Έχω ταξιδέψει προσωπικά στη Λατινική Αμερική με σακίδιο στην πλάτη για περισσότερους από 8 μήνες, ξεκινώντας από την Κολομβία, κατεβαίνοντας μέχρι την Παταγονία και ανεβαίνοντας ξανά μέχρι τη Βραζιλία. Όλα αυτά από ξηρά και με περιορισμένο προϋπολογισμό.
Είτε πρόκειται για ταξίδι δύο εβδομάδων είτε για ταξίδι πολλών μηνών, σε αυτό το άρθρο θα βρεις πάρα πολλές χρήσιμες πληροφορίες και συμβουλές για να οργανώσεις όσο καλύτερα γίνεται το ταξίδι σου στη Νότια Αμερική.
Γρήγορο μενού

Οι καταρράκτες του Ιγκουασού.
Πρόκειται για μια αρκετά μεγάλη ήπειρο, οπότε το να καθορίσεις ποια είναι η καλύτερη περίοδος για να πας στη Νότια Αμερική είναι αρκετά δύσκολο, αλλά μπορούμε να ξεχωρίσουμε χονδρικά τρεις κλιματικές ζώνες (κάνοντας κλικ στις διάφορες χώρες θα μεταφερθείς σε πιο αναλυτικές πληροφορίες).
Η Κολομβία, το Εκουαδόρ, η Βολιβία, το Περού και η Παραγουάη έχουν πολύ παρόμοιο κλίμα, με δύο καλά διακριτές εποχές, την εποχή των βροχών που πάει περίπου από τον Νοέμβριο έως τον Μάρτιο και την ξηρή που πάει από τον Μάιο έως τον Οκτώβριο.
Παρότι η ξηρή εποχή είναι προτιμότερη, εγώ επισκέφτηκα όλες αυτές τις χώρες την εποχή των βροχών και δεν είχα ποτέ μεγάλα προβλήματα, καθώς οι βροχοπτώσεις είναι συχνά συγκεντρωμένες μέσα σε λίγες ώρες το απόγευμα, τα μέρη είναι λιγότερο πολυσύχναστα και οι τιμές χαμηλότερες.
Αξίζει επίσης να θυμάσαι ότι όλες αυτές οι χώρες (με εξαίρεση την Παραγουάη) διασχίζονται από τις Άνδεις, όπου το υψόμετρο επηρεάζει πολύ τις βροχοπτώσεις και τις θερμοκρασίες.
Η Χιλή, η Αργεντινή, η Ουρουγουάη και η νότια Βραζιλία έχουν κλίμα πολύ παρόμοιο με το ευρωπαϊκό, με τέσσερις εποχές που συνήθως διακρίνονται καθαρά, ζεστά καλοκαίρια και κρύους χειμώνες.
Τέλος, ο ακραίος νότος της ηπείρου, γνωστός ως Παταγονία, όπου οι χειμώνες είναι εξαιρετικά βαρείς και κάνουν την περιοχή ουσιαστικά μη επισκέψιμη, με πολλές δραστηριότητες και υποδομές να κλείνουν από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο, η καλύτερη περίοδος για να επισκεφτείς αυτή την περιοχή πάει περίπου από τον Οκτώβριο έως τον Απρίλιο.
Για όλες τις χώρες που έχω επισκεφτεί και έχω απαριθμήσει στην αρχή του οδηγού δεν χρειάζεται να ζητήσεις βίζα εκ των προτέρων, γενικά σου δίνονται 90 ημέρες δωρεάν παραμονής κατά την άφιξη στο αεροδρόμιο ή τη στιγμή που περνάς τα σύνορα οδικώς (οι κανόνες εξαρτώνται από την υπηκοότητά σου, οπότε έλεγξε τι ισχύει για σένα). Κανένα τέλος εξόδου ή εισόδου στη χώρα.
Πρόσεξε ότι επίσημα ορισμένες χώρες απαιτούν απόδειξη εξόδου εντός των ορίων της βίζας. Αυτό δεν είναι πρόβλημα για όσους έχουν εισιτήριο επιστροφής ή προς άλλη χώρα (κάνει δουλειά ακόμη και ένα εισιτήριο λεωφορείου), αλλά θα μπορούσε να είναι για όσους έχουν εισιτήριο μονής διαδρομής και υπολογίζουν να φύγουν από τη συγκεκριμένη χώρα από ξηρά ή θάλασσα χωρίς να έχουν συγκεκριμένη ημερομηνία ή κλεισμένα εισιτήρια.
Οι έλεγχοι γίνονται κατά την κρίση του συνοριακού υπαλλήλου και των αεροπορικών εταιρειών κατά την επιβίβαση, πριν από την αναχώρηση, σε μένα δεν ζητήθηκε τίποτα. Αυτή είναι και η εμπειρία πάρα πολλών άλλων ταξιδιωτών, διαβάζοντας όμως στα διάφορα φόρουμ στο διαδίκτυο υπάρχουν περιπτώσεις ανθρώπων στους οποίους ζητήθηκε πράγματι απόδειξη εξόδου από τη χώρα. Η συμβουλή μου είναι να νοικιάσεις ένα εισιτήριο (αληθινό, υπηρεσία επί πληρωμή) σε έναν ιστότοπο όπως το onwardticket. Για να εμβαθύνεις στο θέμα, μπορείς να ρίξεις μια ματιά σε αυτό το άρθρο.
Όσον αφορά τα εμβόλια, της ηπατίτιδας Α και Β συνιστώνται πάντα, ενώ το εμβόλιο κατά του κίτρινου πυρετού συνιστάται μόνο αν σκοπεύεις να επισκεφτείς περιοχές κινδύνου. Να θυμάσαι όμως ότι ορισμένες χώρες – όπως για παράδειγμα η Κολομβία και η Βολιβία – το απαιτούν επίσημα αν έχεις βρεθεί πρόσφατα σε χώρα κινδύνου. Επομένως, αν για παράδειγμα φτάσεις αεροπορικώς από τη Βραζιλία, θεωρητικά ο υπάλληλος της μετανάστευσης θα μπορούσε να ζητήσει το πιστοποιητικό.
Για πιο αναλυτικές πληροφορίες σχετικά με τις ανανεώσεις, τη διάρκεια της βίζας και τα υποχρεωτικά εμβόλια, σου προτείνω να συμβουλευτείς την ειδική ενότητα κάθε οδηγού.
Κολομβία, Εκουαδόρ, Βολιβία, Περού, Παραγουάη, Χιλή, Αργεντινή, Ουρουγουάη και Βραζιλία.

Αρεκίπα, Περού.
Παρακάτω θα βρεις μίνι ταξιδιωτικούς οδηγούς για όλες τις χώρες που έχω επισκεφτεί, με τους καλύτερους προορισμούς και τα πιο όμορφα μέρη για να επισκεφτείς και μια επισκόπηση των χωρών, ακριβώς για να πάρεις μια ιδέα για το τι να περιμένεις. Όπως πάντα, για πιο αναλυτικές πληροφορίες, σε παραπέμπω στον οδηγό κάθε επιμέρους χώρας.
Στην αρχή κάθε παραγράφου που είναι αφιερωμένη στη χώρα θα βρεις τον προτεινόμενο ημερήσιο προϋπολογισμό. Αυτός ο προϋπολογισμός φυσικά εξαρτάται από τον τρόπο που ταξιδεύεις και από τις δραστηριότητες/τις εκδρομές που θα κάνεις, αλλά είναι αρκετά αξιόπιστος όταν ταξιδεύεις με χαμηλό κόστος. Ο προϋπολογισμός μπορεί να συνοψιστεί ως εξής: hostel, street food/τοπικά εστιατόρια και κάποιο μαγειρεμένο γεύμα (ειδικά στις πιο ακριβές χώρες), δημόσιες συγκοινωνίες, κάποια εκδρομή πού και πού και μια όχι υπερβολική νυχτερινή ζωή.
Αν σκοπεύεις να κάνεις εθελοντισμό, να μαγειρεύεις όλα τα γεύματά σου και ούτω καθεξής, μπορείς άνετα να πέσεις κάτω από το μισό.
Αν σκοπεύεις να μετακινηθείς ανάμεσα σε διάφορες χώρες, μπορείς επίσης να ρίξεις μια ματιά στον οδηγό μου για τις καλύτερες κάρτες για ταξίδια για να μειώσεις τις προμήθειες συναλλάγματος και ανάληψης.
Ημερήσιος προϋπολογισμός: 30–35 €.
Νύχτα σε hostel: 20.000–30.000 κολομβιανά πέσος, περίπου 6–9 €.
Όταν πρόκειται για το κόστος, η Κολομβία βρίσκεται στη μέση, υπάρχουν προορισμοί σαφώς πιο οικονομικοί όπως το Περού και η Βολιβία, αλλά και χώρες πολύ πιο ακριβές όπως η Αργεντινή και η Βραζιλία.
Είναι μια χώρα πλούσια σε βιοποικιλότητα, αποικιακές πόλεις και έναν εξαιρετικά φιλόξενο λαό. Έμεινε μακριά από τον μαζικό τουρισμό για χρόνια, κυρίως εξαιτίας της κακής φήμης που οφειλόταν στη διακίνηση ναρκωτικών, και τώρα μπορεί να θεωρηθεί ασφαλής χώρα για να την επισκεφτείς ή τουλάχιστον όχι πιο επικίνδυνη από άλλες πιο δημοφιλείς χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως για παράδειγμα το Περού.
Η χώρα έχει κάτι να προσφέρει για κάθε γούστο, από τις καραϊβικές παραλίες στον βορρά, τις αποικιακές πόλεις όπως η Καρταχένα και η Villa de Leyva, τη μοντέρνα Μεδεγίν, τα εντυπωσιακά ερείπια της Ciudad Perdida, την περιοχή του καφέ και επίσης μια βολική πρόσβαση στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου. Κοντολογίς, δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις.
Για δρομολόγια, κόστος, συμβουλές και πολλά άλλα, σου προτείνω να συμβουλευτείς τον ταξιδιωτικό μου οδηγό για την Κολομβία.

Η Ciudad Perdida στην Κολομβία.
Ημερήσιος προϋπολογισμός: 30 €.
Νύχτα σε hostel: 7–10 $, περίπου 6–9 €.
Σημείωση: Στα Γκαλαπάγκος να περιμένεις να πληρώσεις τουλάχιστον το διπλάσιο για οτιδήποτε.
Μιλώντας για κόστος, η χώρα είναι ελαφρώς πιο οικονομική από την Κολομβία, και επιπλέον, επειδή είναι πραγματικά μικρή, οι μετακινήσεις από τον έναν προορισμό στον άλλο δεν είναι ποτέ πολύ μεγάλες, μειώνοντας έτσι το κόστος και τους νεκρούς χρόνους. Το θέμα αλλάζει εντελώς όταν μιλάμε για τα Γκαλαπάγκος, τα νησιά είναι πράγματι πολύ πιο ακριβά από την ηπειρωτική χώρα.
Η χώρα, παρά το μέγεθός της, έχει πάρα πολλά να προσφέρει: αποικιακές πόλεις όπως η πρωτεύουσα Κίτο και η πανέμορφη Κουένκα, εύκολη πρόσβαση στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου και πολλά ηφαίστεια για να σκαρφαλώσεις και να θαυμάσεις, χωρίς να υπολογίζουμε τα Γκαλαπάγκος που, αν το επιτρέπει ο προϋπολογισμός, είναι ένα από τα πιο απίστευτα μέρη που υπάρχουν σε αυτόν τον κόσμο.
Για δρομολόγια, κόστος, συμβουλές και πολλά άλλα, σου προτείνω να συμβουλευτείς τον ταξιδιωτικό μου οδηγό για το Εκουαδόρ.

Η λίμνη Quilotoa στο Εκουαδόρ.
Ημερήσιος προϋπολογισμός: 25–30 €.
Νύχτα σε hostel: 25–35 σόλες, περίπου 6–9 €.
Όσον αφορά το κόστος, το Περού μετά τη Βολιβία είναι η πιο οικονομική χώρα της ηπείρου, αλλά ορισμένα αξιοθέατα (πάνω απ’ όλα το Μάτσου Πίτσου) μπορεί να είναι εξαιρετικά ακριβά, ειδικά αν αποφασίσεις να κάνεις το Μονοπάτι των Ίνκας, που από μόνο του μπορεί άνετα να κοστίσει πάνω από 500 €. Σε κάθε περίπτωση παραμένει μια εξαιρετικά οικονομική χώρα όπου μπορείς να φας πρώτο και δεύτερο πιάτο με λιγότερο από 2 €.
Στο νότιο τμήμα της χώρας, που είναι σίγουρα η πιο τουριστική περιοχή, βρίσκουμε το Κούσκο, την αρχαία πρωτεύουσα των Ίνκας, την όμορφη αποικιακή πόλη Αρεκίπα με το κοντινό Φαράγγι Κόλκα (ένα από τα βαθύτερα φαράγγια του κόσμου), τη λίμνη Τιτικάκα (την ψηλότερη πλεύσιμη λίμνη του κόσμου), τις γραμμές της Νάσκα (γιγάντιες γεωγλυφικές παραστάσεις χαραγμένες στο έδαφος) και εύκολη πρόσβαση στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου μέσω του Puerto Maldonado.
Το βόρειο τμήμα της χώρας αντίθετα, με πολύ λιγότερους επισκέπτες αλλά εξίσου υπέροχο, προσφέρει θεαματικές πεζοπορίες κατά μήκος της Cordillera Blanca κοντά στο Huaraz, πολλούς άλλους αρχαιολογικούς χώρους, μεταξύ των οποίων τα ερείπια της αρχαίας πόλης Chan Chan και το Kuelap, σερφ και νυχτερινή ζωή στη Mancora και, τέλος, το Ικίτος που, βυθισμένο στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου, είναι η μεγαλύτερη πόλη του κόσμου όπου δεν μπορείς να φτάσεις από ξηρά.
Για δρομολόγια, κόστος, συμβουλές και επίσης για το πώς να επισκεφτείς το Μάτσου Πίτσου ξοδεύοντας όσο το δυνατόν λιγότερα, σου προτείνω να συμβουλευτείς τον ταξιδιωτικό μου οδηγό για το Περού.

Μάτσου Πίτσου.
Ημερήσιος προϋπολογισμός: 25 €.
Νύχτα σε hostel: 45–65 μπολιβιάνο, περίπου 6–8 €.
Αν ψάχνεις τη φθηνότερη χώρα ολόκληρης της ηπείρου, μην κοιτάξεις παραπέρα. Τι έχει να προσφέρει αυτή η χώρα; Πολύ περισσότερα από το Salar de Uyuni.
Η χώρα μοιράζεται πράγματι με το Περού τη διάσημη λίμνη Τιτικάκα. Η Λα Παζ, αν και όχι ακριβώς μια όμορφη πόλη, έχει αναμφίβολα τη γοητεία της και είναι η ιδανική βάση για να κάνεις τη διάσημη «Ruta de la Muerte». Και, τέλος, αν το επιτρέπει η προσαρμογή στο υψόμετρο, να σκαρφαλώσεις στο Huayna Potosi, που θεωρείται ένα από τα ευκολότερα 6.000άρια του κόσμου.
Στον νότο βρίσκουμε αντίθετα την όμορφη αποικιακή πόλη Σούκρε, τη μεταλλευτική πόλη Ποτοσί και τις ήσυχες πόλεις Tupiza και Tarija, εκτός φυσικά από τη διάσημη αλατένια έρημο. Για να κλείσω, και η Βολιβία έχει το καλό της κομμάτι του τροπικού δάσους του Αμαζονίου και, ειδικότερα, η πόλη Rurrenabaque θεωρείται το πιο οικονομικό μέρος για να το εξερευνήσεις.
Για δρομολόγια, κόστος, συμβουλές και πολλά άλλα, σου προτείνω να συμβουλευτείς τον ταξιδιωτικό μου οδηγό για τη Βολιβία.

Η Laguna Colorada.
Ημερήσιος προϋπολογισμός: 35–40 €.
Νύχτα σε hostel: 8.000–12.000 χιλιανά πέσος, περίπου 10–15 €.
Όσον αφορά το κόστος ζωής, βρισκόμαστε σίγουρα σε μία από τις ακριβότερες χώρες της ηπείρου. Για να μείνεις μέσα στον προϋπολογισμό πρέπει να μαγειρεύεις πολύ πιο συχνά σε σχέση με τις χώρες που μόλις απαρίθμησα και, ιδίως κατά μήκος της Carretera Austral και στο νησί του Πάσχα, ή γενικά σε οποιαδήποτε απομακρυσμένη περιοχή, ειδικά στον νότο της χώρας, το φαγητό και οι μετακινήσεις μπορεί να είναι πραγματικά ακριβά ακόμη και με ευρωπαϊκά μέτρα.
Η Χιλή ήταν η χώρα που με εντυπωσίασε περισσότερο κατά το ταξίδι μου στη Νότια Αμερική: από την έρημο Ατακάμα στον ακραίο βορρά (την πιο άνυδρη του κόσμου!) με την όμορφη πόλη Βαλπαραΐσο, μέχρι τη θρυλική Carretera Austral στον νότο, έναν δρόμο που διασχίζει από βορρά προς νότο τη χιλιανή Παταγονία ανάμεσα σε φιόρδ, βουνά και παγετώνες. Χωρίς να ξεχνάμε την περιοχή των λιμνών πιο βόρεια και το εθνικό πάρκο Torres del Paine στον ακραίο νότο. Όλα μέρη που κάθε λάτρης της φύσης δεν γίνεται να μην επισκεφτεί.
Για δρομολόγια, κόστος, συμβουλές και πολλά άλλα, σου προτείνω να συμβουλευτείς τον ταξιδιωτικό μου οδηγό για τη Χιλή.

Εθνικό πάρκο Torres del Paine.
Ημερήσιος προϋπολογισμός: 35–40 €.
Νύχτα σε hostel: 400–600 αργεντίνικα πέσος, περίπου 10–15 €.
Σημείωση: Ο ισχυρός πληθωρισμός που υπάρχει εδώ και χρόνια στη χώρα μπορεί να κάνει τις τιμές ξεπερασμένες μέσα σε λίγους μήνες.
Όπως μόλις είπα, οι τιμές στην Αργεντινή μπορούν να αλλάζουν γρήγορα λόγω του πληθωρισμού, αλλά σε γενικές γραμμές είναι μια ακριβή χώρα, αν και, ακριβώς όπως η Χιλή, εξαρτάται πολύ από την περιοχή: ο βορράς είναι πράγματι σαφώς πιο οικονομικός σε σχέση με την Παταγονία στον νότο.
Η Αργεντινή έχει πραγματικά πάρα πολλά να προσφέρει, με πολλά φυσικά θαύματα όπως οι διάσημοι καταρράκτες του Ιγκουασού και ο παγετώνας Perito Moreno, αλλά και κουλτούρα, αποικιακές πόλεις και καλό κρασί.
Για δρομολόγια, συμβουλές και πολλά άλλα, σου προτείνω να συμβουλευτείς τον ταξιδιωτικό μου οδηγό για την Αργεντινή.

Παγετώνας Perito Moreno.
Οργανώνεις το ταξίδι; Αν δεν έχεις κάνει ακόμη την ασφάλεια, εδώ βρίσκεις τον οδηγό μου για τις καλύτερες ταξιδιωτικές ασφάλειες. Αν την αγοράσεις μέσω των συνδέσμων που υπάρχουν στον οδηγό, στηρίζεις αυτόν τον ιστότοπο χωρίς καμία επιπλέον επιβάρυνση.
Ημερήσιος προϋπολογισμός: 30–50 €.
Νύχτα σε hostel: 400–1.000 ουρουγουανά πέσος, περίπου 10–25 €.
Αυτό το παράλογο εύρος τιμών οφείλεται στο γεγονός ότι η χώρα είναι ουσιαστικά παραθαλάσσιος προορισμός όπου τους καλοκαιρινούς μήνες οι τιμές, ιδίως στους κύριους τουριστικούς προορισμούς (πάνω απ’ όλα η Punta del Este), εκτοξεύονται στα ύψη. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και τη χαμηλή σεζόν η Ουρουγουάη παραμένει μια αρκετά ακριβή χώρα με τα μέτρα της Λατινικής Αμερικής.
Η χώρα, όπως έχω ήδη πει, είναι κυρίως παραθαλάσσιος προορισμός, δεν έχει κανένα τουριστικό αξιοθέατο που να θεωρείται must και στην πράξη υποτιμάται αρκετά από την πλειονότητα των ταξιδιωτών, που τείνουν να προτιμούν άλλους προορισμούς. Παραμένει πάντως ένας εξαιρετικός προορισμός για να τον επισκεφτείς, ειδικά τις ενδιάμεσες εποχές, όταν το κλίμα είναι ευχάριστο, η ατμόσφαιρα πιο χαλαρή και οι τιμές πιο προσιτές.
Εκτός από τις μακριές παραλίες, μπορείς να επισκεφτείς την ήσυχη Μοντεβιδέο, την όμορφη αποικιακή πόλη Colonia del Sacramento και να γευτείς ένα από τα καλύτερα κρέατα του κόσμου. Όλα αυτά σε αυτό που θεωρείται η ασφαλέστερη χώρα της Λατινικής Αμερικής.
Για δρομολόγια, συμβουλές και πολλά άλλα, σου προτείνω να συμβουλευτείς τον ταξιδιωτικό μου οδηγό για την Ουρουγουάη.

Colonia del Sacramento.
Ημερήσιος προϋπολογισμός: 25–30 €.
Νύχτα σε hostel: 50.000–70.000 γκουαρανί, περίπου 7–10 €.
Μετά τη Βολιβία και το Περού, η Παραγουάη είναι πιθανότατα η πιο οικονομική χώρα της περιοχής.
Και σε αυτή την περίπτωση, λίγο-πολύ όπως η Ουρουγουάη, η χώρα υποτιμάται αρκετά από τους ταξιδιώτες και ο τουρισμός γενικά είναι πραγματικά ελάχιστα ανεπτυγμένος.
Η πρωτεύουσα Ασουνσιόν δεν είναι ακριβώς μια όμορφη πόλη, αλλά τα ερείπια των ιησουιτικών αποστολών, που βρίσκονται κοντά στα σύνορα με την Αργεντινή και τη Βραζιλία, είναι ένας εξαιρετικός χώρος που, αντίθετα με πολλούς άλλους ίσης ομορφιάς, είναι πρακτικά χωρίς τουρίστες.
Κοντολογίς, θα συνιστούσα να επισκεφτείς την Παραγουάη στο πλαίσιο ενός μακρύ ταξιδιού, με διάφορες στάσεις. Αξίζει σίγουρα να περάσεις μερικές μέρες εξερευνώντας αυτή τη χώρα που βρίσκεται ακόμη μακριά από τον μαζικό τουρισμό.
Για δρομολόγια, συμβουλές και πολλά άλλα, σου προτείνω να συμβουλευτείς τον ταξιδιωτικό μου οδηγό για την Παραγουάη.

Santísima Trinidad de Paraná.
Ημερήσιος προϋπολογισμός: 30–40 €.
Νύχτα σε hostel: 30–50 ρεάλ, περίπου 7–12 €.
Όσον αφορά το κόστος βρισκόμαστε περίπου στα επίπεδα της Χιλής και της Αργεντινής, συχνά οι αποστάσεις ανάμεσα στον έναν προορισμό και τον άλλο είναι το λιγότερο τεράστιες και επηρεάζουν πολύ τον προϋπολογισμό, και σε αυτή την περίπτωση πρέπει να έχεις κατά νου ότι ο βορράς είναι συνήθως πιο οικονομικός από τον νότο.
Σε κάθε περίπτωση, η Βραζιλία είναι αναμφίβολα μια εξαιρετική χώρα με αποικιακές πόλεις, καραϊβικές παραλίες, παρθένα φύση και εύκολη πρόσβαση στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου που καλύπτει μεγάλο μέρος της χώρας.
Το θέμα της ασφάλειας, για το οποίο ακούς συχνά να μιλούν, είναι πράγματι πρόβλημα κυρίως στις μεγάλες πόλεις όπου, χωρίς τις απαραίτητες προφυλάξεις, κινδυνεύεις να μπλέξεις. Αυτό όμως δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να σε αποθαρρύνει, παρότι έχω ακούσει αρκετές άσχημες ιστορίες, εγώ προσωπικά πέρασα περίπου ένα μήνα στη χώρα χωρίς κανένα πρόβλημα.
Για δρομολόγια, συμβουλές και πολλά άλλα, σου προτείνω να συμβουλευτείς τον ταξιδιωτικό μου οδηγό για τη Βραζιλία.

Ρίο ντε Τζανέιρο.
Διευκρινίζω ότι δεν έχω επισκεφτεί προσωπικά τη χώρα, αλλά όπως ξέρεις καλά η Βενεζουέλα περνά μια βαθιά οικονομική και πολιτική κρίση. Συνάντησα πάρα πολλούς Βενεζουελάνους στην Κολομβία, που είχαν φύγει από την ίδια τους τη χώρα αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, κάτι που θα πρέπει να είναι πολύ ενδεικτικό.
Ταυτόχρονα όμως συνάντησα και ορισμένους ταξιδιώτες που με διαβεβαίωσαν ότι δεν είχαν κανένα πρόβλημα, μένοντας μακριά από τις μεγάλες πόλεις. Επιπλέον, λόγω του πολύ ισχυρού πληθωρισμού, αν φέρεις μέσα στη χώρα ισχυρά νομίσματα όπως το δολάριο και το ευρώ, το κόστος ζωής μπορεί να είναι εξαιρετικά χαμηλό, αλλά πιστεύω ακράδαντα ότι δεν είναι η ιδανική περίοδος για να την επισκεφτείς.
Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν πάντως άνθρωποι που αποφασίζουν να την επισκεφτούν: εδώ βρίσκεις έναν πολύ πλήρη οδηγό (στα αγγλικά).
Και σε αυτή την περίπτωση δεν έχω επισκεφτεί προσωπικά τις χώρες, αλλά σου εγγυώμαι ότι και οι τρεις είναι σαφώς ακριβές. Η Γαλλική Γουιάνα χρησιμοποιεί το ευρώ ως επίσημο νόμισμα και είναι πιθανότατα η ακριβότερη χώρα της Λατινικής Αμερικής.
Εκτός από το σχετικά υψηλό κόστος ζωής, το να ταξιδεύεις με χαμηλό κόστος σε αυτές τις χώρες γίνεται ακόμη πιο δύσκολο από το γεγονός ότι λείπουν σχεδόν εντελώς υποδομές όπως τα hostel, που, όταν υπάρχουν, μπορεί άνετα να κοστίζουν ακόμη και 30 € τη νύχτα.
Για να κλείσω, αν σκοπεύεις να κάνεις ένα ταξίδι με συνεχείς μετακινήσεις πολλών μηνών σε όλη τη Νότια Αμερική, ένας άνετος προϋπολογισμός είναι περίπου 1.000 € τον μήνα, φυσικά υπάρχουν χώρες όπου ξεπερνιέται, άλλες όπου ξοδεύεις λιγότερο, αλλά από προσωπική εμπειρία και από την εμπειρία άλλων ταξιδιωτών αυτός είναι ένας ρεαλιστικός προϋπολογισμός.
Για τα συγκεκριμένα δρομολόγια κάθε επιμέρους χώρας σε παραπέμπω στην ειδική ενότητα μέσα στους επιμέρους οδηγούς, τους οποίους σου παραθέτω εδώ από κάτω για ευκολία.
Κολομβία, Εκουαδόρ, Βολιβία, Περού, Παραγουάη, Χιλή, Αργεντινή, Ουρουγουάη και Βραζιλία.
Για όσους έχουν αντίθετα στο μυαλό τους ένα ταξίδι σε πολλές χώρες ή ίσως ολόκληρη την ήπειρο, το δρομολόγιο που ακολουθούν πολλοί, και το έκανα κι εγώ ο ίδιος, είναι αυτό που βλέπεις σε πρώτη προσέγγιση στον χάρτη παρακάτω, θα βρεις αναλυτικές πληροφορίες για το πού και πώς να περάσεις τα διάφορα σύνορα μέσα στους οδηγούς κάθε επιμέρους χώρας.

Το μόνο που θα πρόσθετα είναι ότι αν σκοπεύεις να επισκεφτείς την Παταγονία στο πλαίσιο του ταξιδιού σου στη Νότια Αμερική, πρέπει να υπολογίσεις τους χρόνους έτσι ώστε να βρίσκεσαι στην περιοχή μεταξύ Οκτωβρίου και Απριλίου, εκτός αυτών των μηνών η περιοχή είναι ουσιαστικά «απροσπέλαστη» για τον τουρισμό.
Για τα υπόλοιπα μη δίνεις πολλή σημασία στις εποχές, έκανα μεγάλο μέρος του ταξιδιού μου την εποχή των βροχών και δεν ήταν ποτέ μεγάλο πρόβλημα.
Όσον αφορά τις πτήσεις προς τη Νότια Αμερική, σε γενικές γραμμές οι πιο οικονομικοί προορισμοί για να πετάξεις από την Ευρώπη είναι οι κυριότερες πόλεις της Βραζιλίας και η Κολομβία, αλλά φυσικά μπορεί να βγουν εξαιρετικές τιμές προς οποιονδήποτε άλλο προορισμό, σου συνιστώ να ρίξεις μια ματιά στο άρθρο μου για το πώς να βρεις φθηνές πτήσεις.
Φυσικά εξαρτάται πολύ από τη χώρα/τις χώρες που αποφασίζεις να επισκεφτείς, αν για παράδειγμα σκοπεύεις να περάσεις δύο εβδομάδες στη Βραζιλία ανάμεσα σε παραλίες και caipirinha, τότε μερικά καλοκαιρινά ρούχα είναι υπεραρκετά.
Αν αντίθετα σκοπεύεις να επισκεφτείς άλλες χώρες – αναφέρομαι κυρίως σε αυτές που βρίσκονται εκατέρωθεν των Άνδεων – ή ίσως να κάνεις ένα ταξίδι με συνεχείς μετακινήσεις, τότε σου συνιστώ ανεπιφύλακτα να πάρεις μαζί σου και μερικά λίγο πιο βαριά ρούχα, καθώς πολλές χώρες, αν και σε γενικά ζεστά γεωγραφικά πλάτη (το Εκουαδόρ διασχίζεται από τον ισημερινό), μπορεί να έχουν θερμοκρασίες όχι ακριβώς τροπικές λόγω του υψομέτρου. Πολλές πόλεις – όπως για παράδειγμα το Κίτο και η Μπογκοτά – βρίσκονται πράγματι σε υψόμετρο πάνω από 2.000 μέτρα, η Λα Παζ, πρωτεύουσα της Βολιβίας, μάλιστα στα 4.000 μ. και είναι αυτονόητο ότι ειδικά τη νύχτα μπορεί να κάνει πραγματικά κρύο. Το ίδιο ισχύει και για την Παταγονία, όπου ακόμη και στο απόγειο του καλοκαιριού οι νύχτες μπορεί να είναι πραγματικά δροσερές. Το να ταξιδεύεις ελαφριά είναι κάθε άλλο παρά αδύνατο και σου προτείνω να ρίξεις μια ματιά στη λίστα μου με τα πράγματα που χρειάζεται να πάρεις στο ταξίδι, που μου επέτρεψε να αντιμετωπίσω χωρίς κανένα πρόβλημα όλα τα διάφορα κλίματα που συνάντησα στο ταξίδι μου στη Νότια Αμερική.
Για να κλείσω, πολλοί με ρωτούν ποια κάρτα SIM είναι καλύτερο να επιλέξουν, η πραγματικότητα είναι ότι δεν υπάρχουν συμφωνίες περιαγωγής ανάμεσα στις διάφορες χώρες, όπως συμβαίνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν θέλεις να είσαι πάντα συνδεδεμένος, συνιστώ να αγοράζεις μια τοπική κάρτα SIM κάθε φορά που μπαίνεις σε νέα χώρα.
Αν έχεις ένα τηλέφωνο που υποστηρίζει eSIM και θέλεις την ευκολία να σερφάρεις από την πρώτη στιγμή χωρίς να χρειαστεί να αγοράσεις τοπική κάρτα SIM, τότε σου συνιστώ να χρησιμοποιήσεις μια υπηρεσία όπως αυτή που προσφέρουν η Airalo και η Ubigi. Αν επιλέξεις αυτή τη λύση, υπάρχουν όμως τουλάχιστον μερικά πράγματα που πρέπει να λάβεις υπόψη. Πρώτα απ’ όλα, εκτός από σπάνιες εξαιρέσεις, τα GB πληρώνονται πολύ ακριβότερα σε σχέση με ό,τι θα κόστιζαν με μια τοπική κάρτα SIM· δεύτερον, ο τοπικός τους συνεργάτης δεν είναι πάντα αυτός με την καλύτερη κάλυψη στην περιοχή.
Κοντολογίς, πιστεύω ότι οι περισσότεροι ταξιδιώτες θα έκαναν καλύτερα να αγοράσουν μια τοπική κάρτα SIM (ή ίσως να δοκιμάσουν να αγοράσουν την eSIM ενός τοπικού παρόχου), αλλά σου προτείνω να κάνεις τους δικούς σου υπολογισμούς, γιατί οι εξαιρέσεις δεν λείπουν. Για παράδειγμα, όταν επισκέφτηκα την Ιαπωνία, το πακέτο που πρόσφερε η Ubigi ήταν πιο συμφέρον από οποιαδήποτε τοπική κάρτα SIM μπορούσα να αγοράσω χωρίς να αποδείξω ότι είμαι κάτοικος.
Παρ’ όλα αυτά, δεν πιστεύω ότι είναι καθόλου απαραίτητο να το κάνεις, μπορείς άνετα να ταξιδέψεις πέρα δώθε χωρίς να είσαι διαρκώς συνδεδεμένος στο διαδίκτυο. Θα ακουστεί παράλογο, αλλά σε ολόκληρο το ταξίδι μου ανάμεσα σε Νότια και Κεντρική Αμερική, δεν είχα ποτέ τοπική κάρτα SIM. Χρησιμοποιούσα πάντα και μόνο wifi κάθε φορά που είχα την ευκαιρία και γενικά πιστεύω ότι το να μένεις αποσυνδεδεμένος δεν είναι και τόσο άσχημο. Για να κινείσαι στις πόλεις μπορείς απλώς να κατεβάσεις το Organic Maps και τους διάφορους χάρτες που χρειάζεσαι.
Είναι ασφαλές να ταξιδεύεις στη Νότια Αμερική; Σε γενικές γραμμές ναι, αν και με κάποιες εξαιρέσεις.
Πολλοί φαντάζονται τη Λατινική Αμερική ως μια εξαιρετικά επικίνδυνη ήπειρο όπου η βία και οι κλοπές είναι καθημερινό φαινόμενο. Η αλήθεια είναι ότι, παρότι είναι εύλογο να πούμε ότι για τις περισσότερες χώρες της Νότιας Αμερικής η ασφάλεια είναι πράγματι πρόβλημα ιδίως στις μεγάλες πόλεις, είναι εξίσου εύλογο να πούμε ότι και εδώ στην Ευρώπη πολλές πόλεις δεν είναι ακριβώς ασφαλείς ειδικά σε ορισμένες ώρες της νύχτας. Σε κάθε περίπτωση, όλη αυτή η βία για την οποία ακούς να μιλούν πολύ δύσκολα εμπλέκει τουρίστες και τουριστικές περιοχές.
Χρησιμοποιώντας έστω και λίγη κοινή λογική, οι πιθανότητες να πάθεις οποιοδήποτε ατύχημα είναι πραγματικά χαμηλές και στη χειρότερη περίπτωση μπορεί να χάσεις το πορτοφόλι σου ή κάποια ηλεκτρονική συσκευή, για τα οποία η ασφάλειά σου μπορεί άνετα να σε αποζημιώσει.
Προσωπικά, στη διάρκεια περισσότερων από 8 μηνών στους οποίους μετακινούμουν πάντα με τα μέσα μεταφοράς, περπατούσα συχνά και πρόθυμα μόνος στον δρόμο ακόμη και σε ώρες όχι ακριβώς ενδεδειγμένες, μου έκλεψαν μόνο ένα ζευγάρι παπούτσια – κατά πάσα πιθανότητα άλλος ταξιδιώτης – που είχα αφήσει έξω από το δωμάτιο.
Η πραγματικότητα είναι ότι το να ταξιδεύεις στη Νότια Αμερική ακόμη και μόνος είναι πολύ πιο ασφαλές από ό,τι νομίζει ο κόσμος, ρίξε μια ματιά στις συμβουλές μου για το πώς να ταξιδεύεις με ασφάλεια και θα δεις ότι όλα θα πάνε καλά.
Οργανώνεις ένα ταξίδι στη Νότια Αμερική; Ρίξε μια ματιά σε αυτά τα άρθρα:
Ποιο σακίδιο ταξιδιού να διαλέξεις
Έχεις κάποια ερώτηση; Ή νεότερες πληροφορίες; Μη διστάσεις να αφήσεις ένα σχόλιο ή να μου γράψεις στο Instagram!
Αφού στον ιστότοπό μου δεν υπάρχουν πια διαφημίσεις, αν σου φάνηκε χρήσιμο το άρθρο, μπορείς να αγοράσεις την ταξιδιωτική σου ασφάλεια μέσα από κάποιον από τους συνδέσμους αυτής της σελίδας. Έτσι στηρίζεις τη δουλειά μου χωρίς καμία επιπλέον επιβάρυνση για σένα. Αν ζεις στην ΕΕ ή στο Ηνωμένο Βασίλειο, σου προτείνω την True Traveller. Για όλους τους υπόλοιπους, σου προτείνω την HeyMondo, με την οποία έχεις έκπτωση 5%. Ευχαριστώ για τη στήριξη!
Για δωρεές / εικονικές πίτσες και μπίρες 🙂