Nikaragua, Orta Amerika’daki sırt çantalı yolculuğum boyunca şüphesiz en sevdiğim ülke oldu. Volkanlar, sömürge şehirleri, cennet gibi adalar ve dünyada eşi benzeri olmayan aktiviteler, hem de sudan ucuz fiyatlara.
İster doğa, ister kültür, ister macera ara, Nikaragua’nın herkese sunacak bir şeyi var ve bu rehberde Nikaragua seyahatini en iyi şekilde planlaman için bir sürü bilgi ve tavsiye bulacaksın.
Hızlı menü

Telica Yanardağı, León. Instagram!
Nikaragua’da, ana turistik destinasyonların bulunduğu Pasifik Okyanusu kıyısında birbirinden çok net ayrılan iki mevsim var:
Kurak mevsim – aralıktan nisana kadar sürer – son derece sıcak olabilir ama genellikle kuraktır, yüksek sezona denk gelir.
Yağmur mevsimi – mayıstan kasıma kadar sürer – neredeyse her gün yağış görülür, ama yağışlar çoğunlukla öğleden sonra yoğunlaşır.
Karayip kıyısı yıl boyunca sıcak ve nemlidir; eylül ve ekim aylarında tropik fırtınaların zirve yaptığı döneme denk geldiği için özellikle yağışlı geçer.
Orta dağlık bölgenin kendine has bir iklimi var; yağışlar seyrek ve sıcaklıklar ülkenin geri kalanına göre daha düşük.

Cerro Negro Yanardağı’nın krateri.
İtalyan pasaportu sahipleri, ülkeye girdikleri anda 90 gün süreli bir turist vizesi alıyor (kurallar vatandaşlığına göre değişir, o yüzden kendi durumunu kontrol et).
Not: Nikaragua, Guatemala, Honduras ve El Salvador ile birlikte CA-4’ün bir parçası; bu, bu dört ülke arasında azami 90 günlük kalış öngören bir anlaşma. Yani örneğin Nikaragua’da 40 gün geçirip sonra Honduras’ta 20 gün, El Salvador’da da 20 gün kaldıktan sonra Guatemala’ya girersen, bu Guatemala’ya girdiğinde sana yalnızca 10 günlük vize verileceği anlamına geliyor.
Vizeyi tüm bölge için 90 gün daha yenilemek mümkün; bunun için kuzeyde Meksika’ya ya da Belize’ye, güneyde Kosta Rika’ya karayoluyla sınırı geçmen ya da başka herhangi bir ülkeden uçakla gelmen yeterli, hatta aynı gün içinde, yani “visa run” denen şeyi yaparak.
Alternatif olarak, vizeyi 90 gün daha, dört ülkeden birindeki bir göçmenlik ofisinde yenilemek mümkün; bu işlem yalnızca bir kez yapılabiliyor ve maliyeti ülkeye göre değişiyor.
Giriş için 12 $, çıkış için 2 $ vergi var.
Nikaragua resmen, yakın zamanda (son 11 gün içinde) risk taşıyan bir ülkede bulunulmuşsa sarıhumma aşısı istiyor (Güney Amerika’nın büyük bölümü ve Orta Afrika). Bu kontrol keyfi gibi görünüyor, ama bu ülkelerden birinden geliyorsan sorun yaşamamak için aşı yaptırmak tavsiye edilir. Hepatit A ve Hepatit B aşıları her zaman tavsiye edilir.
Vizeler ve diğer konularda güncel bilgi için kendi ülkenin dışişleri bakanlığının seyahat duyurularını kontrol etmeni tavsiye ederim (örneğin Türkiye Dışişleri Bakanlığı’nın Yurt Dışı Seyahat Duyuruları sayfası).
Nikaragua, Orta Amerika’nın en büyük ülkesi ama neyse ki, haritada da gördüğün gibi, turistik destinasyonların büyük bölümü güneybatıda, işimize gelecek şekilde toplanmış durumda, bu da tüm yer değiştirmeleri oldukça kısa kılıyor. Güneyden başlayarak şimdi başlıca destinasyonlara bakalım.
Bu rehberde sık sık fiyatlara atıf bulacaksın. “Cordoba” denen yerel para birimi, “NIO” ya da kısaca “C” olarak kısaltılıyor ve resmi para birimi odur, ama fiilen resmi sayılan bir başka para birimi daha var: Amerikan doları.
Amerikan doları, biraz Kosta Rika’daki gibi, gerçekten de neredeyse her yerde kabul ediliyor, ATM’lerden çekilebiliyor ve turistik aktivitelerin fiyatlarından söz edilirken çoğu zaman resmi para birimi olarak kullanılıyor.
Ben iki para birimiyle de dolaşmanı tavsiye ederim; çünkü ulaşım, yemek ve yerel işletmelerle uğraşırken Cordoba ile ödemek daha ucuz, zira dolar kabul edilse de çoğu zaman elverişsiz bir kur uygulanıyor; hostel/otel ve tur ödemelerinde ise çoğu zaman dolar daha ucuz.
Kur yaklaşık 1€ = 41 NIO ve 1$ = 37 NIO. Güncel kur için bu sayfaya göz atmanı tavsiye ederim.

Not: Rehber boyunca birçok kez https://www.alltrails.com/ bağlantılarına rastlayacaksın. AllTrails uygulamasından doğrudan çevrimdışı navigasyon kullanmak istersen pro sürüme geçmen gerekiyor. Ama sitenin masaüstü sürümünden koordinatları “Google Earth KML” formatında indirip, ardından bunları kesinlikle en sevdiğim seyahat uygulamalarından biri olan Organic Maps’e yükleyerek bu sorunu aşabilirsin.
Kosta Rika’dan gelenler için San Juan del Sur genellikle Nikaragua’daki ilk destinasyon. Esasen yakın plajlarında mükemmel sörf imkânı olan bir “party town”.
Daha önce söylediğim gibi San Juan, sörf yapmak ve öğrenmek için mükemmel bir yer; çok sayıda okul var ve birçok hostel sörf dersi sunuyor, ayrıca San Juan ile çeşitli plajlar arasında gidip gelen cipler de var. Sörf için en iyi plajlar San Juan’ın dışında olduğundan doğrudan orada, Playa Marsella ile Maderas arasında kalabilirsin – en şirin ve en popüler olan Maderas.
Diğer büyük cazibe kesinlikle “Sunday Funday”; her pazar günü kasabanın barları ve bazı party hostelleri arasında yapılan bir tur. Ben şahsen katılmadım ama Nikaragua yolculukları sırasında etkinliğe katılmak için San Juan’a birkaç kez geri dönen insanlarla tanıştım; Orta Amerika’da seyahat ederken etkinliğin fanilasını giymiş birine kesinlikle denk geleceksin! Giriş 30 $ ve içkiler dahil değil. Bu, etkinliğin Instagram’daki resmi sayfası.
San Juan’da yapılan bir başka popüler aktivite de kasabanın kuzeyindeki tepeden körfeze hâkim olan minyatür Kurtarıcı İsa Heykeli’ne çıkmak. Merkezden yürüyerek yaklaşık 20–30 dakika, giriş 2 $ ama körfez ve limanın manzarası gerçekten çok güzel, özellikle gün batımında (Google Maps).
Son olarak, San Juan’dayken temmuz–ocak döneminde, ekim ve kasım aylarında zirve yapan bir dönemde, San Juan’ın yaklaşık 18 km güneyindeki playa La Flor’daki yakın koruma alanını ziyaret edebilirsin; orada her yıl zeytinyeşili deniz kaplumbağaları üremeye geliyor ve onları gözlemlemek mümkün. Koruma alanına giriş 200C ve San Juan’dan El Ostional’a giden otobüsle ulaşılabiliyor.
Dürüst olayım, San Juan beni pek heyecanlandırmadı, ülkenin geri kalanına kıyasla gerçekten pahalı ve fazla turistik ama Kosta Rika’dan gelirken kuzeye doğru yolculuğumu bölmek için güzel bir yoldu. Yine de sörf/parti yapmakla ilgilenmiyorsan ve yoldan geçerken uğramıyorsan burayı pas geçmeni tavsiye ederim.

San Juan del Sur körfezinde gün batımı.
San Juan del Sur’da konaklama
Ben Casa Oro hostelinde kaldım ve tavsiye ederim; temiz, ucuz ve iyi organize edilmiş, fiyata dahil çok güzel bir kahvaltısı var. Bir başka çok iyi seçenek de Hostel SaltWater. Ama bir party hostel arıyorsan en ünlü üçü şunlar: Pacha Mama, Naked Tiger ve Casa de Olas. Pacha Mama misafirlerine Sunday Funday biletlerini 15 $’a sunuyor.
San Juan del Sur’a ulaşım
Kuzeyden geliyorsan, Managua, Masaya ve Granada’ya sık bağlantıları olan, Rivas’a giden bir otobüse bin. Rivas’a vardığında San Juan del Sur’a sık seferler var, 15C.
Kosta Rika’dan geliyorsan, Peñas Blancas’taki sınırı geçtikten sonra Rivas’a giden otobüse bin ve şoförden seni La Virgen’de (10C) indirmesini iste, yolun karşısına geç ve Rivas’tan gelen San Juan’a giden otobüsü bekle (10C). Bu açık ara en ucuz seçenek.
Ometepe, Nikaragua Gölü’nün tam ortasında yer alan, iki volkanik adanın birleşmesiyle oluşmuş olağanüstü bir ada. Ada gerçekten pek gelişmemiş ve atmosfer rahat.
İki ada bir sürü aktivite sunuyor: iki yanardağa trekking, kano turları, kahve turları ve çok daha fazlası. İstersen sadece bir hamakta rahatlayıp göl ve yanardağ manzarasının tadını da çıkarabilirsin.

Concepción Yanardağı ve Ometepe’nin iniş pisti.
Bir scooter ya da motosiklet kiralamak, adayı keşfetmenin şüphesiz en pratik yolu, çünkü toplu taşıma var olsa da özellikle verimli değil. Scooterlar günlüğü 15 $’a, motosikletler 20 $’a kiralanabiliyor. Bir günde adanın turunu tamamen atmak mümkün, ama alışkın değilsen dikkat et: Maderas Yanardağı’nın arkasındaki kısım asfalt değil.
Yol boyunca, kendi çikolatasını yerinde üreten küçük bir restoran/bar olan “El Pital Chocolate Paradise”ta durmanı tavsiye ederim; ilgilenirsen çikolatanın nasıl üretildiğini gösteren ücretsiz bir mini tur sunuyorlar. Fiyat listesi pek ucuz sayılmaz ama mekân gerçekten şirin ve ürünler gerçekten güzel.
Ojo de Agua (Google Maps), ormanın içine gömülü, sonradan havuza dönüştürülmüş doğal bir su kaynağından başka bir şey değil. Yer etkileyici ve iyi donatılmış, ama kalabalık olabilir. İki adayı birbirine bağlayan yolun üzerinde ve istersen otobüsle ulaşılabilir. Giriş 10 $ ama restoranda 5 $ değerinde bir içecek/yiyecek dahil.
İki yanardağa da tırmanmak mümkün, ne yazık ki ben Nikaragua’yı yağmur mevsiminde ziyaret ettim. Ometepe’de kaldığım sürece yanardağların zirveleri günün ilk saatleri dışında sürekli bulutlara sarılıydı, bu yüzden zirveye çıkmanın pek anlamı olmadığını düşündüm.
Her hâlükârda Concepción Yanardağı’nın zirvesine çıkmanın hiç de kolay olmadığını bil (yaklaşık 1.500 metre yükseklik farkı) ve kanunen bir rehber zorunlu, ortalama olarak insanlar yürüyüşü tamamlamak için yaklaşık 8–10 saat harcıyor. Grupla yapılırsa yürüyüş çok pahalı değil, bana ve diğer üç gence kişi başı 5 $’a teklif edilmişti. GPS rotasını AllTrails‘te bulabilirsin. Son yorumlara göre, yürüyüşe yeterince erken başlarsan rehbersiz yapmak ve hatta girişe para ödemekten kaçınmak mümkün. Yorumları oku.
Maderas Yanardağı’nın kraterine ise rehbere ihtiyaç duymadan çıkılabilir ve büyük kardeşine göre daha az yorucu. Birkaç patika var ama en popüleri Balgue’den başlayan (Organic Maps’te işaretli), yürüyüşün tamamı yaklaşık 6 saat sürmeli. Patikayı All Trails‘te bulabilirsin. Yorumlara göre yerliler özel mülklerinden geçmek için 3 $ istiyor.

Maderas Yanardağı.
Maderas Yanardağı’nın güney yamacında, 64 metre yüksekliğindeki San Ramon Şelalesi (Google Maps) yer alıyor ve kesinlikle ülkenin en etkileyici şelalelerinden biri. Şelaleye giden patika yaklaşık 3 km uzunluğunda (bu da Organic Maps‘te işaretli), giriş 2 $. Moyogalpa’dan otobüsle gelinebilir ama scooter/motosikletle kesinlikle daha hızlı, otostop bile muhtemelen otobüsten daha hızlı olurdu.
Ometepe’de konaklama
Hosteller çoğunlukla Moyogalpa ve Balgue’de. Ben Moyogalpa’da 5 $’a biraz vasat bir hostelde kaldım ama bir arkadaşım Hostel Life is Good‘da kalıyordu ve böylece görme fırsatım oldu, gerçekten şirin.
Ometepe’ye ulaşım
Ülkenin neresinde olursan ol, önce Rivas şehrine ulaşman gerekiyor. Rivas’tan sonra feribotun kalktığı küçük San Jorge kasabasına gitmen gerekiyor; terminalin kuzey tarafından kalkan bir otobüs (7C) ya da taksi (20C) var. Tekneyle/feribotla yolculuk, şirkete/tekne türüne göre 35–50 C. Yaklaşık yarım saatte bir sefer var, o yüzden çok endişelenme. Sefer saatlerini burada bulabilirsin.
Granada, ülkenin en eski sömürge şehri ve muhtemelen en turistik ve en çok ziyaret edileni de. Ezeli rakibi León’a kıyasla şehir, son yıllarda iyice temizlenmiş izlenimi veriyor; merkezde birçok yenilenmiş bina, çok sayıda bar ve restoran var.
Tabii ki arnavut kaldırımlı sokaklarında ve son derece fotojenik renkli binalarının arasında en az yarım gün dolaşmalısın; La Merced kilisesinin saat kulesine çıkmanı tavsiye ederim (Google Maps), buradan şehrin ve çok uzak olmayan katedralin çok güzel bir manzarası var, her gün 10:00–18:00 arasında halka açık, 1 $. Ama Granada’da ve çevresinde yapılacak daha birçok şey var.

Arka planda katedraliyle Granada.
Bu, şehirdeki en popüler turlardan biri; tur oldukça standart ve Nikaragua Gölü’ndeki yakın körfezde bulunan yüzlerce küçük adayı ziyaret etmekten oluşuyor. Şehri korsanlardan korumak için inşa edilen eski İspanyol kalesini ziyaretle başlıyor (Google Maps), ardından bir adadan diğerine yelken açılıyor, burada sana ülkenin zenginlerinin sayısız villası gösteriliyor, maymun adası ziyaret ediliyor ve sonunda adalardaki sayısız restorandan birinde bitiriliyor.
Sanırım turun resmi fiyatı 10–15 $. Diğer gençlerle birlikte limana giden yolda karşılaştığımız bir adamdan tur satın almayı başardım. Bir süre pazarlık yaptıktan sonra, merkezden 4 km uzaklıktaki limana gidiş geliş ulaşım dahil turu kişi başı 5 $’a kapattık. Aynısını yapmanı ve bir acente aracılığıyla rezervasyon yapmadan doğrudan limana gitmeni öneririm.

San Pablo kalesi.
Masaya Yanardağı, aktif bir lav gölünü görmenin mümkün olduğu dünyadaki az sayıdaki yanardağdan biri: yanardağın tepesine vardığında kraterin içinde lavın kaynadığını görebilirsin.
Parkı gündüz ziyaret edebilirsin ama lavın net bir şekilde görüldüğü zaman akşam, dolayısıyla ziyaret için en iyi an o. Sorun şu ki akşamları toplu taşıma pratikte yok ve park girişine ulaşmayı başarsan bile, yürüyerek çıkmaya izin verilmediği için kratere çıkmak için yine de otostop çekmeye çalışman gerekir. Bu yüzden yaklaşık 18 $’a bulunabilecek bir tura katılmak daha mantıklı – sadece park girişinin 10 $ olduğunu ve ulaşımın Granada’dan kapı kapıya olduğunu düşünürsen hiç de fena değil.
Park girişine vardığında sıranı beklemen gerekiyor çünkü aynı anda kratere yalnızca belirli sayıda araç çıkabiliyor. Tepeye vardığında inmeden önce yalnızca yirmi dakika kadar vaktin oluyor. Bence kesinlikle buna değer.

Masaya Yanardağı’nın krateri.
Granada’ya çok uzak olmayan bu lagün gerçekten özel bir yer. Artık aktif olmayan bir yanardağın kraterinin içinde oluşan lagün, yıllardır korunan bir alan ve kıyılarında gerçekten çok az yapı var. Dünyadan uzakta, doğanın içine gömülmüş izlenimi veriyor. Burada birkaç gün geçirmeye karar verirsen, krater yamaçlarında küçük bir kasaba olan ve harika bir manzaraya sahip Catarina’ya kadar yürüyebilirsin. Burada güzel bir manzara noktası var.
Birkaç halka açık erişim bulunuyor ama en güzel ve en temiz alanlar otel ve resortların kontrolünde. Ziyaret etmenin en yaygın yolu, özel plaja erişim ile kano ve tesislerin kullanımını 7 $’a sunan Paradiso Hostel üzerinden. Hostel ayrıca Granada’dan 6 $’a servis hizmeti de sunuyor. Şehirdeki herhangi bir hostelden 10:00 kalkış ve 16:00 dönüşle ayırtılabilir.
Hostel gerçekten şirin ve yatakhane gecesi yaklaşık 15 $, günlük girişin 7 $ olduğunu düşünürsen ben en az bir gece kalmanı tavsiye ederim ama zamanında rezervasyon yap! Lagünün kıyılarında yine de Laguna Beach Club gibi gerçekten güzel başka konaklama yerleri de var. Ziyareti ve en az bir gece kalmayı şiddetle tavsiye ederim.

Laguna de Apoyo.
Yanardağ Granada’dan yalnızca 20 dakika uzaklıkta ve tepesinde bulutlu bir ormanla kaplı bir koruma alanı yükseliyor. Tek başına yürünebilecek yalnızca kısa bir patika var, geri kalanı için rehber gerekli. Bulutlar izin verirse Granada’nın ve aşağıdaki Isletas’ın çok güzel manzaraları var.
Şahsen gitmedim ama Granada’dan park girişine nasıl ulaşılabileceğini ve en az 40 $’a mal olacak bir tura katılmadan, yaklaşık 6 $ harcayarak kendi başına nasıl gezilebileceğini anlatan bu ilginç yazıyı (İngilizce) buldum. Yazılanlara göre yine de uzun bir yokuş yürüyüşüne hazırlıklı ol – pahalı kamyona binmek istemiyorsan.
Granada’da konaklama
De Boca en Boca, şüphesiz şimdiye kadar kaldığım en iyi hostellerden biri; ucuz, temiz, kahvaltı dahil, olağanüstü personel ve çok güzel bir iç bahçe. Zamanında rezervasyon yap!
Granada’ya ulaşım
Managua’dan UCA Terminali’nden düzenli seferler var, 29C, yaklaşık bir buçuk saat. León’dan Managua UCA’ya giden minibüse bin, ardından Granada’ya giden minibüse geç.
San Juan’dan ya da Ometepe’den önce Rivas’a ulaş, Rivas terminalinden günde 7 sefer var, 34C, iki buçuk saat.
Ülkenin başkenti olan şehir, 1931 ve 1972’de iki depremle yerle bir oldu. Tarihi merkezde bulunan Santiago Katedrali (Google Maps), ikinci depreme dayanabilen az sayıdaki tarihi binadan biri.
Açıkçası şehir pek özel bir şey değil ve pek güvenilir olmayan bir izlenim veriyor. Yarım gün yeterli ve katedralin bitişiğindeki bölgede kal, şirin ve kesinlikle şehrin en güvenli bölgelerinden biri. Başarabilirsen Nikaragua’nın başka bir yerinde daha fazla zaman geçirmeye bak.

Santiago Katedrali.
Managua’da konaklama
Bir geceyi, UCA minibüs terminaline çok uzak olmayan harika bir hostel olan Managua Inn (eski adıyla Managua Backpackers Inn)‘de geçirdim.
Managua’ya ulaşım
Ülkenin tüm büyük şehirlerinden doğrudan otobüsler var. Ama dikkat et, çünkü Managua’da tek bir terminal yok. UCA Terminali (Google Maps) esas olarak Granada ve León’a hizmet veriyor, Mercado El Mayoreo (Google Maps) ise Karayip kıyısına ve ülkenin kuzeyine hizmet veriyor.
Corn Islands’a uçağa binmeden ve epey para tasarruf ederek ulaşmak isteyenler için (bundan birazdan ayrıntılı söz edeceğim) Bluefields zorunlu bir durak ve orada bir gece geçirmen gerekebilir.
Şehir gerçekten çok ilginç: bölge İspanyollar tarafından değil İngilizler tarafından sömürgeleştirilmişti, nüfus yerlilerden, İngiliz ve İspanyol sömürgecilerin torunlarından, özgürleştirilmiş ya da kaçmış kölelerden oluşan bir karışım. En yaygın dil İngilizcenin bir kreol dili ve birçok kişi İspanyolcayı yalnızca ikinci ya da üçüncü dil olarak konuşuyor, bazıları hiç konuşmuyor.
Açıkçası Bluefields’te yapılacak pek bir şey yok ve şehir kesinlikle şirin değil ama Corn Islands’a giden yolculuk sırasında kesinlikle görülmeye değer ilginç bir şey. Hostelde tanıştığım Amerikalı bir sosyolog orada araştırma yapmak için 6 aydır yaşıyordu ve burayı olağanüstü bir şehir olarak tanımladı… her şey özneldir.
Ben adalara giden feribota binebilmek için havanın düzelmesini beklerken orada dört gün geçirmek zorunda kaldım ve açıkçası, harika arkadaşlara dönüşen insanlarla geçen güzel günler olmasına rağmen orayı arkamda bıraktığım için memnundum.

Havuzu boşaltmak için senkronize atlayış.
Bluefields’te konaklama
Hostal Doña Vero için çok bir şey bekleme ama hostel son derece ucuz ve hatta bir “havuz” bile var, işleten hanımlar gerçekten çok nazik.
Bluefields’e ulaşım
Managua’dan Bluefields’e uçmak mümkün ama açıkçası buna değmez; Bluefields’i gerçekten ziyaret etmek istemiyorsan doğrudan Corn Islands’a uçman daha iyi.
Bluefields’e ulaşmanın tek diğer yolu, El Rama üzerinden otobüs ve panga (küçük motorlu tekneler) kombinasyonuydu – ben bu güzergâhı Temmuz 2017’de yaptım – şimdi Managua’yı doğrudan Bluefields’e bağlayan çok daha ucuz yeni bir yol var.
Otobüs Mercado Ivan Montenegro’dan kalkıyor (Google Maps), yaklaşık 8–9 saat, 280C. Kalkış saatleri 6:00, 9:00, 14:00, 21:00. Özellikle Bluefields’e çarşamba sabahki feribota tam yetişecek şekilde varan salı akşamı 21:00 otobüsü için terminalden ya da 2253-2879 numaralı telefondan önceden yer ayırtmakta fayda var.
Seyahatini mi planlıyorsun? Henüz sigortanı yaptırmadıysan, en iyi seyahat sigortaları rehberimi burada bulabilirsin. Rehberdeki bağlantılar üzerinden satın alırsan, sana hiçbir ek maliyeti olmadan bu siteyi desteklemiş olursun.
Corn Islands gerçek bir cennet ve ortak hayal gücünde tipik Karayip adalarının nasıl olduğunu temsil ediyor: muhteşem plajlar, palmiyeler ve kristal berraklığında su.
İki ada var, büyük ve küçük (Big Corn ve Little Corn). Big Corn daha turistik, havalimanı, çok sayıda resort burada ve genel olarak daha gelişmiş. Little Corn ise gezginlerin favorisi; burada motorlu araçlar yasak ve bir yerden bir yere gitmenin tek yolu yürümek ya da bisiklete binmek, atmosfer son derece rahat ve plajlar en hafif deyimiyle muhteşem. Adada bir hafta geçirdim ve oraya gitmeni şiddetle tavsiye ederim!

Little Corn’da plaj.
Açıkçası günleri plajda aylaklık ederek geçirmek dışında yapılacak pek bir şey yok. Tek “kaçırılmaması gereken” etkinlik, yerel halkın gerçekten içtenlikle sahiplendiği pazar günkü beyzbol maçı.
Gerisi için seni bol rahatlık ve rüya gibi manzaralar bekliyor; en güzel plaj şüphesiz Otto beach (Google Maps), günlerimin çoğunu orada geçirdim. 15 $’a şnorkelle yüzdüm ve tabak başına 5 $’a taze istakozu tıka basa yedim.
İlgini çekiyorsa adada dalış sertifikanı da alabilirsin, maliyetin 300 $ olması gerekiyor ki bu fena değil, tek tek dalışlar 35 $.
Not: Adalar oldukça uzak olduğu için Nikaragua’nın geri kalanına göre daha pahalı ama bir servet harcamadan ziyaret etmek çok mümkün. Tavsiye ettiğim tek şey yanında yeterince nakit getirmen, çünkü Little Corn’da ATM yok, Big Corn’da da yalnızca bir tane var.

Otto Beach.
Little Corn’da konaklama
Feribotu beklerken Bluefields’te tanıştığım gençlerle birlikte Three Brothers‘ta bütün bir yatakhaneyi tuttum, kişi başı gecesi 7 $; ama ilgilenirsen birçok özel oda da var. Tesis gerçekten şirin ve bakımlı, geniş ve iyi donatılmış bir mutfağı var, işleten çift gerçekten sempatik.
Corn Islands’a ulaşım
Daha önce söylediğim gibi, La Costena ile Managua’dan Big Corn’a gidiş-dönüş 180 $’a uçmak mümkün. Corn Islands’a uçmadan ulaşmanın en ucuz yolu şüphesiz Managua–Bluefields otobüsü, oradan da hava izin verirse her çarşamba 9:00’da kalkan feribota biniliyor. Ben dalgalı deniz yüzünden pazara kadar beklemek zorunda kaldım; vaktin azsa feribot, özellikle yaz döneminde riskli bir seçim, hava durumunu kontrol et.
Her hâlükârda küçük “Rio Escondido” feribotu her çarşamba 9:00’da kalkıyor ve Big Corn’a varması yaklaşık 5–6 saat sürüyor, maliyet 255 C. Yani otobüs ve feribot gidiş-dönüş toplamda yaklaşık 32 $, uçağın 180 $’ına karşılık. Not: Feribotta lüks bir yolculuk bekleme, özellikle deniz sakin değilse mide bulantısı için birkaç hap almanı tavsiye ederim.
Big Corn’a vardıktan sonra Little Corn’a devam etmeye karar verirsen, feribotun yanaştığı iskeleden doğrudan 10:00 ve 16:30’da kalkan günde iki tekne var, maliyet 155C, yaklaşık 30 dakika.
Not: Feribot Bluefields’e perşembe 9:00’da dönüyor, dolayısıyla adalarda bir hafta geçirmek “zorunda” kalırsın ama yolcu alan bazı kargo gemileri de var – sonunda ben bunu yaptım, yerinde etrafa sormanı tavsiye ederim çünkü bu gemilerin kesin kalkış saatleri yok.
León, Nikaragua’nın en eski şehirlerinden biri ve ülkenin bağımsızlığından sonra León ile Granada arasında hangi şehrin başkent olması gerektiği uzun süre tartışıldı. Anlaşmazlık, ikisinin ortasında bulunan Managua’nın seçilmesiyle sona erdi.
Granada daha iyi korunmuş olsa da León da güzel bir sömürge şehri ve merkezi çevreleyen tüm sokaklar şirin ve tarihi binalarla dolu.

Katedralin çatısı.
Tabii ki merkezin sokaklarında en az yarım gün dolaşmalısın, ama günün ortasındaki saatlerden kaçınmaya çalış çünkü gerçekten çok sıcak oluyor. Tüm Orta Amerika’nın en büyüğü olan katedralin çatısına çıkmanı şiddetle tavsiye ederim (Google Maps), birkaç dolar tutuyor ama şehrin ve onu çevreleyen yanardağların çok güzel manzaraları var.
Bu, şüphesiz León’da yapılabilecek en popüler aktivite ve adından da anlaşılacağı gibi bir yanardağın yamaçlarından bir tahtanın üzerinde oturarak aşağı inmekten oluşuyor. Tur sabah saat 9 civarında, servisin hostelinin/kaldığın yerin önünden geçmesiyle başlıyor; Cerro Negro Yanardağı’nın eteğine varınca sana tahta, bir iş tulumu, bir maske ve eldiven veriliyor, bunları yanardağın tepesine kadar taşıyorsun.
Eteklerden tepeye yürüyerek yaklaşık 45 dakika, pek de bir gezinti sayılmaz ama o kadar zor da değil! 1999’daki son patlama hâlâ çok net görünüyor ve yanardağı çevreleyen gür bitki örtüsünün yeşiliyle tezat oluşturuyor. Sıraya girip yanardağın yamacından aşağı inmeden önce manzaranın tadını çıkar.
İniş, ne kadar fren yapmaya karar verdiğine bağlı olarak 20 saniye de sürebilir, 2 dakika da: Latin Amerika yolculuğum sırasında yaptığım en eğlenceli şeylerden biri olduğundan hiç şüphem yok! Fikir seni gerçekten korkutuyorsa yürüyerek inmeye karar verebilirsin (bazıları öyle yapıyor ve açıkçası o da aynı derecede eğlenceli görünüyor). Turun fiyatı 20 ile 25 $ arasında değişiyor, bazı hosteller turu kendileri üzerinden ayırtırsan bir gece bedava veriyor, bazıları da iki iniş sunuyor ama esasen hepsi birebir aynı şeyleri yapıyor, bulabildiğin en ucuz turu seç.

İniş!
Telica, León’a çok uzak olmayan bir yerde bulunan bir başka yanardağ; en hafif deyimiyle devasa ve sürekli tüten krateri Cerro Negro’nun tepesinden bile rahatça görülebiliyor.
Krater turu yerel acenteler tarafından, çadırda uyunan ve gündüz görünmeyen lavın dipte kaynadığını görebilmek için krateri gece ziyaret ettiğin iki günlük bir gezi olarak satılıyor. Tur yaklaşık 50 $’a satılıyor ama iyi haber şu ki kamp ekipmanın varsa fiyatın çok küçük bir kısmına rahatlıkla kendi başına yapabilirsin ya da benim yaptığım gibi sadece aynı gün içinde ziyaret edebilirsin. İşte yaptığım şey.
Her şeyden önce Organic Maps‘i indirmeni tavsiye ederim çünkü patika sık sık ikiye ayrılıyor ve doğru yön her zaman belli olmuyor ama Organic Maps yanında olunca hiçbir sorun yaşamaman gerekir. Patikayı All Trails‘te de bulabilirsin.
Yanardağı aynı gün içinde ziyaret etmeye karar verirsen sabah erken yola çıkmaya çalış, León terminaline git ve San Jacinto’ya giden otobüse bin, maliyet 12C, sık seferler var. Söylediğim gibi patika Organic Maps’te işaretli, dolayısıyla hiçbir sorun yaşamaman gerekir, şüphen olursa bilgi sor. Otobüsten bu noktada in. Bazı turlarla da karşılaşabilirsin ve sadece onları takip etmeye karar verebilirsin.
Normal bir tempoyla kratere varmak için yaklaşık üç saat, inmek için iki saat harcaman gerekir; yanına öğle yemeği paketi ve en az bir litre su al – gerçekten sıcak ve yol boyunca bir şey satın alma imkânı yok. Krater erişimi 2 $, yürüyüş gerçekten keyifli ve çok zor değil, manzaralar gerçekten etkileyici.

Telica Yanardağı’nın krateri.
Las Peñitas (Google Maps) ve Poneloya (Google Maps), şehrin yaklaşık yarım saatlik otobüs yolculuğu (10 C) ya da birçok hostelin sunduğu yirmi dakikalık servis (4 $) mesafesindeki iki plajı. Şahsen gitmedim ama plajlar sörf için harika koşullar sunuyor (pek de en sevdiğim aktivite değil), birçok kişi sadece günübirlik gidiyor ama birkaç gün geçirebileceğin Cabanas Rusticas ve Mano a Mano Eco Hostal gibi birkaç hostel de var.
León’da yapılacak ve görülecek şeyler bölümünü bitirmek için, Laguna Asososca (Google Maps) yerel acenteler tarafından sıkça önerilen bir başka destinasyon. Suyla dolu, doğanın içine gömülmüş ve yüzülebilen bir krater. Zaman sorunu yüzünden gitmedim ama ilgini çekiyorsa otobüsle ulaşmak mümkün: La Paz Centro’ya giden otobüse binip oradan Puerto Momotombo’ya giden otobüslere geçiyorsun; şoföre lagüne gitmek istediğini söyle, indiğin yerden yaklaşık 45 dakika yürüyüş, patika Organic Maps‘te işaretli.
León’da konaklama
Poco a Poco Hostel şüphesiz Nikaragua’nın en iyi hostellerinden biri.
León’a ulaşım
Managua’dan dolduğunda kalkan minibüsleri tavsiye ederim, UCA terminalinden, yaklaşık 2 saat, maliyet 61C. Granada’dan ve güneydeki diğer herhangi bir destinasyondan yine de başkentten geçip az önce bahsettiğim minibüse binmek daha mantıklı.
Estelí’den ve Matagalpa’dan teoride yalnızca sabahları minibüs var, aksi halde San Isidro üzerinden geçmek daha mantıklı.

Cerro Negro Yanardağı’nın tepesine tırmanış.
Estelí, Nikaragua’nın kuzeyinde, klasik seyahat güzergâhının biraz dışında kalan bir şehir. Deniz seviyesinden 844 m yükseklikte bulunan şehir dağlarla çevrili ve yıl boyunca keyifli bir iklime sahip. Bölgenin tamamı özellikle çok kaliteli puro üretimiyle ünlü.
Şehri yalnızca kısaca ziyaret ettim ve bu yüzden yaptığım tek aktivite, sayısız duvar resmini aramak için sokaklarda yürümek oldu. Bu sayfada bir harita bulabilirsin.
Bununla birlikte birçok hostelin yaklaşık 10 $’a sunduğu puro fabrikalarından birinin rehberli turuna katılabilir ya da Miraflor koruma alanına bir gezi organize edebilirsin; bu konuda kesin bir bilgim yok ama anlaşılan Estelí’yi Yalí’ye bağlayan otobüsle ulaşılabiliyor.
Kısa süre sonra bahsedeceğim yakındaki Somoto kanyonu, Estelí’den çoğunlukla turlarla ziyaret ediliyor (ama kendi başına yapmak da çok mümkün); yolculuğuna Honduras’a doğru devam etmeyi düşünmüyorsan ben Estelí’yi üs olarak kullanıp kanyona Somoto’da gecelemeden aynı gün içinde gitmeni tavsiye ederim.
Estelí’de konaklama
Luna international Hostel, merkeze bir adım uzaklıkta iyi bir hostel; fiyata dahil kahvaltı, caddenin karşı tarafındaki barda servis ediliyor ve harika.
Estelí’ye ulaşım
Managua’dan günde birkaç bağlantı var, ekspres otobüsle 2,5 saat, normal otobüsle 3,5. León’dan çok sık olmayan bağlantılar var, terminalde etrafa sor, en kötü ihtimalle Estelí’ye daha kolay ulaşılan San Isidro’ya bir otobüse bin.

Somoto, Nikaragua’nın kuzeyinde, Honduras sınırına yakın, turizmin hâlâ gerçekten yeni olduğu sakin bir şehir; buradaki ana cazibe yakındaki kanyon.
Derinliği 100 metreye varan ve yer yer yalnızca birkaç metre genişliğinde olan Somoto kanyonu, turistik anlamda yalnızca 2006’da “keşfedildi” ve o günden beri gerçek bir iş kolu oluştu.
Birçok kişi bir tura güvenmeyi ve kanyonu Estelí’den aynı gün içinde ziyaret etmeyi seçiyor, maliyet turun uzunluğuna (nehir boyunca farklı noktalardan başlayan turlar sunuluyor) ve seçilen şirkete göre 20 ile 30 $ arasında, bu, çok sayıda iyi yorumu olan bir şirket, bütün gün dışarıda kalınıyor ve kanyonun içinde yaklaşık 4–6 saat geçiriliyor; yürünüyor, yüzülüyor, duvarlardan atlanıyor (isteğe bağlı) ya da daha basitçe akıntıyı takip ederek kanyonda aşağı iniliyor. Gerçekten eğlenceli ve bence günü geçirmenin harika bir yolu. Tur normalde ulaşım, rehber ve bir can yeleği içeriyor; can yeleği en deneyimli yüzücüler için bile yararlı çünkü bazı kısımlarda kendini akıntıya bırakmak yeterli. Rehber ayrıca değerli kişisel eşyaları koymak için su geçirmez bir çanta sağlıyor.
Bir rehbere güvenmek ama yine de turdan biraz tasarruf etmek istiyorsan, Somoto’ya kendi başına gitmeni tavsiye ederim; otobüs istasyonunda çoğu zaman hizmetlerini sunmaya hazır rehberler oluyor. Olmazsa kanyonun girişinde kesinlikle bulursun, fiyat konusunda pazarlık yap.
Yine de kanyonu, birçok kişinin yaptığı gibi, şunları yaparak kendi başına keşfetmek mümkün:
Estelí’den çıkıyorsan 7:30 otobüsüne bin, Somoto’ya (34C), oradan El Espino’ya sık seferler var (10c); zaten Somoto’daysan az önce adı geçen otobüse binmen yeterli.
El Espino’ya varmadan önce bu noktada in ve patikayı nehre kadar takip et (yaklaşık 500 m kadar önce bulunan resmi kanyon girişi uygun değil çünkü orada tur tamamlanıyor, haritaya bakınca açık), nehre vardığında kanyondan çıkışa kadar onu takip etmen yeterli, ardından yola dönüp Somoto’ya giden ilk otobüse bin; hepsi gerçekten çok basit ve rahatlıkla kendi başına yapılabilir.
Bazı kısımlarda mutlaka yüzmek gerekiyor, o yüzden su geçirmez bir çantan yoksa bozulabilecek eşyaları yanında getirmekten kaçın; kapalı ayakkabı ya da sandalet giymeni tavsiye ederim, parmak arası terlik değil. Eylül ve ekim aylarında kanyon şiddetli yağmurlar nedeniyle kapalı olabilir.
Nehrin çıkıştan önceki son bölümünü kat eden tekneler var ve birkaç dolar tutuyor ama rahatlıkla yürüyerek/yüzerek devam edilebilir. Kanyondan çıkarken yola dönmeden önce ödenen vergi 2 $.
Estelí’den aynı gün içinde geliyorsan, Somoto’dan kalkan son otobüs 17:00 civarında olmalı.

Somoto kanyonu.
Somoto’da konaklama
Daha önce söylediğim gibi, Honduras’a gitmiyorsan Somoto’da kalmaya değeceğini sanmıyorum, onun yerine kanyonu Estelí’den aynı gün içinde ziyaret et. Her hâlükârda şehirde ve kanyonun çevresinde birkaç konaklama yeri var, ben kasabada 5 $’a bir hostel buldum ama açıkçası daha iyisi vardır sanırım.
Somoto’ya ulaşım
Managua’dan, Mercado Mayoreo terminalinden (Google Maps) doğrudan otobüsler var, günde yalnızca birkaç kez gidiyorlar, yaklaşık 4 $, 4 saat. Şansın yaver gitmezse Estelí’ye bir otobüse bin, oradan Somoto’ya yaklaşık saat başı seferler var.
Somoto’dan ya da Estelí’den yolculuğuna kuzeye doğru devam ediyorsan iki seçeneğin var:
Doğrudan El Salvador’a gitmek istiyorsan El Espino’da sınırı geçmen (Somoto’dan sık seferler var), Honduras’ı aynı gün içinde geçmen ve muhtemelen sınırdan hemen sonra El Salvador’daki San Miguel’de uyuyup yolculuğuna ertesi gün devam etmen gerekiyor. Güzergâh ayrıntılı olarak bu sayfada anlatılıyor.
Honduras’ı ziyaret etmek istiyorsan ise sınırı Las Manos’ta geçmen gerekiyor. Somoto’dan ya da Estelí’den Ocotal’a giden otobüse bin, oradan Las Manos’a (sınır kasabası) sık seferler var. Sınırı yürüyerek geç ve Paraíso’ya giden otobüse bin, oradan Tegucigalpa’ya giden otobüsler var. Buradan yolculuğuna Copan harabelerine ya da Bay Islands’a feribotun kalktığı La Ceiba’ya doğru devam edebilirsin.
Not: Somoto’dan Ocotal’a giden 3:45’teki ilk otobüse bindim ve 6:15’te La Ceiba’ya zamanında varıp Utila’ya giden öğleden sonra feribotuna yetişmeye çalışmak için sınırı zaten geçmiştim. Çeşitli otobüslerin aktarmalarında şansım yaver gitmesine rağmen yine de çok geç vardım ve geceyi La Ceiba’da geçirdim. Kısacası toplu taşımayla Somoto/Estelí–Utila güzergâhını tek günde kat etmek mümkün değil.
Ayrıntılı olarak anlatıldığı Kosta Rika yazısına göz at.
Aşağıda 2 ve 3 haftalık iki rota sıralıyorum, tabii ki bundan sonrakini ilham olarak al ve şimdiye kadar okuduklarını göz önünde bulundurarak rotayı ilgi alanlarına/bütçene göre değiştir!
Bu rota Corn Islands’ı içermiyor. Nikaragua’daki iki haftalık rotana Corn Islands’ı da eklemek istiyorsan, uçmanı ve tabii ki aşağıda sıralanan diğer destinasyonlardan birini atlamanı tavsiye ederim. Managua havalimanına gündüz varıyorsan doğrudan Granada’ya geçmeni şiddetle tavsiye ederim. Havalimanından UCA terminaline bir taksi tut, maliyet 100C, ardından Granada’ya minibüse bin, 29C.

Granada (3 gece)
1. Gün:
Nikaragua’ya varış. Granada’ya geçiş.
2. Gün:
Şehri keşfet, istersen Isletas turunu yapabilirsin, akşam Masaya Yanardağı’nı ziyaret et.
3. Gün:
Laguna de Apoyo’da bir gün. İstersen geceyi burada geçirebilirsin.
Ometepe (3 gece)
4. Gün:
Ometepe’ye geçiş.
5. Gün:
Adayı scooterla keşfet, belki Ojo de agua ya da San Ramon şelalesi üzerinden geçerek.
6. Gün:
Concepción Yanardağı.
León (4 gece)
7. Gün:
León’a geçiş.
8. Gün:
Cerro Negro ve volcano boarding.
9. Gün:
León’da dinlenme günü, katedrali kaçırma.
10. Gün:
Telica Yanardağı.
Estelí (3 gece)
11. Gün:
Estelí’ye geçiş.
12. Gün:
Somoto kanyonu.
13. Gün:
Miraflor koruma alanını ziyaret et ya da bir puro turuna katıl.
14. Gün:
Managua’ya dönüş.
Biraz parti yapmayı ya da sadece sörf yapmayı seven biriysen, Estelí’yi atlayıp Ometepe’den San Juan del Sur’a gitmeyi düşün.
Üç haftan varsa Corn Islands’ı karayoluyla da ziyaret etmeni şiddetle tavsiye ederim, ama feribotun yalnızca çarşamba günü olduğunu unutma, o yüzden rotanı buna göre planla. Geri kalanı için az önce anlattığım iki haftalık rotayı izlemeni tavsiye ederim.

Otobüsler ve minibüsler, ülke içinde ulaşımın açık ara en yaygın yolu. Otobüslerin çoğu, gezginler arasında “chicken bus” diye anılan eski sarı okul otobüslerinden oluşuyor.
Gerçekten dolu olabiliyorlar ve bagajın çatıya çıkabilir, ayrıca bir şeyler, özellikle yiyecek, satmak için otobüse binen insanlar görmek oldukça yaygın, ama bu da yolculuğun ve yerel kültürün bir parçası olan bir deneyim.
Uzun mesafelerde, mümkünse yalnızca önceden belirlenmiş yerlerde duran ve bekleyen biri olan her yerde durmayan “espresso” otobüslerine binmen iyi olur. Ayrıca bu tür otobüslerde koltuk numaralı oluyor ve ayakta kalma riski yok.
Genellikle şehir başına yalnızca bir terminal var, bu da her şeyi çok daha kolaylaştırıyor; en az birkaç tanesinin bulunduğu Managua hariç. Her biri ülkenin farklı bir bölgesine hizmet veriyor. Ben toplu taşımayı ve “Chicken bus” denen otobüsleri kullanmanı şiddetle tavsiye ederim. Genel olarak gerçekten kolay ve her şeyden önce son derece ucuz, ama herhangi bir nedenle turistik ulaşım araçlarını tercih edersen, ana turistik destinasyonlara kapıdan kapıya hizmet veren çok sayıda servis olduğunu bil; herhangi bir hostelden/otelden ayırtılabiliyorlar, toplu taşımadan çok daha pahalı ama kesinlikle daha hızlı ve pratikler.
Bu sitede toplu taşımanın sefer saatlerini ve güzergâhlarını bulabilirsin, gerçekten yararlı bir kaynak, favorilerine ekle!

Chicken bus!
Taksiler hem şehirlerin içinde ulaşım hem de daha uzun mesafeleri kat etmek için yaygın bir yol, çünkü son derece ucuzlar, özellikle paylaşılırsa.
Çok sayıdaki kaçak taksiye dikkat et, özellikle Managua’da: özellikle turistler için güvenli olmayabilirler. Her hâlükârda gereksiz tartışmalardan kaçınmak için binmeden önce ücreti pazarlık et.
La Costeña, ülke içinde uçuş sunan tek şirket, ama bence uçağa binmenin mantıklı olabileceği tek destinasyon Corn Islands ya da genel olarak Atlantik kıyısı.
Otostop özellikle kırsal bölgelerde ve küçük kasabalarda gerçekten yaygın, Managua’da kaçınılmalı.
Peki, Nikaragua seyahati ne kadar tutuyor? Managua, uçmak için pek ucuz bir havalimanı sayılmaz ama biraz şansla gidiş-dönüş bir uçuşu 400–500 €’ya bile bulabilirsin, ama yüksek sezonda değil. Ucuz uçuşlar nasıl bulunur rehberimi okumanı tavsiye ederim. Oraya vardığında, ucuza seyahat edersen günde yaklaşık 30 €’yla idare etmek çok mümkün. Bununla birlikte çok daha fazlasını da harcayabilirsin, özellikle parti yapmayı seviyorsan ve toplu taşıma yerine servisleri kullanıyorsan.
Hosteller ve genel olarak konaklama gerçekten ucuz; yatakhaneler normalde 5–10 $ tutuyor, bazen daha azını da ödedim ve çoğu zaman kahvaltı dahil. Aile işletmesi küçük oteller olan “hospedaje”ler, çoğu zaman bir hostel yatağından daha ucuz özel odalarla, son derece ucuz bir başka seçenek.
Yemekler genel olarak harika değil ama şüphesiz ucuz. Yerel bir comedorda tipik bir tabak – hemen her zaman gallo pinto (pirinç ve fasulye) artı bir parça et (genellikle tavuk) ve küçük bir garnitürden (çoğu zaman kızarmış plantain) oluşuyor – ortalama 60–90C tutuyor.
Sokak yemekleri daha da ucuz, örneğin peynir ve sirkeli sebzelerle doldurulmuş bir tür piadina olan quesillolar kesinlikle denenmeli ve yere ve boyuta göre 15C’den bile az tutuyor.

Gallo pinto, yumurta ve tortillalar. Tipik kahvaltı.
Toplu taşıma son derece ucuz, bence tüm Orta Amerika’nın en ucuzu; otobüsler ortalama olarak yolculuğun her saati için 1 $ tutuyor. Turistik servislere gelince, Avrupa standartlarına göre ucuz olsalar da toplu taşımadan 10 kata kadar daha fazla ödemeyi bekle.
Döviz ve para çekme komisyonlarını azaltmak için en iyi seyahat kartları rehberimi burada bulabilirsin.
Nikaragua güvenli mi? Ülkeyi Temmuz 2017’de ziyaret ettiğimde Nikaragua şüphesiz güvenli bir yerdi, belki başkent Managua hariç, biraz sağduyuyla hiçbir türden sorun yaşanmazdı.
Ancak ülke 2018’de derin bir siyasi kriz dönemi yaşadı ama durum önemli ölçüde iyileşmiş gibi görünüyor (Mart 2019). Yine de güncel bilgi için kendi ülkenin dışişleri bakanlığının seyahat duyurularına göz atmanı tavsiye ederim (örneğin Türkiye Dışişleri Bakanlığı’nın Yurt Dışı Seyahat Duyuruları sayfası).
Nikaragua seyahati mi planlıyorsun? Şu yazılara göz at:
Aklına takılan bir soru mu var? Ya da güncel bilgilerin mi var? Çekinmeden bir yorum bırak ya da bana Instagram‘dan yaz!
Sitemde artık reklam olmadığı için, bu yazıyı faydalı bulduysan seyahat sigortanı bu sayfadaki bağlantılardan biri üzerinden satın alabilirsin. Böylece sana hiçbir ek maliyeti olmadan işimi desteklemiş olursun. AB’de ya da Birleşik Krallık’ta yaşıyorsan True Traveller‘ı öneririm. Diğer herkese, %5 indirim alabileceğin HeyMondo‘yu öneririm. Desteğin için teşekkürler!
Bağış / sanal pizzalar ve biralar için 🙂
