen te kopen, of de hele rij als je met z’n tweeën of drieën bent.

De jeep kost 1.400–1.500 roepies, die prijs kun je op de terugweg gemakkelijk krijgen, maar op de heenweg is het lastiger omdat je persoonlijk naar Chabil zou moeten gaan (de plek waar zowel de jeeps als de bussen naar Salleri vertrekken) en dat is bijna 5 km lopen vanaf Thamel, met de taxi 300–400 roepies enkele reis. Het alternatief is een lokale bus nemen vanaf Ratna Park. Wij hebben ervoor gekozen iets meer uit te geven en 1.800 roepies te betalen bij een van de reisbureaus in Thamel.

De tweede optie is de lokale bus nemen, die eveneens vanaf Chabil vertrekt; die is zeker comfortabeler omdat je tenminste een fatsoenlijke stoel hebt, maar met de verschillende stops om mensen te laten in- en uitstappen kan hij er wel 16 uur over doen om op de bestemming aan te komen. De kosten zijn 1.000–1.100 roepies. Technisch gezien is er ook een derde optie: de vlucht vanuit Kathmandu (Phaplu heeft een luchthaven), maar gezien de kosten is het dan misschien beter om direct naar Lukla te vliegen.

Welke keuze je ook maakt, bus of jeep, zodra je in Salleri bent aangekomen raad ik aan een paar kilometer door te lopen naar Phaplu, gewoon om je benen te strekken en de dag erna iets korter te maken.

In Phaplu gaf het Hotel New Shrestha, recht tegenover de luchthaven, ons gratis kamer en wifi in ruil voor de maaltijden en op de terugweg verkocht het ons het jeepkaartje voor 1.500 roepies met pickup direct bij het hotel, aanbevolen.

Let op: als je in Salleri bent aangekomen en tijdnood hebt, zou je een jeep naar Kharikhola kunnen nemen, waarmee je anderhalve dag lopen bespaart. De weg van Salleri naar Kharikhola is echter in vreselijke staat en de reis is waarschijnlijk nog traumatischer dan die vanuit Kathmandu, over 30 km doet de jeep namelijk 5–6 uur, de kosten zijn 1.300–1.400 roepies.

Kharikhola van bovenaf gezien.

Dag 2. Phaplu – Nunthala (6–7 uur, 18 km)

Phaplu (2.500 m) – Ringmu (2.810 m) – Taksindu (2.930 m) – Nunthala (2.220 m)

Het eerste deel van de route loop je langs de weg in lichte stijging, er is praktisch geen verkeer en dat is dus absoluut geen probleem. Ter hoogte van Ringmu verlaat je de weg en sluit het pad aan op dat vanuit Jiri.

Hier begint het pad, dat af en toe de weg kruist, aan de klim naar de pas, vanwaar je zodra je boven bent uitstekend uitzicht hebt op de vallei; er staat bovendien een echt mooie stupa die ten tijde van onze doortocht werd gerenoveerd. Vanaf hier tot het dorp Nunthala is het alleen maar bergafwaarts en een kwestie van een uur of iets meer.

Ik raad aan te overnachten in de Shangrilla Lodge, uitstekende accommodatie, uitstekend eten en gratis wifi. Ze zijn bovendien bereid de kamer met gedeelde badkamer gratis te geven in ruil voor de maaltijden.

Dag 3. Nunthala – Bupsa (5–6 uur, 11 km)

Nunthala (2.220 m) – Jubing (1.660 m) – Kharikhola (2.100 m) – Bupsa (2.300 m)

De dag begint met een afdaling, grotendeels door het bos en langs enkele kleine boerendorpen. Zodra je op de bodem van de vallei bent, steek je een hangbrug over en begint een lange klim naar Kharikhola, waar het pad een paar kilometer vlak wordt voordat het weer begint te stijgen richting Bupsa.

Hier raad ik aan te overnachten in de Bupsa Guesthouse, die aan de ingang van het dorp ligt. Kamer en wifi gratis in ruil voor de maaltijden, uitstekend eten en een prachtig uitzicht op de vallei. Als je de volgende dag iets korter wilt maken, kun je nog een paar kilometer doorlopen tot Kharte of Puiya. Wij wilden op de heenweg Puiya bereiken, maar toen begon het te regenen en zijn we gestopt in Kharte, waar de lodges heel basic zijn. In Puiya is het niveau echt een stuk beter, maar dan wordt het een vrij lange dag.

De pas voordat je afdaalt naar Nunthala.

Dag 4. Bupsa – Cheplung (7 uur, 17 km)

Bupsa (2.300 m) – Kharte (2.530 m) – Puiya (2.760 m) – Surke (2.270 m) – Cheplung (2.690 m)

De dag begint met een klim, daarna volgt een vals plat en tot slot een flinke afdaling naar Surke, waar je weer begint te klimmen richting Cheplung. Hier hebben we geslapen in de eerste lodge bij de ingang van het dorp, waarvan ik de naam me echter niet herinner, kamer gratis in ruil voor de maaltijden en een warme douche voor slechts 100 roepies, een koopje.

Let op: je hoeft absoluut niet via Lukla te gaan, als je dat doet, maak je de route onnodig langer.

In feite kun je vanaf hier gewoon de route volgen die is beschreven in het gedeelte over de start vanuit Lukla – vanaf dag 2, waarbij je in plaats van vanaf Phakding vanaf Cheplung vertrekt, waardoor de dag iets langer wordt.

Kort samengevat:

Dag 5. Cheplung – Namche Bazar (7–8 uur, 15 km)

Dag 6. Namche Bazar (rustdag / acclimatisatiedag)

Dag 7. Namche Bazar – Tengboche (4–6 uur, 8 km)

Dag 8. Tengboche – Dingboche (4–6 uur, 10 km)

Dag 9. Dingboche (rustdag / acclimatisatiedag)

Mogelijke variant naar Chukhung, zie de route vanaf Lukla.

Dag 10. Dingboche – Lobuche (4–6 uur, 7 km)

Dag 11. Lobuche – Gorak Shep – Everest Base Camp – Gorak Shep (5–8 uur, 15 km)

Dag 12. Gorak Shep – Kala Patthar – Gorak Shep – Pheriche (5–8 uur, 15 km)

Dag 13. Pheriche – Namche Bazar (6–8 uur, 15 km)

Dag 14. Namche Bazar – Cheplung (6–7 uur, 15 km)

Dag 15. Cheplung – Bupsa (7 uur, 17 km)

Dag 16. Bupsa – Nunthala (5–6 uur, 11 km)

Dag 17. Nunthala – Phaplu (6–7 uur, 18 km)

Je hoeft niet door te lopen tot Salleri. In tegenstelling tot de heenweg, waar de jeep als laatste stop Salleri heeft en je dan naar Phaplu moet lopen, kunnen de lodges in Phaplu op de terugweg de pickup direct vanaf hier regelen.

Dag 18. Bus/jeep Phaplu – Kathmandu (9–16 uur, 260 km)

Het dorp Dingboche.

Reisroute naar Everest Base Camp vanaf Jiri in 23 dagen

Dit is veruit de langste trektocht om Everest Base Camp te bereiken en tevens de oorspronkelijke versie die in de jaren ’50 werd gelopen door Edmund Hillary (de Nieuw-Zeelandse bergbeklimmer die in 1953 samen met de sherpa Tenzing Norgay als eerste de top van de Everest bereikte), voordat de luchthaven van Lukla werd gebouwd.

In feite komen er, vergeleken met de route vanaf Lukla, ongeveer 6 dagen lopen bij om Lukla vanuit Jiri te bereiken, via rijstterrassen en karakteristieke dorpen die ver van het massatoerisme liggen. Zodra je hier bent, is de route in feite dezelfde en ik zal hem daarom beknopt beschrijven om mezelf niet te herhalen.

Let op: omdat ik het niet zelf heb gedaan, geef ik alleen de informatie weer die ik online heb gevonden en wat ik uit het hoogteprofiel van de route heb kunnen afleiden.

Dag 1. Bus Kathmandu – Jiri (7–8 uur, 190 km)

Voor de reis vanuit Kathmandu heb je twee opties: de minibus, die 500/600 roepies kost en ongeveer 8 uur duurt, moet de dag ervoor worden gereserveerd om zeker te zijn van een plek, maakt een paar stops voor het toilet en om te eten, maar is in feite een rechtstreekse bus. De andere optie is de lokale bus, die behalve de stops ook onderweg mensen oppikt langs de weg en daardoor minstens een paar uur langer onderweg is, 10–12 uur.

Beide vertrekken ’s ochtends tussen 6 en 8 uur vanaf Ratna Park, het busstation ten zuiden van Thamel (de wijk waar de meeste accommodaties in Kathmandu zijn) dat gewoon te voet bereikt kan worden; zoals ik al zei raad ik aan de kaartjes te kopen en de tijd te bevestigen op de dag ervoor. De weg slingert door de bergen, dus als je snel wagenziek wordt, kun je een ellendige dag hebben. Na de lange reis raad ik aan de nacht in Jiri door te brengen.

Let op: er is ook een bus die het traject tot Bhandar dekt, maar het stuk weg van Jiri naar Bhandar is in vreselijke staat en kan vanaf Kathmandu tot 18 uur duren, de kosten zijn 800–900 roepies.

Pad van Namche naar Thame.

Dag 2. Jiri – Bhandar (7–8 uur, 18 km)

Jiri (1.905 m) – Bhandar (2.190 m)

Veel mensen besluiten de eerste dag tot Bhandar te lopen, maar dat is een lange en vermoeiende dag met veel op en neer en een flink aantal hoogtemeters. Als je de dag wilt opsplitsen, raad ik je aan de nacht door te brengen in Shivalaya, dat ongeveer halverwege ligt.

Dag 3. Bhandar – Sete (5–6 uur, 13 km)

Bhandar (2.190 m) – Sete (2.575 m)

De dag begint met een afdaling door een paar dorpen tot je de bodem van de vallei bereikt en verdergaat over een vals plat dat naar het dorp Kenja leidt, vanwaar een steile klim begint naar Sete.

Dag 4. Sete – Junbesi (6–7 uur, 13 km)

Sete (2.575 m) – Junbesi (2.670 m)

De dag gaat verder met een klim door het bos tot je de Lamjura-pas bereikt, vanwaar je afdaalt naar Junbesi, een van de grootste dorpen van de regio.

Dag 5. Junbesi – Nunthala (7–8 uur, 16 km)

Junbesi (2.670 m) – Nunthala (2.220 m)

Je begint met een lichte klim door het bos, vanwaar je de Mount Everest in de verte kunt zien. Je loopt door het dorp Ringmo, waar je buitengewone voorbeelden van Tibetaanse architectuur kunt bewonderen, en dan is er de laatste inspanning om de pas over te gaan voordat de zachte afdaling naar Nunthala begint, waar de trektocht aansluit op de eerder beschreven route naar Everest Base Camp vanaf Salleri/Phaplu.

Zonsopgang bij Pheriche.

Kort samengevat:

Dag 6. Nunthala – Bupsa (5–6 uur, 11 km)

Dag 7. Bupsa – Cheplung (7 uur, 17 km)

Dag 8. Cheplung – Namche Bazar (7–8 uur, 15 km)

Dag 9. Namche Bazar – Tengboche (4–6 uur, 8 km)

Dag 10. Tengboche – Dingboche (4–6 uur, 10 km)

Dag 11. Dingboche (rustdag / acclimatisatiedag)

Mogelijke variant naar Chukhung, zie de route vanaf Lukla.

Dag 12. Dingboche – Lobuche (4–6 uur, 7 km)

Dag 13. Lobuche – Gorak Shep – Everest Base Camp – Gorak Shep (5–8 uur, 15 km)

Dag 14. Gorak Shep – Kala Patthar – Gorak Shep – Pheriche (5–8 uur, 15 km)

Dag 15. Pheriche – Namche Bazar (6–8 uur, 15 km)

Dag 16. Namche Bazar – Cheplung (6–7 uur, 15 km)

Dag 17. Cheplung – Bupsa (7 uur, 17 km)

Dag 18. Bupsa – Nunthala (5–6 uur, 11 km)

Uiteraard kun je op dit punt besluiten om vanuit Salleri/Phaplu terug te keren naar Kathmandu en zo een paar dagen lopen te vermijden.

Dag 19. Nunthala – Junbesi (7–8 uur, 16 km)

Dag 20. Junbesi – Sete (6–7 uur, 13 km)

Dag 21. Sete – Bhandar (5–6 uur, 13 km)

Dag 22. Bhandar – Jiri (7–8 uur, 18 km)

Dag 23. Bus Jiri – Kathmandu (7–8 uur, 190 km)

Het klooster van Thame.

Reisroute van de Three Passes-trektocht plus Everest Base Camp in 17 dagen

De Three Passes-trektocht, als je hem letterlijk neemt, scheert langs Everest Base Camp zonder het ooit aan te raken, maar biedt toch uitstekend uitzicht op de berg; veel mensen besluiten echter de variant mee te nemen en doen wat de Three Passes-trektocht plus Everest Base Camp genoemd kan worden.

Ik heb maar een heel klein deel van deze trektocht gedaan, namelijk het deel dat gewoonlijk het begin vormt, van Dingboche naar Chukhung, en het laatste deel van Thame naar Namche, dus ik spreek niet uit eigen ervaring, maar op basis van gesprekken met andere trekkers die ik onderweg heb ontmoet lijkt het een trektocht te zijn die even spectaculair als zwaar is. De drie passen – de Kongma-, Chola- en Renjo-pas – liggen namelijk respectievelijk op 5.545, 5.420 en 5.345 meter, kortom niet bepaald een wandelingetje, vooral niet zonder drager.

In grote lijnen is dit, met Lukla als startpunt, een mogelijke route:

Dag 1. Vlucht Kathmandu – Lukla (ongeveer 30 minuten) / Lopen Lukla – Phakding (4 uur, 8 km)

Dag 2. Phakding – Namche Bazar (6–7 uur, 10 km)

Dag 3. Namche Bazar (rustdag / acclimatisatiedag)

Dag 4. Namche Bazar – Tengboche (4–6 uur, 8 km)

Dag 5. Tengboche – Dingboche (4–6 uur, 10 km)

Dag 6. Dingboche – Chukhung (2 uur, 4,5 km)

Dag 7. Rust- en acclimatisatiedag. Mogelijke beklimming van de Chukhung Ri.

Vanuit Chukhung zou je, als je wilt, ook het nabijgelegen Base Camp van Island Peak kunnen bezoeken of zelfs de beklimming van de piek kunnen organiseren. In dat geval gaat het om een echte klimtocht, niet alleen een trektocht, en is een minimum aan bergsportervaring vereist.

Island Peak, in Nepal bekend als Imja Tse, is 6.189 m hoog en hoewel het wordt beschouwd als een ideale beklimming voor beginnende alpinisten, is het zeker niet voor iedereen haalbaar. Om nog maar te zwijgen van de kosten: boven de 6.000 meter zijn namelijk speciale vergunningen nodig en het geheel kan gemakkelijk een paar duizend euro kosten.

Zonsopgang bij Chukhung Ri.

Dag 8. Chukhung – Kongma-pas – Lobuche (8 uur, 9,5 km)

Dag 9. Lobuche – Gorak Shep – Everest Base Camp – Gorak Shep (5–8 uur, 15 km)

Dag 10. Gorak Shep – Kala Patthar – Gorak Shep – Lobuche (4–5 uur, 8 km)

Dag 11. Lobuche – Dzongla (2–3 uur, 6,5 km)

Dag 12. Dzongla – Chola-pas – Gokyo (7–8 uur, 12 km)

Dag 13. Gokyo Ri – rustdag

Gokyo Ri is een piek die op slechts 2 km van Gokyo ligt; het is me meerdere keren beschreven als het beste uitzichtpunt van de hele regio, dus ik denk echt dat het de moeite waard is.

Dag 14. Gokyo – Renjo-pas – Marlung (6–7 uur, 14 km)

Dag 15. Marlung – Namche Bazar (5–6 uur, 16 km)

Dag 16. Namche Bazar – Lukla (6–8 uur, 18 km)

Dag 17. Vlucht Lukla – Kathmandu (ongeveer 30 minuten)

Zonsopgang bij Lobuche.

Wat mee te nemen voor de trektocht naar Everest Base Camp

Aangezien je niet hoeft te kamperen, is de benodigde uitrusting niet veel. Hier is de volledige lijst met uitrusting en kleding voor in je rugzak.

Rugzak – 50 liter is meer dan genoeg, maar als je besluit geen slaapzak mee te nemen, is 40 waarschijnlijk genoeg. Mijn vader gebruikte zijn Berghaus TrailHead 50 en ik mijn reisrugzak Kelty Redwing 50, het zijn allebei uitstekende rugzakken, de eerste speciaal voor trektochten, de tweede is een hybride.

Smartphone – De paden zijn goed gemarkeerd, maar Organic Maps bij de hand hebben kan in bepaalde situaties echt helpen.

LifeStraw, waterfilter of filterfles – Alle drie zijn goede opties die je een flink bedrag besparen. Op hoogte kan een fles water tot 300 roepies kosten. Tabletjes raad ik af omdat ze volgens mij onpraktisch zijn en op de lange termijn duur.

Hoofdlamp – De meeste lodges hebben licht op de kamer en je zou je waarschijnlijk wel kunnen redden met alleen je telefoon, maar een hoofdlamp is handiger, vooral als je de zonsopgang op de Kala Patthar wilt zien.

Slaapzak – Wij hadden er allebei een mee en hebben daar geen spijt van gehad, maar in principe kun je ook zonder. De lodges geven altijd minstens een deken en vaak kun je gratis een tweede krijgen, wat in de meeste situaties genoeg is, maar ik zou een lichte slaapzak ook om hygiënische redenen meenemen. Zelf heb ik er een gebruikt met een comforttemperatuur van 0 °C en ik heb het nooit koud gehad.

Nekwarmer – Handig tegen zowel kou als zon, ik vertrek zelf nooit zonder mijn buff van merinowol, die ik ook gebruik tegen stof/smog. Als je geen fan bent van de buff, raad ik je aan een pet of hoed mee te nemen, de zon kan echt schade aanrichten.

Thermisch ondergoed – Nooit overdag gedragen, maar echt handig ’s avonds in de lodges en als pyjama om in te slapen, licht en neemt weinig ruimte in.

Microvezelhanddoek – Praktisch, licht en droogt snel.

Waterdichte hoes – Houd je documenten en vergunningen droog.

Kindle Paperwhite – Uiteraard niet nodig, maar zowel ik als mijn vader waren meer dan blij om hem te hebben tijdens de middagen die we ontspannen in de lodges doorbrachten.

Zonnebril – Bij voorkeur gepolariseerd.

Kaart – Wij hebben alle trektochten zonder fysieke kaart gedaan, maar het kan van pas komen, in Pokhara/Kathmandu kost hij niet meer dan 400 roepies.

Powerbank – Je kunt vrijwel altijd gratis opladen in de lodges, maar op grote hoogte moet je betalen en een powerbank kan je flink wat geld besparen, 10.000 mAh is meer dan genoeg als je alleen je telefoon hoeft op te laden.

EHBO-set – Koop een kant-en-klare of stel hem zelf samen.

Wandelschoenen – Een paar wandelschoenen is meer dan genoeg om alle routes te voltooien, maar als je liever bergschoenen hebt, kies dan een lichte uitvoering. Ik gebruikte een paar Columbia Peakfreak, mijn vader een paar Salomon LTR GTX.

Badslippers – Echt comfortabel ’s avonds om je voeten wat te laten ademen en om te douchen; teenslippers raad ik af omdat ze oncomfortabel te dragen zijn met de sokken die op grote hoogte nodig zijn.

Merinowollen sokken – Niets gaat boven merinowol als het om wandelsokken gaat. Wij hebben allebei gekozen voor een paar Danish Endurance en waren tevreden. Minstens 2–3 paar, zodat je ze kunt wassen.

Lichte stijgijzers – Wij hadden ze niet, maar op de dag van de Thorong-pas en die van Annapurna Base Camp waren ze van pas gekomen; het moet wel gezegd worden dat er in april (toen wij de trektocht deden) normaal gesproken al geen sneeuw meer zou moeten liggen. In feite hangt het af van het jaar en van de periode van het jaar waarin je de trektochten besluit te doen; in de herfst en het late voorjaar zijn ze volgens mij altijd overbodig.

Wandelstokken – Volgens mij hoef je er geen fortuin aan uit te geven, deze AdventureAustria hebben ons goed gediend en zijn echt goedkoop. Mocht je sceptisch zijn over wandelstokken, dan raad ik je aan je mening te herzien, vooral op lange trajecten helpen ze enorm.

Donsjack – Als je de trektocht doet in een periode die niet bepaald warm is, zijn deze jassen echt handig, ze nemen weinig ruimte in en houden echt warm.

Fleece – ’s Avonds, maar ook tijdens het lopen boven een bepaalde hoogte, is het niet bepaald warm en een fleece is echt handig. Ik heb de mijne praktisch elke avond gedragen.

Waterdichte jas of poncho – In meer dan 20 dagen hebben we maar één keer regen gehad, maar voorkomen is beter dan genezen.

Toilettas – Zonnebrandcrème, lippenbalsem, een stukje zeep met zeepdoosje en misschien een stuk Marseille-zeep om je kleren te wassen, tandenborstel, tandpasta, deodorant en toiletpapier (nooit door de lodges verstrekt).

Daaraan zou ik 2–3 synthetische shirts toevoegen die echt snel drogen na het wassen, een paar lichte afritsbroeken (vrouwen kunnen kiezen voor een legging) en een paar dikkere broeken voor ’s avonds of voor de koudere dagen op grote hoogte, en tot slot 3 stuks ondergoed.

Dit is in feite alles wat je nodig hebt voor de trektocht, maar je kunt altijd een kijkje nemen in mijn volledige lijst met dingen om mee te nemen op reis, zodat je echt niets vergeet.

Het is uiteraard absoluut niet nodig, maar zelf probeer ik mijn lichaam altijd in de best mogelijke conditie te brengen en elektrolyten bij de hand hebben (op lage hoogte kan het echt heet zijn en zweet je veel), magnesium om ’s avonds in te nemen om de spieren te ontspannen en misschien omega-3 tegen ontstekingen, vooral na 10–20 dagen trektocht, zou echt geen kwaad kunnen.

Thame van bovenaf gezien.

Gids, drager of op eigen houtje

Let op: helaas zal het vanaf 1 april 2023 niet meer mogelijk zijn om veel trektochten in Nepal te doen zonder begeleiding van een gids. Ik vind het echt een schande, alweer een beslissing ingegeven door de hebzucht die zich verschuilt achter “veiligheidskwesties”. Ik hoop dat de Nepalese regering de beslissing in de toekomst herziet, maar op dit moment is dit de realiteit. Gelukkig ligt het probleem, voor zover ik begrepen heb, bij het aanvragen van het TIMS (Trekker’s Information Management System), dat echter niet nodig is voor de trektocht naar Everest Base Camp, waardoor de Everest-regio voorlopig lijkt te zijn gespaard, zoals je hier kunt lezen: https://explorersweb.com/solo-trekking-banned-nepal/. Dat gezegd hebbende, denk ik dat het beter is om op een aantal directe getuigenissen te wachten voordat je vertrekt met het idee dat een gids niet nodig is.

Zoals eerder gezegd hebben wij de trektocht zelfstandig gedaan, helemaal op eigen houtje, en dat is echt eenvoudig. Verdwalen is in feite onmogelijk omdat het pad praktisch altijd duidelijk en goed aangegeven is. Bovendien is het, vooral vanaf Lukla naar boven, bijna onmogelijk om te lopen zonder iemand in het zicht te hebben.

In de zeldzame gevallen dat je twijfelt, kun je altijd een kijkje nemen in Organic Maps, waar de route volledig is ingetekend en de app ook offline perfect werkt. Als dat allemaal niet zou werken, is een dorp of iemand uit de streek aan wie je de weg kunt vragen nooit te ver weg, al betwijfel ik sterk of je dat nodig zult hebben.

Het enige probleem dat zich kan voordoen voor wie de trektocht zelfstandig besluit te doen, zijn de overnachtingen op grote hoogte. Lobuche en Gorak Shep zijn namelijk voor iedereen bijna verplichte etappes en in het hoogseizoen zitten de lodges praktisch altijd vol; georganiseerde tours weten dat uiteraard goed, maar ook de gidsen/dragers, dus zij reserveren van tevoren, maar wanhoop in elk geval niet.

De oplossing is vrij eenvoudig: genoegen nemen met slapen in de eetzaal of de lodges lager in het dal vragen om een reservering op jouw naam te maken. Wij hebben voor deze optie gekozen om geen risico te lopen en het is allemaal goed gegaan.

Het is duidelijk dat niet iedereen het aandurft om de trektocht alleen te ondernemen en ook vanuit huis zijn de georganiseerde tours niet overdreven duur. Als je iets wilt besparen, is rechtstreeks in Kathmandu boeken zeker goedkoper.

Een laatste optie die ik vooral wil aanraden aan wie een zekere mate van vrijheid ten opzichte van de georganiseerde tour wil, is om, zodra je in Kathmandu bent aangekomen, een drager/gids te zoeken; als je wilt kan dat ook onderweg, ik heb vaak borden gezien die de dienst adverteerden. Deze optie is uiteraard ook nuttig als je denkt dat je je rugzak niet zelf op je schouders kunt dragen.

De kosten bedragen ongeveer 20 dollar per dag en normaal gesproken kan hij tot 20–25 kilo dragen, dus hij kan ook door maximaal drie personen worden gedeeld. Meestal zijn eten en onderdak in de prijs inbegrepen, maar het is goed dat vooraf af te spreken.

De obligate foto bij het Base Camp.

Overzicht van eten en overnachten tijdens de trektocht

Laten we beginnen met de lodges (soms theehuizen genoemd) die je onderweg tegenkomt en waardoor ik aangenaam verrast was. Praktisch elke accommodatie waar we waren had wifi, warm water en elektriciteit en hoewel deze voorzieningen op grote hoogte vaak betaald zijn, was het feit dat ze bijna altijd aanwezig zijn een echte verrassing.

Er wordt bovendien altijd minstens één deken (lekker dik) verstrekt en je kunt om een tweede vragen zonder extra kosten; omdat wij een slaapzak hadden, hebben we dat nooit nodig gehad, de enige keer dat ik een bordje zag waarop stond dat de extra deken betaald zou zijn, was in High Camp (langs de Annapurna Circuit), dat ook de enige plek is waar het toilet een latrine was, maar op 4.900 meter lijkt me dat acceptabel! In alle andere guesthouses waren de toiletten altijd behoorlijk, soms zijn er zelfs gewone wc’s, maar vaak zijn er hurktoiletten met een emmer om door te spoelen.

De kamers zijn heel eenvoudig en de meeste zijn tweepersoonskamers met twee eenpersoonsbedden en een klein nachtkastje ertussen; op lage hoogte kun je ook een eigen badkamer op de kamer hebben. Daarnaast is er altijd een gemeenschappelijke ruimte (dining room) die in feite als eetzaal dient; dit is ook de enige ruimte die ’s avonds wordt verwarmd wanneer de hoogte dat vereist.

Typische berglodge.

Tot slot: verwacht geen luxehotels, maar de accommodaties zijn absoluut fatsoenlijk, al worden ze basic naarmate je hoger komt, de stopcontacten (je hebt geen adapters nodig) verdwijnen uit de kamers, de warme douche en wifi beginnen geld te kosten, enzovoort.

Het eten is daarentegen praktisch een constante langs de hele route; de keuken is vooral van vier soorten: Nepalees, Indiaas, Chinees en tot slot een paar westerse gerechten. De menu’s hebben meestal: pasta, rijst of noedels met roergebakken groenten/kip/buffel/ei/kaas, hardgekookte eieren/omelet, dal bhat (typisch lokaal gerecht met rijst, groenten en linzensoep), soepen (tomaat, ei, aardappel, knoflook, groenten, kip, noedels enzovoort), pizza, pancakes, pap, muesli, verschillende soorten thee, koffie, diverse frisdranken.

Let op: ik raad vlees af om maagproblemen te voorkomen, omdat de bewaarmethoden wellicht niet bepaald de beste zijn.

Zoals je ziet is er vrij veel variatie, maar wij zaten zelf vaak twee porties dal bhat per dag te eten, wat veruit het beste gerecht is qua prijs/hoeveelheid, aangezien een tweede portie praktisch vanzelfsprekend is en je vaak je bord tot barstens toe kunt laten vullen.

Wat water betreft: sommige dorpen hebben veilige bijvulstations die garanderen dat het water drinkbaar is en die echt een milieuvriendelijker alternatief zijn dan plastic flessen. Zoals eerder gezegd raad ik sterk aan een van deze drie te nemen: LifeStraw, waterfilter en filterfles: je bespaart geld en je hoeft niet op de bijvulstations te vertrouwen.

Overzicht van de kosten van de trektocht naar Everest Base Camp

Eten

Ontbijt (pap, omelet, muesli)

Op lage hoogte: 300–400 roepies.

Op hoogte (boven 3.000–3.500 m): 500–600 roepies.

Lunch/diner (gebakken rijst, pizza, pasta, dal bhat enzovoort)

Op lage hoogte: 450–500 roepies.

Op hoogte (boven 3.500 m): 700–800 roepies.

Soepen

Op lage hoogte: 200–250 roepies.

Op hoogte (boven 3.500 m): 300–450 roepies.

Thee

Op lage hoogte: 50 roepies.

Op hoogte (boven 3.500 m): 120 roepies.

Water

Op lage hoogte: 50–100 roepies.

Op hoogte (boven 3.500 m): 200 roepies.

Zoals meermaals gezegd in deze gids raad ik sterk een LifeStraw of waterfilter of filterfles aan.

Typisch bord dal bhat.

Overnachting

Overnachten is echt goedkoop, vaak is het zelfs gratis als je 2–3 maaltijden neemt, vooral als je zin hebt om af te dingen. Wij hebben bijvoorbeeld alleen voor de kamer betaald in Pangboche (250 voor een tweepersoonskamer), Chukhung (500 roepies voor een tweepersoonskamer), Lobuche (700 roepies voor een tweepersoonskamer) en Gorak Shep (700 roepies voor een tweepersoonskamer).

Met z’n tweeën zijn is zeker een voordeel bij het onderhandelen over de prijs, maar ook alleen kun je op lage hoogte gemakkelijk gratis slapen of in elk geval niet meer dan 100–200 roepies betalen.

Andere kosten om rekening mee te houden zijn de warme douche, wifi en elektriciteit; in grote lijnen worden alle drie betaald vanaf Namche Bazar omhoog, wij hebben daarna praktisch niet meer gedoucht (de warme douche kost, als die beschikbaar is, meestal ongeveer 500 roepies), ik weigerde € 5 te betalen om wifi te gebruiken en met mijn powerbank kon ik probleemloos telefoon en camera opladen.

Anders is het tarief voor opladen meestal per uur of per apparaat, maar vooral op grote hoogte zou ik er niet te veel op rekenen; een paar jongens in Gorak Shep vertelden me dat hun telefoon, ook al hadden ze hem de hele nacht aan de oplader laten liggen, maar 10% was opgeladen.

Ingang van Namche Bazar.

Totale kosten van de trektocht naar Everest Base Camp

De kosten van onze trektocht, vertrekkend vanuit Phaplu, inclusief alle kosten (eten, overnachting en vergunningen, maar niet het visum voor het land) en de uitgaven voor twee dagen in Kathmandu (de dag voor en na de trektocht) bedroegen € 370 per persoon. Voor 20 dagen zou ongeveer € 20 per dag voldoende moeten zijn, in elk geval raad ik aan om minstens het equivalent van € 25 per dag in contanten bij je te hebben; verwacht ongeveer dezelfde kosten als je vanuit Jiri vertrekt (€ 20 per dag voor 23 dagen, dus ongeveer € 460).

Dit is gerekend op drie maaltijden per dag maar praktisch geen extra’s (alcohol, frisdrank, snoep enzovoort); nog iets om in gedachten te houden is dat je met z’n tweeën vaak gratis accommodatie kunt krijgen, de enige uitzonderingen voor ons waren Lobuche, Chukhung en Gorak Shep.

Let op: we hadden net de Annapurna Circuit afgerond, dus onze route omvatte geen enkele acclimatisatiedag (waardoor we twee dagen eten en overnachting bespaarden ten opzichte van de beschreven route), maar daar stond tegenover dat we twee varianten hebben gedaan, naar Chukhung en Thame, die ons twee dagen kostten; om een lang verhaal kort te maken: we hebben toch 18 dagen getrekt (zoals voorzien in de beschreven route vanaf Phaplu) plus twee dagen in Kathmandu, in totaal 20 dagen.

Vanaf Lukla lopen de kosten flink op, aangezien alleen de vlucht al zo’n 330 dollar kost en de totale kosten van de trektocht bij benadering € 600 zouden moeten bedragen voor de 12 dagen die voor de route vanaf Lukla zijn voorzien.

In elk geval zijn, zodra de vlucht is betaald, de kosten voor eten en overnachting ongeveer hetzelfde en zou een gemiddelde van € 20 per dag voldoende moeten zijn, ik raad toch aan om minstens het equivalent van € 25 per dag in contanten bij je te hebben.

Met de kaart kunnen betalen is allesbehalve vanzelfsprekend, maar het is technisch mogelijk om contant geld op te nemen in Lukla en Namche, ik raad echter aan er niet te veel op te vertrouwen en in Kathmandu genoeg contant geld op te nemen.

Met Nabil Bank kun je tot 35.000 roepies opnemen met kosten van 500 roepies, terwijl je met Standard Chartered Bank tot 25.000 kunt opnemen zonder kosten. Dit zijn de twee beste opties om geld op te nemen, afhankelijk van de kaart die je hebt.

Voor meer informatie over welke kaarten je in het buitenland kunt gebruiken (zonder een fortuin aan bankkosten uit te geven) raad ik je sterk aan een kijkje te nemen in dit artikel.

De vallei van Pheriche.

Veiligheid onderweg

Het hele gebied (en Nepal in het algemeen) is uiterst veilig, ik heb me nooit bedreigd gevoeld, de mensen daar zijn langs de hele route uiterst vriendelijk en behulpzaam. De paden zijn goed aangelegd en uitgelopen, makkelijk te volgen, maar zoals meermaals gezegd kun je bij twijfel altijd Organic Maps raadplegen.

Het enige echte gevaar kan de hoogte zijn, vooral als je de trektocht besluit te voltooien kun je last krijgen van de zogenaamde hoogteziekte; na 3.000–3.500 meter kunnen sommige mensen namelijk enkele symptomen beginnen te voelen: gebrek aan eetlust, moeite met ademen, hoofdpijn, slaapproblemen, vermoeidheid, braken enzovoort.

Hier zijn vier nuttige tips:

  • De allerbelangrijkste regel is om je niet te overschatten, klim in een regelmatig tempo. Idealiter klim je langzamer dan je denkt vol te kunnen houden.
  • Onderschat de symptomen niet: zolang het een lichte hoofdpijn is voordat je naar bed gaat en je je de volgende dag goed voelt, is er geen probleem, maar als de symptomen aanhouden, ga dan niet nog hoger; vaak is een dag acclimatisatie / rust meer dan genoeg om daarna verder te gaan. In sommige gevallen is het raadzaam een paar honderd meter af te dalen en, zodra je je beter voelt, de klim te hervatten. Kortom: ga nooit door met stijgen als je je niet goed voelt.
  • Na 3.000 meter is het raadzaam nooit meer dan 500 meter hoger te slapen dan de nacht ervoor. Eerlijk gezegd hebben wij deze aanbeveling vaak overschreden zonder enig probleem, in elk geval zou ik mezelf beperken tot maximaal 700/800 meter.
  • Drink veel water. Gehydrateerd blijven is essentieel.

Er zijn bovendien enkele medicijnen zoals Diamox (acetazolamide) die hoogteziekte helpen voorkomen, maar eerlijk gezegd heb ik er geen ervaring mee en ben ik geen groot fan van medicijnen; volgens mij is het beter om naar je lichaam te luisteren in plaats van op medicijnen te vertrouwen: acclimatiseer rustig en daal af als de symptomen verergeren. Houd er in elk geval rekening mee dat Diamox een receptplichtig geneesmiddel is dat sommige trekkers preventief innemen, dus als je overweegt het te gebruiken, praat er dan over met je arts voordat je vertrekt.

In elk geval: vertrek nooit zonder reisverzekering. De enige drie verzekeringen die deze activiteit dekken (voor zover ik weet) zijn World Nomads, waarmee je trektochten tot 6.000 meter kunt verzekeren door ze als extra activiteit toe te voegen, TrueTraveller, die met het pakket “Extreme Pack” dekking biedt voor trektochten boven 4.600 m, en tot slot SafetyWing, die trektochten tot 6.000 meter dekt met het pakket “Adventure Sports”. Zoals eerder gezegd stopt het merendeel van de andere verzekeringen bij 3.500 meter, sommige zelfs lager.

Let op: gezien de frauduleuze praktijken van sommige lokale touroperators, is het, mocht je echt een evacuatie per helikopter nodig hebben, belangrijk om te proberen contact op te nemen met je verzekering om alles te regelen, zodat je discussies vermijdt.

Tot slot wordt het merendeel van de bevoorrading naar de dorpen door muilezels en yaks vervoerd; deze dieren zijn niet bepaald sierlijk in hun bewegingen, dus let extra goed op en blijf altijd aan de binnenkant van het pad om te voorkomen dat je de vallei in wordt geduwd.

Een karavaan muilezels.

Overnachten in Kathmandu

Ik heb twee weken in Kathmandu doorgebracht en verschillende accommodaties uitgeprobeerd, eerst met mijn vader en daarna alleen terwijl ik wachtte op mijn visum voor India. Hier zijn mijn tips.

Gurung’s Home – Spotgoedkope prijzen voor zowel de slaapzaal als de privékamers.

The Sparkling Turtle Backpackers Hostel – Uitstekend hostel voor een heel goede prijs met echt vriendelijk personeel. Het enige minpunt is de ligging, het ligt namelijk ongeveer 3 km van het centrum van Thamel bij de Monkey Temple, voor de rest is het sterk aan te raden.

Andes House – Schone en goedkope privékamers midden in Thamel.

Hotel Triratna – Goede accommodatie iets verder van het centrum van Thamel, uitstekende wifi, de eenpersoonskamer is echt goedkoop.

Thamel Home – Iets duurder dan de tot nu toe genoemde opties maar naar mijn maatstaven toch betaalbaar. De kamers zijn echt leuk, de wifi is uitstekend, het inbegrepen ontbijt is redelijk, het personeel is echt vriendelijk en behulpzaam en de ligging is uitstekend.

Heb je vragen? Recente informatie? Aarzel niet om een reactie achter te laten of stuur me een bericht op Instagram!

Als je dit artikel nuttig vond, overweeg dan om je reisverzekering af te sluiten via een van de links op deze website; zo steun je mijn werk, zonder extra kosten voor jou. De verzekering die ik voor dit type reis aanraad is TrueTraveller, die met het pakket “Extreme Pack” dekking biedt voor trektochten boven 4.600 meter, of als alternatief SafetyWing met het pakket “Adventure Sports”, met dekking tot 6.000 meter.

Voor donaties/pizza’s en virtuele biertjes 🙂

Vond je dit artikel leuk? Pin het dan!
 





Geef een reactie