Ανεξάρτητο ταξίδι στην Ινδία

Η Ινδία, η έβδομη μεγαλύτερη χώρα του κόσμου σε έκταση και η πιο πολυάνθρωπη, από τις μεγάλες κορυφές των Ιμαλαΐων στα βόρεια μέχρι τις παραλίες και τη ζούγκλα του νότου, είναι ένας τόπος με τεράστια γεωγραφική αλλά και πολιτισμική ποικιλομορφία, απολύτως μοναδικός στον κόσμο, που προσφέρει ατελείωτες δυνατότητες ταξιδιού για κάθε γούστο.

Έχω περάσει σχεδόν 4 μήνες ταξιδεύοντας με σακίδιο στην πλάτη, κυρίως στα βόρεια της χώρας, αγγίζοντας μόνο την επιφάνεια αυτού που κατά κάθε έννοια μπορεί να θεωρηθεί ήπειρος και θα χρειαζόταν χρόνια για να επισκεφτεί κανείς σωστά· σε κάθε περίπτωση, είτε έχεις στη διάθεσή σου μερικές εβδομάδες είτε μερικά χρόνια, με αυτόν τον οδηγό, γεμάτο πληροφορίες και συμβουλές, θέλω να σε βοηθήσω να οργανώσεις όσο καλύτερα γίνεται το ανεξάρτητο ταξίδι σου στην Ινδία.

Γρήγορο μενού

↑ Μενού  

Τζοντπούρ, η μπλε πόλη.

Η καλύτερη εποχή για να επισκεφτείς την Ινδία

Γενικά, η καλύτερη περίοδος του χρόνου για να πας στην Ινδία είναι από τον Οκτώβριο έως τον Μάρτιο, όταν οι μέρες στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας είναι ζεστές, ηλιόλουστες και πάνω απ’ όλα ξηρές. Το μεγάλο πρόβλημα την υπόλοιπη χρονιά, άλλωστε, είναι οι μουσώνες, που αρχίζουν περίπου τον Ιούνιο στον νότο της χώρας και φτάνουν στον βορρά στις αρχές Αυγούστου, ακολουθώντας την πορεία που περιγράφεται σε αυτή την εικόνα.

Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και μήνες που συνήθως δεν συνιστώνται, όπως ο Ιούνιος και ο Ιούλιος, είναι παρ’ όλα αυτά μια πολύ καλή περίοδος για να επισκεφτείς τις ορεινές περιοχές στα βόρεια, επειδή οι μουσώνες δεν έχουν φτάσει ακόμη και οι θερμοκρασίες είναι εξαιρετικά ευχάριστες χάρη στο υψόμετρο. Και οι μήνες Αύγουστος και Σεπτέμβριος προσφέρουν τη δυνατότητα να επισκεφτείς ορισμένες περιοχές, πάλι στα βόρεια, που απολαμβάνουν ένα ιδιαίτερο κλίμα· βρίσκονται στις λεγόμενες «rain shadow», δέχονται πολύ λίγη βροχή και, πάλι χάρη στο υψόμετρο, έχουν ιδανικές θερμοκρασίες αυτή την περίοδο. Δύο κλασικά παραδείγματα είναι η Spiti Valley και το Κασμίρ.

Δεν είναι εύκολο να γενικεύεις όταν μιλάς για μια τόσο μεγάλη χώρα και με τόσο μεγάλη γεωγραφική ποικιλία, και σου προτείνω να κάνεις συγκεκριμένη έρευνα για την περιοχή που θέλεις να επισκεφτείς. Σε γενικές γραμμές πάντως ο κανόνας που πρέπει να έχεις στο μυαλό σου είναι να επισκέπτεσαι την ινδική πεδιάδα από τον Οκτώβριο έως τον Μάρτιο και τα βουνά από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβριο.

Το Κόκκινο Φρούριο.

Έγγραφα και εμβόλια για την είσοδο στην Ινδία

Για να μπεις στην Ινδία χρειάζεται πάντα να εκδώσεις βίζα. Αν φτάσεις στην Ινδία αεροπορικώς, μέσω ενός από τα 28 διεθνή αεροδρόμια, η διαδικασία για την έκδοση της βίζας είναι αρκετά απλή: μπορείς να τα κάνεις όλα άνετα ηλεκτρονικά μέσω της ειδικής πύλης και να υποβάλεις αίτηση για την επονομαζόμενη «E-Visa».

Υπάρχουν τρεις επιλογές: 30 ημέρες, 1 έτος και 5 έτη. Η βίζα των 30 ημερών κοστίζει μόλις 10 $ τη χαμηλή σεζόν (Απρίλιος–Ιούνιος) και 25 $ το υπόλοιπο έτος· είναι βίζα «Double Entry», πράγμα που σημαίνει ότι κατά τη διάρκεια ισχύος της μπορείς να βγεις από τη χώρα και να μπεις ξανά μια δεύτερη φορά.

Η βίζα του ενός έτους αντίθετα κοστίζει 40 $, ενώ αυτή των 5 ετών κοστίζει 80 $· και οι δύο είναι βίζες «multiple entry», δηλαδή μπορείς να βγαίνεις και να μπαίνεις ξανά όσες φορές θέλεις. Θυμήσου όμως ότι δεν επιτρέπεται να παραμείνεις περισσότερο από 90 ημέρες τη φορά. Τέλος, όλες οι e-visa ξεκινούν να ισχύουν από την ημέρα έκδοσης και όχι από την ημέρα εισόδου στη χώρα. Θυμήσου επίσης ότι θεωρητικά κατά την άφιξή σου μπορεί να σου ζητήσουν εισιτήριο εξόδου εντός των ορίων της βίζας. Προσωπικά, και τις δύο φορές μάλιστα δεν μου ζήτησαν ποτέ τίποτα, αλλά έχω μπει πάντα από ξηρά· στο αεροδρόμιο μπορεί να είναι πιο αυστηροί. Δες πώς να ταξιδέψεις με εισιτήριο απλής μετάβασης.

Οι ναοί του Khajuraho.

Η E-Visa είναι χωρίς αμφιβολία η πιο πρακτική και οικονομική επιλογή για οποιονδήποτε θέλει να επισκεφτεί την Ινδία, αλλά καλό είναι να θυμάσαι ότι αυτή η βίζα ισχύει μόνο αν μπεις από ένα από τα 28 διεθνή αεροδρόμια ή από ένα από τα 5 λιμάνια (Μουμπάι, Cochin, Mormugao, Chennai και New Mangalore). Αν αντίθετα μπεις από χερσαία σύνορα, όπως στη δική μου περίπτωση – εγώ ερχόμουν από το Νεπάλ – πρέπει να προμηθευτείς τη βίζα μέσω των διπλωματικών/προξενικών αρχών που βρίσκονται στη χώρα σου ή, στη δική μου περίπτωση, στην Κατμαντού του Νεπάλ. Η αίτηση πρέπει πάντως να γίνει ηλεκτρονικά μέσω της ειδικής σελίδας πριν πας στην πρεσβεία/το προξενείο.

Σημείωση: Στην περίπτωση των e-visa «multiple entry», δηλαδή αυτών του 1 και των 5 ετών, οι επόμενες είσοδοι μετά την πρώτη μπορούν να γίνουν από ξηρά.

Η Ινδία δεν απαιτεί κανέναν υποχρεωτικό εμβολιασμό, με εξαίρεση τους επισκέπτες που προέρχονται από χώρες με κίνδυνο κίτρινου πυρετού. Η ηπατίτιδα Α και η ηπατίτιδα Β συνιστώνται πάντα και σε κάθε περίπτωση θα ήταν καλό να μιλήσεις με έναν γιατρό ταξιδιωτικής ιατρικής.

Για ενημερωμένες πληροφορίες για τις βίζες και οτιδήποτε άλλο, σου προτείνω να ελέγξεις τις ταξιδιωτικές πληροφορίες του υπουργείου εξωτερικών της χώρας σου (για παράδειγμα, τη σελίδα του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών για τη συγκεκριμένη χώρα).

 

Τρέκινγκ στα Ιμαλάια.

Τι να κάνεις και να δεις στην Ινδία

Λόγω του μεγέθους της χώρας, αποφάσισα να χωρίσω αυτή την ενότητα του οδηγού σε τρεις περιοχές/δρομολόγια: βόρεια, κεντρική και νότια, που καλύπτουν περίπου, αντίστοιχα, ό,τι βρίσκεται βόρεια του Νέου Δελχί, την περιοχή ανάμεσα στο Νέο Δελχί και το Μουμπάι και, τέλος, ό,τι βρίσκεται νότια του Μουμπάι. Για κάθε περιοχή θα βρεις έναν πιο αναλυτικό χάρτη, και στην περίπτωση μεγάλων ταξιδιών μπορείς άνετα να συνδυάσεις τα διάφορα δρομολόγια μεταξύ τους.

Φυσικά ούτε εγώ ο ίδιος, παρά τους τέσσερις μήνες που πέρασα στην Ινδία, έχω κάνει κάτι παραπάνω από το να αγγίξω την επιφάνεια όλων όσων υπάρχουν να δει κανείς, και παρόλο που προσπάθησα όσο καλύτερα μπορούσα να κάνω τον οδηγό όσο το δυνατόν πιο πλήρη, όσα ακολουθούν είναι σε γενικές γραμμές μόνο οι προορισμοί με το μεγαλύτερο τουριστικό ενδιαφέρον.

Σε αυτόν τον οδηγό οι τιμές εκφράζονται στο τοπικό νόμισμα, που ονομάζεται «ινδική ρουπία» και συχνά συντομεύεται ως «INR». Η ισοτιμία είναι περίπου 1€ = 106 INR. Για την τρέχουσα ισοτιμία σου προτείνω να ρίξεις μια ματιά σε αυτή τη σελίδα.

Κεντρική Ινδία

Ξεκινάμε από αυτό που μπορεί να θεωρηθεί το κεντροβόρειο τμήμα της χώρας, το οποίο όμως για λόγους πρακτικότητας θα αποκαλώ απλώς κέντρο. Καλύπτει ουσιαστικά τις πολιτείες Haryana, Uttar Pradesh και Rajasthan, ακολουθώντας σε γενικές γραμμές αυτό που είναι πιθανώς το πιο δημοφιλές δρομολόγιο απ’ όλα. Εδώ θα βρεις το βίντεο του πρώτου μέρους του ταξιδιού μου (στα ιταλικά, αλλά μπορείς να ενεργοποιήσεις τους υπότιτλους) και της περιόδου που πέρασα στο Rajasthan (στα ιταλικά, αλλά μπορείς να ενεργοποιήσεις τους υπότιτλους).

Σε όλες αυτές τις περιοχές κάνει πραγματικά ζέστη κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού και γι’ αυτό συνιστάται να τις επισκεφτείς από τον Οκτώβριο έως τον Μάρτιο.

Νέο Δελχί

Η πρωτεύουσα της χώρας και για πολλούς η πρώτη στάση ενός ταξιδιού στην Ινδία. Εγώ πέρασα εκεί μόνο δυο μέρες και η περίοδος (τέλη Μαΐου) σίγουρα δεν ήταν ιδανική από κλιματική άποψη, αλλά ας πούμε ότι δεν εντυπωσιάστηκα ακριβώς από αυτή τη γιγαντιαία πόλη, εξαιρετικά χαοτική και μολυσμένη. Παρ’ όλα αυτά, ορίστε μερικά πράγματα που μπορείς να κάνεις αν έχεις δυο μέρες στη διάθεσή σου.

Τι να κάνεις και να δεις στο Νέο Δελχί

Το Δελχί θα μπορούσε να σε απασχολήσει για αρκετές μέρες, αλλά νομίζω ότι για να δεις τα κυριότερα αξιοθέατα αρκούν δυο μέρες.

Μέσα στο Κόκκινο Φρούριο.

Ιστορικό κέντρο

Το πιο παλιό μέρος της πόλης συγκεντρώνει πολλά από τα βασικά τουριστικά αξιοθέατα και μπορεί να φτιαχτεί μια ωραία διαδρομή: βγαίνοντας από τη στάση του μετρό Chandni Chowk (Google Maps) μπορεί κανείς να επισκεφτεί το Κόκκινο Φρούριο (Google Maps) και να περάσει ήσυχα δυο ώρες, η είσοδος κοστίζει 950 INR (900 INR αν πληρώσεις με κάρτα), είναι αρκετά ακριβή και αν έχεις περιορισμένο προϋπολογισμό νομίζω ότι αρκεί μια ματιά απ’ έξω, οι εσωτερικοί κήποι κατά τη γνώμη μου δεν είναι ακριβώς εντυπωσιακοί.

Από το Κόκκινο Φρούριο συνέχισε κατά μήκος της Chandni Chowk Road και επισκέψου τους δύο ναούς Shri Digambar Jain Lal Mandir (Google Maps) και Bhagwan Shri Kalki Mandir (Google Maps) που βρίσκονται στην αρχή του δρόμου και μετά περπάτα μέχρι την εμβληματική αγορά μπαχαρικών (Google Maps) ακολουθώντας πάντα την Chandni Chowk Road. Από εδώ σου προτείνω να γυρίσεις πίσω μέσα από τα στενά σοκάκια του Kinari Bazar και του Dariba Kalan πριν φτάσεις στο τζαμί Jama Masjid (Google Maps).

Αυτό που μόλις περιέγραψα είναι σε γενικές γραμμές το κλασικό δρομολόγιο στο ιστορικό κέντρο του Δελχί. Προσωπικά επισκέφτηκα και τον ναό Swaminarayan Akshardham (Google Maps), η είσοδος είναι δωρεάν και το συγκρότημα είναι πραγματικά εντυπωσιακό, βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τη στάση του μετρό Akshardham (Google Maps), κάτι που το κάνει πραγματικά εύκολο να φτάσεις εκεί. Πήγα και στους κήπους Lodhi (Google Maps), είσοδος δωρεάν και σίγουρα μια γωνιά ηρεμίας μέσα στη χαοτική πόλη· υπάρχουν επίσης ένα-δυο αρχαία κτίρια και μνημεία που μπορείς να επισκεφτείς μέσα στο πάρκο.

Άλλα εμβληματικά μέρη που όμως προσωπικά δεν έχω επισκεφτεί είναι αναμφίβολα οι τάφοι του Χουμαγιούν (Google Maps), παρόμοιοι στην αρχιτεκτονική με το Ταζ Μαχάλ, ο Qutub Minar (Google Maps), όπου βρίσκεται ο ψηλότερος μιναρές από τούβλα στον κόσμο, και η εμβληματική India Gate (Google Maps), ένα πολεμικό μνημείο. Ο ναός των Σιχ Sri Bangla Sahib Gurudwara (Google Maps) είναι χαριτωμένος και το βράδυ προσφέρουν δωρεάν φαγητό σε όλους τους παρευρισκόμενους στην «κοινόχρηστη τραπεζαρία», μια ενδιαφέρουσα εμπειρία.

Ο ναός Sri Bangla Sahib Gurudwara.

Μετάβαση στο Νέο Δελχί

Υπάρχουν συνδέσεις από και προς το Δελχί προς πρακτικά οποιαδήποτε μεγάλη πόλη σε ακτίνα τουλάχιστον 1.000 χλμ., είτε με τρένο/λεωφορείο είτε αεροπορικώς. Μέσα στην πόλη σου προτείνω αντίθετα να χρησιμοποιείς το μετρό, που επιτρέπει ουσιαστικά να πας οπουδήποτε με πραγματικά ελάχιστο κόστος, συμπεριλαμβανομένων των μετακινήσεων προς το αεροδρόμιο.

Διαμονή στο Νέο Δελχί

Εγώ έμεινα στο Joey’s Hostel και το προτείνω. Η τιμή είναι εξαιρετική, το προσωπικό είναι πραγματικά ευγενικό και εξυπηρετικό, το πρωινό που περιλαμβάνεται είναι καλό και ιδίως αν βρίσκεσαι στο Δελχί το καλοκαίρι, οι κλιματιζόμενοι κοινόχρηστοι χώροι είναι ένα καθόλου άσχημο ατού και η θέση κοντά στη στάση του μετρό είναι πραγματικά πρακτική.

Άγκρα

Η πόλη Άγκρα, που βρίσκεται μόλις δυο ώρες από το Δελχί, φιλοξενεί αυτό που είναι το κορυφαίο αξιοθέατο της Ινδίας, το Ταζ Μαχάλ.

Τι να κάνεις και να δεις στην Άγκρα

Ταζ Μαχάλ

Και σε αυτή την περίπτωση νομίζω ότι το κόστος εισόδου είναι το λιγότερο δυσανάλογο και φυσικά αυξάνεται συνεχώς. Σε κάθε περίπτωση, η είσοδος κοστίζει 1.100 ρουπίες (1.050 αν πληρώσεις με κάρτα) συν 200 ρουπίες για να μπεις στο μαυσωλείο· είναι μόνο δυο ευρώ παραπάνω, αλλά αν έχεις πραγματικά περιορισμένο προϋπολογισμό ειλικρινά δεν νομίζω ότι αξίζει τον κόπο και σου προτείνω να περιοριστείς στο κανονικό εισιτήριο.

Το Ταζ Μαχάλ είναι ανοιχτό κάθε μέρα από τις 6:00 έως τις 19:00, εκτός από την Παρασκευή. Σου προτείνω να μπεις από την ανατολική πύλη (Google Maps) επειδή έχει λιγότερο κόσμο, το ταμείο ανοίγει περίπου στις 5:30, και σου προτείνω επίσης να πας εκεί αυτή την ώρα ώστε να μπεις όσο το δυνατόν νωρίτερα: ήδη γύρω στις 8:00 ο χώρος είναι εξαιρετικά γεμάτος κόσμο.

Το Ταζ Μαχάλ.

Το φρούριο της Άγκρα

Η δομή μοιάζει με αυτή του Κόκκινου Φρουρίου του Δελχί αλλά είναι καλύτερα διατηρημένη. Από το φρούριο (Google Maps) υπάρχει εξαιρετική θέα στο Ταζ Μαχάλ και συχνά επισκέπτεται κανείς και τα δύο την ίδια μέρα. Το κόστος ενός tuk tuk από το Ταζ Μαχάλ μέχρι το φρούριο είναι περίπου 30–50 ρουπίες, ενώ η είσοδος κοστίζει 600 ρουπίες, αλλά υπάρχει έκπτωση 50 ρουπιών αν δείξεις το εισιτήριο εισόδου του Ταζ Μαχάλ.

Τέλος, ένα ακόμη ενδιαφέρον μέρος που βρίσκεται μόλις 40 χλμ. από την Άγκρα είναι το Fatehpur Sikri (Google Maps)· πρόκειται για μια πραγματικά εντυπωσιακή οχυρωμένη πόλη που δέχεται ένα κλάσμα του τουρισμού της Άγκρα και μπορείς να πας εκεί άνετα με λεωφορείο σε μονοήμερη εκδρομή.

Μετάβαση στην Άγκρα

Η Άγκρα βρίσκεται κατά μήκος μιας από τις βασικές σιδηροδρομικές γραμμές της χώρας, αλλά είναι και μία από τις πιο πολυσύχναστες, οπότε είναι δύσκολο να καταφέρεις να κλείσεις θέση, ειδικά με λίγο χρονικό περιθώριο, αλλά αξίζει πάντως να το δοκιμάσεις. Εναλλακτικά μπορείς να πάρεις λεωφορείο, από το Νέο Δελχί είναι 4–5 ώρες.

Διαμονή στην Άγκρα

Και εδώ έμεινα στο Joey’s Hostel και το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Υπάρχει μια ωραία ταράτσα με θέα το Ταζ Μαχάλ και το hostel βρίσκεται πέντε λεπτά με τα πόδια από την είσοδο, το πρωινό που περιλαμβάνεται δεν είναι καθόλου κακό και το προσωπικό είναι εξαιρετικά εξυπηρετικό.

Orchha

Το Orchha είναι λίγο εκτός του κλασικού δρομολογίου, αλλά νομίζω ότι αξίζει οπωσδήποτε να το επισκεφτείς· πρόκειται για ένα μικρό μεσαιωνικό χωριό στις όχθες του ποταμού Betwa, με ένα πραγματικά εντυπωσιακό φρούριο και μια πραγματικά ενδιαφέρουσα σειρά ναών.

Το Orchha από ψηλά.

Τι να κάνεις και να δεις στο Orchha

Όλα τα αξιοθέατα βρίσκονται σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων και γι’ αυτό νομίζω ότι μία μέρα αρκεί για να επισκεφτείς το μέρος. Σου προτείνω να ξεκινήσεις την επίσκεψη νωρίς το πρωί, γιατί μόνο το φρούριο μπορεί άνετα να χρειαστεί δυο ώρες, και καλό είναι επίσης να θυμάσαι ότι με το εισιτήριο εισόδου, που κοστίζει 200 ρουπίες, μπορείς στη συνέχεια να επισκεφτείς και τις κατακόμβες (Google Maps) και τον ναό Lakshmi Narayan Mandir (Google Maps).

Τέλος, σου προτείνω να επισκεφτείς και τον ναό Chaturbhuj Mandir (Google Maps) από τον οποίο έχεις ωραία θέα στο φρούριο και, πληρώνοντας λίγες ρουπίες στον φύλακα, μπορείς ακόμη και να ανέβεις στην ταράτσα του ναού απολαμβάνοντας υπέροχο πανόραμα σε ολόκληρο το χωριό.

Οι κατακόμβες του Orchha.

Μετάβαση στο Orchha

Το Orchha έχει έναν πολύ μικρό σιδηροδρομικό σταθμό (Google Maps) που εξυπηρετείται μόνο δυο φορές την ημέρα· αν συνεχίζεις προς το Khajuraho θα πρέπει να υπάρχει στις 7:25 το πρωί ένα επιβατικό τρένο, χωρίς δυνατότητα κράτησης. Σε κάθε περίπτωση ο τρόπος για να φτάσεις στο Orchha είναι να περάσεις από το Jhansi, που βρίσκεται περίπου 15 χλμ. μακριά. Στο Jhansi υπάρχει ένας σιδηροδρομικός σταθμός με καλές συνδέσεις (Google Maps), καθώς και ένας σταθμός λεωφορείων (Google Maps) με συνδέσεις προς όλες τις μεγάλες κοντινές πόλεις. Από το Jhansi στο Orchha με tuk tuk είναι περίπου 45 λεπτά, εγώ πλήρωσα 220 ρουπίες, μοιράζοντας τη διαδρομή με έναν φίλο. Μια πιο οικονομική εναλλακτική που όμως δεν έχω δοκιμάσει είναι να πάρεις ένα από τα κοινόχρηστα tuk tuk που απ’ ό,τι φαίνεται, μόλις γεμίσουν, φεύγουν από τον σταθμό λεωφορείων και θα πρέπει να κοστίζουν 20 ρουπίες το άτομο.

Διαμονή στο Orchha

Το Shree Ram Homestay είναι πιθανώς η καλύτερη επιλογή στο χωριό. Μια καλή εναλλακτική φαίνεται να είναι το Temple View Guesthouse. Σε κάθε περίπτωση το χωριό είναι πραγματικά μικρό και λίγο-πολύ όλα τα καταλύματα είναι συγκεντρωμένα στο κέντρο, οπότε δεν θα πρέπει καθόλου να είναι πρόβλημα να βρεις κατάλυμα.

Το φρούριο του Orchha.

Khajuraho

Το Khajuraho είναι ένα μικρό χωριό στα μισά του δρόμου ανάμεσα στην Άγκρα και το Βαρανάσι, οπότε αποτελεί εξαιρετική στάση για να σπάσεις το ταξίδι ανάμεσα στους δύο δημοφιλείς προορισμούς. Εδώ βρίσκονται πολυάριθμες ομάδες ινδουιστικών και τζαϊνιστικών ναών που αποτελούν μνημείο της Unesco χάρη στο υπέροχο λιθόγλυπτο έργο που τους χαρακτηρίζει.

Ένας από τους ναούς του Khajuraho.

Τι να κάνεις και να δεις στο Khajuraho

Πολλοί έρχονται στο Khajuraho αποκλειστικά για να επισκεφτούν το λεγόμενο κύριο συγκρότημα (δυτικό) ή «Western Group»: εδώ βρίσκονται σίγουρα οι πιο εντυπωσιακοί και καλύτερα διατηρημένοι ναοί, η είσοδος κοστίζει 600 ρουπίες και ανοίγει στις 6:00 το πρωί, και σου προτείνω να θαυμάσεις την ανατολή του ηλίου μέσα στο συγκρότημα.

Αφού επισκεφτείς το κύριο συγκρότημα, σου προτείνω να επισκεφτείς και την ομάδα ναών στα ανατολικά και την ομάδα στα νότια· αυτοί οι τελευταίοι σίγουρα δεν είναι τόσο όμορφοι όσο της δυτικής ομάδας, αλλά νομίζω ότι αξίζει παρ’ όλα αυτά τον κόπο. Δεν υπάρχει είσοδος να πληρώσεις, με εξαίρεση ένα-δυο ναούς όπου ζητείται μια μικρή συνεισφορά· αν έχεις πραγματικά περιορισμένο προϋπολογισμό θα μπορούσες ακόμη και να σκεφτείς να επισκεφτείς μόνο αυτούς και να παραλείψεις τη δυτική ομάδα.

Οι ναοί βρίσκονται όλοι σε μικρή απόσταση ο ένας από τον άλλο και ένας καλός τρόπος να τους επισκεφτείς είναι σίγουρα με ποδήλατο, που μπορείς να νοικιάσεις για 100 ρουπίες ή λίγο παραπάνω· εναλλακτικά μπορείς πάντα να παζαρέψεις ένα tuk tuk για δυο ώρες.

Αυτοί που μου έχουν προτείνει και έχω επισκεφτεί προσωπικά είναι: Vamana Temple, Javari Temple, Jain Temples, Duladeo Shiva Temple, Beejamandal Temple και Chaturbhuji Temple.

Τέλος, από το Khajuraho μπορείς να συμμετάσχεις με οργανωμένη εκδρομή στο κοντινό Εθνικό Πάρκο Panna, γνωστό για την υψηλή πυκνότητα τίγρεων, που εντοπίζονται πρακτικά πάντα κατά τη διάρκεια της επίσκεψης. Το κόστος είναι «ανά τζιπ», που αν δεν κάνω λάθος μπορεί να το μοιραστούν μέχρι 4 άτομα, οπότε αν θέλεις να εξοικονομήσεις συμφέρει να το κάνεις σε παρέα.

Μετάβαση στο Khajuraho

Αν έρχεσαι από το Βαρανάσι, ο πιο άνετος και οικονομικός τρόπος είναι να πάρεις το νυχτερινό τρένο που φεύγει τρεις φορές την εβδομάδα (Δευτέρα, Τετάρτη και Σάββατο) και έχει ως τελικό προορισμό ακριβώς το Khajuraho. Αν αντίθετα έρχεσαι από το Orchha, σου προτείνω να πας να πάρεις το τρένο στο Jhansi· από την Άγκρα σου προτείνω να πάρεις το νυχτερινό τρένο (αναχώρηση κάθε μέρα).

Τέλος, αν συνεχίζεις προς το Orchha (περνώντας από το Jhansi) και θέλεις να κλείσεις το τρένο σου ηλεκτρονικά, βάλε ως προορισμό το Datia, αλλιώς το σύστημα δεν δείχνει κανένα τρένο. Μου είπαν ότι υπάρχει και ένα απευθείας τρένο για το Orchha, με αναχώρηση στις 12:30, αλλά συχνά καθυστερεί και είναι τρένο χωρίς κράτηση θέσης, οπότε πάρα πολύ γεμάτο κόσμο, με κόστος μόλις 50 ρουπίες.

Διαμονή στο Khajuraho

Το Moustache Khajuraho είναι ένα πραγματικά χαριτωμένο hostel σε απόσταση αναπνοής από το κύριο συγκρότημα (δυτικό).

Βαρανάσι

Το Βαρανάσι, μία από τις αρχαιότερες πόλεις της Ινδίας και του κόσμου, είναι επίσης μία από τις πιο ιερές της χώρας: εδώ πράγματι κάθε χρόνο εκατομμύρια προσκυνητές επισκέπτονται τα αρχαία ghats (σκάλες που κατεβαίνουν μέχρι μέσα στο ποτάμι) για να λουστούν στα νερά του Γάγγη.

Ένα από τα πολλά ghat του Βαρανάσι.

Τι να κάνεις και να δεις στο Βαρανάσι

Το Βαρανάσι δεν είναι μία από εκείνες τις πόλεις όπου υπάρχουν αξιοθέατα που πρέπει οπωσδήποτε να δεις· εδώ το πραγματικό αξιοθέατο είναι να παρατηρείς τις τελετές που ζωντανεύουν κατά μήκος του ποταμού. Εδώ, κάθε μέρα, πάνω από 60.000 άτομα βυθίζονται στα νερά του Γάγγη, ιδίως την αυγή και το ηλιοβασίλεμα. Αυτές τις δύο στιγμές της ημέρας προσφέρονται τα πολύ δημοφιλή «boat tour», που είναι μια μικρή βαρκάδα διάρκειας περίπου μίας ώρας και προσφέρουν διαφορετική οπτική των διαφόρων τελετών που διαδραματίζονται κατά μήκος των Ghats. Η κλασική διαδρομή του ηλιοβασιλέματος συνήθως ξεκινά από το Dasaswamedh Ghat (Google Maps) και συνεχίζει προς το Manikarnika Ghat (Google Maps) όπου μπορείς να θαυμάσεις τις αποτεφρώσεις, και τέλος στο Dasaswamedh Ghat για την τελετή Aarti.

Σου προτείνω απλώς να χαθείς μέσα στον λαβύρινθο των στενών δρομάκων της παλιάς πόλης του Βαρανάσι όπου, ανάμεσα σε αγελάδες, προσκυνητές και street food, νιώθεις πραγματικά μια μοναδική ατμόσφαιρα.

Μετάβαση στο Βαρανάσι

Από το Khajuraho υπάρχουν τρία τρένα την εβδομάδα (Τρίτη, Παρασκευή και Κυριακή), ενώ αν έρχεσαι από την Άγκρα υπάρχουν τρένα κάθε μέρα. Ένας άλλος πιθανός προορισμός είναι το Lucknow, περίπου 8 ώρες με λεωφορείο. Υπάρχει επίσης ένα καθημερινό λεωφορείο που συνδέει απευθείας το Βαρανάσι με την Κατμαντού στο Νεπάλ.

Διαμονή στο Βαρανάσι

Πέρασα μερικές μέρες στο Good Vibes Hostel, κεντρική θέση και πραγματικά οικονομικό, αλλά τίποτα παραπάνω. Μετά πήγα στο Gostops Varanasi που βρίσκεται έξω από την παλιά πόλη, σε ένα κατάλυμα σαφώς πιο όμορφο και, συνολικά, νομίζω ότι είναι καλύτερη επιλογή. Πιο νότια κατά μήκος του Γάγγη υπάρχει ένα Moustache.

Ο ποταμός Γάγγης στο Βαρανάσι.

Lucknow

Κλείνω αυτή την ενότητα που είναι αφιερωμένη στο κεντροβόρειο τμήμα με έναν προορισμό που δεν έχω επισκεφτεί προσωπικά αλλά μου τον πρότειναν διάφοροι ταξιδιώτες: το Lucknow, πρωτεύουσα της Uttar Pradesh και ιστορικά μια πραγματικά σημαντική πόλη, σε σημείο να θεωρείται η καρδιά του πολιτισμού της Βόρειας Ινδίας.

Το κύριο αξιοθέατο είναι το Bara Imambara (Google Maps), ένα μεγάλο συγκρότημα τάφων που χτίστηκε το 1783 με έναν ενδιαφέροντα λαβύρινθο στο εσωτερικό του, και το κοντινό Chhota Imambara (Google Maps), ένα επιβλητικό μαυσωλείο που χρονολογείται από το 1837. Το εισιτήριο εισόδου είναι ενιαίο και κοστίζει 500 INR για τους ξένους.

Μετάβαση στο Lucknow

Με τρένο η σύνδεση είναι δυνατή από την Άγκρα και το Νέο Δελχί, ενώ αν βρίσκεσαι στο Βαρανάσι η μοναδική δυνατή επιλογή είναι το λεωφορείο. Επίσης μπορείς να φτάσεις στο Lucknow από την πόλη Sunauli στα σύνορα με το Νεπάλ.

Αυτό που μόλις περιέγραψα είναι ένα δημοφιλές δρομολόγιο που ουσιαστικά ξεκινά από το Νέο Δελχί και τελειώνει στο Βαρανάσι. Ένα άλλο δρομολόγιο, ίσως ακόμη πιο δημοφιλές, είναι αυτό που διασχίζει την πολιτεία του Rajasthan, το οποίο πολλοί συνδυάζουν σε ένα μόνο ταξίδι.

Τζαϊπούρ

Η Τζαϊπούρ, πρωτεύουσα του Rajasthan και γνωστή και ως «Ροζ Πόλη», λόγω της εγγύτητας με το Νέο Δελχί και την Άγκρα είναι για πολλούς η πρώτη στάση ενός ταξιδιού στην περιοχή.

Ο ναός των πιθήκων στην Τζαϊπούρ.

Τι να κάνεις και να δεις στην Τζαϊπούρ

Υπάρχουν πολλά μέρη να επισκεφτείς στην Τζαϊπούρ και στα περίχωρα· επιπλέον, μην ξεχνάς ότι η Τζαϊπούρ είναι μία από τις βασικές ινδικές πόλεις όσον αφορά την παραγωγή υφασμάτων και ρούχων, μπορείς να κάνεις πραγματικά καλές αγορές.

Jaipur City Palace και Hawa Mahal

Αυτά τα δύο κτίρια είναι χωρίς αμφιβολία τα πιο εμβληματικά του κέντρου της Τζαϊπούρ και βρίσκονται σε μικρή απόσταση το ένα από το άλλο. Προσωπικά δεν επισκέφτηκα το Jaipur City Palace γιατί έφτασα στην είσοδο πολύ αργά, είναι ανοιχτό άλλωστε κάθε μέρα από τις 9:30 έως τις 17:00 και η είσοδος για τους ξένους κοστίζει 500 ρουπίες. Το Hawa Mahal, γνωστό και ως το παλάτι του ανέμου, βρίσκεται κοντά αλλά μου συνέστησαν να μην επισκεφτώ το εσωτερικό, επειδή το εξωτερικό του παλατιού είναι πολύ πιο γοητευτικό, ειδικά το βράδυ όταν φωτίζεται.

Τέλος, το Jantar Mantar που βρίσκεται κυριολεκτικά ανάμεσά τους και είναι αντίθετα ένα μνημείο της Unesco, γνωστό επειδή έχει το μεγαλύτερο από τα πέντε αστρονομικά παρατηρητήρια που έβαλε να χτιστούν ο Maharaja Jai Singh την περίοδο 1727–1734. Ανοιχτό κάθε μέρα από τις 9:00 έως τις 16:30, η είσοδος κοστίζει 200 INR για τους ξένους.

Σημείωση: Σκέψου να αγοράσεις το συνδυαστικό εισιτήριο που δίνει πρόσβαση στο Jantar Mantar, το Amber Fort, το Central Museum, το Hawa Mahal, το Isarlat και το Nahargarh Fort για 1.000 INR, το εισιτήριο ισχύει δύο ημέρες και μπορεί να αγοραστεί σε οποιοδήποτε από τα μέρη που μόλις αναφέρθηκαν.

Υπάρχει επίσης ένα άλλο συνδυαστικό εισιτήριο που για 500 INR, πάλι με ισχύ δύο ημέρες, περιλαμβάνει την είσοδο στο City Palace, το Royal Gaitor και τα κενοτάφια των Maharanis και του Jaigarh.

Hawa Mahal.

Amber Fort, Jaigarh Fort και Nahargarh Fort

Αν αυτή είναι μία από τις πρώτες σου στάσεις στο Rajasthan, ή γενικότερα στην Ινδία, πιθανώς δεν θα έχεις χορτάσει ακόμη από φρούρια, αλλά προσωπικά είχα δει ήδη αρκετά, χωρίς να υπολογίζω αυτά που θα επισκεπτόμουν στο μέλλον, οπότε περιορίστηκα να επισκεφτώ για λίγο το Amber Fort! Σε κάθε περίπτωση, ορίστε μερικές πληροφορίες για τα διάφορα φρούρια.

Amber Fort

Βρίσκεται περίπου 11 χλμ. βόρεια του κέντρου της Τζαϊπούρ (Google Maps) και θεωρείται το πιο όμορφο από τα τρία φρούρια· μπορείς να επισκεφτείς δωρεάν τους εξωτερικούς κήπους και ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι των πρώτων αμυντικών γραμμών· αν αντίθετα θέλεις να επισκεφτείς το εσωτερικό της ακρόπολης, το εισιτήριο κοστίζει 500 INR. Το κύριο αξιοθέατο μέσα στο φρούριο είναι το «Sheesh Mahal», ένα δωμάτιο καλυμμένο με χιλιάδες μικρούς καθρέφτες.

Αν θέλεις, μπορείς να φτάσεις στο φρούριο με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, χάρη στο λεωφορείο με αριθμό 5 που περνά από το Hawa Mahal και το New Gate.

Amber Fort.

Jaigarh Fort

Αυτό το φρούριο (Google Maps) βρίσκεται περίπου ένα χιλιόμετρο από το Amber Fort. Δεν έχει κατακτηθεί ποτέ σε μάχη και είναι γνωστό επειδή έχει το μεγαλύτερο κανόνι στον κόσμο, το Jaivana. Απ’ ό,τι φαίνεται αξίζουν πάρα πολύ και οι εσωτερικοί κήποι και η θέα στο μεγάλο συγκρότημα του Amber Fort που βρίσκεται από κάτω. Η είσοδος για τους ξένους κοστίζει 500 INR.

Nahargarh Fort

Τέλος, το Nahargarh Fort (Google Maps), το μικρότερο από τα τρία και στο οποίο μπορείς να φτάσεις εύκολα και με τα πόδια από το κέντρο της Τζαϊπούρ, προσφέρει εξαιρετική θέα στην ίδια την πόλη και στη λίμνη Man Sagar.

Άλλα αξιοθέατα ενδιαφέροντος στην πόλη και στα περίχωρα είναι το Jal Mahal (Water Palace), ένα εν μέρει βυθισμένο παλάτι που βρίσκεται κυριολεκτικά στη μέση της λίμνης και φαίνεται από τον δρόμο που οδηγεί στο Amber Fort. Ένα από τα διάσημα Step Well, που βρίσκεται κοντά στο Amber Fort, με δωρεάν είσοδο και τέλος το Monkey Temple (Galtaji), ένα συγκρότημα ναών βυθισμένο στο δάσος σε ένα πραγματικά γοητευτικό περιβάλλον, στο οποίο φτάνεις μετά από μια μικρή πεζοπορία, δωρεάν είσοδος.

Για τις μετακινήσεις ανάμεσα στα διάφορα αξιοθέατα σου προτείνω να πληρώσεις ένα tuk tuk για ολόκληρη τη μέρα· οι τιμές κατά την επίσκεψή μου τη χαμηλή σεζόν ήταν περίπου 600 INR για ένα άτομο και 800 INR για δύο.

Τέλος, ξεκινώντας από την Τζαϊπούρ μπορεί κανείς να επισκεφτεί μέσα σε μία μέρα το Chand Baori, χτισμένο πάνω από 1.000 χρόνια πριν, ένα από τα μεγαλύτερα και ωραιότερα πηγάδια με σκαλιά στον κόσμο· η επίσκεψη συχνά συνδυάζεται με το Bhangarh Fort που βρίσκεται περίπου στα μισά του δρόμου ανάμεσα στην Τζαϊπούρ και το Chand Baori. Το να επισκεφτείς και τα δύο μέρη με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, αν και εφικτό απ’ ό,τι είδα στην έρευνά μου, δεν είναι ακριβώς απλό· αν σε ενδιαφέρει, οποιοδήποτε ταξιδιωτικό γραφείο στην πόλη προσφέρει εκδρομή/μεταφορά μίας ημέρας προς και τους δύο προορισμούς.

Step Well στην Τζαϊπούρ.

Μετάβαση στην Τζαϊπούρ

Στην Τζαϊπούρ μπορείς να φτάσεις με τρένο από όλες τις μεγάλες πόλεις της περιοχής (Δελχί, Άγκρα, Ajmer και έχει και απευθείας συνδέσεις προς το Μουμπάι). Και οι συνδέσεις με λεωφορείο είναι πραγματικά συχνές και προς πρακτικά οποιαδήποτε αξιόλογη πόλη σε ακτίνα εκατοντάδων χιλιομέτρων.

Διαμονή στην Τζαϊπούρ

Το Moustache Hostel Jaipur είναι ένα από τα καλύτερα hostel στα οποία έχω μείνει ποτέ, όχι ακριβώς κοντά στο κέντρο αλλά σε απόσταση αναπνοής από τον σταθμό λεωφορείων, το κτίριο είναι ολοκαίνουργιο και πραγματικά άνετο.

Pushkar

Η Pushkar είναι ένας πραγματικά δημοφιλής προορισμός ανάμεσα στους ταξιδιώτες, πρόκειται για μια ιερή πόλη γνωστή για τον ναό του Brahma, έναν ινδουιστή θεό που θεωρείται ο δημιουργός αυτού του κόσμου και ο οποίος, για περίπλοκους λόγους, έχει πολύ λίγους ναούς αφιερωμένους σε αυτόν. Ειλικρινά τη βρήκα εξαιρετικά τουριστική και δεν με εντυπωσίασε και τόσο, αλλά νομίζω ότι αξίζει παρ’ όλα αυτά να σταματήσεις για να σπάσεις το ταξίδι προς την Τζοντπούρ.

Ηλιοβασίλεμα στη λίμνη της Pushkar.

Τι να κάνεις και να δεις στην Pushkar

Πολλοί βλέπουν την Pushkar ως έναν προορισμό κατάλληλο για χαλάρωση και πράγματι δεν υπάρχουν πολλά να κάνεις. Η μικρή πόλη είναι χτισμένη γύρω από τη λίμνη Pushkar που λέγεται ότι δημιουργήθηκε από τον Lord Brahma και γι’ αυτό είναι τόπος προσκυνήματος, υπάρχουν ολόκληρα 52 ghats που την περιβάλλουν και οι τελετές διαδέχονται η μία την άλλη όλη μέρα.

Ακριβώς σχετικά με αυτές τις τελετές, πρόσεχε γιατί υπάρχουν πολλοί μοναχοί όχι ακριβώς τίμιοι που θα προσπαθήσουν να σε ευλογήσουν, να σου χρωματίσουν το μέτωπο κ.λπ. κ.λπ. με μοναδικό σκοπό να σου ζητήσουν στη συνέχεια χρήματα.

Το παζάρι είναι γεμάτο σουβενίρ κάθε είδους και σίγουρα δεν λείπουν τα κέντρα γιόγκα και διαλογισμού. Αυτό είναι ένα εξαιρετικό σημείο για να δεις το ηλιοβασίλεμα και αν έχεις όρεξη για μια ωραία πεζοπορία την αυγή, ο ναός Savitree προσφέρει εξαιρετική θέα· κατά τη διάρκεια της ημέρας θα μπορούσες επίσης να ανέβεις με τελεφερίκ.

Μετάβαση στην Pushkar

Από την Τζαϊπούρ, η Jai Ambay τεχνικά προσφέρει απευθείας λεωφορείο με κλιματισμό για 300 ρουπίες, όταν όμως έφτασα στο Ajmer με έβαλαν (με δικά τους έξοδα) σε ένα τοπικό λεωφορείο επειδή δεν υπήρχαν αρκετοί επιβάτες με προορισμό την Pushkar.

Ουσιαστικά νομίζω ότι είναι προτιμότερο να πάρεις ένα από τα πολλά λεωφορεία (και κρατικά RSRTC) που από την Τζαϊπούρ, την Τζοντπούρ και την Bundi φτάνουν μέχρι το Ajmer και μετά από εκεί να πάρεις το τοπικό λεωφορείο για 20 ρουπίες που σε πηγαίνει στην Pushkar, με πολύ συχνά δρομολόγια. Το ίδιο ισχύει όταν θα φύγεις από την Pushkar, πάρε πρώτα το λεωφορείο με προορισμό το Ajmer, γιατί από εκεί έχεις πολύ περισσότερες επιλογές.

Αν θέλεις, υπάρχουν συνδέσεις με τρένο· απ’ ό,τι φαίνεται από τον σιδηροδρομικό σταθμό θα πρέπει πάντως να είναι δυνατό να πάρεις το λεωφορείο για την Pushkar χωρίς να πας στον σταθμό των λεωφορείων.

Διαμονή στην Pushkar

Και εδώ σου προτείνω το Moustache, εξαιρετικό κατάλυμα και πανέμορφη ταράτσα που δεσπόζει σε ολόκληρη την πόλη. Μια άλλη καλή εναλλακτική θα μπορούσε να είναι το Zostel. Αν αντίθετα ψάχνεις κάτι πιο πολυτελές, ρίξε μια ματιά στο Inn Seventh Heaven.

Bundi

Δεν έχω πάει εκεί προσωπικά για λόγους χρόνου και καιρού (η πόλη είχε μόλις δεχτεί δυνατές βροχές και ήταν εν μέρει πλημμυρισμένη) αλλά είναι σίγουρα ένας προορισμός που έχει κάποια δημοτικότητα ανάμεσα στους ταξιδιώτες.

Η πόλη έχει πάνω από 50 πηγάδια με σκαλιά, τα περισσότερα από τα οποία όμως βρίσκονται πλέον σε αξιολύπητη κατάσταση, με εξαίρεση το Rani Ji Ki Baori (Πηγάδι της βασίλισσας). Ένα άλλο αξιοθέατο είναι το φρούριο Taragarh, χτισμένο τον 16ο αιώνα και ένα από τα πιο διάσημα του Rajasthan, η είσοδος κοστίζει 500 INR για τους ξένους.

Μετάβαση στην Bundi

Οι συνδέσεις με λεωφορείο προς την Τζαϊπούρ και το Ajmer είναι πραγματικά συχνές, 4–5 ώρες. Η Bundi έχει επίσης σιδηροδρομικό σταθμό που όμως δεν εξυπηρετείται πολύ. Μια εναλλακτική είναι η πόλη Kota, περίπου μία ώρα δρόμο, από όπου φεύγουν λεωφορεία που συνδέουν τις δύο πόλεις περίπου κάθε 15 λεπτά.

Διαμονή στην Bundi

Το Bhavyam HomeStay φαίνεται να είναι εξαιρετική οικονομική επιλογή όπως και το Blue Door, αν αντίθετα ψάχνεις κάτι πιο πολυτελές ρίξε μια ματιά στο Dev Niwas Heritage Hotel.

Τζοντπούρ

Η Τζοντπούρ είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Rajasthan, βρίσκεται κυριολεκτικά στην πύλη της ερήμου Thar και είναι γνωστή ως η μπλε πόλη: τα περισσότερα σπίτια στο ιστορικό κέντρο είναι πράγματι βαμμένα μπλε.

Ηλιοβασίλεμα πάνω από την μπλε πόλη.

Τι να κάνεις και να δεις στην Τζοντπούρ

Από τα περίπου χίλια φρούρια που υπάρχουν στην Ινδία, αυτό της Τζοντπούρ είναι σίγουρα must-see και, σε αντίθεση με πολλά άλλα, αξίζει το εισιτήριο εισόδου.

Mehrangarh Fort

Το φρούριο της Τζοντπούρ (Google Maps), που δεσπόζει στην πόλη από την κορυφή ενός λόφου, είναι το μεγαλύτερο σε ολόκληρο το Rajasthan, χτίστηκε το 1458 και δεν έχει κατακτηθεί ποτέ σε μάχη.

Σε αντίθεση με όλα τα άλλα φρούρια που έχω επισκεφτεί στην Ινδία, η είσοδος των 600 ρουπιών περιλαμβάνει ένα audio tour (και στα ιταλικά) πραγματικά ενδιαφέρον και καλά δομημένο. Μπορείς άνετα να περάσεις δυο ώρες εξερευνώντας τις διάφορες αίθουσες και τους κήπους, με εξαιρετική θέα στην πόλη που απλώνεται από κάτω.

Jaswant Thada και Singhoria Hill

Είναι οι μαρμάρινοι τάφοι των βασιλέων, περίπου 1 χλμ. από το φρούριο (Google Maps) και γι’ αυτό μπορείς να φτάσεις εκεί άνετα με τα πόδια. Η είσοδος κοστίζει μόνο 30 ρουπίες.

Ένα άλλο μέρος που συνιστώ ανεπιφύλακτα είναι το Singhoria Hill (Google Maps), επίσης σημείο θέας κοντά στο φρούριο, τη στιγμή του ηλιοβασιλέματος υπάρχει θεαματική θέα στο ίδιο το φρούριο και στην πόλη από κάτω. Η είσοδος είναι δωρεάν, αρκεί απλώς να ανέβεις τα σκαλιά που βρίσκονται στο πλάι του δρόμου.

Το φρούριο της Τζοντπούρ από το Singhoria Hill.

Η μπλε πόλη

Παντού σου προσφέρουν tour αλλά ειλικρινά νομίζω ότι αρκεί να χαθείς στα σοκάκια της παλιάς πόλης για να γευτείς την ατμόσφαιρά της. Ολόκληρο το κομμάτι της πόλης στους πρόποδες του φρουρίου προς τα δυτικά είναι πραγματικά χαριτωμένο και αν θέλεις υπάρχει και μια δευτερεύουσα έξοδος του φρουρίου που οδηγεί κυριολεκτικά στην καρδιά της μπλε πόλης.

Βρήκα επίσης αυτό το σημείο θέας περπατώντας στην τύχη και απ’ ό,τι φαίνεται είναι ένα από τα αγαπημένα σημεία των διαφόρων tour.

Το κέντρο του νέου τμήματος της Τζοντπούρ δεν είναι ακριβώς εντυπωσιακό αλλά αξίζει παρ’ όλα αυτά να κάνεις μια βόλτα εκεί, η περιοχή γύρω από τον πύργο του ρολογιού δεν είναι άσχημη.

Μετάβαση στην Τζοντπούρ

Εγώ έφτασα στην Τζοντπούρ με το κρατικό λεωφορείο (RSRTC) που αναχώρησε από το Ajmer, 205 ρουπίες, περίπου 5 ώρες. Σε κάθε περίπτωση υπάρχουν συχνές συνδέσεις και από το Ajmer και από την Τζαϊσαλμέρ. Για πιο μακρινές πόλεις, οι απευθείας συνδέσεις είναι συνήθως νυχτερινές. Και ο σιδηροδρομικός σταθμός εξυπηρετείται τακτικά με καθημερινές απευθείας συνδέσεις που φτάνουν στο Δελχί βόρεια και στο Μουμπάι νότια.

Διαμονή στην Τζοντπούρ

Και εδώ έμεινα στο goStops Jodhpur και το προτείνω, η ταράτσα και, γενικότερα, το κτίριο είναι πραγματικά ωραίο, με ευρύχωρους κοιτώνες. Το μοναδικό μειονέκτημα είναι ίσως η τοποθεσία, βρίσκεται πράγματι στην αντίθετη πλευρά της μπλε πόλης· εγώ πάντως μετακινούμουν πάντα με τα πόδια χωρίς πρόβλημα και ο σταθμός των δημόσιων λεωφορείων είναι πραγματικά κοντά.

Η μπλε πόλη.

Τζαϊσαλμέρ

Γνωστή και ως η χρυσή πόλη, βρίσκεται στο ακραίο δυτικό σημείο του Rajasthan, στη μέση της ερήμου Thar, σε μικρή απόσταση από τα σύνορα με το Πακιστάν.

Τι να κάνεις και να δεις στην Τζαϊσαλμέρ

Και εδώ το φρούριο που δεσπόζει στην πόλη είναι το κύριο αξιοθέατο. Σε αντίθεση με τα άλλα φρούρια της περιοχής, αυτό όμως είναι κατοικημένο φρούριο: στο εσωτερικό υπάρχει μια πραγματική κατοικημένη ακρόπολη με καταστήματα, εστιατόρια, ξενοδοχεία και ό,τι άλλο.

Το φρούριο της Τζαϊσαλμέρ.

Το φρούριο της Τζαϊσαλμέρ

Επειδή πρόκειται για ακρόπολη (Google Maps) μπορείς να μπεις και να επισκεφτείς το φρούριο όπως θέλεις χωρίς να πληρώσεις καμία είσοδο και το περπάτημα ανάμεσα στα σοκάκια είναι πραγματικά ευχάριστο – αν και, όπως συμβαίνει συχνά στην Ινδία, σε καλούν συνεχώς μέσα σε καταστήματα και εστιατόρια. Υπάρχουν επίσης πολυάριθμα σημεία θέας από τα οποία μπορείς να παρατηρήσεις την πόλη από κάτω και την έρημο στο βάθος.

Είναι επίσης δυνατό να επισκεφτείς το βασιλικό παλάτι που βρίσκεται στην είσοδο της ακρόπολης, προσωπικά δεν το έκανα γιατί μου είπαν ότι δεν υπάρχουν πολλά να δεις και η είσοδος που έχει οριστεί στις 500 ρουπίες δεν είναι ακριβώς οικονομική (συμπεριλαμβανομένου του audio tour).

Επισκέφτηκα όμως το συγκρότημα των τζαϊνιστικών ναών, επίσης μέσα στην ακρόπολη (Google Maps). Οι ναοί είναι γνωστοί για τα πραγματικά εντυπωσιακά λιθογλυπτά, αν δεν έχεις δει άλλα έργα αυτού του είδους νομίζω ότι αξίζει. Είναι ανοιχτοί στο κοινό από τις 8:00 έως τις 12:00 και η είσοδος κοστίζει 200 ρουπίες.

Haveli

Είναι μια συλλογή πολυτελών κατοικιών που χτίστηκαν στις αρχές του 19ου αιώνα για τους γιους ενός πλούσιου εμπόρου της Τζαϊσαλμέρ. Το Patwon Ki Haveli είναι το πιο εντυπωσιακό από τα πέντε και έχει μετατραπεί σε μουσείο, στο εσωτερικό μπορείς να δεις έργα τέχνης και έπιπλα που αποτελούν δείγμα του εξαιρετικά πολυτελούς τρόπου ζωής της εποχής. Η είσοδος κοστίζει 250 ρουπίες, ενώ για τα υπόλοιπα Haveli, που βρίσκονται όλα στον ίδιο δρόμο, η είσοδος είναι 100 ρουπίες.

Η εξωτερική πρόσοψη ενός από τα Haveli.

Λίμνη Gadisar

Αυτή η τεχνητή λίμνη (Google Maps) χρησιμοποιούνταν στο παρελθόν ως αποθήκη νερού για την πόλη, τώρα όμως είναι κυρίως ένα τουριστικό αξιοθέατο, υπάρχουν ένας-δυο ναοί και τάφοι στις όχθες και μέσα στη λίμνη. Μην περιμένεις κάτι ιδιαίτερο αλλά σίγουρα αξίζει να κάνεις μια βόλτα για να παρακολουθήσεις την ανατολή ή το ηλιοβασίλεμα καθώς κάθεσαι στα ghat.

Υπάρχουν πάρα πολλά γατόψαρα που κατοικούν στη λίμνη και έρχονται στην όχθη προσελκυόμενα από τους πολλούς ντόπιους που τα ταΐζουν: τίποτα το ιδιαίτερο αλλά σίγουρα κάτι ασυνήθιστο να παρατηρήσεις και φυσικά δεν θα λείψει όποιος θα προσπαθήσει να σου προσφέρει τροφή για τα ψάρια! Αν θέλεις, προσφέρονται και βόλτες με βάρκα.

Η λίμνη Gadisar.

Νύχτα στην έρημο

Η νύχτα που περνάς στην έρημο Thar, συχνά με συμπληρωματική βόλτα στην πλάτη μιας καμήλας, είναι χωρίς αμφιβολία η πιο δημοφιλής εκδρομή που προσφέρεται στην πόλη. Σε όλο αυτό σχεδόν πάντα προστίθεται και η επίσκεψη στο Kuldhara, χωριό περίπου 18 χλμ. από την Τζαϊσαλμέρ, που εγκαταλείφθηκε εντελώς στις αρχές του δέκατου ένατου αιώνα για άγνωστους λόγους.

Οι δραστηριότητες που γίνονται και οι προορισμοί που επισκέπτεσαι, όπως και το επίπεδο άνεσης, διαφέρουν πολύ από εταιρεία σε εταιρεία. Προσωπικά ήμουν έτοιμος να κάνω την εκδρομή με μια εταιρεία που λέγεται desert man, με εξαιρετικές κριτικές, αλλά επειδή ήταν χαμηλή σεζόν δεν υπήρχε πολύς κόσμος και θα μου κόστιζε 1.750 ρουπίες και αν έβρισκαν κάποιον άλλο θα έπεφταν στις 1.500. Στο τέλος κατέληξα να το κάνω με κάτι παιδιά που γνώρισα τυχαία στη λίμνη Gadisar και που δεν ήθελαν σε καμία περίπτωση να κάνουν βόλτα με καμήλα για ηθικούς λόγους, για μένα δεν ήταν κάτι βασικό και έτσι ενώθηκα μαζί τους κυρίως για την παρέα, πληρώνοντας 1.250 ρουπίες και επισκεπτόμενος μερικά χωριά στην έρημο αντί να κάνω βόλτα με την καμήλα.

Όποια κι αν είναι η επιλογή σου νομίζω ότι αξίζει οπωσδήποτε να κοιμηθείς στην έρημο ακόμη και μόνο για να δεις έναν εντυπωσιακό έναστρο ουρανό!

Τέλος, σου προτείνω ανεπιφύλακτα να απολαύσεις το ηλιοβασίλεμα από αυτό το σημείο θέας, που βρίσκεται στην κορυφή ενός μικρού λόφου, δεν υπάρχει είσοδος να πληρώσεις και η θέα είναι πραγματικά εξαιρετική. Κάποιος θα μπορούσε να σου προτείνει να πας να δεις το ηλιοβασίλεμα στο Vyas Chhatri που εκτός του ότι είναι πιο μακριά έχει και είσοδο που πρέπει να πληρώσεις. Νομίζω ότι το προαναφερθέν σημείο είναι σαφώς καλύτερη επιλογή.

Kuldhara, το εγκαταλελειμμένο χωριό.

Μετάβαση στην Τζαϊσαλμέρ

Στην Τζαϊσαλμέρ μπορείς να φτάσεις εύκολα με τρένο από την Τζοντπούρ ή με λεωφορείο, το τρένο είναι λίγο πιο οικονομικό και σίγουρα πιο άνετο αλλά ο χρόνος διαδρομής είναι ο ίδιος, περίπου 6 ώρες. Εγώ πήρα το κρατικό λεωφορείο με 275 ρουπίες. Αν αντίθετα έρχεσαι από νότια (Ουνταϊπούρ) υπάρχουν νυχτερινά λεωφορεία. Η καλύτερη εταιρεία είναι η Hanuman, το γραφείο της στην Τζαϊσαλμέρ βρίσκεται εδώ, πλήρωσα 800 ρουπίες για την κουκέτα πηγαίνοντας απευθείας στο γραφείο, έναντι 987 ρουπιών του Redbus.

Διαμονή στην Τζαϊσαλμέρ

Και εδώ, για ακόμη μία φορά στο Rajasthan, έμεινα στο Moustache, το hostel είναι πραγματικά χαριτωμένο αλλά βρίσκεται έξω από την ακρόπολη· μέσα στην ακρόπολη ένα hostel που μου είχαν συστήσει θερμά είναι το Zostel, απ’ ό,τι φαίνεται το ιστορικό κτίριο που φιλοξενεί το hostel είναι πραγματικά χαριτωμένο.

Ανατολή στην έρημο.

Ουνταϊπούρ

Το Ουνταϊπούρ υπήρξε μία από τις τελευταίες στάσεις μου στην Ινδία και έτσι, όπως συχνά συμβαίνει στο τέλος των ταξιδιών μου, υπήρξε πάρα πολλή χαλάρωση και πάρα πολύ λίγη εξερεύνηση. Παρ’ όλα αυτά, ορίστε μερικά από τα βασικά αξιοθέατα του Ουνταϊπούρ.

Τι να κάνεις και να δεις στο Ουνταϊπούρ

Το παλάτι του Ουνταϊπούρ, χτισμένο εξ ολοκλήρου από γρανίτη και μάρμαρο, είναι αναμφίβολα το αξιοθέατο νούμερο ένα της πόλης. Αν έχεις περιορισμένο προϋπολογισμό (η είσοδος κοστίζει 500 ρουπίες) και έχεις ήδη δει άλλα φρούρια/παλάτια στο Rajasthan νομίζω ότι μπορείς άνετα να το παραλείψεις, αλλά μη χάσεις σε καμία περίπτωση από το Ambrai Ghat τη βραδινή θέα στο παλάτι.

Ένα άλλο σίγουρα ενδιαφέρον κτίριο είναι ο ναός Jagdish, με πραγματικά εντυπωσιακά ανάγλυφα σε μάρμαρο και δωρεάν είσοδο. Δύο πραγματικά γοητευτικά σημεία θέας στην πόλη είναι ο ναός Shri Manshapurna Karni Mata, όπου φτάνεις δωρεάν με τα πόδια ή με τελεφερίκ για 110 ρουπίες, και το Monsoon Palace, με κόστος 300 ρουπιών για την ανάβαση, στο οποίο προστίθεται το κόστος της μεταφοράς, επειδή το παλάτι βρίσκεται έξω από την πόλη.

Σου προτείνω να παρακολουθήσεις την παράσταση φολκλόρ που γίνεται μέσα σε ένα θέατρο ακριβώς σε αυτό το σημείο. Πολύ όμορφη να τη δεις και με κόστος μόλις 150 ρουπίες, με επιπλέον 150 ρουπίες αν θέλεις να βγάλεις φωτογραφίες. Γίνεται κάθε βράδυ από τις 19:00 έως τις 20:00, προσπάθησε να φτάσεις νωρίς γιατί ακόμη και τη χαμηλή σεζόν ήταν κατάμεστο.

Το παλάτι του Ουνταϊπούρ.

Φρούριο Kumbhalgarh και ναός Ranakpur

Δεν έχω πάει εκεί προσωπικά, αλλά πρόκειται για μια δημοφιλή εκδρομή που ξεκινά από το Ουνταϊπούρ. Τα τείχη του φρουρίου Kumbhalgarh (Google Maps) είναι τα δεύτερα μακρύτερα στον κόσμο μετά το Σινικό Τείχος, ενώ ο ναός Ranakpur (Google Maps) θεωρείται ο πιο θεαματικός από όλους τους τζαϊνιστικούς ναούς.

Το να επισκεφτείς και τα δύο μέρη μέσα σε μία μέρα με τα μέσα μαζικής μεταφοράς φαίνεται ότι είναι αδύνατο. Μια εναλλακτική που μου είχαν προτείνει είναι να νοικιάσεις μια μοτοσικλέτα και να κάνεις την εκδρομή μέσα σε μία μέρα ή ακόμη να περάσεις τη νύχτα στο Ranakpur· το μέρος φαίνεται ότι δεν είναι άσχημο και έτσι σπας και το ταξίδι.

Τέλος, αν ψάχνεις έναν καλό καφέ, το Jheel’s Ginger Coffee, αν και πραγματικά ακριβό με ινδικά δεδομένα, προσφέρει έναν καφέ εξαιρετικής ποιότητας και η μικρή ταράτσα πάνω από τη λίμνη είναι πραγματικά χαριτωμένη, πέρασα εκεί κυριολεκτικά ώρες διαβάζοντας. Αν αντίθετα ψάχνεις ένα μέρος για να τα φας όλα με ένα εξαιρετικό Thali (πιθανώς το καλύτερο σε ολόκληρο το ταξίδι μου στην Ινδία) κάνε μια βόλτα στο Natraj Dining Hall, και εδώ η τιμή δεν είναι ακριβώς backpacker friendly αλλά, δεδομένης της μορφής «all you can eat», αξίζει οπωσδήποτε, έχω πάει δύο φορές!

Ξενοδοχείο 5 αστέρων στη μέση της λίμνης του Ουνταϊπούρ.

Μετάβαση στο Ουνταϊπούρ

Λόγω της αρκετά κεντρικής θέσης, από το Ουνταϊπούρ υπάρχουν απευθείας συνδέσεις με λεωφορείο προς όλες τις μεγάλες πόλεις του Rajasthan σε 8–10 ώρες (Τζαϊσαλμέρ, Τζοντπούρ, Ajmer, Τζαϊπούρ) και απευθείας συνδέσεις από το Δελχί και το Μουμπάι σε 14–16 ώρες.

Με τρένο αντίθετα υπάρχουν απευθείας συνδέσεις μόνο από το Ajmer, την Τζαϊπούρ, το Δελχί και το Μουμπάι. Αν ξεκινάς από την Τζαϊσαλμέρ ή την Τζοντπούρ πρέπει να αλλάξεις τρένο στο Ajmer χάνοντας πάρα πολύ χρόνο, γι’ αυτό συμφέρει να πάρεις λεωφορείο.

Διαμονή στο Ουνταϊπούρ

Και εδώ έμεινα στο Moustache και θα το πρότεινα οπωσδήποτε. Πανέμορφη ταράτσα, εξαιρετικοί κοινόχρηστοι χώροι, καθαρά και ευρύχωρα δωμάτια. Έχουν και τραπέζι πινγκ πονγκ. Τι άλλο μπορεί να ζητήσει κανείς;

Παραδοσιακός χορός στο Ουνταϊπούρ.

Βόρεια Ινδία

Με τον όρο Βόρεια Ινδία εννοώ ουσιαστικά ό,τι βρίσκεται βόρεια του Δελχί και ιδιαίτερα την περιοχή των Ιμαλαΐων ανάμεσα στις πολιτείες Himachal Pradesh και Κασμίρ, όπου πέρασα το μεγαλύτερο μέρος του χρόνου μου κατά το ταξίδι μου στην Ινδία (εδώ θα βρεις το βίντεο αυτού του μέρους του ταξιδιού, στα ιταλικά, αλλά μπορείς να ενεργοποιήσεις τους υπότιτλους).

Σε όλες αυτές τις περιοχές κάνει πραγματικά κρύο κατά τη διάρκεια του χειμώνα και γι’ αυτό συνιστάται να τις επισκεφτείς από τον Απρίλιο έως τον Σεπτέμβριο, κάτι που κάνει όλη αυτή την περιοχή μια εξαιρετική εναλλακτική στην υπόλοιπη χώρα, η οποία συνήθως ακριβώς αυτούς τους μήνες βρίσκεται κάτω από το κύμα ζέστης που χαρακτηρίζει το ινδικό καλοκαίρι στην πεδιάδα.

Κατά τη διάρκεια της υπόλοιπης χρονιάς (και τους πρώτους μήνες της άνοιξης) οι μετακινήσεις από ξηρά μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολες εξαιτίας του χιονιού, ορισμένοι δρόμοι και ορεινά περάσματα είναι πραγματικά κλειστά.

Εγώ να πεθαίνω από το κρύο στο πέρασμα Konmaru La.

Rishikesh

Η πόλη, που βρίσκεται στους πρόποδες των Ιμαλαΐων και διασχίζεται από τον ποταμό Γάγγη, θεωρείται η παγκόσμια πρωτεύουσα της γιόγκα και έγινε εξαιρετικά διάσημη αφότου την επισκέφτηκαν οι Beatles το 1968.

Τι να κάνεις και να δεις στη Rishikesh

Πρέπει να πω ότι, λόγω της περιόδου πριν από τους μουσώνες (τέλη Μαΐου) και των σχολικών διακοπών στην Ινδία, βρήκα την πόλη με πάρα πολύ κόσμο και με απαίσιο καιρό, αλλά φαντάζομαι ότι την υπόλοιπη χρονιά είναι πολύ πιο ευχάριστη.

Γιόγκα και διαλογισμός

Αν δεν ενδιαφέρεσαι να γραφτείς σε μαθήματα γιόγκα (εξαιρετικά δημοφιλή είναι τα μαθήματα για να γίνεις δάσκαλος γιόγκα, φαντάζομαι ότι οι τιμές είναι πραγματικά ανταγωνιστικές), διαλογισμού, σε βίγκαν εστιατόρια και σε ό,τι κατά μία έννοια μπορεί να συνδέεται με τον κόσμο των γιόγκι, η πόλη από μόνη της κατά τη γνώμη μου δεν έχει πάρα πολλά να προσφέρει και θα μπορούσες άνετα να επικεντρωθείς σε άλλους προορισμούς. Αν όμως έχεις χρόνο, αξίζει να σταματήσεις μερικές μέρες πριν συνεχίσεις προς βορρά.

Η Rishikesh από ψηλά.

Επισκέψου τους καταρράκτες

Μια δραστηριότητα που δεν συνδέεται με τον κόσμο της γιόγκα είναι η επίσκεψη σε μερικούς καταρράκτες στα περίχωρα της πόλης: Neer Garh (Google Maps), Garud Chatti (Google Maps), Patna (Google Maps) και HimShail (Google Maps). Ο καλύτερος τρόπος να τους επισκεφτείς είναι να νοικιάσεις ένα σκούτερ, περίπου 300 ρουπίες τη μέρα.

Ανατολή στον ναό Maan Kunjapuri Devi

Δυστυχώς δεν κατάφερα να βρω κανέναν για να μοιραστώ το ταξί (μόνος μου κόστιζε πάρα πολύ) για να ανέβω στον ναό Maan Kunjapuri Devi από τον οποίο λένε ότι είναι υπέροχο να θαυμάζεις την ανατολή. Αν θέλεις, μπορείς και να ανέβεις και να κατέβεις με τα πόδια κατά μήκος του μονοπατιού (σημειωμένο στο Organic Maps) αν και πολλοί αποφασίζουν να ανέβουν με ταξί και να κατέβουν με τα πόδια. Κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορείς να φτάσεις εκεί με τα μέσα μαζικής μεταφοράς, με τα λεωφορεία που έχουν προορισμό το Gangotri.

Τέλος, το ράφτινγκ στον ποταμό Γάγγη είναι εξαιρετικά δημοφιλές και προσφέρεται πρακτικά παντού στην πόλη. Η Rishikesh είναι επίσης συχνά το σημείο εκκίνησης για να επισκεφτείς την «κοντινή» κοιλάδα των λουλουδιών.

Μετάβαση στη Rishikesh

Η Rishikesh βρίσκεται μόλις 230 χλμ. από το Δελχί και γι’ αυτό την επιλέγουν οι κάτοικοι της πόλης ως προορισμό διακοπών ακόμη και μόνο για το Σαββατοκύριακο. Ο πιο πρακτικός και άμεσος τρόπος είναι να φτάσεις στη Rishikesh με λεωφορείο, είναι 5–7 ώρες ταξίδι. Το τρένο σε αυτή την περίπτωση είναι πιο άβολο επειδή ο πιο κοντινός σταθμός βρίσκεται στο Haridwar από όπου υπάρχει τουλάχιστον μία ακόμη ώρα δρόμος. Άλλοι προορισμοί με απευθείας συνδέσεις με λεωφορείο είναι η Τζαϊπούρ και η Άγκρα προς νότο, η Shimla, το Chandigarh και το Manali προς βορρά.

Σημείωση: Από τον σταθμό λεωφορείων της Rishikesh μέχρι το Lakshman Jhula (το τουριστικό τμήμα), αν υπάρχει κίνηση, παρότι είναι λίγα χιλιόμετρα, μπορεί να χρειαστεί σχεδόν μία ώρα!

Διαμονή στη Rishikesh

Στη Rishikesh αρρώστησα και έτσι είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω αρκετά hostel κατά τη διάρκεια της διαμονής μου που κράτησε πολύ περισσότερο από το αναμενόμενο. Το καλύτερο απ’ όλα είναι το Blue Jay Hostel, λίγο ακριβό αλλά πραγματικά καθαρό και μοντέρνο, το συνιστώ ανεπιφύλακτα. Έμεινα επίσης στο Shalom Backpackers και στο Hashtag Hostel, και τα δύο δεν είναι άσχημα αλλά το Blue Jay είναι σαφώς καλύτερο.

Το χωριό Chitkul

Shimla

Από τη Rishikesh πολλοί κατευθύνονται απευθείας προς το Manali, αλλά αν σκοπεύεις να επισκεφτείς τη Spiti Valley (που τη συνιστώ ανεπιφύλακτα και για την οποία θα μιλήσω αναλυτικά σύντομα) προσωπικά νομίζω ότι είναι πολύ καλύτερο να κατευθυνθείς προς τη Shimla και να επισκεφτείς το Manali στη συνέχεια.

Τι να κάνεις και να δεις στη Shimla

Η Shimla είναι μια πόλη που είχε πάντα μεγάλη σημασία για την Ινδία, τόσο που το 1864, κατά την αποικιακή περίοδο, έγινε η θερινή πρωτεύουσα. Η πόλη, άλλωστε, βρισκόμενη σε υψόμετρο 2.276 μέτρων, προσφέρει ευχάριστο κλίμα κατά το ζεστό ινδικό καλοκαίρι. Μετά την ανεξαρτησία έγινε πρώτα πρωτεύουσα του Punjab και μετά του Himachal Pradesh, και είναι ακόμη και σήμερα.

The Mall και The Ridge

Αυτές οι δύο περιοχές αντιστοιχούν στο κέντρο της πόλης (Google Maps), εδώ μπορείς να παρατηρήσεις τη βικτωριανή αρχιτεκτονική που είναι χαρακτηριστική της αποικιακής περιόδου· οι περιοχές είναι εξαιρετικά ευχάριστες, γεμάτες μπαρ, καταστήματα και εστιατόρια, το ιδανικό μέρος για μια βόλτα. Μια άλλη όμορφη περιοχή για να εξερευνήσεις είναι το Lower Bazaar (Google Maps) όπου βρίσκουν χώρο η αγορά λαχανικών και μερικά εξαιρετικά οικονομικά εστιατόρια όπου συχνάζουν οι ντόπιοι.

Jakhu Hill

Το Jakhu Hill (Google Maps) και ο ομώνυμος ναός σε υψόμετρο 2.445 μέτρων είναι το ψηλότερο σημείο της πόλης, από το οποίο, αν το επιτρέπει ο καιρός, απολαμβάνεις υπέροχο πανόραμα 360 μοιρών. Μπορείς άνετα να φτάσεις εκεί με τα πόδια (το προτείνω) ή παίρνοντας το τελεφερίκ σε αυτό το σημείο. Απλό εισιτήριο 295 ρουπίες, ενώ με επιστροφή περίπου 550, κατά τη γνώμη μου πραγματικά ακριβό για την απόσταση που καλύπτει.

Το χωριό Hikkim στη Spiti Valley.

Μετάβαση στη Shimla

Έφτασα στη Shimla με λεωφορείο από βορρά και έκανα μια πραγματικά περίεργη διαδρομή, αλλά ο πιο θεαματικός τρόπος για να φτάσεις στην πόλη είναι με τρένο από νότο. Το πρώτο βήμα είναι να φτάσεις στον σταθμό Kalka που βρίσκεται 4–7 ώρες με τρένο από το Δελχί, εδώ επιβιβάζεσαι στο ορεινό τρένο που συνδέει το Kalka με τη Shimla. Αυτό το τμήμα της σιδηροδρομικής γραμμής ανακηρύχθηκε πρόσφατα μνημείο της Unesco, διασχίζει ολόκληρες 103 σήραγγες και απ’ ό,τι φαίνεται προσφέρει θεαματική θέα.

Η εναλλακτική είναι να φτάσεις στην πόλη με λεωφορείο, υπάρχουν συνδέσεις από και προς τη Shimla πρακτικά από όλες τις γύρω πόλεις, με απευθείας συνδέσεις και νότια από την πόλη του Δελχί.

Διαμονή στη Shimla

Η πόλη, εξαιρετικά δημοφιλής στους εγχώριους τουρίστες, για κάποιον περίεργο λόγο δεν είναι καθόλου δημοφιλής στους ξένους ταξιδιώτες και αυτό φαίνεται από τον μικρό αριθμό hostel στην πόλη. Εγώ έμεινα στο Thira Shimla, λίγο έξω από το κέντρο σε μια πραγματικά περίεργη τοποθεσία αλλά το κατάλυμα είναι φιλόξενο και το προσωπικό πραγματικά ευγενικό, η εναλλακτική είναι το YMCA Shimla, η θέση είναι καλύτερη αλλά είναι πιο ακριβό και οι κριτικές είναι χειρότερες.

Το χωριό Kibber στη Spiti Valley.

Spiti Valley

Η Spiti Valley, στα ιταλικά Valle dello Spiti, είναι μια ορεινή ψυχρή έρημος στη μέση των Ιμαλαΐων που χαρακτηρίζεται από σουρεαλιστικά τοπία, αρχαία μοναστήρια και έναν εξαιρετικά φιλόξενο πληθυσμό με ισχυρή θιβετιανή επιρροή. Η περιοχή της Spiti Valley είναι χωρίς αμφιβολία ένα από τα σημαντικότερα σημεία του ταξιδιού μου στην Ινδία.

Όπως ανέφερα ήδη, συνήθως οι άνθρωποι αποφασίζουν να επισκεφτούν την περιοχή ξεκινώντας από το Manali ή τη Shimla, αλλά κατά τη γνώμη μου η δεύτερη είναι το ιδανικό μέρος επειδή στην αρχή της καλοκαιρινής σεζόν και τα δύο περάσματα (Rohtang 3.978 μ. και Kunzum La 4.590 μ.), που πρέπει να διασχίσεις αν μπεις από βορρά, μπορεί να είναι κλειστά εξαιτίας του χιονιού. Αντίθετα, ο δρόμος που φτάνει στη Spiti Valley από νότο απ’ ό,τι φαίνεται είναι ανοιχτός όλο τον χρόνο. Από τη Shimla, επιπλέον, ανεβαίνεις υψόμετρο πολύ πιο αργά και αφήνεις τα περάσματα για το τέλος, ιδανικό ιδίως αν έρχεσαι απευθείας από την πεδιάδα. Σημείωση: Το πέρασμα Rohtang μπορεί πλέον να παρακαμφθεί χάρη στη σήραγγα που κατασκευάστηκε πρόσφατα.

Αυτό που βρίσκεις παρακάτω είναι σε γενικές γραμμές το «κλασικό δρομολόγιο». Φυσικά θα μπορούσε κανείς να περάσει μήνες ταξιδεύοντας στην περιοχή αλλά αυτό που βλέπεις στον χάρτη θα πρέπει πάντως να σε κρατήσει απασχολημένο για τουλάχιστον 2–3 εβδομάδες.

Για να επισκεφτείς την περιοχή, και πιο συγκεκριμένα για να διασχίσεις την περιοχή κοντά στα σύνορα με το Θιβέτ, οι ξένοι πρέπει να εκδώσουν μια άδεια που ονομάζεται «Inner Line Permit» και κοστίζει 400 ρουπίες, 200 για την άδεια και 200 για το πρακτορείο, φαίνεται ότι δεν είναι δυνατό να το κάνεις μόνος σου. Ισχύει 14 ημέρες και απ’ όσο ξέρω μπορεί να γίνει στη Shimla, στο Reckong Peo (όπου προτείνω να το κάνεις) και στο Kaza.

Σημείωση: Το δρομολόγιο που περιγράφεται και οι μετακινήσεις περιστρέφονται γύρω από τις δημόσιες συγκοινωνίες (δηλαδή όπως το έκανα εγώ) αλλά αν θέλεις υπάρχουν πάρα πολλές εκδρομές ή ιδιωτικοί οδηγοί που μπορούν εύκολα να οργανωθούν και από το Manali και από τη Shimla. Ένα άλλο μέσο εξαιρετικά δημοφιλές στους ταξιδιώτες είναι η μοτοσικλέτα, δεδομένων των συνθηκών των δρόμων στους οποίους οδηγείς προτείνω αυτή την επιλογή μόνο σε όσους έχουν κάποια εμπειρία. Τέλος το ωτοστόπ, εγώ ο ίδιος το έκανα κυρίως στα περίχωρα του Kaza και δούλεψε μια χαρά. Φυσικά διατίθενται εκδρομές και κοινόχρηστα ταξί/τζιπ που μπορούν να οργανωθούν εύκολα πάντα από το Manali.

Ανεξάρτητο δρομολόγιο στη Spiti Valley

Η Spiti Valley ξεκινά επίσημα στο ύψος του Tabo, αλλά προτείνω να σταματήσεις ανάμεσα στο Sangla και το Chitkul για δυο μέρες πριν συνεχίσεις προς το Reckong Peo. Αν από τη Shimla θέλεις να σπάσεις ακόμη περισσότερο το ταξίδι, το Narkanda και το Rampur φαίνονται δύο ενδιαφέρουσες στάσεις.

Τέλος, προσπάθησα να συγκεντρώσω όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες για τα λεωφορεία αλλά σου προτείνω ανεπιφύλακτα να τα επιβεβαιώσεις όλα όταν φτάσεις επιτόπου. Αν ψάχνεις έναν ιστότοπο που ενημερώνεται συχνά για ωράρια λεωφορείων και κατάσταση των περασμάτων ρίξε μια ματιά εδώ, υπάρχουν πολλά χρήσιμα άρθρα.

Όσον αφορά τη διαμονή, δεν υπάρχουν πρακτικά hostel σε αυτές τις περιοχές αλλά μόνο guesthouse. Εγώ είχα την τύχη να ταξιδεύω με μια παρέα παιδιών και έτσι να μοιράζομαι πάντα το δωμάτιο, παρότι οι τιμές είναι πάντως απολύτως προσιτές.

Το Dhankar από ψηλά.

Sangla

Ξεκινώντας από τη Shimla σου προτείνω να πάρεις το λεωφορείο των 7:30, το επόμενο θα πρέπει να είναι στις 10:30, είναι 9–10 ώρες ταξίδι, 530 ρουπίες. Ο δρόμος είναι πραγματικά εντυπωσιακός τον περισσότερο καιρό!

Θα φτάσεις στο Sangla αργά το απόγευμα/βράδυ, γι’ αυτό πάρε ένα δωμάτιο για τη νύχτα, υπάρχουν πολλές επιλογές στην κεντρική πλατεία, οι τιμές είναι παρόμοιες. Την επόμενη μέρα σου προτείνω να ξυπνήσεις νωρίς και να επισκεφτείς με τα πόδια το κοντινό χωριό Kamru, ανέβα μέχρι το φρούριο και γύρνα στο Sangla εγκαίρως για να προλάβεις το λεωφορείο των 12:00 με προορισμό το Chitkul, σταματά στην κεντρική πλατεία και κοστίζει 48 ρουπίες, περίπου 2 ώρες.

Chitkul

Στο Chitkul προτείνω να περάσεις μία ή δύο νύχτες το πολύ, πρόκειται για ένα μικρό ορεινό χωριό σε υψόμετρο 3.450 μ., το πιο ψηλό στο οποίο μπορείς να φτάσεις με δρόμο στη Sangla Valley. Η εξερεύνηση του χωριού δεν απαιτεί πάνω από δυο ώρες αλλά μπορείς να κάνεις μικρές εκδρομές. Συγκεκριμένα μπορείς να πάρεις το μονοπάτι που ανεβαίνει στο βουνό πίσω από το χωριό· από εκεί έχεις εξαιρετική θέα σε ολόκληρη την κοιλάδα, ή ακολούθησε τον δρόμο μέχρι τη στρατιωτική βάση, σημείο από το οποίο οι ξένοι δεν μπορούν να προχωρήσουν παραπέρα, τα σύνορα με το Θιβέτ δεν είναι πολύ μακριά.

Το χωριό Kalpa.

Reckong Peo και Kalpa

Εγώ έμεινα δύο νύχτες στο Chitkul και πήρα το λεωφορείο προς το Reckong Peo στις 6:30 το πρωί (120 ρουπίες, 3 ώρες και μισή), νομίζω ότι υπάρχει λεωφορείο και το απόγευμα στις 13:30 που θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις για να περάσεις μόνο μία νύχτα στο Chitkul και να έχεις το πρωί για να γυρίσεις λίγο, αλλά δεν ξέρω αν θα έφτανες εγκαίρως για να βγάλεις την άδεια, το γραφείο θα πρέπει να είναι ανοιχτό από τις 10:00 έως τις 17:00.

Μόλις φτάσεις στο Reckong Peo, σου προτείνω να βγάλεις το δικό σου «Inner Line Permit», όλα τα πρακτορεία λειτουργούν ως καρτέλ, οπότε το ένα αξίζει όσο το άλλο. Εγώ το έκανα από το The Monk Travels: συμπληρώνεις το έντυπο, πληρώνεις 400 ρουπίες και σε λιγότερο από μία ώρα θα πρέπει να έχεις την άδειά σου. Το Reckong Peo είναι επίσης το τελευταίο μέρος όπου υπάρχουν ΑΤΜ πριν φτάσεις στο Kaza, μέρος όπου τα ΑΤΜ δεν έχουν πάντα μετρητά.

Μόλις πάρεις την άδεια σου προτείνω να ανέβεις στο Kalpa, αυτό το μικρό και πραγματικά όμορφο χωριό δεσπόζει πάνω από το Reckong Peo, η θέα στην κοιλάδα και στις κορυφές τριγύρω είναι πραγματικά εντυπωσιακή· ένα εξαιρετικό μέρος για να περάσεις τη μέρα πριν κατέβεις στο Reckong Peo την επόμενη μέρα για να πάρεις το λεωφορείο. Εναλλακτικά θα μπορούσες να ανέβεις στο Kalpa το απόγευμα και μετά να κατέβεις στο Reckong Peo για να περάσεις τη νύχτα.

Κάθε ώρα περίπου υπάρχουν λεωφορεία ανάμεσα στο Kalpa και στο Reckong Peo, 20 ρουπίες, περίπου μισή ώρα ταξίδι, αναχώρηση από εδώ. Κράτα την άδεια και το διαβατήριο πρόχειρα για το ταξίδι και πάρε το λεωφορείο με προορισμό το Kaza, ο σταθμός βρίσκεται εδώ, προσπάθησε να φτάσεις λίγο νωρίτερα και αγόρασε το εισιτήριό σου για να εξασφαλίσεις θέση, ένα λεωφορείο στις 6:30 και ένα στις 13:00, το κόστος είναι 195 INR, 4–5 ώρες. Την Κυριακή το πρωί το πρώτο λεωφορείο που κατεβαίνει προς το Reckong Peo είναι γύρω στις 10:00, δεν το ξέραμε και έτσι αναγκαστήκαμε να κατέβουμε προς τον σταθμό με τα πόδια!

Σημείωση: Σε περίπτωση που θέλεις να παραλείψεις το Sangla και το Chitkul, υπάρχουν απευθείας λεωφορεία και από τη Shimla και από το Manali προς το Reckong Peo (και αντίστροφα). Πιστεύω ότι είναι τουλάχιστον 16 ώρες λεωφορείο και στις δύο περιπτώσεις.

Το χωριό Nako.

Nako

Προτείνω να περάσεις τη νύχτα στο Nako και να συνεχίσεις την επόμενη μέρα, αλλά αν έχεις στενά χρονικά περιθώρια θα μπορούσες να πάρεις το λεωφορείο από το Reckong Peo το πρωί, να περάσεις το απόγευμα στο Nako και μετά να συνεχίσεις προς το Tabo με το λεωφορείο από το Reckong Peo των 13:00.

Στο Nako μπορεί κανείς να επισκεφτεί το μοναστήρι (τίποτα το ιδιαίτερο), να περιπλανηθεί στα στενά δρομάκια του παλαιότερου τμήματος του χωριού, που μοιάζει κυριολεκτικά να έχει σταματήσει πριν από εκατοντάδες χρόνια, και τέλος να περπατήσει γύρω από τη μικρή λιμνούλα. Αν θέλεις μια πανέμορφη θέα ανέβα μέχρι τον τροχό προσευχής που βλέπεις στην κορυφή του χωριού, από εδώ μπορείς να συνεχίσεις κατά μήκος του μονοπατιού (σημειωμένο στο Organic Maps) και να κάνεις μια πεζοπορία λίγων ωρών.

Κοιμηθήκαμε στο Amar Guesthouse, όχι άσχημα.

Tabo

Αφού περάσεις τη νύχτα στο Nako, πάρε το ίδιο λεωφορείο της προηγούμενης μέρας που ξεκίνησε από το Reckong Peo στις 6:30 και φτάνει γύρω στις 11:30 και συνέχισε μέχρι το Tabo, 120 ρουπίες, περίπου 3 ώρες. Σε αυτό το τμήμα θα σου ελέγξουν την άδεια για δεύτερη και τελευταία φορά.

Το μοναστήρι του Tabo (Google Maps), που ιδρύθηκε το 996, θεωρείται το αρχαιότερο συνεχώς κατοικημένο βουδιστικό μοναστήρι σε ολόκληρη την Ινδία και στην περιοχή των Ιμαλαΐων, μια επίσκεψη είναι απαραίτητη. Για έναν σύντομο περίπατο μπορείς να ανέβεις προς τις σπηλιές διαλογισμού που βρίσκονται στις πλαγιές του βουνού, εξαιρετική θέα στην κοιλάδα και στο χωριό.

Το δικό μας guesthouse δεν ήταν τίποτα το ιδιαίτερο, προτείνω αντίθετα το Kunzom Top για φαγητό: εξαιρετικό φαγητό και καλές τιμές.

Το μοναστήρι του Tabo.

Dhankar

Το παλιό μοναστήρι του Dhankar (Google Maps) είναι ένα από τα πιο μαγευτικά που έχω δει ποτέ, σκαρφαλωμένο σε βραχώδεις σχηματισμούς σε σχήμα κώνων, δεσπόζει πάνω από την κοιλάδα στο σημείο συμβολής των ποταμών Pin και Spiti.

Δυστυχώς το Dhankar βρίσκεται περίπου 7 χλμ. από τον δρόμο που συνδέει το Tabo με το Kaza και δεν εξυπηρετείται από δημόσιες συγκοινωνίες. Αυτό που κάναμε εμείς ήταν να πάρουμε το λεωφορείο που ξεκινά από το Tabo στις 9:00 και σε περίπου μία ώρα μας άφησε στη βάση του δρόμου που οδηγεί στο μοναστήρι, 42 ρουπίες.

Εδώ κάναμε ωτοστόπ για περίπου μισή ώρα, μέχρι που ένα ζευγάρι Γάλλων μεγαλύτερης ηλικίας πήρε τρεις από εμάς, εγώ και άλλα δύο παιδιά περιμέναμε λίγο ακόμη χωρίς επιτυχία και καταλήξαμε να περπατήσουμε. Η απόσταση δεν είναι μεγάλη αλλά το υψόμετρο γίνεται αισθητό, αν αποφασίσεις να περπατήσεις προτείνω να πάρεις τα σύντομα μονοπάτια που κόβουν τις στροφές, είναι σημειωμένα στο Organic Maps.

Εξερεύνησε το χωριό και το μοναστήρι για την υπόλοιπη μέρα, ενώ το πρωί της επόμενης μέρας προτείνω να ανέβεις μέχρι τη λίμνη (Google Maps), το πανόραμα και τα πρώτα φώτα της ημέρας που χτυπούν την κοιλάδα είναι κάτι φανταστικό.

Στο Dhankar προτείνω να κοιμηθείς στο guesthouse του νέου μοναστηριού, χτισμένου απέναντι από το παλιό: από τη βεράντα έχεις εξαιρετική θέα στο χωριό και στο παλιό μοναστήρι, το φαγητό είναι καλό όπως και οι τιμές.

 

Ηλιοβασίλεμα στο Dhankar.

Kaza

Την επόμενη μέρα κατεβήκαμε με τα πόδια στον κεντρικό δρόμο ώστε να πάρουμε το ίδιο λεωφορείο της προηγούμενης μέρας που έρχεται από το Tabo γύρω στις 10:00, περίπου μία ώρα, 50 ρουπίες.

Το Kaza είναι η κύρια πόλη της Spiti Valley, εδώ με λίγη τύχη μπορεί να έχεις και σύνδεση στο διαδίκτυο, κατά την επίσκεψή μου υπήρχαν μόνο μερικά μέρη με wifi, ένα από αυτά είναι το Travellers Shed.

Μπορείς να αποφασίσεις αν θα περάσεις τη νύχτα εδώ ή αν θα συνεχίσεις προς ένα από τα χωριά γύρω από το Kaza. Το Kunzum Homestay προσφέρει ιδιωτικά δωμάτια σε εξευτελιστικές τιμές και δεν είναι καθόλου άσχημο.

Πώς λειτουργούν οι μεταφορές στο Kaza και στα περίχωρα; Αν θέλεις να επισκεφτείς τα γύρω χωριά να ξέρεις ότι από το Kaza ξεκινούν ουσιαστικά 3 λεωφορεία την ημέρα, ένα που κάνει τη διαδρομή Ki Gompa – Kibber – Chicham, περνά τη νύχτα εκεί και επιστρέφει το επόμενο πρωί στο Kaza κάνοντας την αντίστροφη διαδρομή. Ένα άλλο που κάνει τη διαδρομή Langza – Hikkim – Komic όπου περνά τη νύχτα και επιστρέφει σπίτι το επόμενο πρωί. Τέλος υπάρχει ένα λεωφορείο με προορισμό το Mud στην Pin Valley που κάνει ακριβώς το ίδιο. Έτσι οι κάτοικοι των χωριών μπορούν να πηγαίνουν στο Kaza για το σχολείο, την αγορά κλπ κλπ και μετά το βράδυ να γυρίζουν σπίτι.

Το χωριό Kibber.

Pin Valley

Λόγω χρόνου αναγκάστηκα να παραλείψω την Pin Valley, αλλά αν έχεις χρόνο, από όσα μου έχουν πει, αξίζει πραγματικά να την επισκεφτείς. Ένα δρομολόγιο θα μπορούσε να είναι το εξής: πάρε το λεωφορείο από το Kaza προς το Mud, το χωριό δεσπόζει πάνω από την κοιλάδα και προσφέρει ένα πανέμορφο πανόραμα, πέρασε εδώ τη νύχτα και μετά το επόμενο πρωί, όταν το λεωφορείο επιστρέφει προς το Kaza, κατέβα στο Sagnam που μπορείς να χρησιμοποιήσεις ως βάση για να εξερευνήσεις τα χωριά Kungri και Ka κάνοντας και μερικές πεζοπορίες.

Στο Sagnam μου είχαν συστήσει ιδιαίτερα ένα guesthouse που βρίσκεται περίπου σε αυτό το σημείο, το όνομα θα πρέπει να είναι «Shanta Rakshita».

Ένα πολυήμερο τρέκινγκ συνδέει την Parvati Valley (για την οποία θα μιλήσω στη συνέχεια) με την Pin Valley, δεν υπάρχουν χωριά κατά μήκος της διαδρομής, επομένως πρέπει να πάρεις μαζί σου φαγητό και εξοπλισμό κάμπινγκ. Γνώρισα ένα πολωνικό ζευγάρι που μου είπε ότι ήταν πανέμορφο, αν και σε ορισμένα τμήματα πραγματικά δύσκολο.

Key Gompa

Αυτό είναι πιθανότατα το πιο εμβληματικό μέρος ολόκληρης της κοιλάδας. Το μοναστήρι (Google Maps) που βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου που δεσπόζει πάνω από την κοιλάδα είναι απολύτως απίστευτο, μέχρι σήμερα ένα από τα πιο θεαματικά μέρη που έχω δει ποτέ.

Πάρε το λεωφορείο Key – Kibber – Chicham που ξεκινά από το Kaza στις 17:00 και χρειάζεται περίπου 45 λεπτά για να φτάσει στο μοναστήρι, το κόστος είναι 30 ρουπίες. Η επιστροφή έχει περίπου αυτά τα δρομολόγια: Chicham 6:30, Kibber 7:30, Key Gompa 8:30.

Πάρε το μονοπάτι που ανεβαίνει κατά μήκος του βουνού για να έχεις τις καλύτερες θέες στο μοναστήρι και την επόμενη μέρα παρακολούθησε την προσευχή των 8:00.

Κατά την επίσκεψή μου το guesthouse του μοναστηριού ήταν υπό ανακαίνιση, οπότε αναγκαστήκαμε να κοιμηθούμε σε εκείνο που βρίσκεται κοντά στο πάρκινγκ, στους πρόποδες του κτιρίου.

Το μοναστήρι του Key.

Kibber

Βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα από το μοναστήρι του Key. Εδώ αποχαιρέτησα τους συντρόφους της περιπέτειάς μου που το απόγευμα εκείνης της μέρας γύρισαν στην κοιλάδα με ωτοστόπ, ενώ εγώ την επόμενη μέρα περπάτησα προς το ακόμη πιο απομακρυσμένο χωριό Tashigang.

Για να φτάσουμε στο Kibber, το πρωί μετά την προσευχή περπατήσαμε μέχρι τη διασταύρωση που οδηγεί στο μοναστήρι και εδώ κάναμε ωτοστόπ, σε λιγότερο από δέκα λεπτά μια ομάδα Ινδών τουριστών μας πήρε. Εναλλακτικά, να ξέρεις ότι θα μπορούσες να περιμένεις το λεωφορείο που πήρες την προηγούμενη μέρα.

Εδώ δεν υπάρχουν πάρα πολλά πράγματα να κάνεις, εγώ περιορίστηκα να περπατήσω στο χωριό, αλλά θεωρητικά μπορεί κανείς να περπατήσει μέχρι το χωριό Chicham ή να φτάσει στην κορυφή του Dangmachan Peak.

Εγώ κοιμήθηκα στο Norling Home, όμορφος κοινόχρηστος χώρος με θέα στο χωριό, καθαρό δωμάτιο και καλό φαγητό.

 

Το χωριό Kibber.

Tashigang

Το μικρό χωριό Tashigang, όπου ζουν 22 άνθρωποι κατά τη θερινή περίοδο, είναι κυριολεκτικά έξω από τον κόσμο. Διαθέτει όμως το ψηλότερο εκλογικό τμήμα του πλανήτη, δεν εξυπηρετείται από δημόσιες συγκοινωνίες αν και υπάρχει ένας χωματόδρομος που μπορεί να διανυθεί από μηχανοκίνητα οχήματα. Εγώ αποφάσισα να φτάσω εκεί με τα πόδια από το Kibber.

Χρειάστηκα λίγο λιγότερο από 3 ώρες περπατώντας με γρήγορο βήμα, εξαιρετικό πανόραμα σε όλη τη διαδρομή, το μοναδικό guesthouse του χωριού κοστίζει 600 ρουπίες, συμπεριλαμβανομένων τριών γευμάτων, το ηλικιωμένο ζευγάρι μιλά με το ζόρι 10 λέξεις αγγλικά αλλά καταφέρνει να γίνει κατανοητό και σε υποδέχεται κυριολεκτικά στο σπίτι σαν μέλος της οικογένειας, φανταστική εμπειρία!

Κατά τα άλλα δεν υπάρχουν πολλά να κάνεις στο χωριό, εγώ όπως πάντα άρχισα να ακολουθώ τυχαία μονοπάτια στα γύρω μέρη, διαφορετικά μπορείς απλώς να απολαύσεις τη θέα και την ηρεμία που επικρατεί, χαμένος ανάμεσα στις κορυφές των Ιμαλαΐων.

Αν κατάλαβα καλά, υπάρχει ένα αυτοκίνητο που κατεβαίνει προς το Kaza σχεδόν κάθε πρωί γύρω στις 8:00, εγώ όμως αποφάσισα να πάρω το μονοπάτι που συνδέει το Tashigang με το μοναστήρι του Key και χρειάζεται περίπου δύο ώρες, εδώ πήρα το λεωφορείο προς το Kaza. Αν αποφασίσεις να περπατήσεις ρώτα για οδηγίες στο μικρό χωριό Gette, το μονοπάτι που είναι σημειωμένο στο Organic Maps δεν είναι σωστό και έχασα πάρα πολύ χρόνο μέχρι να βρω τη σωστή αρχή για να κατέβω.

Το μικρό χωριό Tashigang.

Komic

Πάρε το λεωφορείο Langza – Hikkim – Komic που ξεκινά από το Kaza στις 17:00 και χρειάζεται περίπου μιάμιση ώρα για να φτάσει στο Komic, το κόστος είναι 48 ρουπίες.

Το χωριό Komic, σε υψόμετρο 4.587 μέτρων, είναι το ψηλότερο στον κόσμο στο οποίο φτάνει ασφαλτοστρωμένος δρόμος. Πέρασα τη νύχτα στο Jordan In World Homestay, 600 ρουπίες για το δωμάτιο με δείπνο, πρωινό και πακέτο φαγητό για το μεσημέρι, φανταστική εμπειρία, τρεις διαφορετικές γενιές ζουν κάτω από την ίδια στέγη, ο άνθρωπος που ασχολείται με τους επισκέπτες μιλά πολύ καλά αγγλικά και είναι εξαιρετικά ευγενικός, το φαγητό υπέροχο.

Hikkim

Την επόμενη μέρα προτείνω να περπατήσεις προς το κοντινό χωριό Hikkim όπου βρίσκεται το ψηλότερο ταχυδρομείο στον κόσμο, στα 4.400 μέτρα (Google Maps), από εδώ αν θέλεις θα μπορούσες να συνεχίσεις προς το Langza, να περάσεις τη νύχτα και την επόμενη μέρα να πάρεις το λεωφορείο της επιστροφής προς το Kaza. Λόγω χρόνου εγώ προτίμησα να γυρίσω στο Kaza με ωτοστόπ, παραλείποντας έτσι το Langza.

Το ψηλότερο ταχυδρομείο στον κόσμο.

Λίμνη Chandratal

Το τελευταίο μεγάλο αξιοθέατο πριν αφήσεις τη Spiti Valley. Για να φτάσεις εκεί με δημόσιες συγκοινωνίες πρέπει να πάρεις το λεωφορείο Kaza-Manali που ξεκινά κάθε μέρα στις 4:30 το πρωί. Μετά έχεις τρεις επιλογές: να κατέβεις στην κορυφή του περάσματος Kunzum (Google Maps) όπου θα πρέπει να φτάσεις γύρω στις 8:30 (140 ρουπίες) και να περπατήσεις για περίπου 3 ώρες κατά μήκος του μονοπατιού (σημειωμένο στο Organic Maps) που δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο αλλά, λόγω του υψομέτρου, δεν είναι ακριβώς περίπατος στο πάρκο· σε κάθε περίπτωση το προτείνω ανεπιφύλακτα, απίστευτο πανόραμα!

Το μονοπάτι σε κάποιο σημείο καταλήγει στον δρόμο και μπορείς απλώς να κάνεις ωτοστόπ μέχρι την περιοχή όπου βρίσκονται όλα τα κάμπινγκ και όπου θα μπορέσεις να περάσεις τη νύχτα (αυτό το σημείο).

Δύο λιγότερο κουραστικές εναλλακτικές είναι: να μείνεις στο λεωφορείο και να κατέβεις εκεί όπου ξεκινά ο χωματόδρομος που οδηγεί στη λίμνη (αυτό το σημείο) και να περπατήσεις κατά μήκος του δρόμου μέχρι τα κάμπινγκ, ο δρόμος σε σχέση με το μονοπάτι είναι σε μεγάλο βαθμό επίπεδος και πιο σύντομος σε απόσταση αλλά το πανόραμα δεν είναι εξίσου εντυπωσιακό, περίπου 2 ώρες. Αν θέλεις μπορείς να δοκιμάσεις να κάνεις ωτοστόπ.

Ή, αν δεν έχεις όρεξη να περπατήσεις, μπορείς να μείνεις στο λεωφορείο μέχρι το μικρό χωριό Batal από όπου μπορεί να οργανωθεί ένα ταξί.

Η λίμνη Chandratal.

Όποια κι αν είναι η επιλογή σου, πέρασε τη νύχτα σε ένα από τα πολυάριθμα κάμπινγκ. Υπάρχουν επιλογές για κάθε τσέπη, από απλές σκηνές με ένα στρωματάκι στο έδαφος μέχρι πραγματικές σκηνές με κανονικό κρεβάτι και ιδιωτικό μπάνιο. Εμείς είχαμε επιλέξει την πιο οικονομική επιλογή απολύτως, πληρώνοντας 1.000 ρουπίες τον καθένα με μεσημεριανό, δείπνο και πρωινό (αφού παζαρέψαμε) αλλά οι τύποι του κάμπινγκ μας συμπάθησαν κατά τη διάρκεια του μεσημεριανού και μας έκαναν δωρεάν αναβάθμιση δίνοντάς μας μία από τις σκηνές με κρεβάτι και ιδιωτικό μπάνιο!

Πέρασε την υπόλοιπη μέρα στη λίμνη, ενώ αν δεν έχεις κουραστεί από το περπάτημα, αντί να ακολουθήσεις τον χωματόδρομο μέχρι τη λίμνη, μπορείς να πάρεις ένα πραγματικά πολύ όμορφο μονοπάτι που τρέχει παράλληλα με τον δρόμο, δεν είναι σημειωμένο στο Organic Maps αλλά είναι πραγματικά πολύ εύκολο να το ακολουθήσεις, μας το συνέστησαν τα παιδιά του κάμπινγκ. Εναλλακτικά, κανονικά δεν θα έχεις προβλήματα να κάνεις ωτοστόπ, εμείς πήγαμε με τα πόδια και γυρίσαμε με ωτοστόπ.

Την επόμενη μέρα φρόντισε να βρίσκεσαι στη διασταύρωση το αργότερο στις 8:40 ώστε να επιβιβαστείς στο λεωφορείο που έρχεται από το Kaza, το ίδιο που πήρες την προηγούμενη μέρα. Από εδώ χρειάζονται περίπου 6 ώρες για να φτάσεις στο Manali, 207 ρουπίες.

Σημείωση: Αν σκοπεύεις να συνεχίσεις προς το Leh με λεωφορείο σε συμβουλεύω να κατέβεις σε αυτό το σημείο και να περιμένεις το λεωφορείο με προορισμό το Keylang.

Οργανώνεις το ταξίδι σου; Αν δεν έχεις κάνει ακόμη ασφάλεια, βρίσκεις εδώ τον οδηγό μου για τις καλύτερες ταξιδιωτικές ασφάλειες. Αγοράζοντάς τη μέσω των συνδέσμων που υπάρχουν στον οδηγό στηρίζεις αυτόν τον ιστότοπο χωρίς κανένα πρόσθετο κόστος.

Ο «δρόμος» από τη λίμνη Chandratal μέχρι το πέρασμα Rohtang.

Manali

Το Manali είναι πιθανότατα το πιο δημοφιλές «hill station» σε ολόκληρη την Ινδία. Σε υψόμετρο 2.050 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας η πόλη προσφέρει δροσιά από το ζεστό ινδικό καλοκαίρι και ειδικά τον μήνα Ιούνιο, τις τοπικές σχολικές διακοπές, κατακλύζεται κυριολεκτικά από τουρίστες.

Τι να κάνεις και να δεις στο Manali

Πρώτα απ’ όλα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η πόλη είναι κυριολεκτικά χωρισμένη στα δύο, το παλιό τμήμα, που ονομάζεται «Old Manali», και το νέο τμήμα. Το παλιό τμήμα με τα γραφικά κτίρια και τα μικρά δρομάκια τυπικά των ορεινών χωριών είναι αντικειμενικά πιο όμορφο αλλά πραγματικά πολύ τουριστικό.

Στην πόλη δεν υπάρχουν πάρα πολλά να κάνεις, το μοναδικό πραγματικό αξιοθέατο είναι ο Hadimba Devi Temple, υπάρχουν όμως πολλά εστιατόρια και μπαρ και, για όποιον ενδιαφέρεται, η μαριχουάνα σε αυτά τα μέρη φυτρώνει αυτοφυής και είναι πρακτικά νόμιμη, ακόμη και η νυχτερινή ζωή δεν είναι καθόλου άσχημη.

Σε μένα άρεσε ιδιαίτερα το Rocky’s Cafe, δεσπόζει πάνω από την πόλη και έχει πανέμορφη θέα σε ολόκληρη την κοιλάδα· ένα άλλο μπαρ πολύ πιο λιτό αλλά όμορφο όπου μπορείς να πιεις ένα chai και να διαβάσεις ένα καλό βιβλίο είναι το River Valley View Cafe, σε κάθε περίπτωση πραγματικά δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις.

Hadimba Devi Temple.

Jogini Falls και Vashisht

Αυτή είναι μια όμορφη εκδρομή που μπορεί να γίνει μέσα σε μία μέρα ξεκινώντας με τα πόδια από το Manali. Πάρε το μονοπάτι που ξεκινά κοντά στο Rocky’s Cafe και κατευθύνσου προς το χωριό Goshal, από εδώ διέσχισε το ποτάμι προς τον καταρράκτη Jogini. Το μονοπάτι, σημειωμένο στο Organic Maps, είναι ευχάριστο και πραγματικά πολύ εύκολο να το ακολουθήσεις. Μπορείς να ανέβεις μέχρι τη βάση του καταρράκτη (αξίζει!) και μετά να συνεχίσεις μέχρι το Vashisht όπου αν θέλεις υπάρχουν κάποιες θερμές πηγές, αν και κατά τη γνώμη μου όχι πολύ δελεαστικές. Από εδώ μπορείς να γυρίσεις στο Manali με tuk tuk.

Σημείωση: Αν θέλεις θα μπορούσες να χρησιμοποιήσεις ως βάση, αντί για το Manali, το Vashisht όπου υπάρχουν δυο hostel και το χωριό είναι σίγουρα πιο ήσυχο και λιγότερο τουριστικό.

 

Ο καταρράκτης Jogini.

Naggar

Δεν έχω πάει προσωπικά αλλά φαίνεται να είναι μια καλή ιδέα για εκδρομή με αφετηρία το Manali, ή αν θέλεις ως λιγότερο τουριστική εναλλακτική όπου να σταματήσεις για δυο μέρες. Πρόκειται για ένα αρχαίο χωριό που υπήρξε πρωτεύουσα της περιοχής και διατηρεί μερικά ιστορικά κτίρια όπως το κάστρο και δυο ναούς.

Τέλος, το Manali είναι το σημείο εκκίνησης για διάφορα τρέκινγκ, τα πιο δημοφιλή είναι πιθανότατα το Beas Kund Trek (2–3 ημέρες) και το Chandrakhani Pass Trek (5–6 ημέρες). Εξαιρετικά δημοφιλής είναι και η εκδρομή μιας ημέρας στο πέρασμα Rohtang, εγώ δεν τη συνιστώ, πρόκειται αποκλειστικά για ένα ορεινό πέρασμα με πολλή κίνηση, θα περάσεις ώρες στο αυτοκίνητο και το πέρασμα σχεδόν πάντα καλυμμένο από σύννεφα δεν προσφέρει θεαματική θέα.

Μετάβαση στο Manali

Υπάρχουν απευθείας λεωφορεία από πολλές πόλεις, συμπεριλαμβανομένων νυχτερινών λεωφορείων από το Δελχί και τη Rishikesh προς νότο, περίπου 14 ώρες. Άλλοι προορισμοί είναι η Shimla, η Dharamsala και το Leh (με στάση στο Keylong)

Σημείωση: Στο Manali υπάρχουν δύο σταθμοί λεωφορείων, ο πρώτος στο κέντρο χρησιμοποιείται από τα κρατικά λεωφορεία (HRTC) ενώ αυτός για τα ιδιωτικά λεωφορεία βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα νότια, σε αυτή τη θέση.

Διαμονή στο Manali

Πέρασα αρκετό χρόνο στο Manali δοκιμάζοντας αρκετά hostel. Το Madpackers Manali είναι το αγαπημένο μου, σε μια ήσυχη περιοχή με έναν όμορφο κήπο και πρωινό που περιλαμβάνεται και αλλάζει κάθε μέρα, όχι μακριά από εκεί υπάρχει ένα άλλο όμορφο hostel, Orchards House. Το Folklore είναι μια εξαιρετική εναλλακτική ως προς τη σχέση ποιότητας–τιμής. Τέλος, το Alt Life, αν και λίγο μακριά από το κέντρο και ελαφρώς πιο ακριβό, μου έχει συσταθεί ανεπιφύλακτα.

Parvati Valley

Η Parvati Valley εκτείνεται στα μισά του δρόμου ανάμεσα στο Manali και στη Shimla κατά μήκος των όχθων του ποταμού Parvati. Η κοιλάδα είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στους Ισραηλινούς, τόσο που το Kasol, το κύριο χωριό της περιοχής, έχει το παρατσούκλι «Mini Israel».

Τι να κάνεις και να δεις στο Kasol και στα γύρω μέρη

Ολόκληρη η κοιλάδα φημίζεται για τη χαλαρή ατμόσφαιρα και κυρίως για την ευκολία με την οποία μπορεί κανείς να βρει χασίς και μαριχουάνα, αλλά σε διαβεβαιώνω ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα και συνιστώ την επίσκεψη σε οποιονδήποτε, όχι μόνο στους λάτρεις των τσιγαριλικιών.

Rashol

Στο μικρό χωριό Rashol φτάνεις στο τέλος ενός τρέκινγκ με αφετηρία το Kasol, το μονοπάτι είναι αρκετά σύντομο αλλά αρκετά απότομο και έτσι, ειδικά στην ανάβαση, μπορεί να χρειαστούν ακόμη και 3 ώρες, αλλά μόλις φτάσεις στην κορυφή η θέα αξίζει. Το μονοπάτι είναι σημειωμένο στο Organic Maps, ιδιαίτερα γοητευτικό κατά την άνθιση των ροδόδεντρων από τον Μάρτιο μέχρι τον Ιούλιο ανάλογα με το υψόμετρο (All Trails).

Το χωριό Pulga.

Manikaran

Πάλι με αφετηρία το Kasol, στο χωριό Manikaran φτάνεις στο τέλος ενός τρέκινγκ, αυτή τη φορά σε μεγάλο βαθμό επίπεδου, που τρέχει στην άλλη πλευρά του ποταμού σε σχέση με τον δρόμο, σύντομο και ευχάριστο, περίπου μία ώρα. Μόλις φτάσεις στο χωριό μπορείς να επισκεφτείς την αγορά και τις θερμές πηγές.

Αν δεν θέλεις να περπατήσεις και στην επιστροφή υπάρχουν αρκετά συχνά λεωφορεία προς το Kasol (Google Maps).

Malana

Αυτό το πραγματικά ιδιαίτερο χωριό είναι ιδιαίτερα γνωστό στους λάτρεις του χασίς, εδώ παράγεται πράγματι η περίφημη «Malana cream», εξαιρετικά ισχυρό χασίς που πουλιέται σε κάθε γωνιά του χωριού.

Ένας άλλος λόγος για να επισκεφτείς το χωριό είναι το γεγονός ότι οι ντόπιοι θεωρούν ότι ανήκουν σε μια «ανώτερη» κάστα. Οι μη Ινδουιστές, όπως ο γράφων, δεν μπορούν να έχουν άμεση επαφή με τους ανθρώπους για να ανταλλάξουν αντικείμενα, πρέπει πράγματι πρώτα να τα αφήσεις στο έδαφος, ο κόσμος στον δρόμο σε αποφεύγει και ακόμη και η είσοδος στα κτίρια απαγορεύεται.

Το να φτάσεις στο χωριό δεν είναι ακριβώς εύκολο, δεν υπάρχουν δημόσιες συγκοινωνίες, ο πιο πρακτικός τρόπος είναι να πάρεις ένα κοινόχρηστο ταξί από το Jari όπου φτάνεις εύκολα με λεωφορείο από το Kasol. Το κόστος είναι 1.600 ρουπίες, με επιστροφή, ο οδηγός ταξί περιμένει τρεις ώρες στην αρχή του σύντομου μονοπατιού που οδηγεί στο χωριό. Εγώ το μοιράστηκα με άλλα 2 παιδιά, μόνος μου πραγματικά δεν νομίζω ότι αξίζει. Η εναλλακτική είναι να κάνεις ωτοστόπ αλλά η κίνηση στον δρόμο είναι πραγματικά ελάχιστη.

Οι πηγές του Khirganga.

Kalga, Tulga, Pulga και Tosh

Αυτά τα τέσσερα χωριά βρίσκονται εκεί όπου τελειώνει ο δρόμος, περίπου 15 χλμ. από το Kasol. Συγκεκριμένα ο δρόμος τελειώνει στο Barshani και από εδώ πρέπει να συνεχίσεις με τα πόδια, με εξαίρεση το Tosh, όπου μπορείς να φτάσεις με ταξί.

Και τα τέσσερα χωριά έχουν εξαιρετικά χαλαρή ατμόσφαιρα, μακριά από τον πολιτισμό, είναι το ιδανικό μέρος για να περάσεις δυο μέρες απόλυτης χαλάρωσης. Προσωπικά επέλεξα το Kalga, όπου κοιμήθηκα τέσσερις νύχτες στο Blue Star Guesthouse, όμορφο περιβάλλον και εξαιρετικό φαγητό. Επισκέφτηκα έπειτα το Tulga και το Pulga μέσα σε μία μέρα, το δεύτερο αρκετά τουριστικό. Δεν έχω πάει στο Tosh αλλά απ’ ό,τι φαίνεται είναι το πιο δημοφιλές και τουριστικό απ’ όλα τα τέσσερα χωριά.

Όποια κι αν είναι η επιλογή σου, προτείνω να επισκεφτείς τις κοντινές θερμές πηγές του Kheerganga (Google Maps) στις οποίες φτάνεις στο τέλος 2–3 ωρών τρέκινγκ ανάλογα με το χωριό αφετηρίας (All Trails). Οι θερμές πηγές με θέα στα βουνά είναι πραγματικά ένα μοναδικό μέρος, δυστυχώς η δημοτικότητά του έχει αυξηθεί σημαντικά με κάμπινγκ παντού στους πρόποδες. Πιστεύω πάντως ότι αξίζει να κάνεις την εκδρομή, πολλοί αποφασίζουν να περάσουν εδώ τη νύχτα (λόγος για τον οποίο υπάρχουν πάρα πολλά κάμπινγκ), εγώ αντίθετα γύρισα στο Kalga μέσα στη μέρα.

Την ημέρα υπάρχουν διάφορα λεωφορεία που κάνουν τη διαδρομή Kasol Barshani, 40 ρουπίες. Όταν αποφασίσεις να αφήσεις την κοιλάδα μπορείς να πάρεις το λεωφορείο Barshani Kullu, 110 ρουπίες.

Μετάβαση στην Parvati Valley

Από το Manali υπάρχουν τουλάχιστον δυο λεωφορεία την ημέρα με προορισμό το Kasol, εγώ έφτασα στον σταθμό αργά και αναγκάστηκα να κάνω Manali – Kullu 70 ρουπίες, Kullu – Bunthat 15 ρουπίες και τέλος Bunthat – Kasol 62 ρουπίες. Δεν περίμενα ποτέ πάνω από 10 λεπτά ανάμεσα στο ένα λεωφορείο και στο άλλο, περίπου 6 ώρες. Υπάρχουν επίσης απευθείας λεωφορεία από το Δελχί και το Chandigarh

Διαμονή στο Kasol

Εγώ κοιμήθηκα στο Hostel Cozy beds, τίποτα το ιδιαίτερο αλλά τελικά το συνιστώ, ήσυχη τοποθεσία ελαφρώς έξω από το κέντρο στις όχθες του ποταμού.

Το χωριό Kalga.

Dharamsala, McLeod Ganj και Bhagsu

Η Dharamsala «γεννιέται» ουσιαστικά το 1959 με την άφιξη του Δαλάι Λάμα και της κυβέρνησης του Θιβέτ που διέφυγαν από τη χώρα τους μετά την κινεζική εισβολή. Εδώ βρίσκεται μέχρι σήμερα η επίσημη κατοικία του Δαλάι Λάμα, αν και απ’ ό,τι φαίνεται δεν βρίσκεται συχνά σε αυτά τα μέρη!

Το McLeod Ganj και το Bhagsu είναι πρακτικά δύο δορυφορικά χωριά που επιλέγουν οι ταξιδιώτες ως βάση για τις μετακινήσεις τους. Το Bhagsu συγκεκριμένα είναι εκεί όπου βρίσκονται πρακτικά όλα τα hostel, πρόκειται για ένα κάπως χίπικο χωριό όπου το χασίς και η μαριχουάνα γίνονται ευρέως ανεκτά. Υπάρχουν αρκετά πραγματικά όμορφα μπαρ και εστιατόρια όπου να περάσεις μερικές μέρες χαλάρωσης αλλά και πολυάριθμες δυνατότητες για μαθήματα κάθε είδους, από μαγειρική μέχρι γιόγκα και μασάζ.

Τι να κάνεις και να δεις στην Dharamsala, στο McLeod Ganj και στο Bhagsu

Όπως ειπώθηκε μόλις τώρα, πολλοί κάνουν βάση το Bhagsu και κυριολεκτικά δεν αφήνουν το χωριό, αλλά υπάρχουν τουλάχιστον δυο ενδιαφέρουσες δραστηριότητες στα γύρω μέρη.

Ο ναός του Δαλάι Λάμα και το Μουσείο του Θιβέτ

Μια επίσκεψη στην Dharamsala δεν μπορεί να θεωρηθεί ολοκληρωμένη χωρίς να μπεις στον ναό του Δαλάι Λάμα, μην περιμένεις όμως κάποιο θαύμα, ο ναός είναι κατά τη γνώμη μου κάθε άλλο παρά εντυπωσιακός. Αυτό που αντίθετα με εντυπωσίασε πραγματικά είναι το κοντινό Μουσείο του Θιβέτ, η είσοδος είναι δωρεάν.

Triund

Αυτό το χωριό/κατασκήνωση βρίσκεται περίπου 3 ώρες από το Bhagsu και φτάνεις εκεί στο τέλος ενός ευχάριστου μονοπατιού πραγματικά πολύ εύκολου να το ακολουθήσεις (All Trails), λίγο λιγότερο αν αντίθετα αποφασίσεις να πάρεις μία από τις συντομεύσεις που ξεκινούν από το κέντρο του Bhagsu και που μετά καταλήγουν στο κύριο μονοπάτι.

Μόλις φτάσεις στο Triund, αν έχεις όρεξη, μπορείς να συνεχίσεις προς την κορυφή του Triund Hill (τουλάχιστον μιάμιση ώρα ακόμη), διαφορετικά χαλάρωσε, απόλαυσε το πανόραμα και μετά γύρνα στην κοιλάδα. Αν θέλεις μπορείς να περάσεις εδώ τη νύχτα, φαίνεται να είναι πραγματικά δημοφιλές ειδικά στους ντόπιους, αν δεν έχεις εξοπλισμό κάμπινγκ θα πρέπει να είναι δυνατό να τον νοικιάσεις επιτόπου.

Από το Triund αν θέλεις θα μπορούσες να συνεχίσεις μέσα από τα βουνά και το πέρασμα Indrahar, μέχρι να φτάσεις στο χωριό Lamu ολοκληρώνοντας ένα πολυήμερο τρέκινγκ για το οποίο δεν έχω πληροφορίες αλλά πιστεύω ότι είναι σκόπιμο να έχεις έναν οδηγό.

Το Triund με την Dharamsala στο βάθος.

Galu Waterfall και Bhagsu Waterfall

Αυτές είναι άλλες δύο όμορφες εκδρομές και σαφώς λιγότερο απαιτητικές, ιδίως ο καταρράκτης του Bhagsu που βρίσκεται περίπου 20 λεπτά από το χωριό και, αν και συχνά γεμάτος κόσμο, αξίζει πάντως να κάνεις μια βόλτα.

Ο Gallu Waterfall είναι αντίθετα λίγο απομονωμένος και φτάνεις εκεί σε περίπου μία ώρα ξεκινώντας από το Bhagsu (All Trails), όχι ακριβώς εντυπωσιακός αλλά πολύ λιγότερο γεμάτος κόσμο και απολύτως ένα όμορφο μέρος για να περάσεις μερικές ώρες χαλάρωσης.

Μετάβαση στην Dharamsala

Από το Manali υπάρχουν νυχτερινά λεωφορεία, περίπου 8 ώρες. Υπάρχουν επίσης απευθείας λεωφορεία από το Δελχί, 12–13 ώρες. Σημείωση: Αυτά τα λεωφορεία ανήκουν σε ιδιωτικές εταιρείες που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τον σταθμό της κρατικής εταιρείας στο κέντρο, γι’ αυτό θα σε αφήσουν σε αυτό το σημείο όπου υπάρχει ένα βενζινάδικο που λειτουργεί ως σταθμός λεωφορείων. Από εδώ εγώ περπάτησα μέχρι το Bhagsu αλλά πρόκειται για μια ωραία ανηφορική εκδρομή, εναλλακτικά μπορείς να πάρεις ένα ταξί. Κατά τη διάρκεια της ημέρας απ’ ό,τι φαίνεται υπάρχουν τοπικά μίνι λεωφορεία που πηγαινοέρχονται αλλά τα νυχτερινά λεωφορεία φτάνουν πραγματικά νωρίς, οπότε αν δεν θέλεις να περπατήσεις το ταξί είναι η μοναδική επιλογή.

Διαμονή στην Dharamsala

Όπως ειπώθηκε προηγουμένως, πρακτικά κανείς δεν κοιμάται στην Dharamsala, όλα τα hostel βρίσκονται στο μικρό Bhagsu όπου προτείνω το Eevolve Dharamkot – An Eco Hostel και το The Hosteller Mcleodganj, Upper Bhagsu.

Το χωριό Nako στη Spiti Valley.

Leh

Πρωτεύουσα της περιοχής Leh Ladakh, είναι η ιδανική βάση για να επισκεφτείς την περιοχή και να ξεφύγεις από τους μουσώνες που χαρακτηρίζουν την καλοκαιρινή περίοδο στην υπόλοιπη χώρα. Εδώ πράγματι η υψηλή σεζόν διαρκεί από τον Μάιο μέχρι τον Οκτώβριο με πραγματικά ευχάριστο κλίμα αυτή την περίοδο και λίγες βροχοπτώσεις. Να ξέρεις όμως ότι αν θέλεις να φτάσεις στο Leh οδικώς από το Manali, ο δρόμος ανοίγει κανονικά μόνο γύρω στον Ιούνιο.

Τι να κάνεις και να δεις στο Leh

Στην πόλη υπάρχουν τουλάχιστον δυο σημεία που αξίζει να επισκεφτείς αλλά, όπως είπα ήδη, το Leh είναι καλύτερο να χρησιμοποιείται ως βάση για να εξερευνήσεις την περιοχή, κάτι που πολλοί ταξιδιώτες αποφασίζουν να κάνουν πάνω στις εμβληματικές «Enfield».

Ανάμεσα στα σημεία της πόλης προτείνω οπωσδήποτε το Shanti Stupa στο ηλιοβασίλεμα, το πανόραμα στο Leh αξίζει πραγματικά και μόλις δύσει ο ήλιος ανάβουν τα φώτα του stupa, πραγματικά γοητευτικό. Το εμβληματικό Ανάκτορο του Leh, πιο όμορφο απ’ έξω παρά από μέσα (ή τουλάχιστον έτσι μου είπαν), η είσοδος κοστίζει 300 ρουπίες και εγώ αποφάσισα να το παραλείψω αλλά μπορείς πάντως να ανέβεις και να του ρίξεις μια ματιά απ’ έξω πριν συνεχίσεις προς τον ναό Tsemo Maitreya από όπου βλέπεις το ανάκτορο από ψηλά, εδώ η είσοδος κοστίζει 100 ρουπίες.

Από τις εκατοντάδες μονές της περιοχής, οι πιο εμβληματικές είναι πιθανότατα η Thiksay, βρίσκεται κατά μήκος του κύριου δρόμου και μπορείς άνετα να φτάσεις με λεωφορείο, η Spituk όπου επίσης φτάνεις εύκολα με λεωφορείο ενώ η Likir και η Hemis απαιτούν συνδυασμό λεωφορείου+ωτοστόπ αν δεν θέλεις να νοικιάσεις μοτοσικλέτα/ταξί.

Υπάρχουν επίσης πολυάριθμες εκδρομές και τρέκινγκ που μπορούν να οργανωθούν από το Leh, παρακάτω απαριθμώ δύο επιλογές που επέλεξα προσωπικά και θα πρότεινα.

Shanti Stupa.

Τρέκινγκ Markha Valley

Αυτό το τρέκινγκ έχει γίνει αρκετά δημοφιλές τα τελευταία χρόνια, είναι πραγματικά όμορφο και υπάρχουν διάφορες παραλλαγές που κυμαίνονται από τη σύντομη εκδοχή που έκανα εγώ και μπορεί να ολοκληρωθεί σε τέσσερις μέρες και τρεις νύχτες ή άλλες εκδοχές που μπορούν άνετα να επεκτείνουν το τρέκινγκ μέχρι έξι ή και περισσότερες μέρες.

Μερικές ενημερωμένες πληροφορίες από έναν αναγνώστη του blog που ολοκλήρωσε το τρέκινγκ ξεκινώντας από το Zingchen το καλοκαίρι του 2023:

  • Το κόστος των καταλυμάτων στο τρέκινγκ έχει αυξηθεί, δηλαδή 1.500 ρουπίες για όλα τα χωριά με το συνηθισμένο πακέτο δείπνο-πρωινό-πακέτο φαγητό για το μεσημέρι και διανυκτέρευση, εκτός από το Nimaling όπου πληρώνονται 2.000 ρουπίες.
  • Έχουν επεκτείνει τον δρόμο σε δύο σημεία, οπότε για ένα τμήμα του τρέκινγκ περπατάς σε χωματόδρομο, ευτυχώς τα τοπία δεν αλλάζουν στο παραμικρό. Συγκεκριμένα, από το Zinchen μέχρι το Rumbak περπατάς σε χωματόδρομο, από το Rumbak στο Yurutse ένα μείγμα χωματόδρομου και μονοπατιού, αν και πιστεύω ότι αυτό που προσπάθησαν να κάνουν (ο χωματόδρομος) δεν θα διαρκέσει πολύ. Όταν περάσαμε φαινόταν μόλις φτιαγμένος και είχε ήδη καταρρεύσει σε πολλά σημεία. Από το Yurutse μέχρι το Skyu μόνο μονοπάτι, πανέμορφο μάλιστα. Από το Skyu μέχρι τη Sara τώρα έχουν φτιάξει έναν χωματόδρομο στον πυθμένα της κοιλάδας με ξύλινες γέφυρες που περνούν πάνω από το ποτάμι (ισχύει για τον Αύγουστο πιστεύω ότι πριν από τότε πάντως πρέπει να περάσεις κάποια ρηχά σημεία του ποταμού). Από τη Sara εμφανίζονται κατά τμήματα κομμάτια δρόμου αλλά λιγότερο συνεχή και εμφανή, που μπορούν να διανυθούν μόνο από σοβαρά οχήματα 4×4, αυτό μέχρι το Markha. Από το Markha μέχρι το Chogdo μόνο μονοπάτι.
  • Για τη σύντομη εκδοχή του τρέκινγκ εμείς είδαμε διάφορους ανθρώπους που τους πήγαιναν με 4×4 μέχρι το Markha, πράγμα που σημαίνει να κάνεις το τρέκινγκ σε 3 μέρες και δύο νύχτες.

Η κύρια διαφορά είναι το σημείο εκκίνησης, αν αποφασίσεις να ξεκινήσεις από το Spituk, θα περάσεις τις πρώτες δύο–τρεις μέρες περπατώντας για να φτάσεις στην πραγματική κοιλάδα του Markha περνώντας από το Gandala Pass στα 4.970 μέτρα, μόλις περάσεις το πέρασμα το δρομολόγιο είναι ουσιαστικά το ίδιο με το τρέκινγκ των τεσσάρων ημερών.

Τρέκινγκ στην κοιλάδα του Markha ξεκινώντας από το Spituk

Σε περίπτωση που ενδιαφέρεσαι για αυτή την εκδοχή, τεχνικά μπορείς να οργανώσεις ένα ταξί από το Spituk μέχρι το «Zingchen» όπου τελειώνει ο δρόμος και να γλιτώσεις μία μέρα περπατήματος. Την επόμενη μέρα φτάνεις στο Rumbak και από εδώ αντιμετωπίζεις το Gandala Pass πριν φτάσεις στο Shingo όπου θα περάσεις τη νύχτα.

Από το Shingo ενώνεσαι ξανά με τη σύντομη εκδοχή του τρέκινγκ και μπορείς να φτάσεις στη Sara μέσα στη μέρα, από εδώ και πέρα μπορείς να ακολουθήσεις το δρομολόγιο που περιγράφεται παρακάτω.

Τρέκινγκ στην κοιλάδα του Markha ξεκινώντας από το Chilling/Skyu

Αυτή είναι η πιο σύντομη και δημοφιλής εκδοχή του τρέκινγκ που ολοκλήρωσα προσωπικά σε τέσσερις μέρες και τρεις νύχτες (All Trails).

Ημέρα 1, Leh – Skyu – Sara

Αν είσαι τυχερός όπως εγώ, μπορείς να πάρεις το μοναδικό λεωφορείο της εβδομάδας με προορισμό το Skyu που ξεκινά την Κυριακή στις 9:00 από τον σταθμό των τοπικών λεωφορείων, περίπου 3 ώρες, 140 ρουπίες. Η εναλλακτική είναι να οργανώσεις ένα ιδιωτικό ταξί. Κάποιοι αποφασίζουν να κατέβουν στο Chilling αντί να φτάσουν μέχρι το Skyu, κατά τη γνώμη μου δεν αξίζει, περπατάς κατά μήκος του δρόμου και το πανόραμα είναι ουσιαστικά το ίδιο.

Από το Skyu στη Sara είναι περίπου 2–3 ώρες, όταν φτάσεις στη Sara προτείνω να κοιμηθείς στο guesthouse που βρίσκεται ψηλά δεξιά, η κυρία είναι εξαιρετικά ευγενική. Διαμονή, δείπνο και πρωινό και πακέτο φαγητό για το μεσημέρι για 1.200 ρουπίες.

Το guesthouse μου στο Hankar.

Ημέρα 2, Sara – Hankar

Από τη Sara στο Hankar είναι 5–7 ώρες περπάτημα, αν θέλεις να σπάσεις τη μέρα θα μπορούσες να περάσεις τη νύχτα στο Markha. Στο Hankar προτείνω να συνεχίσεις μέχρι το τέλος του χωριού όπου υπάρχει ένα πραγματικά όμορφο guesthouse με ηλιακούς συλλέκτες για το ζεστό νερό. Και εδώ 1.200 ρουπίες για δείπνο, πρωινό και πακέτο φαγητό για το μεσημέρι.

Ημέρα 3, Hankar – Nimaling

Από το Hankar στο Nimaling που ονομάζεται «Tent Restaurant» στο Organic Maps είναι περίπου 3–4 ώρες. Το πανόραμα αρχίζει να γίνεται πραγματικά θεαματικό, από τη σχεδόν ερημική κοιλάδα αρχίζεις να παίρνεις υψόμετρο και μπορείς να δεις τις χιονισμένες κορυφές των γιγάντων των Ιμαλαΐων. Και το υψόμετρο αρχίζει να γίνεται αισθητό και κάποιοι αποφασίζουν να σπάσουν την ανάβαση σταματώντας στο Tachungtse. Τόσο στο Tachungtse όσο και στο Nimaling δεν υπάρχουν guesthouse αλλά μόνο αξιοπρεπώς εξοπλισμένα κάμπινγκ όπου παρέχεται ό,τι χρειάζεται. Στο Nimaling το κόστος είναι 1.400 ρουπίες, για σκηνή, δείπνο, πρωινό και πακέτο φαγητό για το μεσημέρι.

Θέα από το πέρασμα Konmaru La.

Ημέρα 4, Nimaling – Chogdo – Leh

Το Nimaling βρίσκεται στους πρόποδες του περάσματος Kongmaru La Pass, χρειάζεται περίπου μία ώρα για να φτάσεις στην κορυφή από όπου έχεις πανέμορφη θέα 360 μοιρών στα γύρω βουνά. Από την κορυφή του περάσματος είναι περίπου 3–4 ώρες κατηφόρα κατά μήκος του χειμάρρου που πρέπει να διασχιστεί πολλές φορές· σε ορισμένα σημεία δεν είναι ακριβώς σαφές πού, αλλά πάντως τίποτα το ακατόρθωτο.

Φτάνοντας στο Chogdo οι περισσότεροι ταξιδιώτες έχουν ένα ταξί (οργανωμένο πριν από την αναχώρηση) που τους περιμένει για να γυρίσουν στο Leh. Εγώ περιορίστηκα να ρωτήσω άλλους πεζοπόρους και ένα ζευγάρι μου πρόσφερε μεταφορά με το ιδιωτικό τζιπ του δωρεάν. Το κόστος ενός shared ταξί είναι περίπου 2.800 ρουπίες που μοιράζονται ανάλογα με τον αριθμό των επιβατών.

Εναλλακτικά θα μπορούσες να συνεχίσεις μέχρι το Shang Sumdo, να περάσεις εδώ τη νύχτα και να πάρεις το τοπικό λεωφορείο που ξεκινά κάθε πρωί προς το Leh.

Για να κλείσω, το μονοπάτι είναι πραγματικά πολύ εύκολο να το ακολουθήσεις, είναι σημειωμένο στο Organic Maps και όπως πολλοί προτείνουν αρκεί να «ακολουθείς τις κοπριές των αλόγων». Το μοναδικό «πρόβλημα» είναι ότι τουλάχιστον το 2019 σε ορισμένα τμήματα το ποτάμι πρέπει να το περάσεις με τα πόδια «με τα παπούτσια στο χέρι», καθώς δεν υπάρχουν γέφυρες. Σε κάθε περίπτωση είναι απολύτως δυνατό να ολοκληρώσεις το τρέκινγκ αυτόνομα και αξίζει τον κόπο!

Μαρμότες κατά μήκος του τρέκινγκ.

Nubra Valley και λίμνη Pangong Tso

Οι δύο εκδρομές προσφέρονται και μεμονωμένα και αν έχεις περιορισμένο προϋπολογισμό, τη λίμνη Pangong Tso μπορείς τεχνικά να την επισκεφτείς με δημόσιες συγκοινωνίες, αλλά αν το επιτρέπει ο προϋπολογισμός σου, προτείνω να συμμετάσχεις σε μια «εκδρομή» για να επισκεφτείς και τα δύο μέρη.

Περισσότερο από μια πραγματική εκδρομή στην ουσία αυτό που προσφέρουν τα περισσότερα πρακτορεία είναι ένα «shared ταξί» που σε πηγαίνει από μέρος σε μέρος σε διάστημα τριών ημερών. Την πρώτη μέρα ανεβαίνεις μέχρι το πέρασμα Khardung La στα 5.359 μέτρα και μετά κατεβαίνεις προς τη Nubra Valley όπου επισκέπτεσαι το μοναστήρι του Diskit, συνεχίζεις μετά προς το Hunder όπου επισκέπτεσαι τους αμμόλοφους (μπορείς να κάνεις μια βόλτα με καμήλα) και μετά πηγαίνεις στο χωριό όπου περνάς τη νύχτα. Οι συνταξιδιώτες μου είχαν ήδη οργανώσει το κατάλυμα, εγώ πήγα να κοιμηθώ σε ένα πραγματικά όμορφο guesthouse με ιδιωτικό δωμάτιο, δείπνο και πρωινό για 800 ρουπίες.

Τη δεύτερη μέρα φτάνεις στη λίμνη στο τέλος 6–7 ωρών με αυτοκίνητο μέσα από ένα σουρεαλιστικό τοπίο. Περνάς την υπόλοιπη μέρα στις όχθες της πανέμορφης λίμνης που είναι χωρισμένη στα δύο ανάμεσα στην Ινδία και στην Κίνα και το επόμενο πρωί γυρίζεις στο Leh μέσα από το πέρασμα Changla, στα 5.360 μέτρα. Στη λίμνη πλήρωσα 1.000 ρουπίες για ένα δωμάτιο με δείπνο και πρωινό. Εμείς ως ομάδα αποφασίσαμε μετά να πληρώσουμε 50 ρουπίες επιπλέον (300 συνολικά) για να επισκεφτούμε και το μοναστήρι του Hemis πριν γυρίσουμε στο Leh.

Πέρασμα Khardung La.

Η τιμή του «shared ταξί» για τις τρεις μέρες είναι 19.000 ρουπίες, το πολύ 6 άτομα, εγώ γύρισα μερικά πρακτορεία μέχρι που βρήκα ένα που είχε το αυτοκίνητο γεμάτο και έτσι πλήρωσα 3.200 ρουπίες. Σε αυτό το κόστος πρέπει να προστεθούν 600 ρουπίες για το Inner Line Permit, απαραίτητο για να επισκεφτείς και τη Nubra Valley και τη λίμνη Pangong Tso, οποιοδήποτε πρακτορείο είναι σε θέση να το κάνει και δεν είναι δυνατό να κάνεις αίτηση μόνος σου.

Σε περίπτωση που ενδιαφέρεσαι για το ανεξάρτητο ταξίδι προς τη λίμνη Pangong Tso, σε αυτή τη σελίδα βρίσκεις έναν πλήρη οδηγό αλλά ουσιαστικά υπάρχουν μόνο δύο απευθείας λεωφορεία που πηγαίνουν στη λίμνη από το Leh το Σάββατο και την Κυριακή, τα ίδια λεωφορεία επιστρέφουν στο Leh αντίστοιχα την Κυριακή και τη Δευτέρα. Επομένως το ιδανικό είναι να φύγεις το Σάββατο και να γυρίσεις την Κυριακή, το κόστος είναι περίπου 500 ρουπίες με επιστροφή.

Λίμνη Pangong Tso.

Μετάβαση στο Leh

Πολλοί αποφασίζουν να πετάξουν για να αποφύγουν το μακρύ οδικό ταξίδι αλλά αν όπως εγώ προτιμάς τη φθηνότερη επιλογή, στο Leh μπορείς να φτάσεις οδικώς ξεκινώντας από το Manali μέσω Keylong ή από τα δυτικά ξεκινώντας από το Srinagar.

Με την κρατική εταιρεία (HRTC) από το Manali πρέπει πρώτα να πάρεις το λεωφορείο προς το Keylong, περίπου κάθε ώρα με τελευταία αναχώρηση το απόγευμα, εγώ πήρα εκείνο των 13:00, 208 ρουπίες, 6–7 ώρες. Πέρασε τη νύχτα στο Keylong και την επόμενη μέρα το ίδιο λεωφορείο φεύγει στις 5:00 το πρωί, 550 ρουπίες, περίπου 14 ώρες, είναι ένα ταξίδι τόσο ατελείωτο όσο και θεαματικό.

Μια πιο άνετη αλλά πιο ακριβή εναλλακτική είναι το τουριστικό λεωφορείο HPTDC, το κόστος είναι 2.700 ρουπίες συμπεριλαμβανομένης μιας νύχτας σε κοιτώνα, του δείπνου και του πρωινού στο ξενοδοχείο HPTDC του Chandrabhaga. Τέλος μπορούν να οργανωθούν μίνι λεωφορεία ή κοινόχρηστα ταξί μέσω οποιουδήποτε πρακτορείου στο Manali αλλά προφανώς το κόστος ανεβαίνει ακόμη περισσότερο.

Σε περίπτωση που κάνεις τη διαδρομή αντίστροφα, το λεωφορείο προς το Keylong ξεκινά από το Leh στις 3:30 τα ξημερώματα. Από και προς το Srinagar, η πιο οικονομική επιλογή είναι το κρατικό λεωφορείο JKSRTC που καλύπτει τη διαδρομή σε δύο μέρες κάνοντας στάση στο Kargil (470 ρουπίες), η εταιρεία προσφέρει δύο πιο άνετες εναλλακτικές (670–1.058 ρουπίες, semi deluxe και deluxe). Τέλος υπάρχουν ιδιωτικά μίνι λεωφορεία που καλύπτουν τη διαδρομή τη νύχτα, 1.200–1.500 ρουπίες.

Το ανάκτορο του Leh.

Διαμονή στο Leh

Προσωπικά, εξουθενωμένος από το μακρύ ταξίδι με λεωφορείο πήρα ένα ιδιωτικό δωμάτιο στο ξενοδοχείο Jan Palace όπου κατέληξα να μείνω για ολόκληρη τη διαμονή μου στο Leh, ούτε κακό ούτε καλό αλλά εξαιρετική τοποθεσία. Μου έδωσαν ένα δωμάτιο στο πίσω μέρος σε εξευτελιστική τιμή αφού παζάρεψα.

Srinagar

Σημείωση: Δεν επισκέφτηκα το Srinagar επειδή βρισκόμουν στο Leh τον Αύγουστο του 2019 ακριβώς όταν ξεκίνησαν οι διαμαρτυρίες και η πόλη απομονώθηκε κυριολεκτικά από τον υπόλοιπο κόσμο, αυτό έχει συμβεί και άλλες φορές στο παρελθόν επειδή η πολιτική κατάσταση είναι ασταθής εδώ και χρόνια, συνιστώ να κάνεις τις απαραίτητες έρευνες πριν επισκεφτείς την πόλη.

Το Srinagar είναι η θερινή πρωτεύουσα της πολιτείας Jammu και Κασμίρ καθώς και η μεγαλύτερη πόλη της περιοχής του Κασμίρ.

Οι αμμόλοφοι του Hunder στη Nubra Valley.

Τι να κάνεις και να δεις στο Srinagar

Η πόλη χρησιμοποιείται κυρίως ως βάση για να επισκεφτείς τις κοντινές κοιλάδες όπου το τρέκινγκ είναι μία από τις κύριες δραστηριότητες, αλλά και η ίδια η πόλη προσφέρει διάφορα ενδιαφέροντα αξιοθέατα όπως για παράδειγμα τους διάφορους κήπους. Οι κυριότεροι είναι: Shalimar Bagh Mughal, Nishat Mughal, ο κήπος των τουλιπών (το φεστιβάλ διοργανώνεται τον Απρίλιο) και τέλος Chashma Shahi. Για ένα εξαιρετικό ηλιοβασίλεμα με θέα τη λίμνη και την πόλη, ανέβα στο Pari Mahal Palace. Ένα άλλο πραγματικά δημοφιλές σημείο με θέα είναι ο ναός Shankaracharya.

Ένα άλλο σημαντικό σημείο στην πόλη είναι η επίσκεψη στις λίμνες που την περιβάλλουν. Πολλοί αποφασίζουν να νοικιάσουν μια βάρκα για τη μέρα και να επισκεφτούν τη λίμνη Dal και τη Nigeen όπου κάθε πρωί μπορείς να επισκεφτείς την πλωτή αγορά.

Τέλος, επισκέψου το ιστορικό κέντρο της πόλης, όπου βρίσκονται πολυάριθμα σημαντικά τζαμιά όπως το Jamia Masjid, το μεγαλύτερο του Κασμίρ και το Shah Hamdan του οποίου το εσωτερικό είναι ιδιαίτερα προσεγμένο.

Για να κλείσω, όπως είπα ήδη προηγουμένως, οι δυνατότητες για τρέκινγκ είναι σχεδόν άπειρες, οποιοδήποτε πρακτορείο στην πόλη θα πρέπει να προσφέρει διάφορες επιλογές.

Μετάβαση στο Srinagar

Όπως ειπώθηκε προηγουμένως, από το Leh η JKSRTC προσφέρει λεωφορεία που φτάνουν στο Srinagar σε διάστημα δύο ημερών κάνοντας στάση τη νύχτα στο Kargil ή υπάρχουν ιδιωτικές εταιρείες που προσφέρουν απευθείας λεωφορεία. Από το Jammu νότια είναι αντίθετα 12 ώρες λεωφορείο.

Jammu

Η ιδέα ήταν να επισκεφτώ το Jammu μετά την επίσκεψή μου στο Srinagar αλλά για προφανείς λόγους αναγκάστηκα να το παραλείψω. Παρ’ όλα αυτά, η πόλη είναι η χειμερινή πρωτεύουσα της πολιτείας Jammu και Κασμίρ εναλλασσόμενη έτσι με το Srinagar.

Τι να κάνεις και να δεις στο Jammu

Το Jammu είναι γνωστό ως η πόλη των ναών, οι κυριότεροι είναι Raghunath, Ranbireshwar, Bawey Wali Mata και Maha Maya. Άλλα μέρη ενδιαφέροντος είναι το πάρκο Bagh-E-Bahu και το μουσείο Amar Mahal.

Μετάβαση στο Jammu

Το Jammu συνδέεται καλά με τρένο προς νότο, το Αμριτσάρ απέχει περίπου 5 ώρες ενώ το Δελχί είναι περίπου 10 ώρες. Αν θέλεις να συνεχίσεις προς βορρά (Srinagar) είναι πάντως προτιμότερο να πάρεις το τρένο μέχρι το Udhampur και από εκεί να συνεχίσεις με λεωφορείο. Εναλλακτικά υπάρχουν απευθείας λεωφορεία από και προς το Srinagar, περίπου 12 ώρες.

Ο Βούδας του μοναστηριού του Diskit στη Nubra Valley.

Αμριτσάρ

Η πόλη θεωρείται η πνευματική και πολιτιστική πρωτεύουσα της θρησκείας των Σιχ. Η πόλη δεν είναι χαοτική και το μικρό κέντρο είναι ένα ευχάριστο μέρος για περπάτημα.

Τι να κάνεις και να δεις στο Αμριτσάρ

Ο χρυσός ναός (Golden Temple ή Harmandir Sahib) στο κέντρο της πόλης είναι ο σημαντικότερος της θρησκείας των Σιχ και αξίζει οπωσδήποτε μια επίσκεψη, η είσοδος είναι δωρεάν, ιδιαίτερα γοητευτικός στο ηλιοβασίλεμα όταν φωτισμένος ζωντανεύει κυριολεκτικά. Δεν το έκανα προσωπικά αλλά μια ενδιαφέρουσα εμπειρία είναι να κοιμηθείς στους κοιτώνες του ναού, το φαγητό και το κατάλυμα είναι εντελώς δωρεάν αλλά προφανώς είναι καλό να αφήσεις μια προσφορά.

Ένας άλλος πολύ παρόμοιος ναός, αν και όχι εξίσου θεαματικός, είναι ο Durgiana Temple, βρίσκεται ελαφρώς έξω από το κέντρο και έχει πολύ λιγότερο κόσμο από τον Golden Temple, προτείνω την επίσκεψη.

Ο Golden Temple.

Η τελετή στο Wagah Border

Τα σύνορα του Wagah (πακιστανική πλευρά) ή του Attari (ινδική πλευρά) είναι τα μοναδικά ανοιχτά σύνορα ανάμεσα στις δύο χώρες και εδώ κάθε μέρα λαμβάνει χώρα μια αρκετά ιδιαίτερη τελετή. Τα σύνορα είναι ανοιχτά μόνο από τις 10:00 μέχρι τις 16:00 και γύρω στις 15:00 ξεκινά μια πραγματική τελετή κλεισίματος κατά τη διάρκεια της οποίας οι συνοριακές δυνάμεις των δύο κρατών παρελαύνουν με παραδοσιακές στολές και δίνουν ένα θέαμα ενώ ο κόσμος παρακολουθεί από τις κερκίδες.

Παρακολούθησα την τελετή από την ινδική πλευρά αλλά προφανώς είσαι ευπρόσδεκτος και από την πακιστανική πλευρά. Η είσοδος είναι δωρεάν και – παρότι δεν συμμερίζομαι αυτούς τους διαγωνισμούς του ποιος την έχει μεγαλύτερη ανάμεσα στις δύο χώρες, που σίγουρα δεν έχουν ανάγκη να ανεβάσουν την ένταση – πιστεύω ότι είναι απολύτως κάτι που δεν πρέπει να χάσεις.

Τα hostel οργανώνουν κοινόχρηστα tuk tuk ή εναλλακτικά υπάρχουν κανονικά οργανωμένα λεωφορεία, εγώ ερχόμουν από το Πακιστάν και βρήκα εύκολα ένα μίνι λεωφορείο με μία επιπλέον θέση που με πήγε στο Αμριτσάρ για 100 ρουπίες.

Σημείωση: Τα ωράρια ανοίγματος και κλεισίματος των συνόρων φαίνεται να αλλάζουν συχνά και κατά συνέπεια και η έναρξη της τελετής, γι’ αυτό σου προτείνω να το επιβεβαιώσεις επιτόπου. Επιπλέον δεν επιτρέπεται η είσοδος στο «στάδιο» με αποσκευές, αναγκάστηκα να αφήσω το μεγάλο σακίδιο σε φύλαξη.

Για να κλείσω, αν είσαι λάτρης του Kulfi πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσεις το Bombay Kulfi, φαίνεται απίστευτο αλλά έχουν και γεύσεις χωρίς ζάχαρη!

Η τελετή στο Wagah border.

Μετάβαση στο Αμριτσάρ

Το Αμριτσάρ είναι ένας σημαντικός σιδηροδρομικός σταθμός και συνδέεται επομένως με όλες τις μεγάλες πόλεις στα βορειοδυτικά της χώρας με απευθείας συνδέσεις που φτάνουν ακόμη και μέχρι το Μουμπάι και το Βαρανάσι. Διαθέσιμες είναι και οι συνδέσεις με λεωφορείο προς όλες τις μεγάλες πόλεις, συμπεριλαμβανομένου του Manali προς βορρά από όπου πολλοί ξεκινούν το ταξίδι τους στην καρδιά των Ιμαλαΐων.

Αν φτάνεις, ή συνεχίζεις το ταξίδι σου προς το Πακιστάν (αυτά είναι τα μοναδικά σύνορα ανάμεσα στις δύο χώρες που μπορείς να διασχίσεις), το δημόσιο λεωφορείο που λειτουργεί κατά τη διάρκεια της ημέρας κοστίζει 35 ρουπίες από τον σταθμό του Αμριτσάρ, περίπου κάθε ώρα. Από την τελευταία στάση του λεωφορείου μέχρι το γραφείο μετανάστευσης είναι κάνα δυο χιλιόμετρα, 20 ρουπίες για ένα tuk tuk. Τα σύνορα κλείνουν επίσημα στις 15:30 ώρα Πακιστάν, 16:00 ώρα Ινδίας, η τελετή ξεκινά στις 18:00, 17:30 στο Πακιστάν.

Διαμονή στο Αμριτσάρ

Εγώ κοιμήθηκα στο Gostops Amritsar και το συνιστώ.

Ο ναός Durgiana Mandir.

Νότια Ινδία

Με τη Νότια Ινδία εννοώ ουσιαστικά ό,τι βρίσκεται νότια του Μουμπάι. Σε αυτή την περιοχή κάνει πραγματικά ζέστη κατά τη θερινή περίοδο και επομένως συνιστάται να την επισκεφτείς κατά την περίοδο Οκτωβρίου–Μαρτίου.

Αυτό που ακολουθεί είναι μια σύντομη περιγραφή των κυριότερων προορισμών της περιοχής. Το ταξίδι μου στην Ινδία τελείωσε ακριβώς στο Μουμπάι, επομένως δεν έχω επισκεφτεί το νότιο τμήμα της χώρας. Ουσιαστικά αυτό που βρίσκεις παρακάτω είναι περισσότερο πληροφορίες που συγκέντρωσα στο διαδίκτυο με σκοπό να κάνω τον οδηγό όσο το δυνατόν πληρέστερο.

Μουμπάι

Αυτή η γιγαντιαία μητρόπολη, με πληθυσμό γύρω στα 20 εκατομμύρια κατοίκους, είναι η μεγαλύτερη πόλη της Ινδίας και η πρωτεύουσα της πολιτείας Maharashtra. Θεωρείται επίσης η εμπορική πρωτεύουσα της χώρας και ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια της Ινδίας.

Τι να κάνεις και να δεις στο Μουμπάι

Πέρασα λιγότερο από 24 ώρες στο Μουμπάι αλλά ήταν υπεραρκετό για να αφομοιώσω το χάος της πόλης. Πέρασα το απόγευμα με φίλους χωρίς να δω πολλά από την πόλη και πέρασα τον περισσότερο χρόνο στην παραλία Girgaum Chowpatty, ιδιαίτερα προτεινόμενη στο ηλιοβασίλεμα, εξαιρετικά ευχάριστη και με πολλά πραγματικά οικονομικά εστιατόρια όπου να μείνεις δυο ώρες. Αν μένεις πιο βόρεια, η Juhu Beach είναι μια εξαιρετική εναλλακτική.

Άλλα αξιοθέατα στο νότιο τμήμα της πόλης είναι η Gateway Of India, το μουσείο Chhatrapati Shivaji Maharaj Vastu Sangrahalaya, η Fashion Street, ο Chhatrapati Shivaji Maharaj Terminus (μνημείο Unesco) και το Colaba. Τέλος, προσφέρονται ξεναγήσεις στις φτωχογειτονιές του Μουμπάι, η Dharavi είναι πιθανότατα η πιο δημοφιλής, πολλές εκδρομές χρησιμοποιούν τα έσοδά τους για να χρηματοδοτήσουν φιλανθρωπικά έργα μέσα στις παραγκουπόλεις.

Ηλιοβασίλεμα από την παραλία Chowpatty.

Μετάβαση στο Μουμπάι

Η πόλη είναι εξαιρετικά συνδεδεμένη με την υπόλοιπη χώρα, ο σιδηροδρομικός σταθμός και το αεροδρόμιο είναι από τα σημαντικότερα της Ινδίας, υπάρχουν απευθείας συνδέσεις σχεδόν προς κάθε γωνιά της Ινδίας.

Διαμονή στο Μουμπάι

Εγώ κοιμήθηκα στο Nap on Map Hostel και το συνιστώ, βρίσκεται σε στρατηγική τοποθεσία πραγματικά κοντά στο αεροδρόμιο και στον σταθμό των τρένων. Αν προτιμάς να είσαι πιο κοντά στο ιστορικό κέντρο του Μουμπάι ρίξε μια ματιά στο Hebbar’s Heritage Home και στο Backpackers Panda Colaba.

Ajanta και Ellora

Για να επισκεφτείς και τους δύο χώρους είναι καλό να έχεις ως βάση την πόλη Aurangabad.

Τα σπήλαια της Ellora είναι μνημείο Unesco, ένα εντυπωσιακό συγκρότημα βραχοσκάπτων ιερών τριών διαφορετικών θρησκειών: Βουδισμού, Ινδουισμού και Τζαϊνισμού. Για να φτάσεις στα σπήλαια από το Aurangabad ένα tuk tuk θα πρέπει να κοστίζει περίπου 600 ρουπίες, στον δρόμο θα μπορούσες να σταματήσεις στο Φρούριο Daulatabad, η είσοδος στα σπήλαια κοστίζει 600 ρουπίες για τους ξένους.

Την επόμενη μέρα επισκέψου αντίθετα τα σπήλαια της Ajanta, ένα ταξί θα πρέπει να κοστίζει 1.200 ρουπίες και αξίζει αν μοιραστεί, διαφορετικά το λεωφορείο κοστίζει 150 απλή διαδρομή. Τα σπήλαια της Ajanta είναι μια ομάδα τριάντα βουδιστικών μονών που κι αυτές είναι σκαμμένες στον βράχο, και εδώ η είσοδος κοστίζει 600 ρουπίες.

Τα σπήλαια της Ajanta.

Μετάβαση στο Aurangabad

Υπάρχουν απευθείας συνδέσεις από το Μουμπάι τόσο με τρένο όσο και με λεωφορείο, περίπου 7 ώρες.

Διαμονή στο Aurangabad

Το Zostel Aurangabad είναι πιθανότατα το καλύτερο hostel της πόλης.

Nashik

Πρόκειται για μια αρχαία πόλη που κάποιοι συγκρίνουν με το Βαρανάσι, για τους Ινδουιστές είναι μία από τις πιο ιερές πόλεις του κόσμου. Εδώ τα ghat είναι πιο «αυθεντικά» και δεν τα έχει αγγίξει ακόμη ο μαζικός τουρισμός, αν επομένως ψάχνεις ένα μέρος όπου να μπορείς να παρακολουθήσεις ινδουιστικές τελετές χωρίς να σε ενοχλεί κάποιος που θέλει να σου πουλήσει μια εκδρομή με βάρκα ή την εκάστοτε τελετή, το Nashik φαίνεται να είναι το ιδανικό μέρος για να περάσεις μία ή δύο μέρες.

Μετάβαση στο Nashik

Το Nashik βρίσκεται μόλις 180 χλμ. από το Μουμπάι και υπάρχουν συχνά λεωφορεία, 4 ή 5 ώρες ταξίδι ενώ προς το Aurangabad είναι περίπου 6 ώρες.

Διαμονή στο Nashik

Το Kubera Dormitory φαίνεται να είναι το μοναδικό αξιοπρεπές hostel της πόλης.

Τα ghat του Nashik.

Bidar και Bijapur

Το Bidar και το Bijapur βρίσκονται ακόμη πιο μακριά από τα κλασικά τουριστικά δρομολόγια. Το φρούριο του Bidar είναι ένα από τα μεγαλύτερα της χώρας αλλά παραδόξως δεν προσελκύει μεγάλα πλήθη, μέχρι σήμερα η είσοδος είναι δωρεάν και θα μπορούσες να είσαι ένας από τους λίγους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί κατά την επίσκεψή σου.

Για να φτάσεις στο Bidar ερχόμενος από το Nashik πρέπει πρώτα να περάσεις από το Gulbarga από όπου είναι περίπου τρεις ώρες λεωφορείο.

Το Bijapur έχει αντίθετα αρκετά μέρη ενδιαφέροντος. Παλάτια, τάφοι, ναοί και μιναρέδες χτισμένα εξ ολοκλήρου από βασάλτη κάνουν την αρχιτεκτονική της πόλης ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Και εδώ με το πλεονέκτημα να απολαύσεις όλα τα κύρια αξιοθέατα χωρίς πολλούς άλλους τουρίστες.

Για να φτάσεις στο Bijapur από το Bidar είναι περίπου 7 ώρες λεωφορείο.

Το φρούριο του Bidar.

Hampi

Εδώ επιστρέφουμε σε πολύ πιο πολυπατημένες διαδρομές, η Hampi έχει γίνει ένας εξαιρετικά δημοφιλής προορισμός με την πάροδο των ετών. Η πόλη φημίζεται ανάμεσα στους ταξιδιώτες για τους ορυζώνες της, τους γιγάντιους βράχους, τους ναούς και τη χαλαρή ατμόσφαιρα. Παλαιότερα πρωτεύουσα του Vijayanagar, μιας αυτοκρατορίας που ανάγεται στον δέκατο τέταρτο αιώνα, τα ερείπια είναι διάσπαρτα σε μια έκταση που φτάνει τα 26 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

Οδηγός για να επισκεφτείς τη Hampi με σακίδιο (στα αγγλικά).

Μετάβαση στη Hampi

Από το Bijapur πάρε το λεωφορείο με προορισμό το Hospet (3–4 ώρες) και από εδώ είναι περίπου 30 λεπτά με tuk tuk ή με το τοπικό λεωφορείο. Το Hospet λειτουργεί ως κόμβος ακόμη και αν ταξιδεύεις με τρένο, εδώ βρίσκεται πράγματι ο πλησιέστερος σιδηροδρομικός σταθμός.

Διαμονή στη Hampi

Το κάμπινγκ είναι μια πραγματικά δημοφιλής επιλογή σε αυτά τα μέρη, αν ψάχνεις μια πιο άνετη διαμονή ρίξε μια ματιά στο Sunrise Guest House.

Virupaksha Temple στη Hampi.

Γκόα

Αναμφίβολα ένας από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς της χώρας, η μικρή πολιτεία έχει μια αρκετά ιδιαίτερη ιστορία, η περιοχή υπήρξε πράγματι πορτογαλική αποικία για ολόκληρα 450 χρόνια και προσαρτήθηκε στην υπόλοιπη χώρα μόλις το 1961!

Απ’ ό,τι φαίνεται, η εμπειρία διαφέρει πολύ ανάλογα με την παραλία που επιλέγεις, μερικές έχουν πράγματι κατακλυστεί εντελώς και μεταμορφωθεί από τον μαζικό τουρισμό. Δύο παραλίες διατηρούν ακόμη μια αυθεντική ατμόσφαιρα: η Palolem και η Patnem.

Αν επισκέπτεσαι την περιοχή για πρώτη φορά και θέλεις να κάνεις και λίγο πολιτιστικό τουρισμό, το Panaji, πρωτεύουσα της πολιτείας, είναι σίγουρα ένα καλό μέρος για να ξεκινήσεις. Το Bardez είναι το κέντρο της νυχτερινής ζωής, ενώ το Pernem θεωρείται η περιοχή «χαλάρωσης».

Μετάβαση στην Γκόα

Υπάρχουν απευθείας συνδέσεις από το Μουμπάι βόρεια με τρένο καθώς και νυχτερινά λεωφορεία, περίπου 13 ώρες. Από τη Hampi με λεωφορείο είναι περίπου 10 ώρες.

Παραλία στην Γκόα.

Gokarna

Η Gokarna θυμίζει την Γκόα πριν από τον μαζικό τουρισμό αλλά απ’ ό,τι φαίνεται η κατάσταση αλλάζει γρήγορα, ειδικά κατά μήκος της κύριας παραλίας.

Υπάρχουν όμως πολλές παραλίες, συχνά προσβάσιμες μόνο με βάρκα, όπου μπορείς ακόμη να αναπνεύσεις τη χίπικη ατμόσφαιρα που πολλοί αναζητούν σε αυτά τα μέρη, μία από αυτές τις παραλίες φαίνεται να είναι η Om Beach.

Bangalore

Η πόλη είναι η τρίτη στην Ινδία σε μέγεθος και πρωτεύουσα των tech start-up της χώρας. Γίνεται γρήγορα δημοφιλής στους ταξιδιώτες ως μια πόλη όπου να περάσεις μερικές νύχτες διασκέδασης ανάμεσα σε club και μαγαζιά, ειδικά στη γειτονιά Indiranagar.

Εκτός από αυτό, δεν φαίνεται να υπάρχουν πολλά άλλα να κάνεις, η πόλη έχει μικρό ιστορικό ενδιαφέρον αλλά τουλάχιστον είναι πολύ πιο ευχάριστη για να ζεις από τις άλλες μεγάλες ινδικές μητροπόλεις.

Οδηγός για να επισκεφτείς την Bangalore με σακίδιο (στα αγγλικά).

Bangalore.

Kodagu

Μόλις έξι ώρες με λεωφορείο από την Bangalore βρίσκεται αυτή η άγρια περιοχή ιδανική για όλους τους λάτρεις της φύσης. Το Madikeri, η πρωτεύουσα, είναι το ιδανικό μέρος για να οργανώσεις εκδρομές προς τους πολυάριθμους καταρράκτες, περιτριγυρισμένος από ένα τοπίο ασυνήθιστα ορεινό για τη νότια Ινδία.

Σε αυτή τη σελίδα βρίσκεις ενδιαφέρουσες ιδέες.

Φυτεία καφέ στο Kodagu.

Mysore

Η πόλη, γνωστή και ως «Mysuru», θεωρείται η πολιτιστική πρωτεύουσα της πολιτείας Karnataka και κατατάσσεται ως η δεύτερη καθαρότερη πόλη της Ινδίας! Η αρχαία πόλη έχει μια αρχιτεκτονική κληρονομιά όχι αμελητέα με το Mysore Palace που είναι αναμφίβολα το αξιοθέατο νούμερο ένα. Υπάρχουν επίσης πολυάριθμα πάρκα διάσπαρτα στο κέντρο της πόλης.

Μια δημοφιλής μονοήμερη εκδρομή είναι αυτή προς το Srirangapatna, μια αρχαία οχυρωμένη πόλη που βρίσκεται μόλις 20 χλμ. από το Mysore όπου υπάρχουν πολυάριθμα μέρη ιστορικού ενδιαφέροντος.

Οδηγός για να επισκεφτείς το Mysore με σακίδιο (στα αγγλικά).

Mysore Palace.

Kochi

Η πόλη-λιμάνι φημίζεται ιδιαίτερα για τα αρχαία κινεζικά δίχτυα ψαρέματος που δωρήθηκαν από τον Κινέζο αυτοκράτορα στο βασίλειο του Kochi τον δέκατο τέταρτο αιώνα ως ένδειξη φιλίας. Ένα άλλο ιδιαίτερα ενδιαφέρον μέρος είναι το Hill Palace Museum όπου εκτίθεται το βασιλικό στέμμα Cochin, 1,75 κιλά καθαρό χρυσό με ολόκληρα 95 διαμάντια και πάνω από 2.000 άλλους πολύτιμους λίθους.

Alleppey

Ο μοναδικός λόγος για να επισκεφτείς το Alleppey είναι για να οργανώσεις μια houseboat και να εξερευνήσεις τα backwaters. Τα backwaters δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σύνολο λιμνοθαλασσών, λιμνών, ποταμών και καναλιών που αποτελούν ένα πραγματικό οικοσύστημα που χρησιμοποιείται από τους ντόπιους για την αλιεία, τη γεωργία και τη μεταφορά αγαθών.

Υπάρχουν εκατοντάδες σκάφη και εκδρομές για να διαλέξεις, η πιο δημοφιλής επιλογή είναι τρεις μέρες και δύο νύχτες.

Houseboat στο Alleppey.

Munnar και Εθνικό Πάρκο Periyar

Το Munnar είναι το κλασικό «hill station» που χρησιμοποιούσαν οι Άγγλοι για να ξεφεύγουν από τα ζεστά ινδικά καλοκαίρια. Οι φυτείες τσαγιού κυριαρχούν και στα περίχωρα της πόλης υπάρχουν πολυάριθμες δυνατότητες για τρέκινγκ.

Το εθνικό πάρκο Periyar, περίπου 100 χλμ. πιο νότια, που ξεκίνησε ως καταφύγιο για τίγρεις και ελέφαντες, καλύπτει τώρα ολόκληρα 925 τετραγωνικά χιλιόμετρα και στο εσωτερικό του περιέχει πολυάριθμα είδη υπό εξαφάνιση. Η πρόσβαση στο πάρκο γίνεται από την πόλη Thekkady από όπου μπορείς να οργανώσεις εκδρομές με ξεναγό.

Munnar.

Varkala

Στο ακρότατο νότιο άκρο της Ινδίας, η Varkala είναι μια παράκτια πόλη μακριά από τον μαζικό τουρισμό όπου να περάσεις μερικές μέρες χαλάρωσης στην παραλία. Η Papanasam είναι η πιο δημοφιλής παραλία.

Παραλία στη Varkala.

Προτεινόμενα δρομολόγια στην Ινδία

Για να επισκεφτείς όλα τα μέρη για τα οποία μίλησα μέχρι τώρα χρειάζονται μήνες αν όχι ακόμη και χρόνια, παρακάτω απαριθμώ μερικά από τα κλασικά δρομολόγια της χώρας, χωρισμένα ανά περιοχή που μπορούν άνετα να συνδυαστούν μεταξύ τους ώστε να σχηματίσουν δρομολόγια πολλών μηνών.

Όπως για κάθε χώρα, δεν υπάρχει το τέλειο δρομολόγιο δεδομένου ενός χρονικού διαστήματος, επομένως πάρε αυτά που ακολουθούν ως έμπνευση και τροποποίησε ή δημιούργησε το δρομολόγιο με βάση τα ενδιαφέροντά σου/τον προϋπολογισμό και την περίοδο του χρόνου!

Δρομολόγιο 7 ημερών στην Ινδία

Μία εβδομάδα δεν είναι πολύς χρόνος αλλά θα πρέπει να είναι αρκετή για να δεις μερικά από τα σημαντικότερα σημεία και να γευτείς λίγη Ινδία.

Νέο Δελχί (2 νύχτες)

Ημέρα 1:

Ανάλογα με τον διαθέσιμο χρόνο θα μπορούσες να επισκεφτείς τους τάφους του Humayun, παρόμοιους στην αρχιτεκτονική με το Taj Mahal, το Qutub Minar, όπου βρίσκεται ο ψηλότερος μιναρές από τούβλα στον κόσμο, και το εμβληματικό India Gate ή μερικές ώρες χαλάρωσης στους κήπους Lodhi.

Ημέρα 2:

Επισκέψου το ιστορικό κέντρο ακολουθώντας το δρομολόγιο που περιγράφεται στην ενότητα που είναι αφιερωμένη στο Νέο Δελχί.

Άγκρα (1 νύχτα)

Ημέρα 3:

Μετάβαση από το Δελχί στην Άγκρα. Αν θέλεις θα μπορούσες να επισκεφτείς το Taj Mahal το απόγευμα αλλά αν θέλεις να αποφύγεις τη ζέστη και τα πλήθη είναι καλύτερο να το κάνεις το επόμενο πρωί.

Τζαϊπούρ (3 νύχτες)

Ημέρα 4:

Επισκέψου το Taj Mahal την αυγή και αμέσως μετά το φρούριο της Άγκρα. Μετάβαση στην Τζαϊπούρ το απόγευμα.

Ημέρα 5:

Επισκέψου το ιστορικό κέντρο και τουλάχιστον ένα από τα φρούρια της Τζαϊπούρ.

Ημέρα 6:

Shopping, χαλάρωση, επίσκεψη σε άλλα μέρη στην Τζαϊπούρ ή οργάνωσε μια εκδρομή στο Chand Baori και στο Bhangarh Fort.

Ημέρα 7:

Επιστροφή στο Δελχί.

Δρομολόγιο 10 ημερών στην Ινδία

Με μερικές μέρες ακόμη στη διάθεσή σου προτείνω να ακολουθήσεις το δρομολόγιο που μόλις περιγράφηκε μέχρι την τέταρτη μέρα και μετά έχεις δύο εναλλακτικές.

Πρώτη επιλογή.

Βαρανάσι (2 νύχτες)

Ημέρα 4:

Επισκέψου το Taj Mahal την αυγή και αμέσως μετά το φρούριο της Άγκρα. Νυχτερινό τρένο προς το Βαρανάσι.

Ημέρα 5:

Εξερεύνησε την πόλη και τα ghat της.

Khajuraho (2 νύχτες)

Ημέρα 6:

Πέρασε το πρωί στο Βαρανάσι και το απόγευμα πάρε το νυχτερινό τρένο προς το Khajuraho.

Ημέρα 7:

Εξερεύνησε τους ναούς του Khajuraho.

Orchha (2 νύχτες)

Ημέρα 8:

Μετάβαση στο Orchha.

Ημέρα 9:

Εξερεύνησε το φρούριο και τους ναούς της πόλης.

Ημέρα 10:

Επιστροφή στο Νέο Δελχί.

Δεύτερη επιλογή. Αυτό το δρομολόγιο μπορεί να θεωρηθεί μια περιήγηση στο Rajasthan σε 10 ημέρες με μια σύντομη στάση στην Άγκρα. Ακολούθησε το δρομολόγιο που περιγράφηκε προηγουμένως μέχρι την ημέρα 5.

Τυπικό look των ανδρών στο Rajasthan.

Τζοντπούρ (1 νύχτα)

Ημέρα 6:

Μετάβαση στην Τζοντπούρ. Επισκέψου την μπλε πόλη το απόγευμα και ανέβα στο Singhoria Hill για το ηλιοβασίλεμα.

Τζαϊσαλμέρ (3 νύχτες)

Ημέρα 7:

Επισκέψου το φρούριο της Τζοντπούρ το πρωί και μετά μετάβαση προς την Τζαϊσαλμέρ το απόγευμα.

Ημέρα 8:

Αν θέλεις θα μπορούσες να εξερευνήσεις το φρούριο νωρίς το πρωί και μετά το απόγευμα να ξεκινήσεις το safari στην έρημο.

Ημέρα 9:

Αν έχεις επιλέξει το safari στην έρημο, επιστρέφεις στην Τζαϊσαλμέρ αργά το πρωί, οπότε έχεις αρκετό χρόνο για να πάρεις το νυχτερινό λεωφορείο/τρένο προς το Δελχί.

Ημέρα 10:

Επιστροφή στο Νέο Δελχί.

Δρομολόγιο 15 ημερών στην Ινδία

Με 15 ημέρες στη διάθεσή σου προσωπικά θα επέλεγα τη δεύτερη εκδοχή του δρομολογίου των 10 ημερών, προσθέτοντας ίσως μία ή δύο στάσεις που θα μπορούσαν να είναι η Pushkar και το Ουνταϊπούρ.

Πέρασμα Chang La.

Δρομολόγιο 3 εβδομάδων στην Ινδία

Τρεις εβδομάδες είναι ένας καλός συμβιβασμός για να επισκεφτείς μεγάλο μέρος των προορισμών που περιλαμβάνονται στα δρομολόγια που περιγράφηκαν μέχρι τώρα. Μπαίνοντας στις λεπτομέρειες, προτείνω να ακολουθήσεις την πρώτη εκδοχή του δρομολογίου των 10 ημερών και μετά, μόλις φτάσεις στο Orchha, να κατευθυνθείς προς την Τζαϊπούρ και να επισκεφτείς το Rajasthan όπως περιγράφεται στη δεύτερη εκδοχή του δρομολογίου των 10 ημερών. Συνοπτικά:

Νέο Δελχί (2 νύχτες)

Άγκρα (1 νύχτα)

Βαρανάσι (2 νύχτες)

Khajuraho (2 νύχτες)

Orchha (2 νύχτες)

Τζαϊπούρ (3 νύχτες)

Τζοντπούρ (2 νύχτες)

Pushkar (1 νύχτα)

Τζαϊσαλμέρ (3 νύχτες)

Ουνταϊπούρ (2 νύχτες)

Νέο Δελχί (1 νύχτα)

Δρομολόγιο 15 ημερών στη Βόρεια Ινδία

Αυτό είναι ένα τέλειο δρομολόγιο για τη θερινή περίοδο όταν στην υπόλοιπη χώρα οι θερμοκρασίες είναι ανυπόφορες. Συμπεριέλαβα τη Spiti Valley επειδή πιστεύω ότι αξίζει πραγματικά, αλλά αν δεν ενδιαφέρεσαι προτείνω να αντικαταστήσεις εκείνη την εβδομάδα με μερικές μέρες ανάμεσα στην Parvati Valley και την Dharamshala.

Δύο άλλες πόλεις που μπορούν να «χωρέσουν» εύκολα στο δρομολόγιο είναι το Αμριτσάρ και η Rishikesh, οι θερμοκρασίες εδώ όμως δεν θα είναι εξίσου ευχάριστες κατά τη θερινή περίοδο.

Τέλος, το Leh είναι σίγουρα μια πόλη όπου θα μπορούσες άνετα να περάσεις μία εβδομάδα ανάμεσα σε τρέκινγκ και διάφορες εκδρομές και αξίζει οπωσδήποτε την επίσκεψη ειδικά όταν στην υπόλοιπη χώρα η βροχή και η ζέστη είναι ο κανόνας. Με μόλις δύο εβδομάδες στη διάθεσή σου όμως, προτείνω ανεπιφύλακτα να πετάξεις καθώς μόνο το ταξίδι με λεωφορείο από το Manali, μεταξύ μετάβασης και επιστροφής, θα σου έπαιρνε 4 μέρες.

Τρέκινγκ προς τη λίμνη Chandratal.

Νέο Δελχί (2 νύχτες)

Ημέρα 1:

Ανάλογα με τον διαθέσιμο χρόνο, θα μπορούσες να επισκεφτείς τους τάφους του Humayun, παρόμοιους στην αρχιτεκτονική με το Taj Mahal, το Qutub Minar, όπου βρίσκεται ο ψηλότερος μιναρές από τούβλα στον κόσμο, και το εμβληματικό India Gate ή μερικές ώρες χαλάρωσης στους κήπους Lodhi.

Ημέρα 2:

Επισκέψου το ιστορικό κέντρο ακολουθώντας το δρομολόγιο που περιγράφεται στην ενότητα που είναι αφιερωμένη στο Νέο Δελχί. Νυχτερινό λεωφορείο προς τη Shimla ή τρένο.

Shimla (1 νύχτα)

Ημέρα 3:

Εξερεύνησε το The Mall και το The Ridge, ανέβα στο Jakhoo Hill.

Spiti Valley (8 νύχτες)

Ημέρα 4:

Λεωφορείο Shimla Reckong Peo. Ζήτησε την άδεια. Πέρασε τη νύχτα στο Kalpa.

Ημέρα 5:

Λεωφορείο Reckong Peo – Nako. Εξερεύνησε το χωριό και πέρασε τη νύχτα εδώ.

Ημέρα 6:

Λεωφορείο Nako – Tabo. Επισκέψου το μοναστήρι και πέρασε τη νύχτα εδώ.

Ημέρα 7:

Λεωφορείο Tabo – Dhankar. Επισκέψου το μοναστήρι και πέρασε τη νύχτα εδώ.

Ημέρα 8:

Λεωφορείο Dhankar – Kaza. Πέρασε το απόγευμα στην πόλη και μετά πάρε το λεωφορείο προς το Key Gompa. Πέρασε τη νύχτα εδώ.

Ημέρα 9:

Παρακολούθησε τις πρωινές προσευχές στο μοναστήρι και αν θέλεις κάνε ωτοστόπ προς το Kibber, πέρασε μερικές ώρες εδώ ή γύρνα απευθείας στο Kaza.

Ημέρα 10:

Λεωφορείο προς τη λίμνη Chandratal. Πέρασε τη νύχτα εδώ.

Ημέρα 11:

Λεωφορείο προς το Manali.

Manali (2 νύχτες)

Ημέρα 12:

Εξερεύνησε την πόλη και χαλάρωσε σε ένα από τα πολυάριθμα καφέ.

Ημέρα 13:

Εκδρομή στον καταρράκτη Jogini και στο κοντινό Vashisht. Νυχτερινό λεωφορείο προς το Δελχί.

Ημέρα 14:

Επιστροφή στο Δελχί.

Δρομολόγιο τριών εβδομάδων στη Βόρεια Ινδία

Η επιπλέον εβδομάδα θα πρέπει να σου επιτρέψει να προσθέσεις μερικές στάσεις στο δρομολόγιο που μόλις περιγράφηκε χωρίς πολλά προβλήματα. Οι δύο καλύτερες επιλογές είναι πιθανότατα μία εβδομάδα στο Leh, σε αυτή την περίπτωση προτείνω να πετάξεις από το Δελχί στην αρχή του ταξιδιού και μετά να κατέβεις προς το Manali με λεωφορείο, έτσι αν ο προϋπολογισμός είναι περιορισμένος θα πρέπει να πετάξεις μία μόνο φορά.

Διαφορετικά πέρασε την επιπλέον εβδομάδα ανάμεσα στην Parvati Valley και την Dharamshala.

Δρομολόγια Νότιας Ινδίας

Όπως ειπώθηκε προηγουμένως δεν έχω πάει νότια του Μουμπάι και οι πληροφορίες που υπάρχουν είναι αποκλειστικά αποτέλεσμα έρευνας. Παρ’ όλα αυτά, δύο δρομολόγια στο νότιο τμήμα της χώρας θα μπορούσαν να είναι τα εξής.

Από το Μουμπάι στην Γκόα σε δύο τρεις εβδομάδες

Μουμπάι -> Ajanta -> Ellora -> Nashik -> Bidar -> Bijapur -> Hampi -> Γκόα

Από την Bangalore στη Varkala σε δύο τρεις εβδομάδες (Kerala)

Bangalore -> Kodagu -> Mysore -> Kochi -> Munnar -> Periyar -> Varkala

Μετακινήσεις στην Ινδία

Σε μια χώρα με τέτοιες διαστάσεις οι αποστάσεις μπορεί να ανησυχούν, αλλά σε διαβεβαιώνω ότι οι μετακινήσεις είναι εκπληκτικά αποτελεσματικές ακόμη και για όσους ταξιδεύουν με περιορισμένο προϋπολογισμό και δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα για πτήσεις εσωτερικού.

Τρένα στην Ινδία

Τα τρένα είναι χωρίς αμφιβολία ο καλύτερος τρόπος για να ταξιδέψεις στην Ινδία, άνετα, σχετικά γρήγορα και οικονομικά είναι ιδανικά για όλους τους backpackers. Το σιδηροδρομικό σύστημα είναι καλά ανεπτυγμένο και πρακτικά όλες οι μεγάλες πόλεις εξυπηρετούνται από τρένα, με εξαίρεση το βόρειο τμήμα της χώρας όπου τα βουνά κάνουν το πράγμα μη πρακτικό.

Ακολουθούν μερικές πρακτικές συμβουλές. Τα περισσότερα τρένα έχουν 5 κατηγορίες θέσεων, με σειρά τιμής:

  • «2s» ή «Second sitting» είναι η πιο οικονομική αλλά δεν τη συνιστώ καθόλου, ο κόσμος είναι στριμωγμένος. Χωρίς κλιματισμό.
  • «SL» ή «Sleeper» αυτή είναι ήδη μια καλή επιλογή, τα διαμερίσματα έχουν οκτώ «κρεβάτια» και ταξιδεύεις σχετικά άνετα, δεν υπάρχει όμως κλιματισμός και έτσι τους καλοκαιρινούς μήνες πεθαίνεις από τη ζέστη.
  • «3A» ή «AC 3-Tier» είναι η πιο δημοφιλής επιλογή μεταξύ των ταξιδιωτών, η διάταξη είναι ίδια με το «Sleeper» αλλά εδώ υπάρχει κλιματισμός, προσωπικά ταξίδεψα σχεδόν πάντα εδώ. Παρέχονται σεντόνια και μαξιλάρι για τη νύχτα.
  • «2A» ή «AC 2-Tier» σε σχέση με το «3A» έχει δύο κρεβάτια λιγότερα και κάθε κρεβάτι έχει τη δική του κουρτίνα.
  • «1A» ή «AC First Class» η πρώτη θέση έχει πραγματικά ευρύχωρα διαμερίσματα με δύο ή τέσσερα κρεβάτια, τα μπάνια απ’ ό,τι φαίνεται έχουν ακόμη και ντους.

Διάταξη 3AC και Sleeper.

Το μοναδικό πρόβλημα των τρένων είναι ότι για τα περισσότερα δρομολόγια πρέπει να κλείνονται με τουλάχιστον κάνα δυο μέρες νωρίτερα, στην περίπτωση δρομολογίων με εξαιρετικά μεγάλη κίνηση ακόμη και εβδομάδες!

Πρακτικά κάθε hostel/ξενοδοχείο/πρακτορείο μπορεί να κλείσει ένα τρένο αλλά προφανώς η υπηρεσία κοστίζει και έτσι προτείνω να εγγραφείς απλώς στον επίσημο ιστότοπο, σε αυτή τη σελίδα (στα αγγλικά) βρίσκεις έναν αναλυτικό οδηγό σε περίπτωση που αντιμετωπίσεις προβλήματα. Εγώ χρησιμοποίησα έναν ινδικό αριθμό και δεν είχα προβλήματα, αν χρησιμοποιήσεις έναν ξένο αριθμό η εγγραφή μπορεί να είναι πιο δύσκολη.

Κάποιοι παραπονιούνται ότι δεν μπορούν να πληρώσουν με ξένη κάρτα, αρκεί όμως να ενεργοποιήσεις την επιλογή αν δεν υπάρχει, πήγαινε στο «my profile», μετά στο «preferred bank list» και επίλεξε «international cards».

Τέλος, κατά την κράτηση μπορεί να δεις ένα εισιτήριο που πωλείται ως «WL» ή «Waiting list», πράγμα που σημαίνει ότι είσαι ανάμεσα στους «αναπληρωματικούς» σε περίπτωση που κάποιος ακυρώσει το εισιτήριό του· παρέχεται επίσης συχνά μια πιθανότητα να πάρεις το εισιτήριο, για παράδειγμα αν είσαι WL10 μία εβδομάδα πριν από την αναχώρηση το εισιτήριο είναι πρακτικά εξασφαλισμένο.

Αν δεν έχεις όρεξη να ταλαιπωρηθείς πολύ με την εγγραφή στον ιστότοπο και είσαι διατεθειμένος να πληρώσεις λίγα έξτρα μπορείς απλώς να χρησιμοποιήσεις το 12Go.

Λεωφορεία στην Ινδία

Εκεί που δεν φτάνουν τα τρένα μπορείς να είσαι ήσυχος ότι φτάνουν τα λεωφορεία που είναι επίσης μια εξαιρετική εναλλακτική για όσους δεν έχουν όρεξη να κλείσουν το εισιτήριο του τρένου προκαταβολικά. Τα λεωφορεία, πράγματι, τείνουν να έχουν διαθεσιμότητα ακόμη και την τελευταία στιγμή.

Πρακτικά κάθε πολιτεία στην Ινδία έχει τη δική της εταιρεία λεωφορείων που πολύ συχνά είναι η πιο οικονομική επιλογή, αν και όχι πάντα η πιο άνετη. Τα λεγόμενα VIP λεωφορεία που προσφέρουν κουκέτα τύπου τρένου διαχειρίζονται πράγματι από ιδιωτικές εταιρείες.

Η κατάσταση με τα λεωφορεία είναι πολύ λιγότερο περίπλοκη: το Redbus έχει πράγματι μια εξαιρετικά πλήρη λίστα λεωφορείων μεγάλων και μεσαίων αποστάσεων διαθέσιμων είτε ιδιωτικών είτε κρατικών και οι ξένες κάρτες γίνονται δεκτές χωρίς πρόβλημα.

Από προσωπική εμπειρία, αν θέλεις να εξοικονομήσεις είναι πάντως προτιμότερο να αγοράσεις το εισιτήριο απευθείας από τη συγκεκριμένη εταιρεία χωρίς να περάσεις από το Redbus. Αρκετές φορές απλώς έψαξα το λεωφορείο στην εφαρμογή και μετά πήγα να αγοράσω το εισιτήριο στο γραφείο εξοικονομώντας χρήματα, αν και μερικές φορές το πράγμα είναι πραγματικά μη πρακτικό.

Μια άλλη εφαρμογή που λειτουργεί πραγματικά καλά, τόσο για λεωφορεία όσο και για τρένα, είναι το Ixigo, προσφέρονται επίσης συχνά cashback και διάφορες εκπτώσεις τόσο στο Ixigo όσο και στο Redbus.

Ταξί στην Ινδία

Ταξί και tuk tuk στην Ινδία βρίσκονται πρακτικά παντού, το να ξέρεις να παζαρεύεις είναι απαραίτητο, μια καλή στρατηγική είναι να ρωτήσεις το hostel/ξενοδοχείο σου πόσο θα πρέπει να κοστίζει μια συγκεκριμένη διαδρομή αν κατευθύνεσαι κάπου. Μια άλλη τεχνική με την οποία δεν μπορείς να κάνεις λάθος είναι να προσφέρεις το μισό από αυτό που σου ζητούν.

Ειδικά στις πόλεις, αν έχεις τοπική κάρτα SIM συμφέρει να χρησιμοποιείς εφαρμογές όπως το Uber και το Ola, η δεύτερη ιδρύθηκε μάλιστα στην Ινδία και είναι ελαφρώς πιο οικονομική. Και στις δύο περιπτώσεις η τιμή που προσφέρεται είναι πάντως καλύτερη από αυτήν που θα έπαιρνες αφού παζάρευες 10 λεπτά.

Ένα ταξί στη Nubra Valley.

Μοτοσικλέτα στην Ινδία

Πάρα πολλοί ταξιδιώτες επιλέγουν να αγοράσουν μια μοτοσικλέτα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους στην Ινδία, και το πράγμα είναι ιδιαίτερα δημοφιλές στο βόρειο τμήμα της χώρας όπου οι θεαματικοί δρόμοι και τα ορεινά περάσματα είναι πραγματικός παράδεισος για τους μοτοσικλετιστές. Με το δικό σου όχημα είναι επίσης δυνατό να φτάσεις σε μέρη που διαφορετικά είναι δυσπρόσιτα. Οι εμβληματικές Royal Enfield στην αγορά μεταχειρισμένων πωλούνται κανονικά γύρω στα 2.000 $.

Η ενοικίαση ποικίλλει ανάλογα με τον κυβισμό αλλά κυμαίνεται συνήθως ανάμεσα σε 1.000 και 2.000 ρουπίες την ημέρα. Πολλοί αποφασίζουν να νοικιάσουν μοτοσικλέτες για να εξερευνήσουν τη Spiti Valley από το Manali και τα περίχωρα του Leh. Λόγω των συνθηκών των δρόμων προτείνω να το κάνουν μόνο έμπειροι μοτοσικλετιστές.

Ωτοστόπ στην Ινδία

Το ωτοστόπ λειτουργεί αρκετά καλά και ειδικά στο βόρειο τμήμα της χώρας το χρησιμοποίησα αρκετές φορές χωρίς ποτέ να περιμένω πολύ. Αν δεν θέλεις σε καμία περίπτωση να πληρώσεις για τη μεταφορά είναι καλό να το διευκρινίσεις γιατί μπορεί να σου ζητηθεί μια μικρή αποζημίωση. Το ωτοστόπ δεν συνιστάται σε κορίτσια που ταξιδεύουν μόνα.

Ταξίδι στην Ινδία: κόστος

Λοιπόν, πόσο κοστίζει ένα ταξίδι στην Ινδία; Λίγο, αν είσαι backpacker ή γενικά ταξιδεύεις οικονομικά. Η Ινδία είναι χωρίς αμφιβολία μία από τις φθηνότερες χώρες του κόσμου, αν προσπαθήσεις και ταξιδεύεις αργά μπορείς άνετα να επιβιώσεις με έναν προϋπολογισμό μόλις 10–15 € την ημέρα.

Ακόμη και μετακινούμενος συχνά και κάνοντας μερικά χατίρια στον εαυτό σου, δηλαδή ταξιδεύοντας με λίγο περισσότερο «στυλ», δύσκολα θα ξοδέψεις πάνω από 20–25 € την ημέρα.

Κόστος διαμονής στην Ινδία

Στις μεγάλες πόλεις και στους τουριστικούς προορισμούς τα hostel είναι πολυάριθμα, οικονομικά και στην πλειονότητά τους πραγματικά όμορφα και καθαρά παρά όσα θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς. Ένα καλό hostel κοστίζει κανονικά γύρω στα 4–5 € τη νύχτα σε κοιτώνα, για ένα ιδιωτικό δωμάτιο περίμενε να πληρώσεις περίπου το διπλάσιο.

Μερικές αλυσίδες hostel, όπως για παράδειγμα το Moustache (αλλά όχι μόνο), προσφέρουν ευνοϊκές τιμές σε όσους κλείνουν τη διαμονή τους απευθείας στο hostel ή μέσω του επίσημου ιστότοπού τους, αξίζει να ρίξεις μια ματιά ή να ρωτήσεις στη ρεσεψιόν.

Έξω από τους κλασικούς τουριστικούς προορισμούς, τα hostel σπανίζουν και αντικαθίστανται από τα λεγόμενα guesthouse, η εμπειρία μου σχετικά με αυτά ποικίλλει πολύ: είχα εξαιρετικές διαμονές, κάποιες φορές λίγο λιγότερο, σε κάθε περίπτωση τίποτα σκανδαλώδες, κάνε μια σύντομη επιθεώρηση και δεν θα πρέπει να έχεις προβλήματα.

Για να κλείσω, το couchsurfing, ειδικά στις μεγάλες πόλεις, φαίνεται να είναι εξαιρετικά δημοφιλές, αν έχεις πραγματικά περιορισμένο προϋπολογισμό ή απλώς θέλεις να έρθεις σε επαφή με τους ντόπιους, ρίξε μια ματιά.

Σουβενίρ στην Ινδία.

Κόστος μετακινήσεων στην Ινδία

Όπως ειπώθηκε ήδη προηγουμένως, παρότι είναι μια αναπτυσσόμενη χώρα, το δίκτυο δημόσιων συγκοινωνιών είναι εξαιρετικά αποτελεσματικό αλλά και πραγματικά οικονομικό! Ένα λεωφορείο μεγάλης απόστασης (10–12 ώρες) κοστίζει ενδεικτικά 6–8 € και τα τρένα, ειδικά αν αρκεστείς στη «Sleeper Class», κοστίζουν ακόμη λιγότερο!

Κόστος των αξιοθέατων στην Ινδία

Το μόνο πράγμα που είναι «πραγματικά ακριβό» είναι οι είσοδοι σε μνημεία και διάφορα αξιοθέατα που για τους τουρίστες είναι κανονικά 10–20 φορές πιο ακριβές απ’ ό,τι για τους ντόπιους, 600 ρουπίες, περίπου 7 € φαίνεται να είναι αρκετά συνηθισμένο όταν πρόκειται για κτίρια και μνημεία που διαχειρίζεται το κράτος.

Δωρεάν αναλήψεις στην Ινδία

Δύο τράπεζες που δεν μου έχουν δημιουργήσει ποτέ προβλήματα και επιτρέπουν ανάληψη χωρίς καμία προμήθεια (χρησιμοποιώντας τη σωστή κάρτα) είναι η Bank Of Baroda και η State Bank of India.

Για να κλείσω, σε καμία περίπτωση μην ξεχάσεις να παζαρεύεις για οποιαδήποτε τιμή, από όλες τις χώρες στις οποίες έχω πάει, η Ινδία είναι με διαφορά εκείνη όπου η κουλτούρα του παζαριού είναι πιο ριζωμένη και, ειδικά στην περίπτωση των τουριστών, πρόκειται για πραγματικές κομπίνες. Δυστυχώς ο λευκός άνθρωπος θεωρείται συχνά ένα σακί με λεφτά που περπατάει, όλα είναι διαπραγματεύσιμα, τα tuk tuk που 9 στις 10 φορές πετούν παράλογα ποσά, τα καταλύματα, τα σουβενίρ και ακόμη και το φαγητό!

Ταξίδι στην Ινδία: ασφάλεια

Είναι η Ινδία ασφαλής χώρα; Είναι ασφαλές να ταξιδεύεις στην Ινδία; Αυτές είναι ερωτήσεις που μου έχουν γίνει πολλές φορές. Η σύντομη απάντηση είναι ναι, πιστεύω ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να νιώσεις ότι κινδυνεύεις στην Ινδία. Όσον αφορά την ασφάλεια, από πολλές απόψεις είναι συγκρίσιμη με αυτή της νοτιοανατολικής Ασίας, τα βίαια εγκλήματα είναι εξαιρετικά σπάνια και παρότι δεν συνιστώ σε καμία περίπτωση να περπατάς μόνος τη νύχτα στις περιφέρειες των μεγάλων πόλεων, χρησιμοποιώντας λίγη κοινή λογική και ακολουθώντας μερικές πρακτικές συμβουλές δύσκολα θα έχεις κάποιο πρόβλημα. Το θέμα αλλάζει όταν πρόκειται για κομπίνες όπως περιγράφηκε στην προηγούμενη παράγραφο, αλλά αυτές έχουν πραγματικά ελάχιστη σχέση με τη σωματική σου ακεραιότητα.

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ταξιδιώτες αφορά μόνο το γυναικείο φύλο. Παρότι για προφανείς λόγους δεν το έχω βιώσει στο πετσί μου, γνώρισα τουλάχιστον μερικά κορίτσια που είχαν κάποιο πρόβλημα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους στην Ινδία, όπως για παράδειγμα δυσάρεστα βλέμματα. Ένα κορίτσι μου είπε ότι την ψαχούλεψαν σε ένα νυχτερινό λεωφορείο και γενικά η συμπεριφορά των Ινδών απέναντι στις ξένες κοπέλες μπορεί να είναι εξαιρετικά ακατάλληλη. Δεν έχω ιδιαίτερες συμβουλές σχετικά με αυτό εκτός από το να προσπαθείς να ντύνεσαι με σεμνό τρόπο και, αν είναι δυνατό, να επιλέγεις καθίσματα με άλλα κορίτσια στο πλάι (το Redbus τα δείχνει με ροζ χρώμα).

Το να ταξιδέψεις στην Ινδία και να μην πάθεις διάρροια φαίνεται να είναι πρακτικά αδύνατο, ειδικά αν βρίσκεσαι στη χώρα εδώ και λίγο καιρό και δεν έχεις τον απαραίτητο χρόνο για να προσαρμόσεις το στομάχι σου. Απόφυγε πάντα να πλένεις τα δόντια σου με νερό της βρύσης. Γενικά, πρόσεχε τι πίνεις και αν θέλεις να κάνεις χάρη και στο περιβάλλον και στην τσέπη σου, χρησιμοποίησε ένα παγούρι με φίλτρο!

Παρότι η χρήση μαριχουάνας είναι εξαιρετικά ανεκτή στο βόρειο τμήμα της χώρας, ειδικά από τους τουρίστες, συμφέρει να είσαι εξαιρετικά προσεκτικός επειδή η αστυνομία, ευτυχώς ή δυστυχώς, ξέρει ότι μπορεί να σου αποσπάσει αρκετά χρήματα. Μιλάω αποκλειστικά από ακουστά αλλά και σύμφωνα με τους ντόπιους, όλα λύνονται πληρώνοντας το σωστό ποσό, επομένως για να αποφύγεις πιο σοβαρά προβλήματα συμφέρει να βγάλεις τα μετρητά και να λύσεις το ζήτημα όσο πιο γρήγορα γίνεται πριν εμπλακούν πάρα πολλά άτομα!

Για να κλείσω, ειδικά αν σκοπεύεις να κάνεις τρέκινγκ σε υψόμετρο πάνω από 3.500 μέτρα στο βόρειο τμήμα της χώρας, οι μοναδικές δύο ασφαλιστικές που καλύπτουν αυτή τη δραστηριότητα (απ’ όσο ξέρω) είναι η World Nomads που επιτρέπει να ασφαλίσεις τρέκινγκ μέχρι τα 6.000 μέτρα (προσθέτοντάς την ως επιπλέον δραστηριότητα όπως φαίνεται σε αυτή τη σελίδα) και η TrueTraveller που προσθέτοντας το πακέτο «Extreme Pack» προσφέρει κάλυψη για τρέκινγκ πάνω από τα 4.600 μ. Όπως ειπώθηκε προηγουμένως, οι περισσότερες από τις άλλες ασφάλειες σταματούν στα 3.500 μέτρα, κάποιες ακόμη και χαμηλότερα.

Σχεδιάζεις ένα ταξίδι στην Ινδία; Ρίξε μια ματιά σε αυτά τα άρθρα:

Ποιο σακίδιο ταξιδιού να διαλέξεις

Τι να πάρεις μαζί σου στο ταξίδι

Έχεις κάποια ερώτηση; Ή νεότερες πληροφορίες; Μη διστάσεις να αφήσεις ένα σχόλιο ή να μου γράψεις στο Instagram!

Αφού στον ιστότοπό μου δεν υπάρχουν πια διαφημίσεις, αν σου φάνηκε χρήσιμο το άρθρο, μπορείς να αγοράσεις την ταξιδιωτική σου ασφάλεια μέσα από κάποιον από τους συνδέσμους αυτής της σελίδας. Έτσι στηρίζεις τη δουλειά μου χωρίς καμία επιπλέον επιβάρυνση για σένα. Αν ζεις στην ΕΕ ή στο Ηνωμένο Βασίλειο, σου προτείνω την True Traveller. Για όλους τους υπόλοιπους, σου προτείνω την HeyMondo, με την οποία έχεις έκπτωση 5%. Ευχαριστώ για τη στήριξη!

Για δωρεές / εικονικές πίτσες και μπίρες 🙂

Σου άρεσε το άρθρο; Αποθήκευσέ το στο Pinterest!




Αφήστε μια απάντηση